NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • ZONDAG 24 SEPTEMBER
  • DOORDENKEN OP DONDERDAG
  • GEDICHT VAN DE WEEK
  • ZONDAG 17 SEPTEMBER
  • MARIA, MOEDER VAN SMARTEN
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Mijn favorieten
  • Gedachten van Stefaan
  • E-mail mij

    Druk oponderstaande knop om mij te e-mailen.

    Doorheen de dagen
    Ervaringen besproken
    13-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    MEDITATIE BIJ HET FEEST VAN DE KRUISVERHEFFING

     

    Als God bestaat

    als God liefde is

    waarom dan zoveel lijden

    waarom dood gaan,

    waarom zoveel kwaad in de wereld?

     

    Een antwoord

    kan maar zinvol zijn

    en bevredigen,

    als het universeel

    en diep genoeg is

    om alle mensen te omvatten

    en inhoud te geven aan het leven

    van een man,

    die levenslang in een karretje zit,

    van een moeder

    met een zwaar gehandicapt kind,

    van mensen,

    die door het noodlot achtervolgd worden

    en van iemand, die,

    veel te jong weet dat hij kanker heeft.

     

    Het christendom

    gaat de confrontatie aan met het lijden

    en sterven van mensen

    en neemt de angst en de nood,

    de duisternis en de vervreemding

    en de schuld van de mens au sérieux.

    De boodschap van Jezus is geen zoete koek,

    geen vlucht uit de werkelijkheid,

    geen doekje voor het bloeden,

    geen pleister op een houten been.

    Midden in de boodschap staat het kruis geplant.

    We worden geconfronteerd

    met de werkelijkheid van het kruis

    in ons eigen leven

    en in heel de wereld.

    De angst en de nood worden niet weggenomen.

    De pijn en de duisternis blijven bestaan.

     

    Er is geen verdringing.

    Er is bevrijding.

    Bevrijding tot dieper leven,

    tot zinvolheid, tot liefde,

    tot dankbaarheid, tot hoop.

     

    (Phil Bosmans: ‘God, niet te geloven’)















    13-09-2017 om 17:59 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    11-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Mijn moeder is mijn naam vergeten,
    mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
    Hoe moet ik mij geborgen weten?



    Noem mij, bevestig mijn bestaan,
    laat mijn naam zijn als een keten.
    Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
    o, noem mij bij mijn diepste naam.



    Voor wie ik liefheb, wil ik heten.



    Neeltje Maria Min

    11-09-2017 om 15:45 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    09-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 10 SEPTEMBER

    23ste  ZONDAG A – 10 SEPTEMBER 2017

    ‘TWEE OF DRIE IN MIJN NAAM’

     

    In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: 

    ‘Waar er twee of drie in mijn naam bijeen zijn,
    daar ben Ik in hun midden.’

    (Matteüs 18,15 en 20)

     

    DEEG ZONDER GIST

     

    Hij praatte als een mitraillette en lachte voortdurend om zijn eigen geestigheden. Hij kon gewoon niet luisteren en zag nooit het verdriet in iemands ogen, was nooit ontroerd van binnen om een wonder of een geluk dat zo vlak bij kon zijn. Eigenlijk was hij nog steeds niet aangekomen bij zichzelf ...

    Een mens zonder gist, een klomp deeg dat nooit de kans kreeg om te rijzen. In dat huis gaan de ramen nooit open en de meubels staan al jaren op dezelfde plaats, worden nooit verzet. Er wordt immers ook nooit feest gevierd en er komt ook nooit iemand binnenlopen om eens uit te huilen. Er staat nooit iets op zijn kop en toch heerst er een benauwende stilte. Zelfs de maaltijden verlopen zwijgzaam.

    Een gezin zonder gist is een brood dat niet kan versneden worden. Een volk waar geen fanfare meer is en geen bloemen aan de gevels en geen kermiskoersen op de weg; een volk waar alleen gekibbeld wordt over geld en politiek ... een volk zonder kinderen en zonder uilenspiegels, zonder joggers op straat en zonder zonnekloppers aan het strand ... Een volk zonder teledienst en zonder Bond zonder Naam is een volk waar de gist uit is, een baksel dat zijn vorm niet vindt.

    En een kerk waar men de kinderen niet laat meespelen en de vrouwen opzij zet, waar men bang is voor God en zelfs voor elkander ... een kerk waar men niet leert lachen en niet gelukkiger wordt, een kerk waar men nooit gevraagd wordt om te helpen en om samen iets te doen aan het leed in de wereld, een kerk waar men ademnood krijgt omdat men zichzelf niet kan zijn ... Zo'n kerk draagt geen gist in zich en kan deze ook niet vermenigvuldigen.

    Een wereld met veel beton en weinig groen, met veel zure regen en dode bossen, een wereld met terreur van links en van rechts en een maffia op elk niveau, een wereld met een klein hart en een grote Sahel.

    Een wereld met te veel papier en te weinig gezicht is een wereld zonder gist ... Of een wereld waar de gist zich niet vermengt met de drie maten meel zoals Jezus het had gewild.

    (Manu Verhulst: 'Leven voelen in kleine dingen', 1987)













    09-09-2017 om 10:34 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    07-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Als de rode jager

    tijdens de dagelijkse jacht

    op een wonderschoon tafereel stuit

     

    – een zwarte donderwolk

    met een oplichtende regenboog

    boven een berg;

     

    een witte waterval

    in het hart van een groene ravijn;

     

    een uitgestrekte prairie

    die door een bloedrode zonsondergang wordt gekleurd –

     

    houdt hij een ogenblik stil

    in een houding van verering.

     

    Hij heeft er geen behoefte aan

    één bepaalde dag

    van de zeven dagen in een week

    apart te zetten als een heilige dag

    want voor hem behoren alle dagen God toe.’

     

    Dr. Charles Eastman

     









    07-09-2017 om 09:37 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (1)
    04-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    VOORIJ GAAT HET WATER, EN WIJ.

     

    Komen de morgens van mei

    krokus en akelei –

    voorbij gaat het water, en wij.

     

    Legt roeper koekoek een ei

    loopt een wit lam in de wei –

    voorbij gaat het water, en wij.

     

    Wind van de overzij

    regens en averij –

    voorbij gaat het water, en wij.

     

    Binnen of buiten de rij

    altijd te loef of te lij –

    voorbij gaat het water, en wij.

     

    Droef zijn of dartelend blij

    beurtelings allebei –

    voorbij gaat het water, en wij.

     

    Voorbij gaat het water, en wij.

     

    Anton van Wilderode













    04-09-2017 om 17:46 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    02-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 3 SEPTEMBER

    22ste  ZONDAG A – 3 SEPTEMBER 2017

    WIE MIJN VOLGELING WIL ZIJN …

     

    En daarna zei Jezus nog tot zijn leerlingen: 
    ‘Wie mijn volgeling wil zijn, 
    moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen 
    en zijn kruis op te nemen. 
    (Matteüs 16,24)

     

    Soms doen wij dingen die ‘wetenschappelijk niet verantwoord’ zijn. Dingen die we normaal gesproken niet zouden doen. We doen dat soms uit edelmoedigheid, soms uit dommigheid. Ook in de meest belangrijke beslissingen van ons leven laat het verstand het soms afweten en zijn er andere redenen die ons in beweging brengen. ‘Durven leven vanuit uwen buik’ noemen ze dat, iets dat vandaag sterk gewaardeerd wordt.

    Men heeft zelfs de neiging om al wat een mens doet, te verklaren vanuit louter lichamelijke factoren: het zijn uw genen, of uw hormonaal stelsel of een bepaalde stof die door één of andere klier afgescheiden wordt die uw hersenen activeert. Het menselijk gedrag wordt zogezegd bepaald door de materie, van onderuit.

     

    Maar zou het ook niet kunnen dat het bepaald wordt door iets geestelijks. Zou het niet kunnen dat Iemand van bovenuit ons leven leidt? Als we dingen doen die we normaal gesproken nooit zouden doen, zou het niet kunnen dat we die dan doen enkel en alleen omdat we denken daarmee Gods wil te vervullen? Jezus had nog vele jaren in Galilea kunnen blijven. De mensen hielden van Hem en zij luisterden naar zijn woorden. Met zijn glasheldere parabels had Hij hen en ons nog zoveel wijsheid kunnen bijbrengen. Maar neen, Hij wil naar Jerusalem ook al voorziet Hij daar de confrontatie, met aanhouding en terechtstelling voor gevolg. En toch gaat Hij, met als enige reden: de wil van de Vader volbrengen.

    Hij kiest voor het lijden. Om Gods wil! Dat woord is in onbruik geraakt, maar niet alleen het woord, ook de gedachte: Gods wil volbrengen schijnt een inbreuk te zijn op onze autonomie. Het evangelie geeft ons een antwoord op die eeuwige vraag: waar ligt onze levensvervulling? Is dat in het bevredigen van onze klein menselijke ambitie of is er Iemand, Iemand die groter is dan ons hart en die met respect voor onze menselijke vrijheid ons wil optillen boven onszelf.

    Het is goed dat we de impulsen van ons lichamelijk stelsel kennen en er rekening mee houden maar dat mag ons niet beletten om even attent te zijn  op een geestelijke input. Het mag ons niet beletten om te geloven in Gods droom over ons leven en te bidden: Heer, wat wilt gij dat ik doe?

    (Manu Verhulst)

     

    U achterna

     

    U achterna, dat worden smalle wegen,

    de stilte tegemoet, de bergen in, -

    een kale wereld, kil en afgelegen,

    en elke draai een hachelijk begin.

     

    U achterna, dat wordt een pijnlijk wagen,

    ver van vertrouwd geluk, al is dat klein;

    dat wordt eenmaal uw zware last meedragen

    en altijd onderweg en dakloos zijn.

     

    U achterna, dat is voor armoe kiezen,

    voor honger en voor dorst en voor gemis

    en elke droom van zekerheid verliezen

    in een ontmoedigende duisternis.

     

    U roep ik aan, u die ik na moet leven

    en die uw kruis nog krijgt en Golgotha:

    o Jezus, help me, als ik het zou begeven

    aan ’t einde van de reis U achterna.

     

    Michel van der Plas











    02-09-2017 om 10:53 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (7)
    31-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    O Grote Geest

    wiens stem ik hoor in de wind

    en wiens adem heel de wereld leven laat

    hoor mij aan!

     

    Laat mij omringd zijn door schoonheid.

    Laat mijn ogen steeds weer genieten

    van het rood en purper van de zonsondergang.

     

    Maak dat mijn handen Uw schepping eerbiedigen

    en mijn oren luisteren naar Uw stem

     

    Laat me de lessen leren

    die U heeft verborgen in elk blad en in elke rots.

     

    Ik zoek kracht,

    niet om mijn broeder te overtreffen,

    maar om mijn grootste vijand te bevechten,

    mijzelf.

     

    Maak dat ik altijd

    met schone handen en eerlijke blik

    gereed ben naar U toe te gaan,

    opdat als het leven langzaam verdwijnt

    als de ondergaande zon

    mijn geest zonder schaamte

    tot U kan komen.

     

    (Indiaans gebed)

     

















    31-08-2017 om 16:06 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    GEESTIG LIED

     

    Wat dat de wereld is
    Dat weet ik al te wis
    (God betert) door ’t verzoeken:
    Want ik heb daar verkeerd
    En meer van haar geleerd
    Als van de beste boeken.

    Want of ik schoon al las
    Hetgeen zo kunstig was
    Als goddelijk geschreven,
    ‘t En ging ter ziel noch zin
    Zo nijver mij niet in
    Als ’t eigen zelf beleven.

    Nu heb ik ’t al verzocht,
    Zo dol als onbedocht,
    Zo rauw als onberaden.
    Och God ! ik heb te blind
    En al te zeer bemind
    De dingen die mij schaden.

    Een hoofd vol wind en wijn,
    Een hart vol zucht en pijn,
    Een lichaam gans vol kwalen
    Heeft Venus, en de kroes,
    Of zelfs die leide droes
    Mij dikwijls doen behalen.

    Och een bedroefd gemoed
    En een hart zeer verwoed
    Van duizend naberouwen
    Van overdaad en lust,
    Met een ziel ongerust
    Heb ik in ’t lest behouwen

    Hoe streng breekt mij dit op :
    Mijn kruifde, krulde kop
    Die brengt mij voor de jaren
    In mijns tijds lente voort
    Op ’t zwart en zwetig zwoord
    Veel grijze grauwe haren.

    Wanneer een ander leit
    Gestrekt en uitgespreid
    En rust met lijf en leden :
    Dan plaagt mij aldermeest
    De kwelling van mijn geest
    Met beulse wredigheden.

    Dan dringt mij door de huid
    Het bange water uit
    Door kommerlijke zorgen,
    Dies mij het herte berst,
    En wenst alzo geperst
    Den ongeboren morgen.

    En nimmer ik den dag
    Alzo gelukkig zag
    Dat zij mij vol verblijdde :
    Voorwaar ’k heb uur noch tijd,
    Of ellik heeft zijn strijd,
    Zijn lief, zijn leed, zijn lijden.

    Al ’tgene dat de liên
    Ter wereld mogen zien
    Of immermeer verwerven,
    En wens ik niet zo zeer
    Als zalig in den Heer
    Te leven en te sterven.

     

    Gerbrand Adriaenszoon Bredero (1585-1618)

    29-08-2017 om 15:46 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    15-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.MARIA TEN HEMEL OPGENOMEN

    MARIA HEMELVAART

     

    Met wat een stoet en majesteit en zegen

    Onthaalden U de Vader, Zoon en Geest,

    Toen Gij van hier ten hemel voert, te feest,

    Langs hyacinthe en langs turkoise wegen.

    Jeruzalem scheen boven uitgelaten,

    Het weerlichtte ál karbonkels en robijn.

    Ai starren, duikt, en zon en maneschijn

    Voor eeuwig licht, safier en gouden straten.

    Daar juicht het al, dat van geen vlek geschonnen,

    Het aanschijn keert naar U en ’t zuiver Lam.

    Daar kent men God, drie glansen, éne vlam.

    Gelukkig die Gods blijdschap heeft gewonnen.

     

    Joost van den Vondel

    15-08-2017 om 06:36 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    11-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 13 AUGUSTUS

    ‘LAAT MIJ OVER HET WATER NAAR U TOEKOMEN’

     

    Toen Petrus merkte hoe hevig de wind was, werd hij bang; 
    hij begon te zinken en schreeuwde: ‘Heer, red mij!’ 
    (Matteüs 14,30)

     

    Toen Petrus vol moed op de zee liep, wankelden zijn passen, maar zijn liefde en vertrouwen werden sterker. Zijn voeten zonken, maar hij hield zich vast aan de hand van Christus. Zijn geloof ondersteunt hem terwijl hij voelt dat de golven zich openen. In zijn angst voor de storm, bevestigt hij zijn liefde voor de Verlosser. Petrus loopt op de zee, en wordt daarbij eerder gedragen door zijn liefde en vertrouwen dan door zijn voeten.

    Hij ziet niet waar hij zijn voeten neerzet: hij ziet slechts het spoor van de stappen van Degene van wie hij houdt. Vanuit de boot, waar hij veilig was, zag hij zijn Meester en gegidst door zijn liefde, daalde hij af in de zee. Hij ziet de zee niet meer, hij ziet alleen Jezus.

    Maar vanaf het moment dat de vrees zijn geloof begon te versluieren, doordat hij bezorgd werd over de kracht van de wind en afgeleid werd door de storm, wijkt het water onder zijn voeten. Zijn geloof verzwakt, en tegelijkertijd verzwakt ook het water.

    Dan roept hij: ‘Heer, red mij!’ Meteen steekt Jezus zijn hand uit, bevrijdt hem en zegt tegen hem: ‘Kleingelovige, waarom twijfelde je?’ ‘Heb je zo weinig geloof dat je het niet tot bij Mij hebt kunnen volhouden? Waarom heb je niet genoeg geloof om tot het eind door te gaan? Weet voortaan dat alleen je geloof je zal ondersteunen op de golven.

    Zo, mijn broeders en zusters, twijfelde Petrus voor een ogenblik, en gaat hij ten onder, maar hij redt zich door de Heer aan te roepen. Welnu, deze wereld is een zee, waarin de duivel de golven opzweept en waar de verleidingen de schipbreuken vermeerderen; wij kunnen ons slechts redden door te roepen naar de Verlosser, die de hand uit zal steken om ons vast te pakken. Laten we Hem zonder ophouden aanroepen.

     

    (Vrij naar een homilie van de Heilige Augustinus (354-430), bisschop van Hippo,Noord-Afrika)









    11-08-2017 om 18:11 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    10-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    STENEN EN STEENTJES

    Op een dag werd een oude professor gevraagd een lezing te geven over efficiënt tijdbeheer. Hij nam het woord en zei: ‘Laten we beginnen met een experiment.’

    Van onder de tafel haalde hij een pot in aardewerk en zette die voorzichtig voor zich neer. Daarna nam hij een twaalftal grote stenen die hij zorgvuldig in de pot legde. Toen deze gevuld was, richtte hij zijn blik langzaam naar zijn publiek en vroeg: ‘Is deze pot vol?’

    Allen antwoordden ze: ‘Ja.’

    De professor bukte zich opnieuw en nam een pot met kiezelsteentjes. Minutieus goot hij ze over de stenen. De kiezeltjes vielen tussen de stenen tot op de bodem van de pot. Hij goot steentjes tot aan de bovenrand.

    Opnieuw vroeg de professor: ‘Is deze pot vol?’

    Zijn toehoorders begrepen zijn opzet en één van hen antwoordde: ‘Waarschijnlijk niet.’

    Daarop haalde de professor van onder de tafel een zakje zand, dat hij aandachtig in de grote pot goot. Het zand vulde de plaats tussen de grote stenen en de kiezelsteentjes.

    De professor vroeg nog eens: ‘Is deze pot vol?’

    Ditmaal schudde zijn publiek eensgezind het hoofd.

    ‘Goed,’ zei de professor, en alsof iedereen het verwachtte, nam hij een kan met water en vulde de pot tot de rand. Daarop richtte de professor zich opnieuw tot de groep en vroeg: ‘Welke grote waarheid toont dit experiment ons aan?’

    De moedigste antwoordde: ‘Het toont aan dat onze agenda nooit zo gevuld is als we wel denken en dat er, als we het echt willen, nog altijd wel wat tijd is voor meer afspraken en meer activiteiten.’

    ‘Neen,’ antwoordde de professor, ‘daarover gaat het niet. De grote waarheid die in dit experiment schuilt is de volgende: als je niet eerst de grote stenen in de pot doet, krijg je ze er achteraf nooit meer in.’

    ‘Welke zijn de grote stenen van ons leven: onze familie, onze vrienden, onze dromen, onze gezondheid? Als we meer belang hechten aan de futiliteiten zoals het zand en de kiezelsteentjes, zullen zij alle plaats in beslag nemen en blijft er geen tijd meer over voor de belangrijkste dingen in het leven.

    Daarom mag je niet vergeten jezelf de vraag te stellen welke de stenen van je leven zijn, om ze vervolgens als eerste in de pot te leggen.’

    (oorsprong onbekend)

    10-08-2017 om 12:21 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    07-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Gedenk mij in uw gebeden!

    Gebeden hebben kracht:

    zij komen als stralen gegleden

    door onze nacht.

     

    Gebeden zijn gedachten

    gedrenkt met innigheid,

    gevormd in zuivere zachte

    ootmoedigheid

     

    Hun mild-bewogene vrede

    geneest de eenzame pijn;

    gedenk mij in uw gebeden

    opdat ik geheel moge zijn.

     

    Henriette Roland Holst 

    07-08-2017 om 18:57 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 6 AUGUSTUS

    18de ZONDAG B – 6 AUGUSTUS 2017

     GEDAANTEVERANDERING VAN DE HEER

     

    Ons leven zit vol met regelmaat en gewone dingen. Vandaar dat de dagen allemaal op elkaar kunnen lijken, met eentonigheid, routine en sleur.

    Vandaag horen we in het evangelie het verhaal van Jezus op de berg Tabor: een gebeurtenis, die allesbehalve alledaags is, en die de leerlingen zuurstof gaf voor hun geloof in de Verrezen Jezus. Daarom kijken wij vandaag uit  naar eigen Taborervaringen.  

     

    Zusters en Broeders,

    U doet er goed aan uw aandacht altijd daarop gericht te houden,

    als op een lamp die in een donkere ruimte schijnt,

    totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.

    (Uit de tweede brief van Petrus 1,19)

     

    Zes dagen later nam ​Jezus​ ​

    Petrus, ​Jakobus​ en diens broer ​Johannes​ met zich mee

    een hoge berg op, waar ze alleen waren. 

    Voor hun ogen veranderde hij van gedaante,

    zijn gezicht straalde als de zon

    en zijn ​kleren​ werden wit als het licht.

    (Matteüs 17,1-2)

     

     

    EVEN EEN GLIMP ZIEN

     

    Boven op de berg zien de apostelen een glimp van een toekomst, die wenkt. Een glimp van een leven, dat ontstijgt aan dit geschonden leven hier. In dit visioen van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zien de leerlingen méér  dan de gebrokenheid van dit bestaan.

    Het is een beeld van de heerlijkheid van de verrijzenis. Maar die heerlijkheid komt er na de pijn van zijn verworpenheid, lijden en dood. De  eeuwen door hebben we die verheerlijking verkeerd begrepen. Barokke schilders tonen Jezus op de berg met licht en goud en groot spektakel.

    Die heerlijkheid is nu nog maar aanwezig als toekomst en hoop. Vandaag zien we nog een heel ander beeld: Jezus openbaart zich vandaag in het vertrokken gelaat van mensen, die slachtoffer zijn in een gebroken, verscheurde wereld: in de kinderen die gedood worden in Syrië, Afghanistan en zoveel andere landen, in de mensen, die van honger omkomen in Afrika. Vandaag is de gedaante van Jezus nog ontredderd, geschonden, ontdaan van alle heerlijkheid.

    De verheerlijking is een belofte, een hoop, die ons gegeven is. Wij leven nog niet tussen gouden kronen, mantels met brokaat en zwevende blote engeltjes. Kleine mensen die samen werken aan gerechtigheid kunnen in onze gebroken en verscheurde wereld tekens van hoop en liefde brengen.

    De glorie van de verrezen Christus kan maar stralen in meer gerechtigheid, in de onophoudelijke zorg voor de gekwetste mensen die nu het gelaat van de lijdende Jezus tonen. Laten wij bidden dat dit visioen van de Taborberg in ons levendig mag blijven – boven alle leed en onrecht uit – zoals ook Jezus zelf slechts door lijden en dood tot de heerlijkheid van de verrijzenis is gekomen.

     

    Van tijd tot tijd moet je het doen,

    de berg opgaan,

    de wereld laten verstillen,

    jezelf en de anderen hervinden in gebed,

    het volle licht van God

    laten schijnen op ons gezicht.

     

    Dat kan vooral in gezelschap van Jezus,

    uit wie dit heldere licht al straalt,

    en in het gezelschap van andere bergbeklimmers,

    Godzoekers zoals Mozes en Elia.

     

    Het was voor hen geen wereldvlucht.

    Zij namen alles mee op die berg:

    het wel en wee van hun volk,

    hun machteloosheid en ontgoocheling.

     

    Maar er kwam vrede in hun hart.

    Ze ontvingen nieuwe kracht om af te dalen,

    om te herbeginnen.

     

    Want wie op de berg alles in het volle licht heeft gezien

    kan ook God vinden

    in het getekende, verwrongen mensen gezicht

    dat 'lijden' heet.

     

    (Bron: Basiliek Oostakker)













    05-08-2017 om 08:56 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    02-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Mensen zijn als thuislozen,

    hun leven lang op zoek naar een thuis, 

    naar geborgenheid,

    naar iemand

    die hen de moeite waard vindt,

    die van hen houdt.

     

    Een kind moet tedere, zachte geborgenheid vinden

    bij een vader en een moeder.

    Een jongen zoekt geborgenheid

    bij een meisje en omgekeerd.

    Mensen zoeken geborgenheid bij elkaar

    in het huwelijk en in de vriendschap.

    De grond van elke geborgenheid is: liefde!

    Zonder thuis ben je nergens.

    Een thuis op aarde

    is een fundamenteel menselijk recht.

    Een thuis heeft alles te maken

    met aandacht en zorg voor elkaar.

    Met liefde, met menselijke warmte, met geborgenheid,

    met elementaire menselijke cultuur,

    met de cultuur van het hart.

    Een thuis vind je alleen maar bij een wezen,

    waarin een hart voor je klopt.

     

    (Bron onbekend)

     

    02-08-2017 om 17:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    31-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    ERWTJES

     

    Toen ze een meisje was van zeventien

    moest ze de hele middag erwtjes doppen

    op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.

    Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.

     

    Toen ging ze maar wat dromen, van geluk,

    en dat geluk had niets van doen met erwten

    maar met de Liefde en de Grote Verte.

    Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk.

     

    En dat is meer dan vijftig jaar terug.

    Ze is nu zeventig en heel erg fit

    en altijd als ze 's middags even zit,

    mijmert ze, met een kussen in de rug,

     

    over geluk en zo....een beetje warrig,

    maar het heeft niets te maken met de Verte

    en met de Liefde ook niet. Wel met erwten,

    die komen altijd weer terug, halsstarrig.

     

    Ach ja, zegt ze. Ik kan mezelf nog zien,

    daar in mijn moeders huis op het balkon,

    bezig met erwtjes doppen in de zon.

    Dat was geluk. Toen was ik zeventien.

     

    Annie M.G. Schmidt

    31-07-2017 om 10:31 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG 30 JUlI

    17de ZONDAG A: 30 JULI 2017

    ‘WAAR IS DIE SCHAT TOCH …

    EN WAT IS DIE PAREL?’

     

    Midden in de vakantie

    kunnen wij wellicht gemakkelijker inzien en toegeven

    dat sommige dingen van grotere waarde zijn,

    dan de dagelijkse zorgen

    die ons meestal bezighouden.

     

    Midden in de vakantie

    kunnen mensen en dingen ons terugbrengen

    bij belangrijke doelstellingen,

    ja zelfs bij het enige dat uiteindelijk telt.

     

    De lezingen van vandaag sporen ons aan

    om met een open geest en een luisterend hart

    te onderscheiden waar het op aankomt.

     

    Het beviel de Heer dat Salomo juist hierom vroeg,

    en hij zei tegen hem:

     ‘Omdat je hierom vraagt

     – niet om een lang leven of grote rijkdom of de dood van je vijanden,

    maar om het vermogen om te luisteren

    en te onderscheiden tussen recht en onrecht –

    zal ik je wens vervullen.

    (1ste Boek Koningen 3, 11-12)

     

    ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een schat, 
    verborgen in een akker. 
    Toen iemand hem vond, verborg hij hem weer, 
    en in zijn blijdschap 
    ging hij alles te gelde maken wat hij bezat 
    en kocht die akker. 
    Ook gelijkt het Rijk der hemelen op een koopman, 
    op zoek naar mooie parels. 
    Toen hij een parel van grote waarde had gevonden, 
    ging hij alles verkopen wat hij bezat en kocht haar.’ 

     (Matteüs 13,44-46)

     

    ‘WAT IS MIJ HET MEESTE WAARD …’

     

    De schat in de akker, waarvoor je alles prijsgeeft.

    De mooie parel, die meer waard is dan al het andere.

    Wat is voor ons het belangrijkste in ons leven?

    De mening zal verschillen van mens tot mens en van moment tot moment.

     

    Een goede gezondheid, zoals wij elkaar met Nieuwjaar wensen?

    Een carrière met veel succes en veel geld?

    Dat we gespaard blijven van rampen,

    dat de zaken goed mogen gaan,

    dat onze kinderen goed terechtkomen?

    Elk van ons heeft wel zijn eigen antwoord op elk ogenblik.

    Wij bidden er ook voor dat onze wensen in vervulling mogen gaan…

     

    En toch zien we meer dan eens:

    mensen die rijk zijn – maar geen vreugde kennen.

    mensen die gezond zijn – maar niet gelukkig.

    mensen die geslaagd zijn in het leven – maar onvoldaan blijven.

     

    Waar zijn die schat of die parel dan wel verborgen,

    en door ons misschien vergeten of uit het oog verloren?

     

    De droom van Salomo kan ons een lesje leren.

    De Heer vraagt aan de jonge koning: ‘Wat wil je dat Ik je geef?’

    En Salomo vraagt niet om rijkdom of een lang leven.

    Hij vraagt om een opmerkzame geest en een luisterend hart.

    Hij vraagt om ontvankelijk te blijven voor Gods Woord,

    Hij vraagt om te kunnen onderscheiden waar het op aankomt.

    Kortom: hij vraagt om inzicht en levenskunst.

     

    ‘God, onze Vader,

    geef ook aan ons een deeltje van de wijsheid

    die Gij aan Salomo verleend hebt.

    Dat ook wij ontvankelijk mogen worden voor Uw stem,

    die zo zacht klinkt en overstemd wordt in het rumoer van onze wereld.

    Uw stem, die ons de weg wijst naar Uw beloofde Rijk

    van waarheid, heiligheid en liefde.

    Want Uw Rijk is de parel, die meer waard is dan al het andere,

    Uw Rijk is de waarachtige schat,

    verborgen in de akker van ons leven,

    verloren in de akker van de wereld. Amen.’

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    het spoor van God voor ons al uitgetekend

    van toen we nog met kinderogen naar de wereld keken.

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    dat onze God geen god is van verre en in den hoge,

    maar dat Hij in het hart van d' allerminste mensen

    gezocht en ook gevonden wordt.

     

    Wij weten niet hoe rijk wij zijn...

    omdat God als een metgezel met ons

    de wegen gaat van alle leven,

    met de schouders van een vriend,

    en een hart dat alle ruimte laat.

     

    Wij weten niet hoe arm wij zijn,

    wanneer wij stilzwijgend voorbijgaan aan Gods deur,

    en niet willen bekennen

    dat wij zonder Hem

    de armste mensen van de wereld zijn.

     

    naar Manu Verhulst











    29-07-2017 om 10:05 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    05-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Gezegend de mensen

    die zijn als Jezus van Nazareth

    mensen die goed zijn en barmhartig,

    met een hand die niet slaat

    als hij geslagen wordt;

    met een mond die niet verraadt

    als hij verraden wordt;

    mensen als een vriend

    die zijn vijand niet verloochent.

     

    Gezegend de vrouw voor de man

    en de man voor de vrouw

    en oud voor jong

    en sterk voor zwak.

     

    Gezegend de barmhartigen

    en zij die open zijn en lief,

    met wie het goed omgaan is

    bij alle gebreken.

     

    Gezegend zij

    die elkaar bewaren,

    troosten, voorthelpen en verdragen.

     

    Gezegend jij

    die klein of groot

    tastend doet als Hij,

    het kwaad vergeldt

    door goed te doen.

     

    Zalig ben je en gezegend,

    een paradijs op aarde.

     

    Kees Harte

    05-07-2017 om 18:41 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    03-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Wat ik bemin: te dwalen door de bloemen
    onder een hemel, wijd en wolkeloos,
    de aarde één bloei van zomer voor altoos
    waarvoor de bijen hun zoet loflied zoemen,



    en met de namen van het licht te noemen
    haar, die mijn hart als in een droom verkoos,
    die aan mijn zijde zingt, zo zorgeloos
    om dit verrukkelijk geluk te roemen, -



    zal dit mijn leven zijn? Ik ben geboren
    om van de wind de diepe zang te horen
    die aanruist uit een vreemd en ver gebied,



    om van de aarde en een aards beminnen
    een hemel en een eeuwigheid te winnen...
    Maar dit, O God, is toch uw leven niet?

     

    Ben Sikken (1921-1944)

    Nederlands verzetsstrijder, gefusilleerd toen hij 23 was

     

    03-07-2017 om 18:48 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    29-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DOORDENKEN OP DONDERDAG

    Kijk dankbaar naar wat voorbij is!

     

    Elk jaargetijde heeft zijn eigen pracht …

    Men mag van de herfst geen meiklokjes,

    en van de winter geen zomerzon verwachten.

     

    Onvermijdelijk zijn samen met de lente

    ook de lentebloemen vergaan,

    en onherroepelijk nam de zomer

    de zomernachten mee.

     

    Ze zijn weg,

    maar hoe mooi waren zij!

     

    Hoe mooi waren

    de bloeiende kersenbomen in de boomgaarden,

    en de witte, glanzende sleedoornhaag

    aan de wijngaardmuur,

    de dotterbloemen langs de beek

    en de madeliefjes in de zomerweide.

     

    De herinnering is gebleven,

    en gebleven is daarmee ook een afstraling

    van het beleefde geluk.

     

    Hoe belangrijk en bepalend het heden ook is,

    de rijkdom van een rijpe persoonlijkheid

    is dat men het verleden niet verliest,

    maar in de herinnering bewaart.

     

    Wie dankbaar het verleden gedenkt,

    kijkt vol hoop naar de toekomst.

     

    Max Rössler

    29-06-2017 om 09:01 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)
    26-06-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GEDICHT VAN DE WEEK

    Uw Zoon sprak dat Gij onze Vader zijt,

    en dat Gij ons vanuit uw hemel boven

    dwars door het donker naar het licht heenleidt …

    En ja, ik wil geloven, Heer, geloven –

     

    En ik zeg ja, als mij Uw licht verblijdt,

    en ik zeg ja, als Gij het licht wilt doven,

    maar duld niet, dat duister mij het wijd

    verlangen naar uw heuvelen zou ontroven …

     

    Want ik ben zwak, Gij weet het: ik bezweek

    zo dikwijls reeds, tastende in den blinde –

    en ‘k riep en riep … Maar toen het stil bleef, week

    mijn heimwee naar ’t Geheim dat ik beminde …

     

    Zo nu: uw stilte pijnigt mij … Heer, spreek,

    wijs mij uw weg, dat ik uw heuvelen vinde.

     

    Ben Sikken (1921-1944)

    Nederlands verzetsstrijder gefusilleerd toen hij 23 was

    26-06-2017 om 18:19 geschreven door Omer

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:Dagboek/bedenkingen
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 12/08-18/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 25/02-03/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 26/12-01/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009

    Blog als favoriet !

    Categorieën
  • Dagboek/bedenkingen (1167)


  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!