Ik ben het zo goed als nooit eens met de ex-Amadezen, de huidige PvdA/ PTB, niet alleen o.w.v. hun uiterst linkse opstelling (‘Links ervan gaapt alleen de afgrond’, om het met Franz-Joseph Strauß te zeggen), maar ook o.w.v. het feit dat hun partij nog steeds unitair Belgisch is, met zelfs maar één voorzitter, in casu Peter Mertens van de PvdA. Voor één keer moest ik hem dit weekeinde wel gelijk geven, toen hij kritiek had over de toenadering tussen Groen/Ecolo, die andere unitaire opstelling (wel met twee voorzitters) en Open VLD, en zei dat we ons nog blauw zullen betalen aan groene belastingen, mocht die samenwerking enig politiek succes kennen. Nu Groen het nieuwe Rood lijkt te worden, wordt Groen/Blauw zo het nieuwe Paars. In de schilderkunst kan dat niet, in de politiek blijkbaar wel.

   E.e.a. komt enerzijds door de linkse bocht van Open VLD die steeds meer gaat gelijken op de links-liberalen (een contradictio in terminis: er zijn ook geen rechtse communisten) van het Nederlandse D66. Een recent voorbeeld daarvan was het optreden met rockster gehalte van Crootje op dat migratie-congres in Zuid-Afrika, waar hij met de glimlach voor de micro kwam uitroepen dat België er een dikke veertig miljoen euro weggaf. De partij was ook voorstander van het zgz niet-bindend akkoord van Marrakech en had geen bezwaar voor een samenwerking met Groen na de gemeentelijke verkiezingen in Gent, Mechelen en Oostende.

   Voor de eerste keer hielden Groen en Ecolo dit jaar trouwens samen een nieuwjaarsreceptie. De voorzitters Almaci en Nollet speechten er hun voorbereide teksten in twee talen, al vraag ik me af of ze dat ook voor de vuist zouden kunnen. Zoals te verwachten springen de Groenen mee op de trein van de klimaatspijbelaars. Ze willen niets minder dan een ‘Klimaatregering’ na de verkiezingen van einde mei. Als dat zou lukken en alleen hier bij ons, dan zal het verhaal van het blauw betalen aan groene belastingen meteen duidelijk worden.

   Tenslotte nog dit: verenigd Groen en Open VLD moeten het hebben van kiezers uit de hogere sociale klassen, meestal met een zekere, goedbetaalde job, niét van de werkende mensen. In Duitsland noemen ze dat soort ‘die Bionade Bourgoisie’, een variant op het Franse ‘la Gauche Caviar’.

22-01-2019, 00:05 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (5)

   Op de gratis krant Metro verscheen vorige week een verkiezingsreclame voor de SP.a. Op de roodgekleurde voorste en achterste bladzijde vraagt men voor de partij te stemmen ‘om zeker te zijn van uw pensioen’. Een variant op dezelfde slogan die Lowie Lawijt einde van de jaren 1990 gebruikte en waarmee hij toen de verkiezingen won. Het zal deze keer niet pakken, want ondertussen leverden de socialistische partijen achttien jaar lang de federale minister van Pensioenen. Als de pensioenen er niet beter op geworden zijn, hadden die er toen maar iets aan moeten doen. Huichelaars!

--------------------

   Bart De Wever, pas herkozen als burgemeester van de koekenstad, heeft zich kandidaat gesteld om bij de volgende verkiezingen Vlaams minister-president te worden. Grote kritiek alom, alhoewel er helemaal nog niets vast staat en er nog meer dan vier maanden verlopen vóór die verkiezingen er zullen zijn, men eerst de uitslag moet kennen en er een akkoord moet zijn tussen partijen die tot een meerderheid kunnen komen. God weet wat er nog allemaal te gebeuren staat vóór het zover is. Antwerpen moet nu eenmaal haar reputatie van plezante stad met plezante mensen in ere houden en onze Lieve Heer moet ook daar zijn aantal hebben. Misschien is het inderdaad maar om te lachen, zoals Wouter de stadskabouter insinueerde …

---

   Benoît Lutgen stapt op als voorzitter van het CdH, de vroegere Waalse christendemocraten. Hij volgde indertijd Joëlle Milquet op en heeft zijn best gedaan het brokkenparcours van ‘Madame Non’ verder te zetten. Meteen na de vorige verkiezingen sloot hij snel een akkoord met Di Rupo voor de vorming van Waalse en Brusselse gewestregeringen in de hoop de Waalse liberalen ook uit de federale regering te kunnen houden. Dat mislukte door de vorming van de Zweedse coalitie, al werd Lutgen ook gevraagd daaraan mee te doen, wat hij weigerde. Na de schandalen binnen de PS, met de Publifin affaire en het Samusocial schandaal, sloot hij dan toch een akkoord met het MR en zette hij de PS uit de Waalse deelregering. Bij de Brusselse lukte dat niet. Tussendoor won hij ook de gemeentelijke verkiezingen in zijn thuisstad Bastenaken, waar hij het moest opnemen tegen niemand minder dan zijn oudere broer Jean-Pierre – producent van de Ice-Watch polshorloges – die een soort lijst van Gemeentebelangen trok.

   Nu stopt hij dus als voorzitter, maar blijft wel politiek geëngageerd. Ook in Luxemburg moet Onze Lieve Heer blijkbaar zijn aantal hebben. Aan Lutgen zal het niet liggen…

21-01-2019, 00:04 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (1)