|
Al jaar en dag speur ik naar het ISS aan de hemel, als ik weet dat het zichtbaar is voor de mensen op aarde. Gisteren en vandaag is het zichtbaar en ik blijf dat toch nog altijd een verbazingwekkend fenomeen vinden. Ik had natuurlijk een afspraak moeten maken in Astropolis Oostende waar ze een telescoop hebben waarmee ze een deel van het heelal kunnen afspeuren en misschien had ik dan wel het luikje van het ISS zien opengaan om de 4 astronauten te zien uitstappen en zich richting SpacX-Crew Dragon Endurance te begeven. Wegens ziekte van één crewlid moeten er 4 ontdekkingsreizigers vervroegd huiswaarts keren, naar hun alom gekende thuishaven 'de aarde'. Ik heb het dan wel niet live kunnen volgen maar ze zijn deze morgen veilig en wel, aan parachutes bengelend, in de Stille Oceaan terechtgekomen ter hoogte van Californië. De geheimzinnigheid rond de terugkeer voor deze eerste medische repatriëring stelt al gauw vele vragen: is er iemand door het lint gegaan na maanden van afzondering en in ijle lucht? Niet alle afwijkingen zijn op voorhand te voorspellen ondanks de vele en maandenlange voorbereidingen. De Amerikanen zijn anders zo vlug met mededelen van gegevens dat er ditmaal toch veel vragen opgeroepen worden. Een been- of armbreuk zal het wel niet zijn anders hadden ze wel de gips getoond die de collega's hadden aangelegd. Een appendicitis of een andere noodzakelijke ingreep hadden ook wel medegedeeld geweest en had veel vlugger gebeurt, terwijl er nu toch enkele dagen waren tussen de mededeling en de terugkomst. Zoals de meeste mensen denk ik, dat het iets cerebraals moet zijn dat eventueel voor de medepassagiers een gevaar zou kunnen betekenen. Stel dat er een moord in het ISS zou gebeuren? Wat een katastofe zou dat niet zijn !!!. Al die verschillende nationaliteiten die hoog boven onze hoofden draaien en in een verschrikkelijk mysterie terechtkomen. Bovenal, er is geen Miss Marple noch Hercule Poirot bij de hand om de schuldige aan te wijzen. Misschien dat er toch nog een communiqué volgt om alle verkeerde speculaties het hoofd te bieden.
Ik huiver bij de gedachte dat onze burgervader hier toestemming krijgt om op een pleintje dat zicht heeft op zee, een wolkenkrabber neer te poten, waarbij een hoogte van 126m boven zeeniveau is toegestaan. Dan zou het werkelijk gedaan zijn met dit familiale en rustige kustdorp. Hopelijk vind het geen doorgang. Maar Jean Marie en zijn vriendjes kennende die zelfs een deel van het duinendecreet op linkeroever in Oostende konden ongedaan maken, hou ik toch mijn hart vast. Nog maar een beetje protestmails sturen naar politici. Dat is een goede bezigheid op een regenachtige dag. Tot morgen
|
