|
Vandaag schrijf ik blog 2.252. Al een hele hoop woorden die ik al heb getypt op mijn pc. Het is bijna een obsessie geworden om te schrijven, maar het is dan ook heel plezant om te doen. Contacten leggen met mensen met dezelfde hobby 'schrijven' en contacten leggen met de lezers van al mijn woorden. Ik heb dan ook een uitermate boeiend leven om dat in teksten te verwerken zoals: dat ik vandaag niet in mijn ogen mag wrijven en de slapertjes moet laten zitten, met geen water of andere vochtigheid aan mijn ogen komen, geen schmink gebruiken. Ik heb de verdere instructies meegekregen om mijn operaties van eind april nu al te betalen. Leep zijn die dokters wel, alle delicate mededelingen zoals de financiële kant van de zaak, laten uitleggen door de assistente evenals alle op voorhand te nemen maatregelen en de gevolgen van de ingreep. Er zullen er al té veel van ondergemuisd zijn zonder hun schulden te voldoen na de ingreep, vandaar dat nu het ereloon van de dokter en de gebruikte doekskes en verdoving op voorhand moet afgerekend worden. Alle negatieve feiten moeten door de secretaresse afgehandeld worden zodat de arts niet met de negatieve klank zit die haar handelingen zal teweeg brengen bij de patient en haar kroontje van goede mevrouw dokteur niet verliest. Niet getreurd, want ik voel aan alles dat 'the good times are coming'. Niet alleen voor mijn ogen. Ik word terug vroeger wakker, al zal dat eens het zomeruur er is, nog altijd 8u of wat later zijn. Ik slaap tegenwoordig wel de slaap der onschuldigen en heb er deugd van. Het is nu nog een omfloerste zon, een beetje frisjes om al buiten wat te wieden of wat rond te kijken, want buiten lezen zit er nog niet in. En het zal net zoals gisterennamiddag voornamelijk nog binnen genieten van het lenteweer zijn. Af en toe Raziel vergezellen in de tuin, zal het enige genot van de vroege lente zijn. Tot morgen
|