In de rubriek
Mechels Parochieleven publiceerde De Mechelse Week in haar editie van
10/2/1983 : xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />
Dhr. Lornoy uit Leest : TUSSEN HET VOLK
...Pastoor Lornoy vindt dat elke evolutie goede en
minder goede kanten heeft.
Vroeger, toen de pastoor mensen voor besturen moest
aanstellen, moest hij er zelf op uit trekken, het zelf aan Jan en Fien gaan
vragen. Nu doen de mensen van het bestuur dat allemaal zelf. Zoiets voelen zij
goed aan, vindt de heer Lornoy.
Zijn parochie is uitgebouwd volgens het gewone
stramien van de landelijke parochie. Er is een chiro, Landelijke Gilde, het
K.V.L.V., een K.W.B., en een gepensioneerdenbond.
De parochianen zijn vooral mensen die gaan werken in
Kapelle op den Bos (bij Eternit), en in Mechelen bij Lamot en Acomal. Het
parochiaal werk noemt dhr. Lornoy levendig.
Hier is het gemeenschapsleven nog in trek. Er is meer
samenhang onder de mensen. Zij weten nog meer van elkaar.
Waaraan wijt dhr. Lornoy het feit dat de aanwezigheid
in de eucharistievieringen achteruit gaat ?
Hij is van mening dat de welvaarts- en consumptiewereld
alles teveel opslorpt.
Vroeger gingen ook de rijken trouw naar de kerk.
In de derde wereld krijgen de mensen geen kansen om
te studeren, en toch zijn ze geloviger dan wij.
De vieringen in de Leestse parochie van dhr. Lornoy
blijven nogal aan de klassieke kant.
Het is een kleine leefgemeenschap van zowat 2.000
mensen. De chiro telt zon 100-tal jongens en een honderdtal meisjes, het is
een volkse vereniging.
KSA en scouts doen het niet zo schitterend.
Ondertussen komen er een paar mensen op bezoek. In een
andere kamer kan ik dhr. Lornoy op een vaderlijke toon met hen horen praten.
Ze zijn dit jaar 50 jaar getrouwd, en willen de
parochiezaal afhuren voor een feest. Dat kan, alhoewel het even schipperen is
met de data. En de wijn, daar moet zelf voor gezorgd worden.
De heer Lornoy vindt dat traditie nog een waarde
heeft, alhoewel alles verandert.
Vroeger over de rol van de pastoor- was de pastoor de
motor van alles.
Nu moet hij het meer bescheiden aan doen. Meer als een
bezieler.
De mensen werken ook actiever mee, in vergelijking met
vroeger.
Maar dhr. Lornoy zelf bezoekt zijn zieken nog wel, en tracht ook diegenen met
moeilijkheden te helpen. Maar een biechtvader, neen.
Vroeger stond de priester boven zijn volk, nu staat
hij tussen het volk.
Wilfried Hellemans : De Sint-Niklaasparochie in
Leest :
Op zijn inhuldiging op zondag 12 juni 1966 werd
Priester F. Lornoy verwelkomd aan de grens met Hombeek door het gemeentebestuur
in aanwezigheid van de kerkfabriek, de COO-leden, het onderwijzend personeel,
heel wat Leestenaars en velen uit zijn vorige parochie een autokaravaan van
een 50-tal proppensvolle personenwagens en twee stampvolle autobussen. In zijn
dankwoord ten aanzien van burgemeester A. Lauwers hoopte de pastoor te mogen
rekenen op blijvende steun ten bate van zijn apostolaat.
In stoet, de B.J.B.-ruiters voorop, ging het langs de
bevlagde en met spreuken versierde huizen naar de kerk. Onderweg speelde de
Kon.Fanfare St.-Cecilia en de muziekkapel van de Chirojongens. Aan de
Lourdesgrot hield men even halt : meneer Lornoy was immers een Mariavereerder.
Aan de kerk verwelkomde C. Buelens, voorzitter van de
kerkfabriek, de nieuwe herder. Na een dank aan alle parochianen voor de
beloofde medewerking en zijn hoop om iedereen te kunnen voldoen, ontving de
pastoor de sleutel van de kerk. Kanunnik L. De Backer deed dan de aanstelling.
Samen met hem, met de getuigen-priesters en met pater
K. Van Aken concelebreerde pastoor F. Lornoy de H. Mis. Ze werd opgeluisterd
door het knapenkoor van O.L.V.over-de-Dijle. In zijn homilie herdacht de deken
dankbaar ook de vorige pastoor.
De feestzetting vond plaats in de parochiezaal. Er
werd veel gesproken. Eerst namens de afscheidnemende parochie door mevrouw
Lettany en de heer Boden. En dan vanuit Leest door : E. Vloebergh (jeugd), C.
Huysmans (leerkrachten), E. Duysburgh (jongeren), A. Hellemans (parochianen).
Tussendoor trad het Mechelse O.L.V.-knapenkoor op en de kleintjes uit de
zustersschool. Natuurlijk ontving de nieuwe pastoor ook geschenken. En kwam hij
ten slotte zelf op het podium onder een geweldig applaus. Ontroerd dankte hij
allen.
Pastoraal
Pastoor Lornoy doopte in Leest vanaf 2 juni 1966. Ook
nu werden jaarlijks tien of meer kinderen elders gedoopt. Verschillende van de
ingeschrevenen huwelijken werden gesloten voor een familielid of kennis van de
trouwers ; tot 1975 zegende de pastoor er honderdvijftien zelf in. Bij de
driehonderdzesenzeventig kerkelijke begrafenissen die hij inschreef van 9 juni
1966 tot 5 juli 1986 noteerde hij ook telkens het voormalige woonadres.
In Leest organiseerde men een veertiendaagse van het
geloof (februari-maart 1970). En op zondag 6 april 1986 vormde Godfried
Kardinaal Danneels (aartsbisschop sinds
1980) er de Leestse kinderen.
Ook was er het heilig jaar 1983. Maar uniek was het
pausbezoek van Joannes Paulus II (1978-2005) aan de Benelux in 1985 (van 16 tot
21 mei), o.a. aan Mechelen, waarbij heel wat Leestenaars aanwezig waren.
In Leest vierde pastoor Lornoy zijn zilveren (1970) én
zijn veertigjarig priesterschap (1985). Dit laatste op zaterdag 25 mei 1985 om
18u00.
Deze pastoor mocht het beleven dat er voor het eerst
in de Leestse parochiekerk een priesterwijding plaatsvond : aartsbisschop Leo
Jozef kardinaal Suenens (1961-1980) wijdde er Leestenaar Leo(n) Bernaerts op
8 juli 1972.
In zijn volgende
nummer heette De Band de nieuwe pastoor hartelijk welkom :
Welkom
Z.E.H. Lornoy
HARTELIJK WELKOM ! Onder deze leuze vierde Leest
zondag 12 juni l.l. feest, en dit bij de aanstelling van de E.H.Lornoy, tot
pastoor onzer Sint Niklaas parochie.
Na een week van drukke voorbereiding, door een
feestcomité op punt gesteld, was het dan zo ver !
Al wie, in de vroege namiddag de moeite heeft gedaan
de weg af te leggen die de stoet zelve zou volgen, kon getuigen van het
gepresteerde werk, en besluiten dat het niet beter en schoner kon. Leest had
meteen een waardige ontvangst voorbereid voor zijn nieuwe herder !
Vlaggen aan hoge masten, wimpels links en rechts,
spreuken aan de huizen aangebracht, verhoogden de feeststemming en
wat was de
Lourdesgrot opgesmukt, O.L.Vrouw ter ere.
De gemeentenaren waren allen op de been, om het
buitengebeuren mooi te maken, het was een feestdag voor iedereen !
Gans de geplande viering verliep naar wens, orde in
het opvolgen van de raadgevingen enz, deed het enthousiasme van de kijklustigen nog meer stijgen, het
groeide uit tot een ware climax.
Alhoewel wij verhopen op deze gebeurtenissen terug te
kijken, kan met overtuiging onderschreven worden, dat de nieuwe pastoor door
iedereen op de gulste manier aanvaard is geworden.
Bij deze viering echter past het ook, een welgemeend
dankwoord te sturen aan de Z.E.H. Coosemans, die zovele jaren de Sint
Niklaasparochie bestuurde, en die dan toch, op een zeer onverwachte manier, het
bijltje heeft moeten neerleggen.
Vergeten wij vooral niet, dat Z.E.H. Coosemans zijn
hele leven in dienst heeft gesteld van de kerk, en mag terug blikken op een
zeer gevulde loopbaan inzake apostolaat.
Is het een minder luidruchtige en van grotere afstand,
onze welgemeende dank is er niet minder oprecht om. Wij wensen hem een
welverdiende rust toe en aan zijn opvolger nieuwe werkkracht voor het zware
labeur, hem toevertrouwd.
Milac sluit zich ten zeerste bij deze hulde aan.
L.B.
Pastoor Frans Lornoy
overleed vrij plots te Mechelen op 4 februari 1991.
Bijgevoegd :
-Pastoor Frans Lornoy zoals de meeste parochianen hem
gekend hebben.
-Gedachtenisprentje.
![](http://blogimages.seniorennet.be/kroniekenvanleest/1128281-b96694b45044971a7d7dfe514a2d6e94.jpg)
|