Opmerkelijk in het hele verhaal van de crisis binnen de Vlaamse gewestregering én in de media is, dat in enkele scenario’s om tot een akkoord te komen ook steevast Vooruit en Groen vermeld worden, maar PvdA en Het Vlaams Belang met geen woord. Voor de Vlaamse communisten is dat nog te begrijpen. In tegenstelling tot haar Waalse familie komt de partij van Hedebouw hier niet van de grond. Iets anders is het VB, dat in de discussies verzwegen wordt als zou het niet bestaan, maar in alle recente peilingen de grootste partij van Vlaanderen blijft. Haar mordicus ‘links’ laten liggen (what’s in a name!) is, ook in de media, nu niet persé iets dat democratisch kan genoemd worden, zeker niet als men ziet dat in steeds meer landen uiterst-rechtse partijen in aanmerking komen om mee te spelen. In Italië maken ze zelfs de meerderheid uit en zijn er nog geen brokken gevallen, zelfs niet op internationaal gebied. Daarenboven voorspelt deze houding bij ons weinig goeds voor eventuele besprekingen na de volgende verkiezingen. Als we Vlaanderen uit de traditionele politieke knoeiboel van de laatste jaren willen halen, doen we er best aan het VB zo sterk mogelijk uit die verkiezingen te laten komen, ongeacht en zelfs in tegenstelling tot wat traditionele, Belgicistische, Waalse, francofone en andere anti-Vlaamse middens en media erover nog zullen vertellen. Wat we tegenwoordig meemaken is niet voor herhaling vatbaar. We gaan toch weer niet aanmodderen met de partijen die bewezen hebben dat ze het niet aankunnen. Het echte Verhaal van Vlaanderen mag best een stuk Vlaamser klinken.
---
En dan nog dit:
Het weekblad Knack is ook al lang niet meer wat het geweest is. Zeker Vlaanderen moet er niet veel meer op rekenen. Het wordt steeds minder Vlaamsgezind, eerder gauche-caviar en woke. De tijd van Frans Verleyen (‘Sus’ voor de vrienden), Rik Van Cauwelaert en Kaaiman ligt al een tijdje achter ons. Samen met die laatste twee heb ik toen afgehaakt, iets wat ik ook met Trends gedaan heb toen Johan Van Overveldt er vertrok.
Ik noem deze Vlaamse regering al een paar jaar ‘die van Pasbon’ en daar blijf ik bij. Jan heeft zijn verdiensten gehad, denk maar aan het Warande Manifest dat hij indertijd mede ondertekende, maar geeft al enkele jaren de uitgebluste indruk van iemand die aan het uitbollen is. Hij is de zestiende Vlaamse minister-president sinds het systeem bestaat en ik denk niet dat er een meer passieve Vlaamse minister-president is geweest. Komt daar nog bij dat ik niet zie wie van zijn partij het beter zou doen. De Wever ja, maar die kan niet alles alleen blijven doen. Na De Wever is er bij de N-VA de grote leegte.
Tenslotte was het vanaf de start zeker dat er problemen zouden komen met drie partijen in de Vlaamse regering waarvan er twee ook in de federale regering zaten. Het wordt helemaal hilarisch als men straks zal moeten vaststellen dat de Vlaamse regering niet meer zou werken terwijl die federale tenminste de schijn hoog houdt het nog wel te doen.
---
Het stikstofverhaal kwam gisteren in de plenaire Kamerzitting, maar van een doorbraak is er nog steeds geen sprake. Het is nog maar eens uitgesteld, nu tot vrijdag. Men zal er waarschijnlijk niet uit geraken. Een wisselmeerderheid met Vooruit i.pl.v. cd&v, een minderheidsregering, een in lopende zaken, het zijn allemaal tekenen van zwakheid in de gewestelijke legislatuurregering die niet kan rekenen op vervroegde verkiezingen.
---
En dan nog dit:
In de maand februari blijkt de werkloosheid in Wallonië nóg gestegen te zijn. Was daar bij onze levensgenieters (dixit Magnette) dan nog iemand aan het werk? (grapje!).
Het Verhaal van Vlaanderen zit er voorlopig op. Voorlopig, want het is niet af. Het was nuttig om de grote massa wakker te schudden en te laten zien dat we er waren en er nog zijn. Er waren echter teveel zaken die niet of nauwelijks aan bod kwamen en de reeks is dus voor verbetering vatbaar. Namen als Jan Breydel, keizer Karel, Napoleon en zijn Waterloo, de meeste van onze alom bekende kunstenaars werden al dan niet opzettelijk vergeten. Vanaf 1830 werd het eerder een Verhaal van België.
De laatste aflevering, van het Interbellum tot de eeuwwisseling was ook van dattem: vrij objectief, maar niet volledig genoeg. Het begin van de immigratie bv klopte grotendeels, maar dat die eerste immigranten uit Italië, Polen en Marokko, hier zwaar en gevaarlijk werk moesten doen was geen primeur. Vóór zij hier aan kwamen waren het al een half miljoen Vlamingen die in de Waalse mijnen mochten gaan ‘travakken’. En ook toen was ‘den boas ne smeirlap’, althans volgens het verhaal van Tom Waes, die vanaf 1830 zijn eerder linkse sympathieën moeilijk kon verbergen. Voor de Vlaamse kompels uit de 19de eeuw werden er geen cités gebouwd zoals later voor de immigranten in Limburg.
Volgend jaar krijgen we de kans om – via democratische verkiezingen - zelf het vervolg van Het Verhaal mee te schrijven door ervoor te zorgen dat Vlaanderen weer Vlaamser wordt. Dat wordt dan óns Verhaal, onze afspraak met de geschiedenis.
In mijn blog van 4 dezer (‘De Boergondische Nederlanden’) had ik het al over het feit dat schilder Jan Van Eyck niet alleen bekend werd door zijn schilderijen, maar ook door het feit dat hij het schilderen met olieverf zodanig had geperfectioneerd dat het een revolutie in de schilderkunst veroorzaakte over heel Europa. Wie de olieverf zelf heeft uitgevonden, zijn we nooit te weten gekomen.
Het gebeurt wel meer dat iemand bekend en beroemd wordt door een uitvinding van iemand anders. Zo is er het verhaal van het Contrapunt waarmee Johan Sebastian Bach muzikaal onsterfelijk werd. Onder ‘contrapunt’ wordt in de muziektheorie bij het componeren het verband tussen twee of meer onafhankelijke stemmen verstaan. Dat was uitgevonden door een zekere Petrus Dictus in 1336, maar het was Bach die er als eerste – eeuwen later - courant gebruik van maakte.
Nog spectaculairder is de geschiedenis van het ‘Leidmotiv’, waarmee Richard Wagners opera’s bekend werden, maar dat ook al vóór zijn tijd bestond. Het ‘Leidmotiv’ is het grondthema, het motief dat de innerlijke handeling draagt en wordt toegepast om symbolen, emoties, zaken of personen te karakteriseren. Het werd nóg bekender toen Wolfgang Korngold het in Amerika in de film introduceerde (en er later een Oscar voor kreeg) en het werd tot de perfectie gebracht door Ennio Morricone (denk maar ‘Once upon a time in the West’) die er insgelijks een Oscar aan over hield. Een opera waarin eens niet gezongen werd...
Dat er in de Belgische politiek nogal wat zakkenvullers rondlopen, is een publiek geheim. Of en waar er ergens een grens ligt, is minder geweten. Dat bleek uit wat er de laatste week zoal uit de politieke bus is gekomen.
- Dat ex-Kamervoorzitters en andere hoge topambtenaren jaren via een achterpoortje konden genieten van een extra pensioen bovenop het maximumbedrag voor ambtenaren dat ze al ontvingen, zou nog geen verrassing geweest zijn, ware het niet dat het - alleen al voor de twee ex-voorzitters - gaat om 103.000 euro extra per jaar.
- Dat potverteren geldt trouwens niet alleen voor de echte politiekers, ook bij de vakbonden weten ze van wanten met de affaire Leemans, die zelf besliste op 01.01.2024 ermee te stoppen als grote baas van het ACV, maar zich toch laat liet ontslaan omdat hij dan nog enkele jaren zou kunnen genieten van een brugpensioen waarop hij feitelijk geen recht heeft omdat hij niet tegen zijn wil zal ontslagen zijn.
- Bij de socialistische mutualiteiten is het al niet veel beter. De nieuwe voorzitter wordt daar Christel Geerts. ‘Christel wie?’ Wel, die dame is, louter toevallig natuurlijk, de moeder van mateke Rousseau, voorzitter van Vooruit, de man die van België het beste land van de wereld wil maken. ‘Zijn’ beste land waarschijnlijk.
- Daar houdt het niet bij op. De burgemeester van Seraing, een zekere Francis Bekaert (PS), waarschijnlijk afstammeling van een van het half miljoen Vlamingen dat in de negentiende eeuw om den brode in de Waalse koolmijnen moest gaan werken (vergeten in ‘Het Verhaal van Vlaanderen’), neemt ontslag ‘om gezondheidsredenen’. Ondanks dat en zijn ouderdom van 64, gaat hij daarna aan de slag in niet één, maar twee socialistische kabinetten. Bij Waals minister Christie Morreale en bij gemeenschapsminister Frédéric Daerden, zoon van (hik). En zelfs daar houdt het niet bij op, want die Waalse Bekaert behoudt ook nog zijn job als voorzitter van de Luikse waterintercommunale, jaarlijks goed voor 35.000 euro én – volgens de Waalse krant Sudinfo - zou hij ook bestuurder kunnen worden bij energieleverancier Luminus, nota bene: eigendom van de Luikse holding Nethys die al enkele keren onfris in het nieuws kwam door allerhande schandalen (denk maar aan die Moreau)..
Maar, zoals ik ook al schreef op het einde van mijn blog van 2 dezer (‘De week na krokus’), ‘Voor de rest gaat alles goed met de Belgische politiek’.
N.a.v. het verschijnen van het boek ‘De Vlaamse meesters, Van Eyck tot Bruegel’* door kunsthistoricus Matthias Depoorter, noemt deze onze contreien in Van Eycks tijd ‘De Boergondische Nederlanden’. Daarin vermeldt hij niet alleen de Vlaamse primitieven vanaf Jan Van Eyck, maar ook Jeroen Bosch, officieel bekend als Nederlander en Pieter Bruegel, die niet direct tot die groep behoorde. Het werk was eerst bedoeld als catalogus voor een tentoonstelling in Peking, maar toen die o.w.v. corona niet doorging, maakte Depoorter er een naslagwerk van dat mag gelezen en gezien worden.
Spilfiguur in het verhaal is Jan Van Eyck, die niet alleen een begenadigd schilder was, maar tevens zorgde voor de doorbraak van de olieverf, iets dat hij niet zelf had uitgevonden, maar waarvan hij de toepassing perfectioneerde door er additieven aan toe te voegen waardoor de verf sneller droogde en men laag boven laag kon schilderen en zo meer diepgang en nuancering in de schilderijen kon brengen. De invloed van Jan Van Eyck bleef ook nazinderen na de periode van de Vlaamse primitieven, inbegrepen dus Bruegel en Bosch, en zo kan men inderdaad spreken van ‘De Boergondische Nederlanden’.
Jan Van Eyck en zijn broer Hubert werden trouwens geboren als zonen van een molenaar in het Kempense Arendonk – net zoals Rik Van Steenbergen - en niet in Maaseik, zoals Wikipedia dat nog steeds foutief meldt. De lokale heemkundekring van Arendonk heeft dat kunnen uitpluizen in de gemeentelijke archieven. Jan werkte het grootste deel van zijn schilderscarrière in Brugge, maar was dus ook een Vlaams-Brabander van afkomst, net zoals Rubens, Van Dijck, Bruegel en – jawel - Van Beethoven!.
---
*Het boek ‘De Vlaamse meesters, Van Eyck tot Bruegel’is uitgegeven door Ludion.
Het was even schrikken. Volgens een nieuwe raming van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) zou de Vlaamse begroting al in 2026 in evenwicht kunnen zijn. Dat is een jaar eerder dan eerst gepland.
Een eerste reden voor de verbetering is, dat de economische groei voor de periode 2022-27 1,3% hoger zou liggen dan wat vorig jaar werd geschat. Verder is het gunstig dat de inflatie blijft zakken en de bevolking sneller aangroeit dan verwacht.
In werkelijkheid blijft het natuurlijk koffiedik kijken, maar men is wel waakzamer geworden en beseft dat er op alles en nog wat zal moeten gelet worden, zeker als men weet dat het tekort voorlopig beter uitvalt door eenmalige meevallers.
---
Bovenstaande geldt niet voor de federale begroting, die volgens de Europese centrale bank (ECB) zeker tot 2028 met een schuldgraad zal zitten van ± 120%.
Het zal onze vakbonden allemaal wel worst wezen, want er gaat geen week voorbij of er wordt wel ergens gestaakt. Bpost, NMBS en nog zo’n paar van die halve of hele staatsbedrijven waar men al quasi zeker is van de job. Onnodig te vertellen dat de stakingen meer worden opgevolgd in Wallonië en Brussel dan in Vlaanderen. Bij de ‘Levensgenieters’ (dixit Magnette), weet je wel.’
---
Diezelfde levensgenieters zullen het hervormingsplan van federaal minister zonder Financiën Vincent Van Peteghem, dat rekent op een besparing van 6 miljard voor de werkende burgers, meer dan waarschijnlijk niét goedkeuren. Reden is dat de meeste PS-kiezers niet tot die categorie behoren...
Voor de tweede keer slaagt de Vlaamse regering er maar niet in het stikstofdossier goedgekeurd te krijgen. Zelfs een hele nacht palaveren heeft niets opgebracht. Vrijdag zou er een grote boerenbetoging zijn in Brussel en is het meer dan waarschijnlijk dat cd&v voorlopig het been zal stijf houden, in de hoop dat die betoging iets aan de zaak zal veranderen. Indien niet, bestaat er zelfs de mogelijkheid dat de regering Pasbon aftreedt en men tot een andere samenstelling zal moeten komen, wil men een Vlaamse regering in lopende zaken vermijden. Verkiezingen zijn er gewestelijk pas in 2024, na een hele legislatuur.
---
In het federaal parlement gaat het al niet veel beter, nu blijkt dat 2 gewezen Kamervoorzitters (Herman Decroo en Siegfried Bracke) én een achttal topambtenaren al jaren een onwettelijke extra maandelijkse toeslag van enkele duizenden euro’s bovenop hun wettelijke pensioen krijgen. Men gaat daar nu een einde aan maken. Of en hoe het teveel gestorte geld zal worden terugbetaald, blijft nog een vraagteken.
---
Ondertussen heeft ACV-voorzitter Leemans het gevonden. Hij treedt op 01.01.2024 af, maar heeft het zo geregeld dat hij officieel ontslagen wordt en daardoor op zijn 62ste op brugpensioen kan gaan. Normaal kan dat alleen als men tegen zijn wil ontslagen wordt, wat bij hem niet het geval is.
Als slecht voorbeeld – ‘Luister naar mijn woorden, maar zie niet naar mijn daden’ - kan dat tellen.
Maar voor de rest gaat het goed met de Belgische politiek...
De negende aflevering van Het Verhaal van Vlaanderen leek mij vrij objectief, met uitzondering dan van de opmerking dat het niet waar zou geweest zijn dat de meestal Franstalige officieren heel wat Fransonkundige Vlaamse soldaten de dood in zouden gejaagd hebben, omdat ze elkaar niet verstonden. Dat is wel degelijk gebeurd, al was het waarschijnlijk niet met opzet. Hoe kan een leger nu fatsoenlijk functioneren als de leiding in één taal is en de manschappen een andere hebben? Het is er dé oorzaak van geweest dat na die oorlog de IJzertoren en de Vlaamse Beweging zijn ontstaan. De meeste van die jonge soldaten hadden alleen lager onderwijs gehad – en dan dikwijls nog in hun streektaal, kenden misschien wel het verschil tussen ‘gauche’ en ‘droit’, zoals men in de aflevering vertelde, maar daar hield het voor de meesten mee op en was het niet voldoende in een situatie waarin men elke dag zijn leven riskeerde.
Men hoeft trouwens niet veel te ensceneren om de situatie in de loopgrachten te laten zien. Het volstaat het Tv-nieuws op te zetten en men ziet het bijna dagelijks, rechtstreeks, live, en dit in het jaar 2023 in Oekraïne, waar de toestanden er niet veel beter lijken en dat meer dan 100 jaar later.
---
‘Het is ALTIJD kletspraat te vertellen waarom een soldaat sneuvelt. Dat weet geen mens en zelfs zijn laatste woorden hebben onder dat opzicht minder belang dan men wel denkt. Ik geloof voor mijn part dat een soldaat zelden vóór iets sterft, maar meestal tégen zijn goesting’ (Bruno De Winter, stichter van ’t Pallieterke).
In “Onaf’, het maandblad van de Vlaamse Volksbeweging, (VVB) kan men ook regelmatig iets lezen over andere Europese landen waarin minderheidsgroepen zelfstandig(er) willen worden. Denk maar aan de Schotten, de Catalanen, de Basken en andere Zuid-Tirolers. In het nummer van maart had men het deze keer over Sardinië, mijn tweede vaderland*, waar wel minder vraag naar zelfstandigheid is. De hoofdreden daarvoor is dat er op het eiland, bijna even groot als België (± 24.000 km²), maar met slechts ± 1.650.000 inwoners, men – buiten het Italiaans, dat de officiële taal is - er nog liefst 8 andere talen op na houdt: drie Sardische (of Sardijnse) dialecten, 3 Corsicaanse en twee buitenlandse. Voor de liefhebbers: het Sardische Logudorees, Nuorees en Campidanees, het Corsicaanse Gallurees en Sassarees en verder het Catalaans en het Ligurees (het dialect van Genua en omstreken, de moedertaal van Napoleone Bonaparte!).
De redactie van ‘Onaf’ kreeg het verhaal via een Baskische onafhankelijkheidsbeweging, in het Baskisch en het Engels en ik slaagde erin via een omweg (een uniefprof uit Sassari) ook de Italiaanse tekst te pakken te krijgen om naar mijn Italiaanse vriendenkring te sturen.
Ik heb er vroeger zelf niet bij stil gestaan – ik had ook nog wat anders te doen – maar Sardinië is feitelijk een paradijs voor polyglotten en linguisten.
*Wij hebben er negen jaar gewoond. Twee van mijn kinderen zijn er geboren. Mijn oudste zus is er gebleven. Haar twee zonen zijn er getrouwd met ‘Sardinnekens
Tijdens een zoveelste vergadering van regulator FANC, uitbater Engie en de federale ministers Verlinden en Van der Straeten, is gepraat over het idee de noodzakelijke aanpassingen en onderhoudswerken aan Doel 4 en Tihange 3 te doen tijdens de normale onderhoudstops in de zomer. Op die manier zou men ze niet moeten stilleggen,
Het is een eveneens zoveelste wijziging in de zgz kernuitstap, waarover echter altijd nog geen definitief akkoord is gesloten. De twee jongste kernreactoren voldoen nu wel al aan de normen van WENRA, de koepel van de Europese nucleaire regulatoren, waardoor de kans op een black-out in de winter van 2025/26 een stuk kleiner wordt. De winnaar in deze zaak blijft Engie en men kan het die maatschappij zelfs niet eens kwalijk nemen na alle bochten die Crootje’s regering daarover al gemaakt heeft.
---
En er is meer. In Flemalle, bij Luik, wordt momenteel een oude kolencentrale gesloopt die plaats moet maken voor een nieuwe gascentrale. Ook daar is Engie mee gemoeid. Die heeft er nl al een vergunning voor als een van de winnaars van de CRM-capaciteitsveiling. Het probleem daar aan de Maas blijkt nu dat Engie voor de bouw van die nieuwe centrale beroep heeft gedaan op de Chinese bouwgroep Sepco III en ze die samenwerking heeft moeten stopzetten omdat via dat Sepco de Chinese politiek ermee zou te maken kunnen hebben. ‘Met alle Chinezen, maar niet met den deze’, zoals ze in Antwerpen zeggen.
Kortom, heel die kernuitstap wordt hoe langer hoe meer een kernmisstap en maar goed ook, want ondertussen heeft elk klein kind – zelfs van Groen - begrepen dat niet alleen duurzame vernieuwbare stroom en waterstof de motoren zullen worden voor de energievoorziening van de toekomst, maar kernenergie erbij zal horen en geen milieuvervuilend gas.
