De voormiddag is al goed gevorderd als ik me aan de schrijftafel zet. Wat langer slapen, wat meer buiten met de hond en al een babbeltje met de buurvrouw. De krant lezen en spelletjes oplossen, ontbijten en voilà, de voormiddag is bijna voorbij. Straks moet ik naar het keuringscentrum voor de auto in Oostende en daarna doe ik dan de boodschappen. Mijn dag zal voorbij zijn zonder veel gepresteerd te  hebben. Ik heb dan ook geen prestatiedrang meer, dat heb ik samen met mijn actief leven aan de kapstok gehangen. Ik wil nog wel wat presteren, maar niet meer met een druk daarachter om er geld mee te verdienen en tegenover collega's en bazen bewijzen dat ik goed ben en mijn geld waard ben. Nu is het meer een bewijs leveren dat ik nog jong van hart en geest ben. Deze blog schrijven, is daarom een goede bezigheid en een hele prestatie om iedere dag een degelijke tekst neer te pennen enfin te typen. Als oudere zitten we in deze eeuw wel in een comfortabele positie. Soms vraag ik me weleens af "wat deed bobonne, pitjen en mijn moeder om de dagen en avonden door te komen?". Van mijn vader hoef ik me dat niet af te vragen, die heeft amper de leeftijd van 63j bereikt. Mijn moeder had al de beschikking over een tv en kon haar avonden zo passeren, vooral kijken naar spelprogramma's en films. Mijn grootouders, tja, werden nog niet geamuseerd door de beeldbuis en moesten zelf hun tijd vullen. Van mijn grootmoeder weet ik nog wel dat de breinaalden tikten, van mijn grootvader weet ik dat hij een fervente duivenliefhebber was en daarmee een paar uur van de dag kon amuseren. Waar hij de rest van zijn tijd mee doodde daar heb ik  geen flauw idee van. Maar voor de moderne oudjes is er vanalles beschikbaar: tv, film, spreekbeurten, tentoonstellingen, uitstappen, reizen, uit eten gaan, met vrienden op  stap gaan, .... .Men kan het zo gek niet bedenken of 65-67+++, kunnen overal aan deelnemen, zelfs een flexi-job uitoefenen. En al die verwennerij om de dagen en avonden door te komen, spreken me weinig aan. Zoveel keuze en toch het liefst in mijn tuin en huis de bezigheid zoeken samen met mijn viervoeter en een wandeling naar zee om dat waterspektakel te bekijken. Zo, nog eventjes zorgen dat de hond zijn  poten nog wat kan strekken, vooraleer ik weg moet rijden, want daar kan hij jammer genoeg niet mee naar toe en al zeker niet omdat ik daarna naar het grootwarenhuis rij. Tot morgen