NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Vervolg Herinneringen aan W.O. II.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Nog oorlogsherinneringen van Susse Teughels.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Vervolg Willy Verbruggen.
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    20-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 4 april – Gazet van Mechelen :

     

    ‘Rust Roest’ brengt reeds 65 jaar cultuur op de planken.

    “De toneelkring ‘Rust Roest’ uit Leest nadert stilaan zijn vijfenzestigste verjaardag, en wel op 1 november 1986. Een gezonde doorstroming zorgde ervoor dat zowel leden, als bestuur niets van hun jeugdig enthousiasme verloren hebben.

    Het begon allemaal in 1921. Toen werd in de schoot van de toenmalige fanfare ‘Arbeid Adelt’ de toneelkring ‘Rust Roest’ opgericht. De meeste spelers stapten over uit de bestaande toneelvereniging ‘Eendracht en Vrede’. Initiaftiefnemers en stuwende krachten waren Victor Selleslagh, Alfons Hellemans, Jaak Publie, Amandus Van Steen, Frans Selleslagh en Jef Van Hoof. Eerstgenoemde als voorzitter, maar vooral ook Alfons Hellemans zou een opmerkelijke rol spelen in het bestaan van de vereniging.

    De eerste opvoering ‘Moederhart’ van N. De Tiere vond plaats in zaal St.-Cecilia (nu: De Drij Gapers) onder leiding van Jan Steenackers uit Kapelle-op-den-Bos.
    In 1925 nam Alfons Hellemans het commando over en hij bleek een uistekend leider te zijn. Een halve eeuw lang verzorgde hij de regie van de meest uiteenlopende genres van stukken, en telkenmale mocht van een succes worden gesproken. In 1975 nam zijn zoon Guido Hellemans zijn taak over en die voert nu nog steeds de regie.

    De opsplitsing met wederzijds akkoord van de fanfare Arbeid Adelt en de toneelkring gebeurde in 1931. Wat niet belette dat Arbeid Adelt nog regelmatig het programma van Rust Roest muzikaal kwam opluisteren.

    Het eigenaardige is wel dat Rust Roest, aangesloten bij AKVT, bijna nooit deelnam aan wedstrijden. Met zulk talent en klasse zou men wellicht anders vermoeden. Documenten uit 1931 verhalen wel de deelname aan een wedstrijd, uitgeschreven door het AKMT, en waar om duistere redenen slechts drie verenigingen aan deelnamen. Rust Roest werd derde maar kreeg wel een eervolle vermelding voor taalzuiverheid. Het verhaal gaat dat de toenmalige voorzitter Viktor Selleslagh zo boos was dat hij het verkregen diploma in wel duizend stukken scheurde.Was het misschien vanwege dit feit dat de kring zich niet meer zo gauw liet strikken voor deelname aan wedstrijden ?

    In al die succesvolle jaren van liefhebberstoneel, speelde Rust Roest een honderdtal stukken en kon zij een beroep doen op zowat 86 vrouwelijke en 121 mannelijke acteurs. Er werd ook reeds vijfmaal van speelzaal veranderd om verschillende redenen. Na zaal St.-Cecilia week men in 1927 uit naar de parochiezaal en daar bleef men tot in 1980.

    De ‘nieuwe’ zaal ‘St.-Cecilia’ bij Van Steen kon zich slechts vier jaar verheugen op de aanwezigheid van ‘Rust Roest’ want vanaf 1985 speelt de toneelkring in de Stedelijke Lagere School, Ten Moortele 2.

    De viering van het 65-jarig bestaan op 1 november 1986 zal volgens het bestuur op een bescheiden doch waardige wijze plaatsvinden. Concrete plannen zijn er nog niet maar men denkt in de richting van een tentoonstelling met allerlei documenten, artikels, affiches, enz.

    Ook de geschiedenis van ‘Rust Roest’ zal aan het brede publiek worden bekendgemaakt. Uiteraard ontbreken ook receptie en viering van gelauwerden niet. Immers, Rust Roest telt nog steeds twee medestichters in zijn rangen : ere-voorzitter Alfons Hellemans en ere-ondervoorzitter Jaak Publie. Beiden dus 65 lid van de vereniging.

    Ook zal men een aangepast toneelstuk opvoeren en dat zal wellicht ‘Het schone verscheiden van Peter Broeckx’ worden. Een volks stuk van Mark De Bie.

    Maar vooreerst wordt nog een ander stuk opgevoerd en wel op zaterdagen 5 en 12 april 1986. Antigone, het befaamde klassiek Grieks toneelwerk werd uitverkozen om de basis te leggen voor een nieuw succesvol speeljaar.

    De titelrol wordt vertolkt door Hilde De Kock en de regie is in handen van Guido Hellemans. Een soort avant-première werd gebracht op de feestvergadering van de KVLV-Rijmenam op zondag 23 maart. Daar werd een gedeelte van het stuk gebracht (1 uur) en dit was voor de acteurs en regisseur een uitstekend klankbord om de laatste schoonheidsfoutjes weg te werken. (J.T.)”  

     

    1985 – 7 april : Plechtige Communie en Vormsel

    Tijdens de hoogmis van 10 u had de Plechtige Communie en het Vormsel plaats. Het Vormsel werd toegediend door kardinaal Godfried Danneels. 

        

    H. Vormsel

    Dirk Annaert, Ingrid Bernaerts, Kurt Cauwenbergh, Peter Emmeregs, Sven Diddens, Sonja Holemans, Cindy Huys, Ronny Huysmans, Jan Leemans, Petra Keulemans, Wim Muysoms, Els Peeters, Ilse Peeters, Ann Robbens, Johan Tiri, Els Van den Sande, Alain Van den Sande, Kim Van Heck, Erik Van den Vondel, Karen Van Sweeveld, Jurgen Verschueren.

    (‘DB’, april ’85)

    20-10-2013 om 12:05 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     Willy De Beck, vorig jaar op tornooi met Utraco,

    is samen met zijn broer Paul één van de ‘cracks’

    van de rijvereniging Leest. (foto : GVM)




     

     

    1985 – 3 april – GvM  : Aankondiging Elfde Handelsbeurs

    “Sportcentrum Leest kondigt zijn elfde handelsbeurs aan. Deze zal plaatsvinden in het sportcentrum op 6,7 en 8 april.

    De Leestse Handelsbeurs is een mooi alternatief. De meest gevarieerde artikelen worden tentoon gesteld, van servies tot kachel, van eetwaren tot bouwmaterialen.

    Geheel vrijblijvend lichten de handelaars de bezoekers in, geven hen deskundige uitleg. Natuurlijk worden op deze beurs ook belangrijke kortingen gegeven en verrassingen zijn niet uit de lucht.

    De initiatiefnemers laten zich  natuurlijk niet onbetuigd, en doen hun faam alle eer aan. Zij zorgen ervoor dat artiesten en andere bekendheden rondzwerven op de beurs. Zo kan men bv. Op paasmaandag tussen 14 en 17 u. het weerbericht vragen aan Armand Pien.

    Honger stillen en dorst lessen gebeurt in het restaurant en de cafétaria, aan zeer democratische prijzen.
    De beurs wordt officieel geopend te 15 u. door het stadsbestuur, de Brass-Band St.-Cecilia Heffen en het jeugd- en muziekkorps ‘De Mechelse Arendjes’ zorgen voor muzikale opluistering.

    De sporthal is centraal gelegen en er is ruime parking voorzien. Naast de sporthal is er een grote tent opgetrokken waarin de kleinveetentoonstelling gehouden wordt.

    De Kleinveebond ‘Het Rijke Nest’ pakt uit met kippen, duiven, konijnen, vogels, geiten, schapen en paaskuikentjes.
    Op paasmaandag is er ook een jaarmarkt uit de goede oude tijd gepland, met onder meer paarden, koeien, vaarzen, enz. Gratis inkom en tombola met meer dan 10.000 Bfr. waardevolle prijzen.” 

     

    1985 – 3 april – Gazet van Mechelen : PVV verruimt bestuur

    “Op de jongste en tegelijkertijd ook eerste vergadering van het pas verkozen Mechelse “PVV-dagelijkse bestuur” werd besloten het bestuur door middel  van Coöptatie uit te breiden met de voorzitters of hoofdverantwoordelijken  van de onderscheiden Mechelse PVV onderafdelingen en –wijken.

    Buiten de reeds rechtstreeks in februari verkozen bestuursleden werden volgende personen toegevoegd : René De Borger, Marcel Diddens (Leest) ...”

     

    1985 – 3 april – Gazet van Mechelen :

     

                                           Inzet van de Leestse ruiters werd beloond.

     

    Bij de Landelijke rijverenigingen loopt de winterwerking bijna ten einde.

    Op het programma staan alleen nog de provinciale en nationale veelzijdigheidswedstrijden.
    In de maand mei wordt dan gestart met het tornooiseizoen, de belangrijkste activiteit van het jaar. Daarom nu nog even kennis maken met één van de clubs van het gewest Mechelen.

    Later komen de anderen aan de beurt.

    De R.V.Leest is tegelijkertijd een oude en een erg jonge vereniging.
    In 1955 al werd ze opgericht maar na een aantal jaren bleef er niks meer van over.
    In 1977 staken enkele enthousiaste paardenliefhebbers de hoofden bij mekaar en de R.V. ging opnieuw van start.

    De eerste jaren ging het moeilijk. Er waren weinig leden.
    Er werd weinig geoefend en ook de resultaten bleven uit.Maar de laastste jaren loopt het echt vlot te Leest.

    Momenteel heeft men 18 rijdende leden en 9 ponyruiters die natuurlijk aangesloten zijn bij de ponyclub onder de deskundige leiding van Wim De Wachter (kommandant) en Anja Liers (hulpkommandant).

    Elke zondagnamiddag, als er geen jumping of tornooi is, oefenen de ruiters op de Leestse Kouter. Ook voor hen was een goeie lesgever noodzakelijk en daarom werd Johan Dewin aangesproken, een ruiter en africhter van paarden uit Westerlo.

    En na twee jaar is iedereen nog steeds tevreden.

    Het duidelijkste bewijs daarvan is het succes op de wedstrijden.
    Paul De Beck wist zich dit jaar te klasseren voor het nationaal kampioenschap jumping en voor zijn broer Willy
    (foto boven) zit er waarschijnlijk een plaats voor de nationale veelzijdigheidswedstrijd in. Wat natuurlijk niets afdoet van de prestaties van de andere leden. Verleden jaar behaalde men op een toernooi te Opwijk met 12 paarden 12 medailles.

    De rijvereniging beschikt over een eigen vrachtwagen, zodat ook mensen zonder vervoer bij Leest terecht kunnen.

    Opdat alles kosteloos zou blijven voor de leden wordt elk jaar een mosselsoouper ingericht en een ruitersbal. En dat is gepland voor zaterdag 13 april in de parochiezaal te Leest.

    Kommandant is Gert Geets en voorzitter is Walter De Prins.

    Dit jaar organizeert de R.V. ook een toernooi, op 25 augustus.

    Voor de ponyruiters staat er elke zomer ook een kamp op het programma en drie pony-amazones zijn al tweemaal met hun pony van Leest te voet naar zee geweest.

    Een avontuur waar ze erg goeie herinneringen aan bewaren, vooral aan de gastvrije mensen die voor onderdak zorgden.

    Men verwacht te Leest dit jaar natuurlijk een uitstekend toernooiseizoen.
    Het voorbije jumpingseizoen was namelijk erg succesvol en alle ruiters zetten zich dan ook volledig in om zich ook dit jaar in de kijker te rijden.

         (E.D.R.)

     

    20-10-2013 om 12:00 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 2 april –  Soep van den troep  : Willy Schaerlaeckens schreef ons (vanuit Soest) :

     

    “Beste Bandlezers,

     

    Op 4 maart trok ik met een klein hartje naar Mechelen om me vandaar naar Antwerpen te begeven. Al vlug zag ik hoeveel jongemannen in hetzelfde geval waren als ik; een ganse trein nieuw opgeroepen soldaten trok naar de kazerne van Kapellen (Ekeren). Na een fikse eerste mars van het station tot de kazerne maakten we al onmiddellijk kennis met het leger.

    Daar aangekomen werden we in peletons en kamers ingedeeld. Tegen de avond zaten we zo stilaan op onze plaats en konden we met een eerste kennismaking beginnen.

    De ganse eerste week was trouwens een kennismaking : nieuwe kameraden, nieuwe chefs, een nieuwe omgeving. Ik werd dadelijk aangeduid als kameroverste. Na enkele dagen werd ik zelfs tot peletonoverste benoemd, twee taken die niet te onderschatten zijn. Tijdens deze eerste dagen kregen we toespraken van verschillende mannen met een ganse strepen- en sterrenwinkel. Later werd ons wel geleerd dat al die sterren en strepen een hele betekenis hebben.

    De rest van de week vulden we met lessen over reglementen, ontploffingen, bewapening, het toedienen van de eerste zorgen, tactiek,… Tussen al de lessen in gingen we ons buikje lekker vol eten, want van het eten hadden we echt geen klagen. We waren allen wel blij dat we in het weekend naar huis mochten om eens goed uit te slapen.

    De tweede week ging al even vlug voorbij als de eerste en vooraleer we het zelf wisten waren we aan onze derde week bezig. Tijdens deze week begonnen we aan onze eerste praktijkoefening : de gaskamer. Al bij al viel ook dit goed mee.

    We zaten al met onze gedachten thuis, want we hadden een dagje verlof, de zogenaamde bataljonsdag.

    De laatste week opleiding beloofde echter wel zwaarder te worden. Het drukke programma begon ’s maandags met een tochtje naar het fort van Kapellen om te gaan schieten met de Vigneron. Dinsdag was de climax, een mars van meer dan een uur naar Brasschaat. Daar werd alle theorie op een rijtje in praktijk omgezet. Dat ging van sluipen, kruipen, vallen en opstaan, tot schildwacht spelen. De aanhoudende regen en het modderparcours maakten het wel extra zwaar. De woensdag opnieuw naar Brasschaat, maar dit keer met de bus. We gingen schieten met de FAL. Daar ondervonden we in welke slechte staat de Belgische geweren op dit ogenblik verkeren. Donderdagavond was het ons afzwaaifeest van Kapellen. Met de ganse kamer maakten we er een gezellig onderonsje van.

    Na een lange treinreis zijn we nu in Soest aangekomen. De eerste dagen vallen hier mee. Er staat me hier een rustig jobje te wachten. Het eerste wat we te horen kregen was dat we zeker 3 weken weg zijn. Voilà, geen Paasmaandag in Leest, maar we zullen ons hier ook wel proberen te amuseren.

    Tot schrijfs, SM Willy.”(‘DB’, mei ’85)

     

    In het heimatblad van juni verscheen het vervolg :

     

    In de vorige Band kon iedereen lezen hoe het verliep in mijn opleiding. Nu komt het vervolg vanuit Duitsland.

    Op 1 april zijn we met de ganse Compagnie uit Ekeren vertrokken in de richting van Duitsland. Een hele bende arme sukkelaars begaf zich eerst naar Schaarbeek waar de DVT (noot : militaire trein) rond 10u20 vertrok. Na een lange reis met veel onderbrekingen kwam om 15u45 het station van Soest in zicht. Met bussen werden we naar de verschillende kazernes van Soest gebracht. Bijna gans ons peleton werd ondergebracht in de 9de Linie.

    Daar aangekomen werden we per Compagnie en per kamer ingedeeld.

    De eerste dagen was het weer allemaal wat wennen aan het nieuwe milieu. Hier in Soest zijn het bijna allemaal beroepsmensen, in onze opleiding in Ekeren kwam je maar zelden een ‘boeffer’ tegen.

    Door de soldaten die al minstens een maand daar gekazerneerd waren, werd ons verteld dat we niet lang in Soest zouden blijven. Op 8 april, jawel Paasmaandag en Hoogdag met een grote ‘H’ in Leest, vertrokken we om 2u30 ’s morgens op kamp naar de Luneburgerheide, meer bepaald naar Bergen Hohne, 260 km ten noorden van Soest en 100 km beneden Hamburg. Ik was medebegeleider van een oude 6-tonner, dus van slapen was er geen sprake. Na zo’n 100 km en meer dan 2 uur rijden (ik was toch zo zachtjes aan het indommelen) waren we terug klaar wakker. Enkele keren puf, puf, puf en daar stonden we langs de kant van de baan. Na een kwartiertje was het euvel (mazoutfiltertje kapot) hersteld en konden we rustig (plus minus 50 km/u) verder tuffen. Rond 8 uur kwamen we toch in Bergen aan. Het verblijf in Bergen viel wel mee. Het waren wel lange dagen. Om 7 u. ’s morgens moest ik al op het bureel zijn om daar permanent te blijven tot ongeveer 9 u. ’s avonds. Dat gaat zo als ge op het bureel van de Commandant zit. Schoon jobke, maar dan kunt ge wel elke dag (gedurende 2 weken) wacht kloppen.
    Wel ben ik (als tegenprestatie ?) met de Commandant naar de domonstratieschietoefening gaan kijken. Er werden daar raketten van zomaar eventjes 600.000 fr. afgevuurd. Dan met de jeep naar de schietstand want daar waren mijn medematen al aan het schieten met de Vigneron. Halfweg het kamp ben ik ‘vlug’ even naar Soest geweest om er een kaft te gaan halen die we vergeten hadden. Typisch leger, 520 km voor een kaft !

    Na ons verblijf van 2 weken in Bergen keerden we allen terug naar Soest. Enkele dagen op het bureel en op verlof.

    Juist voor we echter op verlof konden vertrekken hadden we nog een bataljonscross. Hierin eindigde ik 8ste en werd meteen 1ste milicien. Samen met nog een andere milicien en enkele onderofficieren mag ik op 15 mei mee naar Eupen voor een cross van 8,4 km. Daar gaan we lopen voor een of andere beker.

    Na de bataljonscross was het enkel wachten op de DVT die om 3u30 ’s morgens vertrok.

    Het verlof ging allemaal veel te vlug voorbij en zo zitten we hier weer in Soest.

    Hopelijk voor niet te lang want in Leest naderen de volgende feesten.

    Tot dan misschien, Soldaat Willy.”

     

    En op 8 augustus schreef hij weer vanuit Soest naar het heimatblad :

    “Het jaarlijks verlof is weer voor velen voorbij. Ook hier in Soest is iedereen terug aan de slag gegaan. Niet dat er anders veel gewerkt wordt, dat niet. Wij als doodgewoon milicien genieten niet van al die voordelen. Wij moeten het stellen met 6 dagjes verlof per maand. Maar al bj al zou ik toch niet willen ruilen voor het boeffersleventje.

    Ondertussen ben ik hier toch al mijn zesde maand bezig en begin zo stilaan af te tellen. Het gaat wel zo langzaam tijd worden. Nu volgen er nog zo’n 80 dagen.

    De voorbije maanden is er ook wel het één en ander gebeurd. In juni hadden we in de kazerne bataljonsfeesten en een bevelsovergave. Anderhalf uur moesten we in slechte weersomstandigheden stilstaan en dan volgde het défile. Maar achteraf konden we genieten van 3 dagen feest. Er waren hier vele families op bezoek. De sfeer was gans anders dan de andere dagen. Tentoonstellingen van alles wat met het leger te maken had (tanks, geweren, raketten,…).

    En in juli stond er weeer een ‘feest’ op het programma. We mochten immers deelnemen aan het militair défilé in Brussel. Gedurende 2 weken werd elke dag geoefend. Het moest goed zijn want Soest moest de eer verdedigen. In Brussel verliep alles goed. Zaterdagmiddag vertrokken we hier in Soest reeds. Om 7 u. ’s avonds kwamen we aan in ‘hotel Peutie’. Daar was een echt vakantiekamp met ‘koningseten’ (in vergelijking met in Soest). Maar zondagavond onmiddellijk na ons optreden in Brussel ging het huiswaarts (lees Soest).

    Het is wel eens plezant zo door de straten van Brussel te paraderen en weten dat er vele duizenden mensen naar jou aan het kijken zijn. En zo hebben we de Koning ook weer eens gezien, eerst voor een gewone schouwing (de Koning reed met zijn jeep voorbij) en achteraf gingen wij hem voorbij voor de parade. Wie weet houden we er nog een dagje verlof aan over.

    Vorige maand ben ik hier ook nog ‘peter’ geworden. Er kwamen een paar nieuwe ‘rekruutjes’ binnen en elke maand wordt er zo een verantwoordelijke aangeduid die hen moet rondleiden. Een dagje rondwandelen in de kazerne en in de stad, met andere woorden een extra dagje verlof.

    Voor ik mijn brief sluit zou ik nog de goedendag willen doen aan alle lezers van De Band, maar vooral aan ‘mijn klanten’ van de Juniorslaan, Lindelaan en de Oude Tisseltbaan. Binnen twee maanden hebben jullie de oude fakteur terug.

    Tot dan, soldaat Willy.” (‘DB’,juni ’85)   

     

    -Plechtige communicant Willy Schaerlaeckens in ’76.

    -Afscheid van ‘den troep’ van S.M. Willy Schaerlaeckens.





    20-10-2013 om 11:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Pater René De Laet.
    (foto : Familie Voet)

     

     

     

     

     

     

    1985 – April – ‘De Band’ : Nieuws van Pater René De Laet

    Hier volgt weer een uittreksel uit één van zijn brieven. René is nogmaal op reis in zijn Zaïrees missiegebied :

    “Als wij aangekomen waren in Murhesa (op 20 km. Van Bukavu, of 800 km. Van Bambu) was het natuurlijk kermis gedurende vijf dagen die wij daar doorgebracht hebben.Willi en ik bij zijn broer Godfried die het 25-jarig jubileum van zijn priesterwijding vierde op 7 februari. Ik was eerst (voor ons vertrek) voor vier dagen op toernée geweest; was terug thuis op woensdag 1 maart. Ik had gedacht dat wij eerst maar vrijdagmorgen  zouden vertrokken zijn maar Willi was gepresseerd; dan maar gauw mijn valies maken, nog ’t een en ’t ander regelen en donderdag rond tien uur waren wij de baan op met onze jeep Toyota (korte chassis, hetgeen maakt dat men daar nog al fel in geschokt wordt). ’s Middags hebben wij gedineerd in Bunia op de prokuur nadat wij eerst nog eventjes de stad ingereden waren om ’t een en ’t ander te kopen voor onderweg. Om kwart voor een waren wij dan terug weg, de baan naar Kisangani, langs Irumu tot aan het groot kruispunt (dat nogal berucht was in de tijd van de Simba’s); daar sloegen wij dan links af naar het zuiden en om half vijf kwamen wij aan in Mbau, de eerste missie van de Paters  Assemptionnisten van Kapelle (dat was 250 km van Bunia); daar zit een Pater ,helemaal alleen, die kwam juist thuis, want om de maand gaat die voor 8 dagen bij zijn confraters op een andere missie doorbrengen, zodat hij niet helemaal zot wordt van altijd maar alleen te zitten. Daar zijn wij dan met open armen ontvangen geworden; ’s anderendaags vrijdag terug de baan op; tegen half zes ’s avonds kwamen wij in het hotel van Rwindi voor wij aan het hotel aankwamen zagen wij daar n’en dikken aap zitten op een uitstekende rotssteen; ik zei tegen Willi van te stoppen om een foto te kunnen nemen, want dat was echt de moeite waard; als ik klaar was stond die dikke aap op en draaide zich parmantig om en liet zijn achterste zien en verdween dan juist tussen de bomen, dien dommerik !

    Juist voor het hotel was een barreel opgesteld en wachten maar; iedereen vraagt zich af waarom dat dient. Omdat er niemand kwam opdagen, ging ik zelf eventjes kijken in een kotje; daar zat een militair en ik expliceerde hem dat wij naar het hotel moesten om er te logeren (normaal liet die vent eerst een deel camions of auto’s bijeen komen aan de barrière vooraleer die te openen, kwestie van zo weinig mogelijk moeite te doen). Ik ging dan vragen in het hotel bij de receptie om te logeren en ik kreeg daar een soort koud stortbad; voor een kamer (dus alleen om te slapen, zijn ogen dicht te doen gedurende acht uur) kostte dat 2.500 Belgische frankskens; met eten erbij het dubbel; ik heb dan maar gezegd saluut en de kost, we rijden verder, nog 60 km. Tot in Rutshuru terug buiten het park, waar er een missie is. Dat was nogal ambetant, nog twee uur rijden en in den donker, maar wij hadden toch nog het plezier een koppel leeuwen tegen te komen op de grote baan, maar dat was ook alles.

    Om acht uur waren wij in Rutshuru, bij Poolse paters, die die missie een tijdje geleden overgenomen hadden van de Witte Paters, maar daar ook zijn wij goed ontvangen geweest, maar we waren ook nogal moe en lagen dan ook nogal rap tussen de lakens.

    ’s Anderendaags waren wij om acht uur terug weg; om elf uur waren wij in Goma, tegen de grens van de Rwanda en waar het Kivu meer begint. Monseigneur Ngabu, de bisschop van Goma, is er ene van bij ons, maar die was zich aan ’t klaar maken om te vertrekken naar België, hij had juist bericht ontvangen dat zijn algemene econoom (de man van de centen), die naar België op verlof vertrokken was en zich daar had laten opereren aan een long, overleden was. De bisschop wilde absoluut naar de begrafenis. Maar hij zei : rij direct door naar Bukavu (200 km), want de weg is nogal slecht vanaf Bobandana, op 50 km. van Goma, daar kunt ge eten bij de abbés en dan hebt ge nog heel de namiddag om tot in Murhesa te geraken. En wij weg…”

     

    20-10-2013 om 11:37 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – april – ‘De Band’ : Wijzigingen bestuur Kleinveebond.

    “Op de laatste maandelijkse vergadering van onze Kleinveebond zijn er enkele wijzigingen geweest in het bestuur. Namelijk onze Voorzitter Lamberts Toon heeft zijn taak overgedragen aan de jongeren.

    Met algemeenheid van stemmen is hij Ere-voorzitter geworden.

    Toon, in naam van het bestuur danken wij u voor alles wat gij gedaan hebt voor onze Kleinveebond. En wij hopen op u nog beroep te mogen doen in de toekomst.

    Met algemeenheid van stemmen is De Hollander Guido tot Voorzitter gekozen. Wij wensen u van harte welkom in ons bestuur.

       De Secretaris Jos Vanlaerhoven.”

     

    1985 – April ‘De Band’  : ’n UITLEEN PERIKELDANS

    “Na de oorlogsjaren 1940-45, kregen de Belgen stilaan ’n toeristenkoorts, en in onze herberg

    en winkel, Dorp nr 5 Leest, was er meermaals vraag door globetrotters, naar postkaarten met Leestse dorpszichten. ..’n Door mij in 1958 getekende prent, liet ik bij de P.V.B.A. Arte, tot ’n fotogravuur gieten…Een kleine Mechelse drukkerij, die onze Limonde etiketten in vier kleuren verzorgde, zou ons ’n paar duizend zulke zichtkaarten bezorgen, doch aleer het zover kwam was deze vriend door de concurrentie uitgeteld…Onderwijl hertekende ik nog eens die prent tot ’n vijfmaal groter kleuren dorpszicht tafereel , ’n panorama zoals ik het als jonge snaak, in 1911 zelf had gezien..

    In 1976 verhuisde ik naar nr. 5 Kouter Leest, daar pronkt nu die schilderij op een kast in de voorplaats, en de fotogravuur siert tussen andere herinneringen het elektriciteitskastje in de traphal…Mijn gebuur den Aalmoezenier van den overkant, was te weten gekomen van mijn dorpszicht kleurentafereel, en kwam  die eens bekijken…en na zijn vruchteloos lokken tot aankoop, vroeg hij deze voor enkel ’n paar uur te mogen meenemen, om er een fotocopie te laten van maken voor het boek ‘Leest Geweest’, hetwelk ik hem gunde…

    Bij het terugbrengen dien avond, vroeg hij of ik soms in dat eerstdaags uit te geven boek, ook ’n paar bladzijden vertels wou laten toevoegen, die ik hem bezorgde.

    De Aalmoezenier had in zijn huurhuis ’n studio als redactie ingericht, waar hij met ’n vrijetijdsjeugd, geregeld de steeds al vroegere uitgave van het ‘Leestse Heimatblad’ voor soldaten en symphatisanten in stand hield.

    Elke volgende maand kwam hij ’s avonds, met zeven maal op het zijvenster van mijn woonkamer tokken, telkens voor ‘n ‘Leestse Figuurkens’ aflevering…

    Eens zag hij in de traphal die fotogravuur, en overtuigde mij, deze te lenen voor enkele proefafdrukken..

    ’n Tijd nadien had ik reeds meermaals willen hengelen naar het resultaat van die schijnbaar tijdsbehoevende hobby, doch ik wachtte met geduld op een initiatief zijnerzijds, dat uitbleef, en na ik er eens naar vroeg, en ’n tweede maal met aandrang, stoorde het mij, dat hij telkens wist, de vergeten inhoudsmap nog niet te hebben gevonden, die tussen stapels formulieren achter in zijn auto bleek te zijn verzeild..

    Stilaan hitste, het duivelke in mij, iets als wantrouwen, tegen ’n mogelijk begeerd voorbarig kunstbezit…Maar een zekere keer, onder het gekend gammagetik, bedacht mijn engelbewaarder mij met volgend leugentje : ik onthaalde mijn uitleener verontschuldigend : ‘Nog ’n half uurtje zou ik mijn ‘figuurken’ moeten bijschaven, kom straks even terug, maar breng dan ook de in uw auto verdoolde fotogravuur eindelijk toch mee !’

    Maar ach..plots ging dat valstrikleugentje ten dans met mijn engmatisch bedoezelde geweten, want…sapperloot, hij had juist de mappe hier ditmaal bij, en bood deze mij aan, zeggende : ‘Ik kom morgen wel eens weer’…

    Edoch, ondanks het ontbreken van de bijbehorende factuur en reklaamfolder, werd achteraf die perikelhistorie, geen rem op, ons zijn ten vriend…

    (Jacob Albert Huysmans) 

     

     -Het kleinood van J.A. Huymans.

    -De cover van het heimatblad ‘De Band’ van april 1985. Tekening is van Frans Teughels.





    20-10-2013 om 11:28 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Karel Jonckheere tijdens de opening

    van de boeken- en platenbeurs te Leest.    

     

     

     

     

     

     

     

    1985 – 29, 30 en 31 maart : Boeken- en Platenbeurs te Leest

    In de turnzaal van de stedelijke basisschool te Leest vond de tweede Vlaamse boeken- en  platenbeurs plaats van de vzw De Uilenspiegel.

    De schijnwerper werd gericht op een reeks publicisten uit het Mechelse. Onder hen prof. Dr. L. Cumps, J. De Keersmaecker, H. Diddens, K. Jonckheere, M. Kocken, R. Van Kerckhoven, P. Verknocke, F. Verlinden en Fr. Vermoortel.

    Naast deze Mechelse werken lagen er boeken over de Vlaamse beweging, politiek en informatie en lichtere werken als van Louis Verbeeck tot zelfs het grote crisis-oplosboek en ook enkele jeugdboeken en stripverhalen.

    Tijdens de officiële opening hield auteur Karel Jonckheere een lezing.

    Er werd poëzie voorgedragen door Amanda Verbergt en Tony Peeters.

    De toegang was gratis.

     

    “Een turnzaal als een oase van rust, met blankhouten tafels waarop netjes gerangschikte literaire werken liggen te wachten op ontdekking. Dit was het sfeerbeeld van de Vlaamse boeken- en platenbeurs in Leest, vrijdagavond even voor de opening.

    Met de Vlaamse Leeuw in het gezichtsveld begroette de heer Karel Mertens de talrijke aanwezigen, waaronder ook schepen van onderwijs Joris. In een korte uiteenzetting schetste hij het doel en thema van deze boeken- en platenbeurs, waarna hij de eer had de eminente literator Karel Jonckheere aan te kondigen. Deze erg bekende en zeer gewaardeerde schrijver wist op zijn eigen mijmerende manier het publiek te boeien met verhalen over zijn tijd als inspecteur van het bibliotheekwezen van West-Vlaanderen. Zijn anekdote over Leest, ‘Eindelijk een streek waar men reclame maakt voor het bibliotheekwezen’, bracht onmiddellijk een meer ontspannen sfeer onder de aandachtige toehoorders. Toen hij daarna dreigde te stoppen, als de vrouwen niet op de nog resterende stoelen gingen zitten, was het hek helemaal van de dam. De joviale man praatte rustig verder over de eerbeid voor het boek en de vertalingen van Vlaamse werken, en kruide zijn verhaal steeds met een paar markante anekdotes. Hij besloot met de zinsnede ‘Als we denken dat we van de Nederlanders moeten leren mogen we één zaak nooit vergeten : er zit meer in ons dan we vermoeden.’

    Een rondleiding in de zaal leerde ons dat de beurs voornamelijk gaat om een thematische verzameling van werken uit de omstreken van Mechelen. Van sommige van deze werken zijn praktisch geen exemplaren meer voorhanden en dat maakt ze ook uniek. Er zijn verschillende privé-verzamelingen aangelegd met werken van J. De Keersmaecker, F. Verknocke, F. Verlinden en M. Cocken.

    Naast deze Mechelse werken troffen we nog boeken aan over de Vlaamse beweging, politiek en informatie en lichtere werken als van Louis Verbeeck tot zelfs het grote crisis-oplosboek en ook enkele jeugdboeken en stripverhalen.  (J.T.)”

    (GvM, 1/4/85)

     

    1985 – Zaterdag 30 maart : Prijsuitreiking KWB-Kaartkampioenschap 1984-1985.

                Programma:

                -19 u : Etentje bestaande uit ½ kip, fritten, provencaalse saus, groenten, wijn en

                koffie.

                -20u30 : Prijsuitreiking.

                -21u30 : Gezellig samenzijn met muziek en dans.

                Deelname : 200 frank per persoon.

     

    “Na het etentje waarop een honderdtal ingeschrevenen waren, werden de prijzen uitgereikt van het kaartkampioenschap 1984-85. Daarna was er nog een gezellige dansavond en gratis tombola.

    94 verschillende personen namen aan één of meerdere kaartavonden deel; twintig ervan hebben zelfs geen enkele keer gemist. De 54 deelnemers, die acht maal aanwezig waren, bekwamen een prijs. In totaal werd aan de prijzen van het eindklassement en de 12 kaartavonden meer dan 50.000 fr. besteed. Als voornaamste prijzen voor het eindklassement noteren we : een fiets, een fritex, een stel kookpannen, een barbecueset, een valies, een stroomstrijkijzer, enz… Aan de kampioen werd ook een herinneringstrofee overhandigd.

    Uitslag :

    1.Geerts Alfons

    2.Van Loo Louis

    3.De Gryse Maurice

    4.Van Loo Marcel

    5.Van Praet Pierre

                     Namens het bestuur, Fons Geerts.”

    (‘DB’, mei ’85)

     

    1985 – Zondag 31 maart : Jaarlijks Palmzondagconcert K.F.Sint-Cecilia

                In de zaal St.-Cecilia, Dorpstraat 6 Leest. Aanvang 19u30 stipt.

                Op dit concert traden op :

                -Drumband “St.-Cecilia” Mechelen-Leest o.l.v. Walter Van De Venne.

                -K.FanfareSt.-Cecilia Mechelen-Leest, o.l.v. gelegenheidsdirigent

                Eduard De Maeyer.

                Op het programma stonden ernstige en ontspannende werken.

                (Folder)

                                                            Palmzondagconcert te Leest

    “De Leestse Koninklijke Fanfare St.-Cecilia heeft het de laatste weken niet onder de markt gehad. Immers, op 13 maart ll. nam hun dirigent J.P. Leveugle plotseling ontslag na een meningsverschil met het bestuur. De repetities voor het concert waren reeds volop aan gang en in allerijl moest dus een nieuwe dirigent gevonden worden. Warre De Maeyer was hiervoor de geschikte en bereidwillige persoon.

    Hij kreeg dus de zware taak op zich om in 14 dagen tijd alles in de goede plooi te strijken en hij is daar ook in geslaagd. Zes repetities waren er voor nodig, en dan mag men niet vergeten dat de fanfare op 24 maart jl. nog een gastoptreden moest verzorgen op het concert in Steendorp. De K.F. Sint-Cecilia had ook voor een interim gastdirigent gezorgd, nl. Francis Violet van de Heffense Vreugdegalm.
    De avond zelf werd geopend met Chorale, een ernstig muziekstuk uit de 16de eeuw, gevolgd door East Anglia van Jacob De Haan. Het bekende meesterwerk Capriccio Italien van Tsjaikovski was evenals de Floral Dance en 12th Street Rag nieuw ingebracht in het repertoire. Om de zware ernstige werkstukken te verlichten was een intermezzo aangebracht. Dit tussenstukje, dat goed in de smaak viel bij het talrijke publiek, werd gebracht door twee jonge cornetspelers nl. Luc Vertommen en Johan De Win.

     

    Indian Summer

    Na het mooie ‘Second suite in F major’ gebracht in twee delen kwam het prachtige ‘Indian Summer’ aan de beurt. Dit stuk zal bij velen de herinnering opgeroepen hebben aan het jaar 1978, toen St.-Cecilia er wereldkampioen mee werd. Ook nu was het een knappe afsluiter van het eerste deel.

    Na de pauze kwam het lichtere werk aan bod. Presentatrice Lucia Van Roy kondigde Charanga aan, een eigen werkstuk van de in de zaal aanwezige Jan Segers. En na ‘Crazy music in the air’ werd ‘Grandfather’s clock’ gebracht, een stuk met twee solisten (Yves De Wit en Freddy Walschaers) voor tuba euphonium, op het voorplan. De applausmeter sloeg de hoogte in en daalde niet meer, want ook ‘The Floral Dance’ en het bisnummer ‘12the Street rag’ kenden een daverend succes.

    Het is moeilijk concerten onderling te vergelijken, maar wat hier te horen was is van een eenzaam hoog niveau, en het talrijke publiek weet zoiets naar waarde te schatten.

    (J.T.)”

    (GvM, 2/4/85)

     

    In ‘Toeters en Trompetten’ verschenen de algemene indrukken van enkele aanwezigen :

    Jan Segers (componist) :

    “Zeer goed ! Het verdwijnen van de chef werd goed opgevangen. De toekomst zal bewijzen dat men evengoed zal kunnen presteren als voorheen.”

    Mr Wouters en Mr Van Leemut (mensen uit Hever die voor het eerst kwamen luisteren) :

    “Fantastisch ! Niets dan pluspunten. ‘Crazy Music in the air’ en ‘Grootvaders klok’ waren hoogtepunten. Wij zijn bewonderaars van Frans Violet maar nu we de fanfare van Leest hoorden, zullen we blijven komen.”

    Vanessa Walschaers (9 jaar) :

    “Heel mooi ! Papa speelde ook heel mooi.”

    Guy Seeldrayers (Voorzitter van de ‘Vreugdegalm’ uit Heffen, lid van onze fanfare) :

    “Fantastisch. Goed concert. Nog nooit meegemaakt in Leest. De dirigent is formidabel. Hij is de beste dirigent van België. De muziekkeuze was heel goed. Veel gemakkelijker en plezantere muziek zoals bij ons in Heffen. Dat zijn we van Leest niet gewoon. Fantastisch !

    Gaston Piessens (Ondervoorzitter van ‘Ons Genoegen’ uit Battel, lid van onze fanfare) :

    “Heel goed. Zo goed als anders. De mensen werden er stil van. Het verschil met de vorige chef was niet te horen.”

    Dr. Julien Van Medegael (geneesheer, lid van onze fanfare) :

    “Alle begin is moeilijk. Goed begonnen is half gewonnen !”

    Frans Violet (dirigent) :

    “Na het concert zijn het allemaal plezante mannen. Ze moeten me echter vroeger naar huis laten gaan. ’t Is heel plezant om samen met hen te werken.”

    Freddy Walschaers (muzikant) :

    “Zéééér muuuuwg ! Den Yves en ik hebben geprobeerd om het orkest er af te spelen, maar ’t lukte ons niet. De trombones speelden wel iets te hard. Die dachten zeker dat het al handelsfoor was, nietwaar Hans ?? We hebben allemaal goed gespeeld.”

    Eduard De Maeyer (dirigen en muzikant) :

    “ ’t Was muziek voor ’t volk. We hebben goed gepresteerd door de muziek op 14 dagen tijd in te studeren. Iedereen heeft zich goed aangepast. Er waren geen problemen.”

    Stan Gobien (hoofdonderwijzer en muzikant) :

    “Het was een gans andere stijl. Ik ben de Leveugle-stijl nog teveel gewoon. Ik ben een te slecht muzikant om op 14-dagen tijd een nieuwe stijl aan te leren. Vroeger schoten ze met pijl en boog en nu met raketten.”

    Renils Segers (zuster van Jan maar niet dé Jan) :

    “Zeer goed. De ‘wawa’ van de bassen (Sib’s) was niet goed te horen. De Polle kon zo hoog niet als den Beire.”

     

    17-10-2013 om 18:26 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 23 en 24 maart : Leestse fanfare op het muziekfestival van Steendorp.

    Voor de allereerste maal werden de muzikanten van de K.F. St.-Cecilia gedirigeerd door Frans Violet en Eduard De Maeyer.

    De Leestenaars genoten de eer om op te treden als ‘top of the bill’ en mochten dit tweedaags muziekfeest afsluiten.

    (‘Toeters en Trompetten’, jaargang 5, nr.2)

     

    1985 – Zondag 24 maart : Volksunie bezocht het Bijenteeltmuseum

    Die dag bezocht de Volksunie-afdeling Hombeek, Leest, Heffen het Bijenteeltmuseum te Mechelen. Samenkomst om 14 u. aan de ingang van het kasteel Tivoli.

    (GvM,21/3/85)

     

    1985 – 25 maart – Nieuws uit Conception.

     

    “Lieve Medezusters, Lieve Familie en Vrienden,

     

    Eerst en vooral een Zalig Paasfeest en, voor hen die vakantie hebben, een plezierige vakantie.

    Ik hoop dat U het allen goed stellen en een beetje die verschrikkelijke winter kunnen vergeten.

    Hier ook alles goed. Een mooie zomer ging en een regenachtige herfst begon. We zijn nu 25 maart en hebben een voorsmaak gehad van de regens die gaan beginnen. En toch hoop ik dat het nog niet zo vlug zal zijn want de bouw is nog ver achteruit. Vandaag begonnen ze met de bezetting, want O.L.Vrouwke heeft het gisteren te erg laten regenen. Daar hebben ze drie en een half maand werk mee. De vensters plaatsen en dan kunnen we een beetje tegen de regenachtige winter die gewoonlijk in mei begint.

    Nu wat de aardbeving betreft..Buiten de grote schommelingen die we in Concepcion voelden, gebeurde er hier niets, maar vanaf Valparaiso tot Santiago is het zeer erg geweest. Eén miljoen mensen zonder huisvesting. Scholen – klinieken – wegen – waterleiding – licht erg beschadigd en ook twee grote havens waar zelfs de kranen omvielen, de grond openscheurde. Vele kerken vielen gedeeltelijk in en de mensen die vluchtten bleven onder het puin.

    Onmiddellijk begon het verzamelen van hulp voor de mensen van de zone. Geld, kleren, eetwaar, hout en materiaal voor de constructie werden bijeengedaan. Volle treinen, honderden voertuigen, miljoenen in de bank werden bijeengebracht. Ook van vele andere landen kwam er hulp. De Paus gaf geld en hiermee heeft men reeds tien huizen gebouwd in een klein dorp. Ze werden gisteren ingezegend. Het is hartversterkend te zien hoe iedereen helpt.

    U weet dat de bouw bestemd is voor stervenden. In dit jaar ’85 heb ik reeds 2 gevallen gehad. Het gebeurt zo : men belt (gewoonlijk ’s nachts). Er is een oudje dat staat te beven van de kou – buiten aan de poort van het hospitaal. Goed, breng hem maar. Hoe ? Daar vindt men wel wat op. Gewoonlijk komen die mensen aan, dood van de honger en het vuil. Ze slapen warm en gelukkig tot de volgende dag. Dan beginnen we met wassen, scheren, haar knippen, behandeling tegen luizen…We trachten ze een beetje te doen drinken en eten. Als we daarin lukken hebben we gewonnen. Heel dikwijls krijgen die mensen buikloop en dan is alles verloren. In het hospitaal hebben ze geen plaats van hen. Zo was José drie dagen bij ons maar O.L.Heer riep hem en José stierf met de sacramenten 3 dagen later. Ditmaal wisten we niet vanwaar José was. Ik bid over de kist, die we zelf maken, en een begrafenisonderneming helpt me gratis de kist naar de begraafplaats brengen. Ik loop alleen achter de kist –de mensen die bloemen verkopen brengen een hele hoop – een paar mensen gaan met me mee, uit medelijden. Ik bid een gebed over het graf. De aarde valt – 3 jaar gratis – Ik geef een fooi aan de mannen die het graf delven. De bloemen werden erop gelegd. Nu maken we een wit kruis met de naam van de gestorvene en de datum. En alles is voorbij. Niemand weet of er andere familie is. Wie zoekt deze oude mens ? Wat al vragen die onbeantwoord blijven. Zondag daarop wordt de mis gelezen voor de overledene. Drie jaar lang zal ik het graf blijven onderhouden.

    Dit is de toekomst van de bouw die we aan ’t afwerken zijn. Wie een steentje wil bijbrengen om dat een werkelijkheid te maken kan storten op nr 850-0560858-02 van  Jeanne De Boeck. Dank bij voorbaat.

    Het was deze keer maar een triestige brief maar zo is hier het leven. Meer pijn dan vreugde. Problemen van de morgen tot de avond. En toch lezen we in de Goede Week : als God de schepping deed zag hij dat alles goed was ! Ons geloof moet dit als waarheid laten leven in deze moeilijke tijden.

    Dit is alles. Laten we in hoop leven uit de verrijzenis van Christus. Christus overwon de dood en het lijden. Alleluja !

    Zeer genegen groeten en wensen en tot later !

       Juanita.”

    (Brief van Jeanne De Boeck, gepubliceerd in ‘De Band’ van mei ’85)

     

    17-10-2013 om 18:18 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het toneelprogramma uit 1892.

     

     

     

     

     

     

     

    1985 – 23 maart – Gazet van Mechelen : Werkongeval

    Bij een werkongeval in de Kleine Heidestraat te Leest kwetste stadsarbeider Hans Schöning zich aan de knie. Hij werd naar het O.L.Vrouwziekenhuis overgebracht.

    Het slachtoffer woont aan de Galgestraat 20 te Mechelen.

    Hans Schoning was één van de buitenlandse vedetten van voetbalclub Racing Mechelen.

     

    1985 – 23 en 24 maart – Rust Roest bracht Lady Godiva.

     

    Zaterdag 23 en zondag 24 maart wordt het toneelstuk “Lady Godiva” van de Franse auteur Jean Canolle opgevoerd door de vereniging “Rust Roest” uit Leest.

    (...)

    Het toneelstuk wordt vertolkt door de gekende groep van Rust Roest met in de hoofdrollen Hilde De Kock als Lady Godiva en Marcel Verwerft als graaf Leofric.

    De technische ploeg werkt onder leiding van Vic Diddens en Guido Hellemans voert de regie.
    Deze tweede voorstelling van het seizoen is ten voordele van de actie “Overleven”, reden waarom nu slechts één vaste inkomprijs van 100 frank wordt gevraagd.

    Het doek gaat op te 20 uur in zaal St.-Cecilia, Dorpstraat 6 te Leest.

            J.T.”  

    (GvM,23/3/86)

     

    “Volgens de legende zou Lady Godiva (1040-1083) in aanwezigheid van bisschop en burgerlijke hoogwaardigheidsbekleders, haar man, de graaf, te voet zijn gevallen om van hem belastingsvermindering voor de burgers van de stad Coventry in Engeland te bekomen. De graaf stond dit toe op voorwaarde dat de gravin poedelnaakt op een paard door de stad zou rijden, dan pas kon ze met kennis van zaken over ‘kaalgepluimd’ spreken. Aldus kondigde het programma de toneelvoorstelling ‘Lady Godiva’ van Jean Canolle, gespeeld door Rust Roest, aan.

    Daar mijn opvoeding worstelt in de pre-conciliaire collegetijd werden me dergelijke lichtzinnige legenden onthouden, zodat ik pas nu maar gehoord heb dat het eigenlijk niet zozeer om die belastingsontheffing gaat maar om het begrip ‘kuise naaktheid’ of omgekeerd ‘naakte kuisheid’. Ik moet toegeven dat ik vroeger met dit begrip nogal wat moeilijkheden had : de twee woorden ‘naakt’ en ‘kuis’ waren me nog al dikwijls tegengesteld, zoals bv. ook ‘tewerkgestelde werkloze’ contradictio in terminis, klonk dat in het Latijn mijner jeugd.

    Maar nu, na het zien van het toneelstuk in drie bedrijven, is me alles duidelijk geworden : de Lady Godiva en de contradictio in terminis.

    Het is een Franse schrijver die deze oerdegelijke, teacheriaanse Engelse legende omgetoverd heeft met zijn Franse esprit tot een lichtvoetige komedie. Lady Godiva, tot voor haar rit met het paard, volledig ingenomen door goede werken voor Kerk en armen en haar echtgenoot puriteins verwaarlozend, komt niet beschaamd en vernederd van haar naakte tocht door de

    trouwens verlaten stad terug, neen integendeel, ze heeft de zinnelijkheid  en de wellust ontdekt. Zij is herboren. Wanneer dan blijkt dat er toch een burger het aangedurfd heeft de Lady op haar tocht te begluren riskeert die ‘Peeping Tom’ de doodstraf. Als laatste wens heeft die –natuurlijk- nogmaals Lady Godiva te aanschouwen. Tussen die twee figuren

    -Godiva en Tom- bloeit dan een zinnelijke aantrekkingskracht open die de bevolking niet onberoerd laat : van overal komen petities om Peeping Tom van de galg te redden. Tom en Godiva zijn nationale helden geworden waarin de gewone man zich herkent : de frisse zinnelijkheid en de (on)gezonde nieuwsgierigheid.

    Zulk verhaal, zulk toneelstuk, staat of valt met de wijze waarop het gespeeld wordt. Wanneer ergens een spannend verhaal in zit, met veel intriges en actie, kan dat nog de aandacht opeisen. Hier echter gaat het om de tekst, de snedige zinnen, de rake opmerkingen. En de tekst was inderdaad geestig, er zat pointe in en vooral veel Franse esprit : luchthartig en pikant, maar nooit boertig. Een enkele keer waren de geestelijkheden wel wat goedkoop, soms wel afgezaagd, zoals in de replieken met de kapelaan. Maar het bleef speels door de wereld van de zinnelijkheid en wellust slalommen, nergens shockerend. Als men dan bedenkt hoe gauw –ook in deftige gezelschappen- schuine moppen van pikant naar dégoutant verglijden, is het zeker een grote verdienste van Rust Roest steeds de ‘goede toon’  ‘le bon ton’ aangehouden te hebben.

    Grote lof ook aan de spelers voor hun grote tekstvastheid. Wil het meeslepend blijven dan moet woord en wederwoord vlug op mekaar volgen. Dit eist van de spelers een grote rolkennis en die bezaten ze. Graag had ik hen sommige passages wat losser en lichter, wat minder nadrukkelijk horen voorbrengen, soms was het wat ‘over-geacteerd’ maar die neiging heeft Rust Roest al eens meer, samen trouwens met veel amateurgezelschappen.

    Hilde De Kock gaf aan Lady Godiva een gestalte die gans het stuk schraagde. Het was een aartsmoeilijke rol en ze heeft hem schitterend vertolkt. Met een Lady Godiva die, al was het nog maar in één enkele passage, ongelooflijk zou overgekomen zijn, zou gans het stuk in het belachelijke geslagen zijn. Door haar subliem spel heeft ze er ons geen ogenblik aan doen denken dat zo iets mogelijk was. In haar spel trok ze haar medespelers op –Toni Peters en Marcel Verwerft, Jan Emmeregs en Renild Polfliet.

    Marc Windelen en Raf Scheers brachten met hun spel het sympathieke aspect van het amateurtoneel : veel goede wil en inzet.    

    Guido Hellemans, de gelukkige regisseur, mocht een dankbaar publiek toespreken. Hij vroeg zich af of tussen de mens van de vroege middeleeuwen en de mens van nu zo veel verschil

    Is ?

    Wel, destijds reed Godiva naakt door Coventry om de belastingen te doen verminderen. Nu liggen ze met velen naakt aan onze zomerstranden…maar de belastingen zijn nog nooit zo hoog geweest.”

    (‘DB’, april 1985)

     

    Achter de schermen werkten mee : Fik Diddens, Kris en Stefan De Laet, Willy Keysers, Miloe Van Stijvoort, Frans Lamberts en Johan De Laet.

    De opbrengst van deze voorstellingen kwam ten goede aan de ‘Operatie Overleven’.

    Deze actie ‘Overleven’ (stickerverkoop) ingericht door Volksdansgroep Korneel, bracht, in samenwerking met de meisjes-chiro, 62.500 fr. op.(‘DB’,maart ’85)

     

    Rust Roest overleeft.

    “Draaien we de titel op z’n kop en kruipen als een schildpad van voor naar achter. Dus eerst over vandaag. Zopas heeft Rust Roest toneelgespeeld, en naar we vernamen waren vele kijkers tevreden. Ons eigenbelang even opzij gezet speelden we zoals aangekondigd voor ‘operatie overleven’. Onze kassier Marcel Verwerft heeft de winst dan ook overgeschreven. Wij danken alle kijkers en sympathisanten van welke aard ook, de steunende firma’s, en dit blad ‘De Band’ dat onze aankondigingen vooraf opneemt, en de Leestse verenigingen die ons op één of andere manier steunen.

    Alsof dit nog niet volstaat : we hebben het geluk dit mooie toneelwerk ‘Lady Godiva’ nog een derde maal te kunnen spelen op 28 april ’85 te 15u. in ‘Ter Kerselaar’ (Heist o/d Berg) voor patiënten, verplegend personeel, familieleden en kijklustigen. Zoals je ziet : Rust Roest overleeft want in 1985 spelen we te Leest nog toneel en hopelijk nog lang daarna…

    Maar…

    …ook voor ons werd hier toneel gespeeld. Om dit te illustreren heb ik in mijn vaders archief gekeken met resultaat. Ik vond een licht gehavend rooskleurig toneelprogramma uit 1892 van ‘Den Katholieken Bond van Leest’ die een ‘luisterrijk toon- en toneelkundig avondfeest’ gaven ‘In den Rooselaar, bij Arnold Teughels, dorp’ op zondagen 14 en 21 februari 1892 om 5-1/2 uren stipt ’s avonds. (zie fotocopie bovenaan)

    Volgens mijn vader bestond er voor 1900 te Leest een ‘Katholieke gilde’ (zoals overal elders trouwens) die zowel toneel als muziek speelde. Die gilde of bond had een embleem dat jammer genoeg verdwenen is. (In zijn boekje ‘Averechtse Democratie’ 1959 schetst pater K. Van Isacker s.j. het ontstaan van gildebewegingen in Vlaanderen)

    Hun vast lokaal was ‘In den Rooselaar’ bij Arnold Teughels (Noldus de schrijnwerker en vader van Theodoor). Men speelde toneel in de schrijnwerkerij langs het kerkhof gelegen, en die men voor deze gelegenheid gedeeltelijk ontruimde. Later werd dit werkhuis herbouwd en vanaf 1927 tot 1959 speelde Rust Roest daar op gelijkaardige manier toneel.

    Uit die ‘Katholieke Bond van Leest’ is in 1898 de muziekmaatschappij ‘Arbeid Adelt’ gegroeid die hun eerste lokaal hadden bij Van Moer (later café Apers aan de zennebrug).

    Terug naar het programma bemerken we volgende aardigheden :

    1) Naast toneel werd er tijdens een ‘feestviering’ ook muziek gespeeld en gezongen. Deze traditie zal nog meerdere jaren blijven bestaan, waar als begeleidend instrument piano, accordeon of een volledig muziekkorps fungeerde. Zelfs werden sketches gespeeld tussen de bedrijven in wat ikzelf als kind nog heb beleefd.

    2) Het ganse avondprogramma omvat twee delen, gescheiden door 10 min. pauze. Het eerste deel bestaat uit een zangstuk (piano en alleenspraak met zang); gevolgd door een kluchtige eenakter; wederom een alleenspraak met zang; en er wordt besloten met een dramatische eenakter.

    Het tweede deel begint met een kluchtlied, hierna een kluchtige eenakter; daarna een kluchtige tweespraak; en men besluit met een kluchtige eenakter met zang. Overwegend klucht dus. Ook dit is iets wat gevarieerd tot in de jaren vijftig (en op sommige plaatsen nog later) blijft bestaan; een drama in drie bedrijven met dramatische eenakter. Ook nu nog spreken vele mensen over slechts twee toneelvormen of genres : drama en klucht, alhoewel er volgens mij maar één soort bestaat, dit is ‘goed toneel’.

    3) Op het programma staat geen naam vermeld van medewerkers (regisseur, acteurs, techniekers, decorbouw, enz…) 

    Deze bescheidenheid of ontbreken van individualisme is een middeleeuwse eigenschap, want ook de middeleeuwers traden anoniem naar voor. De auteurs daarentegen zijn wel vernoemd.

    4) Men begon tamelijk vroeg (halfzes ’s avonds) en de prijs bedroeg 1 fr. of 0,5 fr. naargelang eerste of tweede rang. Tot mijn voldoening stel ik vast dat het verboden was te roken in de zaal. Een maatregel die essentieel is, en zelfs nu helaas door meerdere amateurs niet wordt toegepast.

    Beste toneelbelangstellenden, dit document dateert uit het jaar 1892, en is het oudste dat ik in verband met toneel te Leest ooit gezien heb. In 1986 bestaat Rust Roest 65 jaar en dan hopen we klaar te zijn met ‘onze geschiedenis’. Deze vroegere aanloop van 1892 was een springplank voor vandaag want vormde wellicht een embryonaal stadium van het toneelleven te Leest.

    Zij die nog oudere, of gelijksoortige, of andere toneeldocumenten bezitten van het Leestse toneelleven, en deze kwijt willen kunnen ons een groot plezier doen.

    Met dank, Guido Hellemans.” (‘DB’, mei ‘85)

     

    In hetzelfde maandblad publiceerde Guido Hellemans een vervolg over deze bijdrage van de ‘Katholieken Bond van Leest’. Zie verder in deze Kronieken : oktober 1985.

     

     

    17-10-2013 om 13:02 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 21 maart – Gazet van Mechelen :

     

                Wegen- en rioleringswerken in fusiegemeenten vorderen goed.

     

    Toch ook onwrikbaren die geen  verbetering willen.

    “Sorry, mijnheer de schepen, maar ik heb er met mijn familie nog eens over gepraat, we doen geen grondafstand en uw verbetering aan onze straat zal moeten gebeuren zonder mijn medewerking”.

    Dat hoorden én schepen Jean Van der Sande, die openbare werken onder zijn hoede heeft én de ambtenaren van de dienst die de laatste jaren in de fusiegemeenten “pelgrimstochten” ondernamen om de heraanleg van landbouwwegen en riolering uit te voeren.

    Want dat het zowel in de vroegere randgemeenten van Mechelen als...in de stad zelf niet allemaal in orde is met de wegenis is duidelijk.

    Sinds de fusie zit Mechelen dus met een bijkomende last, die van de landbouwwegen.
    Ter verduidelijking dit.  Sinds de Tweede Wereldoorlog is het in Mechelen en de meeste deelgemeenten, traditie dat eigenaars gratis grondafstand doen in ruil voor de gratis aanleg van wegenis en riolering. In de fusiegemeenten Hombeek en Leest werden vroeger evenwel onteigeningsvergoedingen uitbetaald en werden voor de aanleg van de wegen en riolering verhaalbelastingen geheven. Hierdoor is daar veel verzet tegen gratis grondafstanden. Want dat gebeurde er : men werd “onteigend” , kreeg een vergoeding toegestoken die, al dan niet voldeed aan de wensen en eisen van de verkopers, maar eens de rekening werd gemaakt bleek dat men helemaal geen goeie zaak had gedaan. De verhaalbelasting op die wegen en riolering woog immers in veel gevallen zwaarder door. Dus oppassen met die procedure.

    Komt dan de overheid vragen om gratis grondafstand te doen, dan is er dikwijls de vrees dat er daarna toch zal moeten betaald worden, dat men dus weer “gezien” is.

    Ha, horen we de aandachtige lezer zeggen. De oplossing is dan eenvoudig. In de deelgemeenten waar men wel gratis grondafstand doet, blijft men die procedure volgen, en in de andere nieuwe delen van Mechelen volgt men het plan van onteigeningen.
    Neen, zo eenvoudig is het niet.
    De wetgever voorziet immers dat op heel het grondgebied een en dezelfde procedure wordt gevolgd. Dus gedaan met die pret. Het is dus gratis of...niks.

     

    Meer en sneller verkeer

    Het is uiteraard niet sinds gisteren dat men in de Mechelse deelgemeenten begon met de verbetering van die landbouwwegen. In 1979 bv. werd het rooilijn- en onteigeningsplan van de Molenstraat te Leest aan de Mechelse gemeenteraad voorgelegd. Wil de weermaker mee dan kan met de werken in maart of april van dit jaar begonnen worden...

    Daar en elders is het moeilijk om eigenaars ervan te overtuigen de noodzakelijke grondafstand te doen. De meeste bezwaren zitten in de vrees dat met de verbetering van de wegen, ook de snelheid van het verkeer zal toenemen en dat is iets wat velen, terecht, niet willen. Daarom ook dat door de begtrokken diensten, in overleg met de bewoners en eigenaars, naar oplossingen wordt gezocht om het een met het ander te combineren.
    Meestal ook met succes. Maar het is voor openbare werken “rijden en omzien” want een verkeerde stap is vlug gezet. Zo houdt men dikwijls ook aan een minimum aan breedte en duurt het een tijdje voor de betrokkenen door hebben dat het bepalen van een rooilijn niet wil zeggen dat de te verbeteren weg ook die breedte zal krijgen...

    Schepen Van der Sande maakte het allemaal mee. “In de Rennekouter te Leest bv. hebben meerdere landbouwers een stuk land liggen waarvoor ze, bij het bewerken, over dat stuk weg moeten om aan de overkant verder te ploegen. Die bewoners zijn helemaal niet geinteresseerd om toelating te geven dat die weg  gemodernizeerd wordt. Begrijpelijk, maar voor de initiatiefnemers, in dit geval de stad, wel een probleem”.

    Dat wil evenwel niet zeggen dat de schepen van Openbare Werken aan de klaagmuur gaat staan, want in veel gevallen wilden de bewoners wel meewerken. Maar de realizaties moeten wel binnen de normen blijven.

     

    Wat reeds gerealiseerd werd

    Middenveldweg, Moststraat, Moestweg en verbindingsweg, Zemstsesteenweg – Houtestraat (in Hombeek), Tiendeschuurstraat, Elleboogstraat en Rennekouter te Leest.

    De voorlopige vaststelling van de plans werd in de gemeenteraad van 26/11/81 goedgekeurd, de definitieve vaststelling op 29/4/82. Bij die definitieve vaststelling werden de bezwaren van 29 eigenaars verworpen. Het College riep op 24/2/83 een vergadering bij elkaar waarbij, naast vertegenwoordigers van het schepencollege ook de administratie en het studiebureau werden betrokken met als doel zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de bezwaren van de eigenaars door aanpassing van de uitvoeringsplans en met het behoud van de reeds goedgekeurde plans.

    Op 28 maart 1983 werd te Hombeek en op 30 maart te Leest een hoorzitting georganiseerd waar de plans aan de bevolking werden voorgelegd. In de loop van ’83 werden de plans, weg per weg, goedgekeurd.

    Om redenen die we eerder aanhaalden (gratis grondafstand, enz.) bleven toch een aantal eigenaars dwarsliggen zodat, noodgedwongen dus, moet afgezien worden van de gedeeltelijke verbetering van een aantal landbouwwegen. Dat is het geval met een gedeelte van de Rennekouter te Leest en de Middenveldweg te Hombeek.
    Werden practisch volledig afgewerkt : de Elleboogstraat te Leest, de Moststraat en Mostweg te Hombeek, de verbindingsweg Zemstsesteenweg – Houtestraat, Tiendeschuurstraat en een gedeelte van de Rennekouter.
    De werken begonnen op 1 mei van ’83 en zijn practisch voltooid. Totale kostprijs 33 miljoen frank.

     

    Molenstraat te Leest.

    Voor de Molenstraat werd er toegegeven op...de valreep, zodat de ingediende plans wat rooilijn- en onteigeningsplans betreft toch konden behouden blijven. Hier dienden heel wat huisbezoeken te worden afgelegd om eigenaars en bewoners te overtuigen. Dat maakte dat heel de zaak ook reeds een tijd aansleept. Men bracht de Molenstraat immers in februari ’79 in de raad. Een maand later werd aan het provinciebestuur een pre-advies gevraagd. Het duurde een heel jaar voor dit advies aan het studiebureau kon overgemaakt worden.

    Het schepencollege van 23/4/81 besliste de definitieve vaststelling en het commodo onderzoek leverde zeven mondelinge en twee schriftelijke bezwaren op. Bij de definitieve vaststelling werden alle bezwaren verworpen en het dossier werd door de bestendige deputatie van 2/7/81 gunstig geadviseerd.

    Een jaar later werd het rooilijn- en onteigeningsplan bij ministerieel besluit goedgekeurd.

    Het duurde nog erg lang maar uiteindelijk bereikte de stad met iedereen een akkoord en mag verwacht worden dat de werken na deze winter zullen kunnen beginnen.
    Het gaat om werken ten belope van 7 miljoen frank.

     

    Vinkstraat te Leest.

    Ook hiermee werd in ’79 begonnen. En het zat de stad helemaal niet mee. Het onderzoek de commodo liep van 27 juli tot 10 augustus.
    Twaalf belangstellenden dienden schriftelijk bezwaar in, vijf personen maakten schrifelijke enkele opmerkingen over maar...het bleek dat een aantal eigenaars niet konden bereikt worden omdat ze met vakantie waren en dus geen bericht konden ontvangen en verder kwam een ontvangstbewijs van een eigenaar niet terug.

    In september ’79 besloot het college een nieuw onderzoek in te stellen. Dat gebeurde van 10 oktober tot 25 oktober van datzelfde jaar. Er werden 19 schriftelijke bezwaren ingediend. Die bezwaren werden verworpen maar... de miserie begon voorgoed.

    Begin ’82 deelde het provinciebestuur mee dat er voor de inneming van een perceel een nieuw onderzoek de commodo en incommodo moest worden ingesteld, dit ingevolge een meetfout bij de vaststelling van de te onteigenen oppervlakte..

    Het studiebureau bracht de nodige verbeteringen aan en na het nieuwe onderzoek kwam geen enkele schriftelijke reactie of klacht binnen. Maar inmiddels bleef de weerstand tegen de gratis grondafstand groot. Zodanig zelfs dat op 8 december ’83 een hoorzitting werd gehouden met als doel zoveel mogelijk inlichtingen te geven over de intenties van het stadsbestuur met betrekking tot de werken in de Vinkstraat. Tijdens de vergadering werd vastgesteld dat de betrokkenen zich enkel akkoord zullen verklaren indien er bij de aanleg verkeersremmende middelen worden aangebracht. Het college luisterde en gaf aan de verschillende stadsdiensten opdracht de nodige aanpassingen voor te bereiden. Maar dat was niet voldoende. De meeste betrokkenen blijven weigeren grondafstand te doen  : met als gevolg dat de werken niet konden beginnen en, erger dat de voorlopige belofte van toelage verstreek sinds 31/12/84.

    Een nieuw dossier zal moeten ingediend worden om de Vinkstraat uiteindelijk toch te verbeteren. Maar dat zal blijkbaar niet voor direct zijn...

    (...)          

     

    Tisseltbaan te Leest.

    “Het is niet omdat een gemeenteraadslid uit de oppositie, Gust Emmeregs, daar woont, dat er niets wordt gedaan aan de verbetering van de Tisseltbaan,” zegt schepen Van der Sande. Die kreeg van het CVP-lid tijdens een zitting van de gemeenteraad dat verwijt.
    ”Ik wist op dat moment zelfs niet dat hij daar woont, maar feit is dat het dossier lang aansleept.”

    Nochtans liet niets vermoeden dat de verbetering van de Tisseltbaan en Oude Tisseltbaan zo lang zou duren.

    In december ’81 gaf de gemeenteraad goedkeuring aan het plan, waarmee een bedrag van ongeveer 21 miljoen mee gemoeid was. Op dat moment gingen de definitieve plannen naar de provincie waar men er daarna nog bitter weinig over hoorde.

    In ieder geval werd zopas nog aan de gouverneur gevraagd spoed te zetten achter de plannen. Al is een en ander nog niet in orde, toch blijft de stad van mening dat met bekwame spoed moet begonnen worden aan de heraanleg van die baan.

    Want daar ondervond men weinig weerstand van bewoners en eigenaars.

    Een positief punt dus.

    (...)

    Frans Teughels”

     Artikel sp jef vloeberghen nog typen

     

    Foto’s :

    -De Tisseltbaan werd vernieuwd. De breedte van de rijweg werd niet gewijzigd zodat het ‘snelverkeer’ geen kans maakt op deze weg.

    - De Vinkstraat waar meerdere eigenaars niet akkoord gingen met grondafstand  en omdat de vaste belofte van toelage versteken is sinds 31 december j.l. is het  daar wachten op ander nieuws. En dat zou lang kunnen uitblijven.

    -De Rennekouter werd gedeeltelijk vernieuwd maar plots krijg je deze situatie. Komt er ook hier een oplossing ?

    -Schepen van Openbare Werken Jean Van der Sande. (Foto’s : GvM)

     

     









    17-10-2013 om 11:31 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 15 maart : Rust Roest te gast in Kapelle o/d Bos

    Voor het Davidsfonds van Kapelle-op-den-Bos bracht de Leestse toneelkring ‘Escuriaal’ van Michel de Ghelderode.

    (‘DB’, maart 85)

     

    1985 – Zondag 17 maart : Modeshow in de Sporthal te Leest

    “Het zijn niet altijd de kleren die de man maken ! Een gezegde dat maar al te waar is. Toch kunnen we ons niet blinddoeken voor wat er reilt en zeilt in de modewereld.

    Iedereen wil er graag mooi en elegant bijlopen. Een mooi feestkleedje, een klassiek pakje, en noem maar op, kunnen we de dag van vandaag niet meer wegdenken.

    Doch dringt het gewoonlijk niet tot ons door omdat ‘modevoorstellingen’ gewoonlijk als ‘stadsaangelegenheden’ bestempeld worden. Dikwijls moeten we enorme afstanden afleggen om iets te zien en op de koop toe worden er dikwijls hoge toegangsgelden gevraagd.

    Wel, Dames en Heren, vanaf heden wordt dit naar de modegeschiedenis boeken verwezen!

    Wij nodigen u allen uit om onze verwarmde sporthal de nieuwe, sprankelende lente- en zomermodeshow van Harry Van Hest te komen bekijken.

    Houdt alvast zondag 17 maart vrij, want dan is het zover !

    Wij vragen u slechts in voorverkoop het luttele bedrag van 100 fr. en aan de kassa kan u een ticket bekomen voor 120 fr.

    Inkomkaarten in voorverkoop kunt u in de sporthal bekomen.

    Drankjes worden u aangeboden aan zeer lage prijzen en voor de echte fijnproevers verwijzen wij u naar onze lekkere pannenkoeken, al of niet geflambeerd, met of zonder ijs.

    Wij hopen te mogen rekenen op een talrijke opkomst.

      Met vriendelijke groeten. Sportcentrum Leest.”

    (Folder)

     

    1985 – 18 maart : Officiële voorstelling Leestse Volksfeesten

    “In het sportcentrum Leest werd de officiële voorstelling gegevan de Leestse Volksfeesten editie ’85.

    Onder ruime belangstelling en zeer enthousiast  kondigde Gust Emmeregs, afgevaardigde-beheerder van het Sportcentrum Leest, het samenwerkingsakkoord aan tussen Sportcentrum Leest en de Telegraaf België. Meteen openen zich nieuwe perspectieven, en dat blijkt duidelijk uit het programma dat de Leestse Volksfeesten biedt.

    Zo is er vooreerst donderdag 16 mei te 10 u. een plechtige eucharistieviering, die een soort avant-première wordt van de mis die de paus de dag nadien in Gent zal opdragen.

    ’s Avonds volgt een show- en dansavond met Bonnie St.-Claire, Benny Neyman en het orkest Sonny  Boys.

    Vrijdag 17 mei slechts één naam, maar wat voor één : Jo Lemaire.

    Zaterdag 18 mei, een dinner-show met het beste modern ballet van Nederland : Penney De Jaegher die een wervelende Lido-show brengen en in hetzelfde kader natuurlijk ook Freddy Breck.

    Zondag 19 mei een folklorenamiddag en ’s avonds dansen met Will Tura en zijn orkest.

    De toegangsprijzen voor al deze evenementen zijn nog niet bepaald maar zullen zeer democratisch zijn.

    De vier showavonden worden telkens voorafgegaan door een voorselectie van het kampioenschap Play-back van de Benelux, waarvan de finale eveneens in het sportcentrum Leest zal doorgaan op 25 mei. De presentatie berust in de handen van Micha Marah.

    Tijdens de feestdagen zijn er ook spelprogramma’s verzorgd door hostessen en met een massa prijzen.

    De handelsbeurs, de elfde al, welke vroeger samenviel met de Leestse Volksfeesten, wordt dit jaar gehouden op 6,7 en 8 april, eveneens in de sporthal te Leest.

    Een 25-tal zelfstandigen stelt er koopwaar tentoon. Als toetje zullen hier ook enkele artiesten aanwezig zijn.

    Voor deze handelsbeurs zullen een 2 à 3000  vrije toegangskaarten verspreid worden door de deelnemende handelaars.

    Naast de sporthal wordt er gedurende de handelsbeurs ook een kleinveetentoonstelling gehouden in een tent.

    Het zal dus weer een drukke ‘begankenis’ worden met ‘Posse Leest’ !”

    (GvM, 18/3/85)

     

    1985 – 20 maart – De Band (april 1985) :

     

                Leest zonder spruiten

    Het is 20 maart, en de velden liggen nog bedekt met sneeuw. Wij hebben een harde winter gehad, met een eerste en een tweede koudegolf en met een lange nasleep.

    Wat dit te betekenen heeft voor onze boeren en tuinders gingen wij vragen aan Fons Verbruggen en Jules De Smet.

    Voor de spruiten, de nationale teelt van Leest, was het een ramp.
    Meer dan de helft van de spruiten gingen verloren, dat kan men zeker zeggen.

    Schommelend van tuinder tot tuinder naargelang het percentage er vroege of late spruiten gezet werden.

    De vroege heeft de tuinder nog kunnen oogsten. Er zijn er die slechts 25%,  maar ook die tot 75% verloren.

    Als men nu grofweg schat dat er in Leest toch wel een kleine honderd spruitenkwekers –gelegenheidskwekers inbegrepen- zijn, is dit toch wel een groot economisch verlies voor ons dorp.

    Voor velen is het inkomen van 3 – 4 maand op enkele vriesnachten te niet gegaan.

    Daarbij komt nog dat het dikwijls dezelfde tuinders zijn die ook prei kweken en ook hier is de helft door de tweede vorstperiode waardeloos geworden.

    En het is echt uitzonderlijk dat het zo hard vriest tot in de grond dat de prei niet kan geoogst worden.

    Van de spruiten durven wij dat niet zeggen : de laatste 10 jaar is het reeds meermaals voorgekomen dat die afvriesden, dat zou wel eens het gevolg kunnen zijn van het zoeken naar rassen met steeds schonere vruchten maar met minder vorstbestendigheid.

    En hoe heeft de markt daarop gereageerd ?

    De groenten werden dan toch duur ?

    Wel, nog eens werd bewezen hoe gevoelig de markt is en hoe vlug ze inspeelt op de nieuwe situatie.

    De handel heeft vlug ingepikt op het tekort : spruiten kwamen uit het zuiden van Engeland en prei uit Frankrijk.
    Glasgroenten en witloof kenden een grote afzet aan hoge prijzen, dat was wel nodig want ook de stookkosten vlogen de schouw uit.
    En dan was er nog hier en daar een enkeling die zijn prei met plastiek had afgedekt of die tuinder die bij de eerste zware nachtvorst het resico nam, een ganse nacht doorwerkte om al zijn spruiten af te kappen en ze op te slaan in alle schuren en garages en plekjes bij hem en de geburen.

    Die hebben grote prijzen gemaakt van hun waren.

    Maar stel je eens voor dat het gaan dooien was, dan waren al zijn spruiten rot.

    Dat is risico nemen.

    Een andere reactie was ook dat de afzet van conserven en diepvriescentra op volle toeren draaide.

    En dan moeten wij nog van geluk spreken dat de winter in gans Europa –ook in Frankrijk- zo sterk heeft toegeslagen, anders hadden de producten uit het buitenland ons overspoeld. Want nu nog, en dat zal nog enkele maanden duren, drukt de winter nog op de markt, is er minder aanvoer.

    Is dat nu werkelijk een ramp ? Een boer klaagt toch altijd. Als het goed gaat hoort ge niets van hem.Dat het voor sommigen een ramp is, staat vast : drie, vier maanden geen inkomen hebben waarop men gerekend had, is toch wel een ramp te noemen.

    Verder was vorig jaar voor de volle grond niet zo goed : de sla was niet te best, de savooi was slecht. De witloofkweker had dan weer niet te klagen.De glasgroenten in het algemeen waren goed, vooral de massale uitvoer naar Duitsland en Frankrijk.
    De “echte” boer zelf heeft minder geleden van de winter : het voeder was toch beschermd, wel heeft hij veel moeilijker gewerkt.

    Natuurlijk is voor land- en tuinbouw de Euromarkt van enorm belang : kijk eens hoeveel miljoenen mensen vlak buiten onze grenzen wonen, de Rijn en het Rhurgebied, het noorden van Frankrijk : die moeten allemaal eten.

    Wij zijn hun groentenhof.

    De laatste tijd zien wij her en der in Leest van die witte garages –in feite witloofschuren-

    in de velden oprijzen, men kan moeilijk zeggen dat zij harmonisch inpassen in het landschap.

    Ja, er staan nu al zes nieuwe witloofschuren in Leest.
    De bouw ervan wordt flink gesteund met subsidies en andere voordelen door het Ministerie van Landbouw en het Landbouwinvesteringsfonds.
    In die schuren is het werk veel menswaardiger en ook het energieverbruik is er veel minder.

    Witloof heeft bovendien nog toekomst : de markt nu is nog zeer beperkt, veel mensen kennen nog geen witloof.
    Zo werd er geregeld campagne voor ons witloof gevoerd in de vreemde o.a. in de USA.

    Ook bij de tuinders is er grote belangstelling : een cursus van 10 lessen over witloof, gegeven in Leest een zevental weken terug, bracht meer dan 50 belangstellenden. Zelfs van uit de Limburg waren ze gekomen.

    Want dat kunnen wij toch ook zeggen : de vlucht uit de landbouw zoals wij die 10, 20 jaar geleden gekend hebben, schijnt gestopt.

    Er komen terug jonge boeren bij.
    Want er is toekomst in de land- en tuinbouw.

    En dan is een harde winter vlug vergeten.

    15-10-2013 om 15:54 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – 12 maart : Ontslag dirigent St.-Cecilia

     

    Na een meningsverschil met het bestuur nam Jan-Piet Leveugle, de dirigent van de Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia plotseling ontslag. Dit in volle voorbereiding van het palmzondagconcert. In allerijl diende een nieuwe dirigent gevonden om de repetities verder te zetten. Warre De Maeyer was hiervoor de geschikte en bereidwillige persoon.

    Hij kreeg de zware taak om in 14 dagen tijd alles in de goede plooi te strijken en  daarin slaagde hij met glans. Na 6 repetities bracht St.-Cecilia een concert van eenzaam hoog niveau dixit Gazet van Antwerpen (2/4/85).

    Jan-Piet Leveugle werd geboren te Nossegem in 1943. Op 5-jarige leeftijd leerde hij al muziek bij de fanfare “St.-Cecilia” Nossegem, bij zijn vader die daar dirigent was.

    Hij studeerde slagwerk aan de Muziekacademie te Etterbeek en behaalde op 14-jarige leeftijd een eerste prijs notenleer en slagwerk aan het Muziekconservatorium te Brussel.

    Van 1957 tot 1970 was hij achtereenvolgens verbonden aan het Nationaal Orkest van België, het Groot Symfonisch Orkest van de BRT en aan de Philharmonie van Antwerpen.

    Als leraar slagwerk aan de Muziekacademie te Willebroek, het Conservatorium te            Mechelen en de Kunsthumaniora te Brussel kon hij een groot aantal leerlingen vormen die later hun weg maakten in de Belgische muziekwereld.

    In 1969 behaalde hij een eerste prijs kamermuziek onder leiding van Jef Alpaerts.

    Hij studeerde nog verder orkestdirectie bij Fernand Telby te Antwerpen en harmonieleer bij Peter Cabus en André Laporte te Brussel.

    Vanaf 1970 droeg hij met Midden-Brabant enorm veel bij tot de brassbandbeweging in België.

    Met St.-Cecilia Leest won hij het Wereld Muziek Concours te Kerkrade in de derde divisie fanfares (uitmuntendheid) in 1978 en in de tweede divisie fanfares (ere-afdeling) in 1981.

    Onder zijn leiding werd de fanfare Belgisch kampioen in de afdeling uitmuntendheid in 1980 en in 1984 in de ere-afdeling.

    Erg belangrijke overwinningen werden daarnaast behaald op het Nationaal Tornooi van de Stad Brussel in 1982 en op de Grote Prijs van de Lions Club in  1983.

    J.P. Leveugle zou worden opgevolgd door Frans Violet.

     

    De periodiek van de Leestse fanfare ‘Toeters en Trompetten’ (jaargang 5, nummer 2) :

     

    ‘De Koning is dood, leve de Koning !’

    ‘Oude koeien uit de sloot halen’ ligt niet in onze bedoeling met dit artikel toch vatten we ze bij de horens om een hoofdstuk in onze geschiedenis af te sluiten en een nieuw in te leiden.

    Jan-Piet Leveugle heeft ontslag genomen als dirigent. Het bestuur had ondertussen reeds besloten niet naar Kerkrade te gaan omdat we nog nergens stonden met de voorbereidingen en er te weinig tijd was om met eigen muzikanten een programma van hoogstaande muziek op wereldniveau klaar te stomen.

    Toch willen we een woord van dank richten aan onze gewezen dirigent Jan-Piet Leveugle. Vooral danken we hem voor wat hij ons korps heeft bijgebracht. Onze wegen van muzikale samenwerking zijn weliswaar gescheiden, maar dat neemt niet weg dat we zo maar over al die mooie herinneringen kunnen overstappen.

    Al die resultaten en overwinningen die we met hem behaald hebben zijn onvergetelijk. Ze allemaal nog eens op een rij zetten, hoeft niet. Iedereen kent de waarde van ons palmares.

    We moeten Jan-Piet Leveugle nogmaals bedanken voor die negen jaar lange samenwerking met muzikanten, bestuursleden en ere-leden. We wensen hem nog veel muzikaal succes toe !

    Ondertussen was het al duidelijk dat onze fanfare niet naar de concertwedstrijd te Kerkrade ging. Toch moesten we trachten een concertprogramma op te bouwen om het concert te Steendorp en het jaarlijks palmzondagconcert vol te blazen

    Tijdens een spoedvergadering werd er beslist een interim-dirigent te zoeken die samen met hulpdirigent Eduard Da Maeyer deze zware taak tot een goed einde zou brengen.

    In de persoon van Frans Violet werd de juiste man gevonden. In een korte tijdspanne hebben ze de programmastukken doorgenomen en aangeleerd.

    Dat was een Titanenwerk maar er werd goed en degelijk samengewerkt. Het succes van de beide concerten zegt genoeg.

    Na het Palmzondagconcert moest een opvolger gezocht worden voor Jan-Piet Leveugle. Zoals velen het verwachten werd Frans Violet gekozen. Samen met de Warre en het bestuur zou een programma ‘gekroesjteerd’ worden om dit jaar enkele optredens af te werken.

    Een hoogtepunt zal zeker en vast het optreden voor de Paus moeten worden op 18 mei op de Grote Markt te Mechelen. Diegene die geïnteresseerd zijn in het nieuwe muziekbeleid van onze fanfare worden die dag beloond voor hun moeite en komst.

    De fanfare van Leest zal enkele nieuwe werken spelen en dit volksfeest opluisteren met lichte muziek. Het beloofd wat te worden !

    In de agenda vindt u de data’s van de komende repetities en optredens. In een volgende ‘Toeters en Trompetten’ wordt deze lijst aangevuld en bijgeschaafd.

    Frans Violet, Eduard De Maeyer en het bestuur verwachten de muzikanten zo voltallig mogelijk op de repetities en optredens, zodat we gezamenlijk een mooi en nieuw concertprogramma kunnen instuderen.

    De mensen die ons graag aan het werk zien en horen, zijn altijd welkom op de repetities.

    We hopen dat onze jonge muzikanten tijdens de examenperiodes een korte muzikale verpozing komen zoeken tijdens de repetities. De boog moet niet altijd gespannen staan. Zij die geen examens hebben maar het dikwijls moeilijk hebben om op een repetitie aanwezig te zijn, kunnen we enkel de volgende raad meegeven : ‘Waar een wil is, is een weg !’.

     

    In ‘Leest in Feest’ schiep Stan Gobien wat klaarheid i.v.m. het ontslag van de dirigent :

    “Ook in 1984 werd beslist in te schrijven voor het Wereld Muziek Concours te Kerkrade, dat zou gehouden worden in ’85. Dit keer zou de fanfare deelnemen in de eerste divisie, de concertafdeling. Het bestuur besliste dat St.-Cecilia Leest zou worden aangevuld met een aantal saxofoonspelers. Er werden plannen gemaakt om een fanfarebewerking van de ‘Beelden  van een Tentoonstelling’ van Moessorgsky – Ravel te spelen, aangevuld met een nieuwe Vlaamse compositie. Omdat de deelnemers in de concertafdeling een vrij uitgebreid programma  moesten brengen werd zelfs gedacht aan een nieuwe creatie voor fanfareorkest met zangstem. In eerste instantie viel de keuze op de Antwerpse zangeres Sofie.

    Het is bij plannen gebleven. Er kwam onenigheid over de uitbreiding van de fanfare met saxofoonspelers die niet echt lid van de fanfare zouden worden. Sommige leden bleven fervente aanhangers van het groot koperorkest en stelden alles in het werk om saxofoonspelers te weren. Anderen waren van oordeel dat het WMC-bestuur voor de concertafdeling de fanfare zou declasseren indien er geen saxofoonspelers aan het orkest werden toegevoegd. Toen bekend raakte hoeveel de fanfare moest betalen voor één goede saxofonist werd er zelfs niet meer naar andere gezocht. Van deelname aan het Wereld Muziek Concours 1985 werd afgezien.

    Als gevolg van dit alles nam dirigent Jan-Piet Leveugle op 12 maart 1985 ontslag. Met Sint.-Cecilia Leest aan het WMC te Kerkrade deelnemen in de concertafdeling was voor hem nog het enige doel. Nu dat doel er niet meer was, vond de dirigent dat hij met St.-Cecilia Leest had bereikt wat er te bereiken was. Als gevolg van zijn ontslag verlieten ook dit keer een aantal muzikanten de fanfare. Sommigen deden dat direct en anderen na een paar maanden. En weerom moesten maatregelen genomen worden om van een trapje lager te beginnen…

    Met het vertrek van Jan-Piet Leveugle als dirigent werd een bijzonder mooie periode afgesloten in de geschiedenis van St.-Cecilia Leest. Spijtig kon deze dirigent net zijn viering van tien jaar Leestse fanfaredirigent niet halen…

     

    Als opvolger werd een jong en talentrijk musicus gekozen, Frans Violet. Op de Ceciliafeesten hd hij tijdens de vorige jaren al eens de hoofdprijs weggekaapt. Nog meer was hij toen al bekend als brassbanddirigent. Het jaar dat Frans Violet dirigent werd van de Leestse fanfare was ook zijn eerste succesjaar met de brassband Willebroek. In 1985 won deze brassband het Blazersfestival te Dronten (Nederland), de wedstrijd op het Wereld Muziek Concours in de 2de divisie brassbands met 96% en vooral het Belgisch kampioenschap brassbands in de A-afdeling. Het fanfarebestuur had deze dirigent aangetrokken met het rotsvaste geloof dat hij in de komende jaren het muzikaal peil van de fanfare nog hogerop zou brengen en dat hij met St.-Cecilia Leest nog vele muziekwedstrijden zou winnen.

    De Leestse fanfare werd in 1986 nog maar eens provinciaal kampioen fanfare uitmuntendheid te Meerhout met 92,5 %. Het was de eerste wedstrijd waaraan werd deelgenomen onder leiding van Frans Violet.”

     

    Frans Violet – dirigent van 1985 tot 1994

    “Frans Violet is geboren in 1954 te Leuven. Hij deed schitterende muziekstudiën en haalde aan het Kon. Muziekconservatorium een eerste prijs notenleer met het maximum van de punten en een eerste prijs trompet in de klas van E. Maes, geassisteerd door A. De Keyser.

    Hij debuteerde als beroepsmuzikant met het orkest van de Muntschouwburg. Later gaat hij over naar ht Symfonisch Orkest van de BRT.

    Vanaf 1984 legde hij zich verder toe op het muziekonderricht en werd hij leraar koperblazers aan de Muziekacademie te Willebroek. Hij stichtte in 1979 brassband Willebroek en is daar nog steeds de dirigent van.

    Sedert 1988 doceert hij de cursus harmonie, fanfare en brassband aan het Lemmensinstituut te Leuven. In september 1992 startte hij met de cursus saxhoorns  aan het Kon. Conservatorium te Antwerpen.

    Frans Violet wordt vrij dikwijls uitgenodigd als gastdirigent, workshopleider en jurylid zowel in het binnen- als buitenland.

    Met St.-Cecilia Leest deed hij mee aan zeven muziekwedstrijden. Het werden allemaal eerste prijzen waarvan vijf met lof van de jury. Op het palmares staan een drietal provinciale kampioenstitels in de afdeling uitmuntendheid, twee Belgische kampioenstitels in dezelfde afdeling en een algemene overwinning op de internationale concertwedstrijd te Heist-op-den-Berg in 1990. Op het WMC werd onder zijn leiding een uitstekende en schitterende vertolking gegeven en werd eveneens een eerste prijs behaald, maar kon de fanfare niet in de uitslag opgenomen worden omdat ze te zeer afweek van wat de Nederlanders als een standaardbezetting voor een fanfare beschouwen.

    De directe samenwerking tussen Frans Violet en St.-Cecilia Leest werd beïndigd in 1994 maar er zijn nog altijd goede wederzijdse relaties blijven bestaan.”

    (‘Leest in Feest’, Stan Gobien)

     

    -Jan Piet Leveugle.

    -Frans Violet.

     





    14-10-2013 om 18:23 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gino De Leeuw.

     

     

     

     

     

     

    1985 – 6 maart – Gazet van Mechelen  : Leestenaar Gino De Leeuw is er weer helemaal.

    “De Leestenaar Gino De Leeuw, die vorig jaar voor Vlug en Vrij Muizen vrij onopvallende koersen reed, heeft vorig weekend laten zien dat hij wel degelijk veel beter kan. In het 85 koppen tellende liefhebberspeloton te Hombeek bleef hij steeds alert en reageerde gevat toen uit vele kleine schermutselingen de goede ontsnapping ontstond.

    Samen met Johan Jeurissen vervoegde De Leeuw drie vluchters en uiteindelijk werkte hij mee aan het succes van de vlucht. Nog twee renners kwamen het leidersgroepje vervoegen  en De Leeuw wist dat hij zijn zeven metgezellen moest kwijtgeraken en sprong weg in de laatste ronde. Tevergeefs, hij werd bijgehaald en in de spurt eindigde hij vijfde.

    Eerste of vijfde, het doet er weinig toe. Belangrijker is dat Gino De Leeuw  blijkbaar aan een heropstanding toe is. Dat merkt men aan zijn rijstijl maar ook aan zijn spreken.

    Vorig jaar moest de Leestenaar vlak na zijn overgang in het leger. Van augustus tot mei bleven de trainingsfaciliteiten eerder beperkt. Toen hij in mei uit het leger kwam lagen allerlei kleine ziekten en andere pech hem op te wachten. De Leeuw reed wel, maar zelden speelde hij een rol van grote betekenis. Een 8ste plaats in Breendonk was zijn beste resultaat.

    Nochtans had deze renner vroeger reeds het bewijs geleverd van zijn klasse. In zijn laatste junioresseizoen werd hij vele malen tweede of derde, maar het bleef toch slechts bij één overwinning.

    Zijn eerder zwakke sprint heeft hem steeds dwarsgelegen.”

     

    1985 – 8 maart – Gazet van Mechelen : Stadsautobus tot Leest-Dorp ?

    “Sinds een hele tijd zijn er tussen de NMVB en het stadsbestuur  onderhandelingen bezig over de verschillende routes van de stadsautobussen. Het invoeren van het eenrichtingsverkeer in het centrum maakt het noodzakelijk om aan dat openbaar vervoer iets te doen.

    Goed, de lijn 6, Battel-Abeelstraat wordt gewijzigd. Deze lijn zal vanaf eind mei rijden tussen station-Grote Markt-Battel en opnieuw station, dan via de ringlaan. (...)

    Schepen Oscar Renard vraagt zich daarbij af of het niet wenselijk zou zijn dat de lijn 6 die nu als eindpunt Battel heeft, zou worden doorgetrokken tot de Dorpsplaats te Leest.

    Het is niet de eerste keer dat vanuit de fusiegemeenten aangedrongen wordt om mee opgenomen te worden in het reisplan van de stadsautobussen.

    (...) “

     

    1985 – Zaterdag 9 maart : Dia-avond Kleinveebond ‘Het Rijke Nest’

    Om 20 u. in zaal St.-Cecilia, dia-avond van Kleinveebond : ‘De natuur in Noorwegen’.

    (‘DB’,maart ’85)

     

    1985 – Zondag 10 maart : Topwedstrijd V.V.Leest-Lyra  

    Naar aanleiding van deze voetbalwedstrijd kregen de Leestenaars een speciale folder in hun bus :

                Aan alle voetballiefhebbers van Leest,

     

    V.V.Leest blijft het goed doen in 2de Provinciale Antwerpen.

    Meer en meer mensen beginnen te geloven dat het “kleine Leest” volgend seizoen wel eens in 1ste Provinciale zou kunnen voetballen.

    Dit zou toch een prestatie van formaat zijn waar alle Leestenaars en supporters van V.V. Leest echt trots op zouden kunnen zijn.

    Zondag 10 maart wordt in dat opzicht een zeer belangrijke dag.
    LYRA, onze rechtstreekse concurrent voor de titel komt op bezoek.

    LYRA, een ploeg die kost wat kost naar 1ste Provinciale wil, speelt zondag “alles of niets”.

    LYRA, een ploeg die gesteund wordt door honderden supporters, zal zondag dus ongetwijfeld spelen dat, zoals men zegt, de stukken eraf vliegen.

    Wij hebben evenveel vertrouwen in onze ploeg.

    Wij deden het, tot nog toe, schitterend en wij zullen ook zondag tegen LYRA bewijzen dat wij verdiend aan de leiding staan.

    V.V. Leest speelt thuis en wij zouden het erg fijn vinden indien ook u zondag onze ploeg zou komen aanmoedigen in deze wellicht beslissende wedstrijd.

    Zondag 10 maart 1985 staat gans LEEST  achter onze ploeg !

    Met dank en vriendelijke groeten !

         Tot zondag.

         Gust Emmeregs, Afgevaardigde Beheerder V.V. Leest.’

     

    Het toptreffen tussen de twee topploegen in hun categorie eindigde in het  voordeel  van de thuisploeg. V.V. Leest versloeg Lyra met 3-0, doelpunten van Van Bever, Slachmuylders en Goossens en de ploeg van Gust Emmeregs zou dat seizoen promoveren naar 1ste Provinciale.

    14-10-2013 om 17:08 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1985 – Zaterdag 23 februari : Teerfeest SP Leest

    Op het menu : Koninginnenhapje, Aspergeroomsoep, Normandische Tongen,            Gemarineerd gebraad met bosbessen en kroketten, Koffie met gebak.

    Prijs : leden 500 frank, niet-leden 1000 frank.

    Plaats : lokaal Sint-Cecilia.

    Tijdens dit teerfeest was er ook herverkiezing van het bestuur.(‘Voor Allen’, 26/1/85)

     

    1985 – Maartnummer ‘De Band’ : Nieuws van Pater De Laet

    “Van de familie De Laet ontvingen we enkele uittreksels uit brieven van René. Zoals je aan de datum kunt merken zijn ze reeds een tijdje onderweg geweest en gezien het uittreksels zijn kan er wat misgaan met de samengang ervan. Toch vinden we het waard ze af te drukken in deze en de volgende ‘Banden’.

    Hier komt het eerste uittreksel :

    Badiya, 23.2.84.

     

    Beste Allemaal, wel gegroet !

    Zoals je boven ziet schrijf ik je vanuit Badiya, waar ik jarenlang (van november 1953 tot juli 1970) woonde en tierde; t’is te zeggen toen men nog jong was en vol leven ! Ik ben hier weer beland, sinds een paar dagen; ik had malaria (moeraskoorts) en heb een kuur anti gevolgd van vijf dagen met kinine (door iedereen tegenwoordig praktisch verlaten omwille van allerhande nieuwe producten tegen malaria, maar die zijn proeven geleverd heeft), trouwens de eerste zeven jaar dat ik hier was heb ik alle dagen kinine genomen, zoals iedereen trouwens. In alle geval ik ben mijn malaria kwijt en ik profiteer ervan wat uit te blazen; het is alleen maar vervelend dat het hier zeer warm is; ik ben daar niet meer aan gewoon, zoals ge kunt denken; ik ben hier al veertien jaar weg. Het is wel waar dat we hier in het volle droogseizoen zijn, dit wil zeggen warm en droog; zo vandaag was het 32°; dat doet zweten als een paard tijdens den oogst !!

    In alle geval ik ga seffens terug naar Bunia (we zijn donderdag vandaag) omdat ik morgen absoluut naar de garage moet op de missie, want ik ben daar iets ‘zeer’ erg tegengekomen van de voormiddag toen ik naar het hospitaal reed van Nyankunde, op dertien kilometer van hier. Ik had onderweg een jonge vrouw meegenomen met haar kind, omdat die ook naar het hospitaal moest. Op twee kilometer van het hospitaal zei die vrouw : ‘vader, dat staat hier vol rook’. Ik keek naar achter en inderdaad daar kwam zo warempel rook van onder het kussen van de achterste zitbank, juist waar die vrouw gezeten was; ik stopte natuurlijk direct; liet die vrouw buiten, pakte de deken weg die tweedubbel gevouwd op de zitbank lag en daar was me daar een kot in gebrand en roken dat dat deed. Ik smeet dat spel naar buiten en dan zag ik dat er een groot gat gebrand was in het kussen van de zitbank ! Ik trok die bank gauw naar buiten en toen zag ik de reden; er was een draad (ijzeren) van de ressort van de zitbank losgekomen en die was in aanraking gekomen met de borne van de batterie, hetgeen éteincelles gaf; gelukkig is de stof van het kussen van de zitbank niet fel ontvlambaar, anders zou dat een spel geweest zijn. Daarenboven was er een groot gat gebrand in het deksel van de batterie; maar aan de batterie mankeerde zelf mankeerde er verder niets; ik zal proberen niet te rap te rijden, zo in Bunia te geraken en daar in de garage zullen ze dat gat wel kunnen dichtmaken; anders zal er niets anders opzitten dan een nieuwe batterie te kopen…

       René De Laet”.

     

    1985 – Vrijdag 1 maart : Kaarttornooi “Boomke Wies” S.K. Leest

    Eerste van vijf vrijdagen, telkens in het Chalet aan de Zennebrug, aanvang 20 uur.

    Inleg : 60 fr per persoon.

    Talrijke waardevolle prijzen te winnen waaronder 1 kip per tafel.

    Sponsor : Mevrouw Portael van Bakkerij Hellemans uit de Dorpstraat. (folder)

     

    1985 – 1 maart : Cursus Salondansen

    In een brief ‘aan alle Vevocleden’ (1/2/85) nodigde voorzitter Louis Vloebergh iedereen uit op een cursus salondansen die gegeven werd door het Vevoc-lid An Polfliet.

    Deze cursus ging door in de parochiezaal op de 5 vrijdagen van maart, telkens van 20.30 tot 22.30 u. Totaalprijs was 200 fr. of 50 fr. per avond.

    Op het programma stonden , slow, quick step, cha-cha-cha, jive, wals, modedans, ‘Wedding Bells’.

    Inschrijven kon bij Wis Lauwers of bij Magda De Prins.

     

    1985 – Zaterdag 2 maart : Snoeiles via de KWB

    Een practische  les in snoeien van bomen,struiken, rozelaars... werd gegeven om 14 uur bij Wilfried De Bondt, Kouter 62 te Leest.

    Lesgever was Jos Wegghe uit Puurs en het initiatief kwam van de KWB. (Folder KWB)

     

    1985 – 5 maart – Gazet van Mechelen : Ongeval

    “Bij een ongeval op de Liersesteenweg te Mechelen werd maandagochtend  om 7u15 Jan Huyghe, Beukenstraat 16, Leest, gewond.

    Hij werd naar het O.L.Vrouwziekenhuis overgebracht.”

     

    14-10-2013 om 17:03 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 10/06-16/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 13/05-19/05 2019
  • 06/05-12/05 2019
  • 22/04-28/04 2019
  • 15/04-21/04 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 26/12-01/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 25/03-31/03 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 11/03-17/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 31/12-06/01 2013
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!