Den emmer water heb ik deze morgen al over mijn haar en hoofd gevoeld, toen ik met Raziel naar Middelkerke tramde om hem bij de trimster af te zetten. Ik had echt geen goesting om de auto uit de garage te halen voor een ritje van 5km. Ik wilde wat rondlopen in de straten  en naar de etalages kijken met de nieuwe spullen en kleuren van het voorjaar. Maar ik kwam bedrogen uit. Geen enkele etalage had lentekleuren achter de ramen hangen en de winkels gingen pas open  op 14 februari. Ik ben eigenlijk nat geworden, bij manier van spreken, voor niks. Ik wilde dan eens in het 'Silt' een krokske gaan eten en meteen eens rond te kijken in die goktempel, maar dat soort eten is te min om daar te serveren. Ik stond rap weer buiten in de plensenden regen. Gelukkig waren er enkele brasseries open en heb ik in eentje daarvan een lekkere 'croque hawaienne' met veel groenten, kunnen binnenspelen en wel aan een schappelijke prijs. Het smaakte me oprecht goed. Na 2u dwalen door de straten van mijn hoofdgemeente kon ik eindelijk weer mijn sloeber met een mooi witte en propere coiffure ophalen en huiswaarts keren. Zo, nu ga ik mijn koffieke drinken met een wafeltje erbij terwijl de namiddag al goed gezet is. Dan ben ik nu weer klaar om naar de sportieve prestaties van onze atleten te kijken. Gisteren was er dan de onverwachte bronzen medaille van de Belgian Ice Bears in de gemengde ploeg van de estafette shorttrack race. Ze hebben goed gepresteerd. Ik weet niet of er vandaag Belgen aan de start komen in een of andere discipline, dat hoor ik dan wel van de commentatoren. Eerst nog een ommetje met de hond en dan ga ik als een zeer sportieve vrouw supporteren voor de atleten die weeral knalprestaties zullen leveren. Maar ik word moe van te kijken naar al die superlenige sportievelingen. Vandaar dat ik in mijn zetel ga kijken, als ik dan in slaap val, lig ik tenminste gemakkelijk. Tot morgen