Ik deed mijn ene lodderig oog open en dan mijn andere en samen zagen ze een rode hemelgloed aan het firmament. Regen in de ton! Gelukkig brengt de weekendkrant soelaas in deze natte tijden. Sinds gisterenavond moet ik niet meer zo zuinig zijn als de andere weken op de spelletjes in de krant. Door de schermvrije avond ben ik gaan surfen, niet op het water maar op het internet. Ik moest mijn avond vol krijgen met amusante bezigheden nu er niets of niemand was die dat allemaal voor mij oploste. Niemand die zorgde dat ik me kon bezighouden met niets doen en dat ik alleen maar naar een verlicht vierkant hoefde te staren. Eigenaardig genoeg, de pc gebruiken voor mails, blogs, een rubriekje lezen of wat gamen, lukt allemaal heel goed. Teevee kijken op een klein scherm is een uitermate vermoeiende en onaangename bezigheid. Het journaal en weerbericht lukte nog net. Daarna moest ik op zoek gaan naar andere avondvullende besognes. Ik heb al gezegd dat ik puzzels op mijn pc gezet heb, maar een hele avond puzzeltjes maken is nogal eentonig. Ik vond dan Mahjong, Solitaire, en vooral het woordspel Filippine. Dat is zelfs uitermate leerzaam te noemen. De woorden die men moet zoeken, gebeuren via een omschrijving. De meest uitdagende en onbekend voor mij was het volgende; gedroogde penis van een stier die in vroegere tijden als een soort zweep werd gebruikt voor het straffen van slaven en weeskinderen!!!!. Al ooit gehoord van dergelijke 'roede' en 'gesel' bij de wreedheden die men mensen aandeed? Ik niet. Het antwoord is wel een mooi woord: een bullenpees.
Dan gaan we nu over tot de geplogenheden van iedere dag nl de krant lezen met name het sportkatern. Over voetballers lees ik niet zo vaak; vallen, opstaan en doen afsof ze zwaar gekwetst zijn. De bal rolt en bolt nu eenmaal omdat hij rond is, zeker als men er tegen sjot. In koerstijden lees ik liever over de wielerhelden en hun 'waarom niet gewonnen'. De meest verbazende uitspraken komen dan naar voren. Gisteren won de 'Cav' zijn 34e rit in de Tour, wat voor één van de ouderdomsdeken (36j) in het peloton, toch enorme bewondering opleverde van medestanders en tegenstanders. Maar het zijn niet allemaal sprintetappes, er zijn ook de bergen en cols die moeten overwonnen worden al stampende op het ijzeren ros. Normaal zijn het de zgn berggeiten, kleine ventjes en pluimgewichtjes, die zwierig over de flanken van de Ventoux pedaleren. Niet zo dit jaar, een crosser, tijdrijder, soms ook wel een sprinter overklast deze mannekes van amper 55kg en 1,65 m, onze Wout. Waarom won dan een klasse bergbeklimmer niet? Het antwoord van pluimgewicht Elisonde: ...het was een zware rit en nog vóór de tweede klim was ik al "bien cuit". Is dat geen mooi antwoord om verlies te omschrijven?
Vandaag ga ik luisteren naar de "Carmina Burana" van Carl Orff (1895-1982) en terwijl vraag ik me af; is een zebra 'wit met zwarte strepen' of 'zwart met witte strepen'?
|