Mijn ene zoon en zijn gezin waren juist op tijd vóór de sneeuwstorm vertrokken, mijn dochter en co kwamen er middenin hier aangeschoven. Eens de buien voorbij, steeg de temperatuur en was de sneeuw even rap verdwenen als hij toegekomen was. Terwijl het ene gezin is gaan wandelen zit ik op gezin nr 3 te wachten. Nog tot morgen zal het hier een drukte van belang zijn en achteraf blij dat ik iedereen eens rondom mij heb gehad. Ik ben gelukkig dat iedereen in goede gezondheid is, zowel kinderen als kleinkinderen en kan dan weer wachten op de volgende bijeenkomst rond Pasen. Gisterenavond hebben we als echte kenners naar het mooie 'paardansen' gekeken. Stijve harken als we zijn, merkten we elke fout van hem of haar op. Een verkeerde grip, niet synchroon genoeg, niet hoog genoeg gesrongen, een verplichte oefening vergeten, een 'bijna' valpartij, afijn, alle verkeerde bewegingen in bijna perfect uitgevoerde dansen. Bij de 'Bolero van Ravel' dacht ik eens aan de perfecte score van Torvill (Jayne) and Dean (Christopher) bij de O.S. 1984 in Serajevo. Nu nog wachten op Loena en Nina. Misschien bezorgen die ons nog een medaille.Met deze winterspelen ben ik wel tevreden, het brengt wat andere sporten op de buis dan wielrennen en voetbal en je kan eens voor de landgenoten supporteren die jarenlang oefenen en trainen om te mogen deelnemen aan deze winterse Olympiade. Zo, ik ga mijn tafel dekken en de pompoensoep met wortelen op tafel zetten. Mijn jongste zoon en co komen eraan. Tot morgen
