Morgen, vrijdag, is er het overleg van de Europese ministers van Energie. Hopelijk wordt dan in elk geval op  e.o.a. doorbraak in de energiezaak gehoopt, zeker dat de gas- en elektriciteitsprijzen van elkaar zullen worden losgekoppeld, want dat is te gek voor woorden.

   Ik had het er reeds over in mijn blog van 3 dezer (‘Greedflation (2) en kom daar even op terug hoe dat momenteel werkt, inderdaad te gek voor woorden.

   Tot op heden wordt  nl de elektriciteitsprijs de dag op voorhand bepaald door een veiling op de netbeheerder. Die vraagt alle leveranciers op de markt te bieden. De goedkoopste wordt eerst vastgelegd, dan de op één na goedkoopste en zo verder tot men aan de gewenste stroomcapaciteit voor die dag komt. De laatste en dus duurste leverancier bepaalt dan de prijs voor de hele markt. Vandaag zijn dat de peperdure gascentrales, de dada’s van Groen.

   Als men morgen – zoals ik in dezelfde blog schreef - i.pl.v. de duurste, dagelijks een gemiddelde prijs zou nemen, zou dat al een hele slok op de borrel kunnen geven. Hopelijk gaan die ministers morgen o.m. dat doen. Het zal niets te vroeg zijn.

08-09-2022, 00:03 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (0)

   In de nasleep van mijn ‘Only in Belgium’-lijst, die ik ook naar ’t Pallieterke gestuurd heb, blijkt dat we dit jaar geen vier maar vijf automatische indexaanpassingen gaan krijgen en waarschijnlijk nog twee begin 2023. Dat worden evenveel verhogingen van lonen en uitkeringen die door de bedrijven en de overheden zullen moeten betaald worden, waarna men zich afvraagt waarom alles toch zo duur wordt. Het wordt ‘fasten seat belts’.

   Ik ben eens curieus wat er deze week nog uit de bus zal komen,  niet alleen bij ons, maar ook in Europa. Zoals ik reeds schreef hebben de andere landen ongeveer dezelfde problemen, maar de meeste van hen – zeker die van de zgz ‘Hanzelanden’ (Nederland, Duitsland en de Scandinavische) hebben niet de torenhoge schulden die België wél heeft en daar zal het schoentje hoe dan ook wringen.

    Lezeres Annie vraagt zich af of dit nog wel een land is. Ja, Annie, maar een dat niet meer zou uitgevonden worden als het niet bestond, met een democratische meerderheid die het niet voor het zeggen heeft, dit in tegenstelling tot vele andere landen waar de actie uitgaat van minderheden.

   Tenslotte is er de zoveelste dreiging van de vakbonden met stakingen, een relict uit de 19de eeuw waarmee de syndicalisten denken de problemen van de 21^ste eeuw op te lossen.

07-09-2022, 00:06 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (2)

     In deze woelige tijden, die ook onze buurlanden teisteren, moet men er wel rekening mee houden dat België een geval apart is, waar in de wetgeving zoveel uitzonderingen en achterpoortjes zijn en waar situaties bestaan die men in onze buurlanden niet eens kent. Ik probeer die  ‘Only in Belgium’ – lijst bij te houden en die ziet er voorlopig ongeveer zo uit:

‘Only in Belgium’:

-        De automatische index. (Die bestaat ook in Luxemburg, Malta en Cyprus, maar die kunnen we bezwaarlijk echte landen noemen).

-        De vastgelegde koopjesperiodes, met daaraan verbonden de sperperiode en de koppelverkoop.

-        De kiesplicht voor het federaal en Europees niveau (samen met Griekenland en Luxemburg).

-        De werkloosheidsuitkeringen zonder beperking in de tijd. Meer nog: tijdens de werkloosheid kan men in België pensioenrechten blijven opbouwen, de zo genoemde ‘gelijkgestelde periode(s)’.

-        Het bestaan van een kabinet voor elke minister, zowel federaal als regionaal en zelfs voor burgemeesters. In een normaal land heeft alleen de eerste minister een kabinet.

-        Het bestaan van een alternatieve gewestelijke regering (zgz van de Franse Gemeenschap), die grondwettelijk niet eens bestaat, maar wel een extra minister-president, een regering en een parlement heeft die allemaal door de staat betaald worden.

-        Het recupereren van feestdagen die tijdens het weekeinde vallen.

-        Het verbod van opkomst voor onafhankelijken bij sociale- of bedrijfsverkiezingen (zoals bv de ondernemingsraden).

-        Het cordon sanitair rond een politieke partij, die echter wel mag meedoen aan verkiezingen en zelfs subsidies krijgt in verhouding tot het aantal stemmen dat ze haalt.

-        De bedrijfswagens. Nergens rijden er meer en dit als compensatie voor loonsverhogingen die men niet geven kan wegens allerlei akkoorden tussen werkgevers en vakbonden i.v.m. de index en de loonnorm, het risico van verhoogde belastingen (we hebben al de hoogste ter wereld) en het verlies van concurrentiekracht  t.o.v. de buurlanden, volgens een wet van 1996..

-        Het afschaffen van de Rijkswacht, wat in geen enkel ander Europees land gebeurd is (gendarmes, marechaussees, guardia civil, carabinieri zijn blijven  bestaan), waardoor bij rampen en aanslagen geen Plan B meer voorhanden is, ook al omdat de dienstplicht eveneens werd afgeschaft.

-        De nationale sociale loonakkoorden (elders bestaan die ook, maar zijn ze sectorieel).

-        Het uitbetalen van de werkloosheidsvergoedingen via de vakbonden aan hun leden, niettegenstaande een Nationale Hulpkas die het zelfde doet voor de niet gesyndikeerde leden,

---

    Hier zijn dan nog geen maatregelen bij die genomen zijn na de coronacrisis, laat staan nu bij de huidige energiecrisis. Men blijft maar miljarden uitdelen zonder zich daarbij vragen te stellen, stiekem hopend dat Europa ter hulp zal komen...

06-09-2022, 00:07 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (3)

    Voor zover dan nog nodig was, heeft een studie van de Gentse arbeidseconoom Stijn Baert bevestigd dat de werkzaamheidsgraad in België ook een werkzaamheidsgrens blijkt te zijn, die – oh, verrassing! – zowat parallel loopt met de taalgrens. Nieuw aan Baert’s studie is wel dat hij het ook heeft uitgezocht volgens de provincies, waarbij gebleken is dat Waals Brabant en Luxemburg het een stuk beter doen dan de rest van Wallonië. De nabijheid van respectievelijk Brussel en het Groot Hertogdom zal daar wel niet vreemd aan zijn. Voor de provincies Henegouwen – de regio van Di Rupo en Magnette – Luik en Namen blijft het huilen met de pet op.

   Volgens de studie blijken alle Vlaamse provincies  minder uitkeringsgerechtigde  werknemers te hebben dan om het even welke Waalse provincie. Zo telt Henegouwen procentueel vier keer meer ‘werkzoekenden’ dan bv Oost-Vlaanderen en zijn 60% van hen al minstens een jaar zonder werk. En dat voor een provincie die grenst aan West-Vlaanderen, waar men volk te kort komt en waar heel wat Noord-Fransen nu komen werken, omdat de werkloosheidsuitkeringen in eigen land uitdovend zijn . 25 tot 30% van de inwoners op arbeidsleeftijd uit Namen, Luik en Henegouwen is inactief en zoekt zelfs geen baan. En dan zou België tegen 2030 een werkzaamheidsgraad moeten hebben van minstens 80%. Oost-Vlaanderen heeft die al en Vlaanderen als geheel zit op meer dan 76%. Voor Wallonië, dat nu de 70% niet haalt, blijft dat een mission impossible. Waar straks het hele land onder te lijden zal hebben en Vlaanderen de rekening weer zal mogen ‘bijpassen’.

05-09-2022, 00:04 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (3)