|
Ik heb op deze herinneringsdag, eigenlijk zijn verjaardag moest hij nog onder de levenden verkeren, van Elvis Presley (1935-1977) uit zijn gigantisch repertoire gekozen voor "Always on my mind". Een paar mensen, vrienden en familie, zowel levende dierbaren als mensen die ik nooit meer zal ontmoeten, vergezellen mij dag in dag uit, in gedachten. Maar in de discografie van Elvis zijn zo veel mooie titels van songs te vinden, dat ik er mijn levensverhaal mee zou kunnen vertellen en zingen. Dat ga ik natuurlijk niet doen, ik zou een stoorzender zijn voor mijn buren. Ik zal maar overgaan tot de orde van de dag en dat is voor de zoveelste keer Donald, spijtig dat het geen 'duck' is maar een mens van vlees en bloed. De Amerikanen heeft hij al overtuigd dat hij hun heer en meester is en dat alle rijkdommen van het land al in zijn portefeuille en dat van zijn vrienden, zitten. Nu nog de rest van de wereld veroveren, ttz de plekken die veel ondergrondse rijkdommen hebben. Ik denk dat we als Europeanen 'oef' kunnen zeggen, want we zijn alleen goed om te consumeren. Een aanval op onze zelfstandigheid, om ons onder zijn heerschappij te brengen, zit er niet direct aan te komen. Er moeten immers kopers en een afzetmarkt zijn voor zijn producten. Hij predikt de geldcultuur, de cultuur van de rijken van de aarde en dat is jong, lichaamlijke perfectie, en ons kent ons. Al die zaken sijpelen ook door in het Oude Europa, maar overheerst nog niet de gedachtengang van de meesten. We hechten nog waarde aan ons verleden en de kunstschatten die het voortbracht. Zoals ik gisteren in "De Mysteriejagers" kon horen. Maar Danira zat er, zoals gevreesd, als hulpje bij en kreeg haar eerste les geschiedenis van de kunstschatten. De nieuwigheid voor mij was 'de achterdeur van het bisschoppelijk paleis van waaruit men ongezien en ongehinderd de kathedraal kon binnen gaan'. Wordt vervolgd. Gisteren was het putje winter en wie zat er in vol ornaat in het rood, met een décolleté en ontblote schouders in het parlement? Onze minister van onderwijs Zuhal Demir!!!. In de zomer zit ze er met lange mouwen en een coltrui!!!! in de winter met uitgaanskledij die voor zich spreken. Waarschijnlijk was er een belangrijk rendez-vous op komst, waarbij men moet uitpakken met zijn eigen troeven. Maar onder de NVA'ers is er een grote partnerwissel opgetreden. Nieuwe vrouwen, liefjes en vriend/innen voor, zover ik al gehoord heb, onze Jan, Peter, Matthias, Zuhal.... en misschien nog anderen. Dat is natuurlijk allemaal privé en daar heb ik geen zaken mee, alleen is het natuurlijk opvallend.
"Wereldtypdag" vandaag, daarmee wordt het digitaal geschreven woord eens in het zonnetje gezet. Dat is snel en nauwkeurig(?) schrijven en levert me een zee van tijd op om vele andere dingen te doen, zoals eens een middagsiësta nemen. Tot morgen
|
