NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Vervolg Herinneringen aan W.O. II.
  • Wijzigingen - aanvullingen. Nog oorlogsherinneringen van Susse Teughels.
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Kronieken van Leest
    bij Mechelen
    04-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -Van l. naar r. : Paula Soli (“Paula van de Fijne”), Vic Van Hoof, Frans Geerts, Leonore Mees, Louis Van Hoof en zijn echtgenote Elodie Selleslagh.

    Zittend : Klara Van Beveren, Yvonne Van Hoof, Greta Geerts, Eddy Van Hoof, Marcel Van Hoof, Maria Busschot (de echtgenote van Rik Van Beveren) en Celine Van Beveren.

    In de draagstoel de kleine Rudi Van Hoof, de jongste van veldwachter Vic

    -De garde met zijn “Renauke”. Op de foto ook zijn twee oudsten Marcel en Yvonne.

     

    1955 – Buren uit de Scheerstraat naar het Nederlandse Zundert.

                Niet iedereen bezat in 1955 zijn eigen wagen en de mobiliteit was toen nog erg

                beperkt.

                Een reis naar de Belgische kust was nog een heuse reis en dikwijls een avontuur.

                Zo ook het bezoek aan de bloemenstoet van Zundert in 1955 van de families

                Vic en Louis Van Hoof en hun vrienden/buren uit de Scheerstraat.

                Met zijn “Renauke” 4cv, een model uit 1946, trok de garde naar Lourdes,

                verkende er Duitsland en Zwitserland mee en bracht jaarlijks minstens een bezoek

                aan Nederland (winkelen in Breda) of Luxemburg (Viande, Echternach).           

     

    1955 – 4 januari : Bonte Avond van St.-Cecilia

                “uitgezonden langs studio Antwerpen op 17 januari.

                Medewerkers : animator Jaak De Vocht, pianiste Emmy Van Loo, Julien Vrints

                met een radiospel, het gekende filmduo Charel Janssens en Co Flower met als

                gast Hans Verne en uit Leest Theo Fierens als trompettist en de fanfare

                St.-Cecilia.”

     

    1955 – Zondag 16 januari : Toneelavond van de Chiro.

                “Na een openingsformatie door heel de groep, met een flinke muziekkapel

                en kleurige Chirovaandels, volgde onmiddellijk het detectivestuk : “Het Rode

                Paspoort”, een zeer geheimzinnig stuk, met spanning tot het laaste ogenblik.

                Na de pauze volgden er nog verschillende korte nummertjes, die zeer in de

                smaak gevallen zijn.

                Vlak voor de pauze hield Z.E.H. Engelen, gewestproost voor Brussel, een mooie

                rede over het wezen en doel van onze Chirobeweging. (DB,nr.1,1955)

     

    1955 – Op zondag 23 januari trad de Leestse toneelgroep “Rust Roest” op te Heffen

                met het stuk “Amor is wispelturig, Fortuna is wreed.”

     

    1955 – Maandag 31 januari : KWB Filmavond.

                In “Ons Parochiehuis” richtte de KWB een filmavond in die aanving om 19 uur.

                Het programma zag er als volgt uit :

                -Nieuws uit de wereld.

                -Kluchtfilm met Charlie Chaplin.

                -Tekenfilm.

                -Hoofdfilm “Kinderen van de Straat”, een ontroerende kwajongensfilm.

                Toegansprijs : 15 frank.   (DB,nr.1,1955)

     

    1955 – 31 januari : Aanvang van de “30-urenleergang”, een lessenreeks over

                mechanisatie en electriciteit op de hoeve.

                De lessen werden gegeven door leraars uit Technische scholen van Mechelen.

                Het betrof een initiatief van de B.J.B.





    04-03-2012 om 18:15 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Kapel O.L.Vrouw van Fatima. Op de achtergrond het Hof ter Haelen.

     

    1955 – Bouw van de kapel van O.L.Vrouw van Fatima

     

                                   KAPEL van O.L. VROUW VAN FATIMA

    De kapel van O.L.Vrouw vanFatima op de wei van de familie Verschueren in de Elleboogstraat dateert van 1955.

    Ze werd ingezegend door Mgr. Suenens, die in die tijd nog hulpbisschop was.

    Tot bekostiging van deze kapel werd toen in de parochie 22.500 frank rondgehaald.                         

     

    1955 – In 1955 werd er te Leest een “Korps voor burgerlijke bescherming” opgericht.

     

    1955 – Tarieven van taksplaten :

                Rijwielen : 100 fr.  Bromfietsen : 135 fr. Landbouwvoertuigen en handkarren :

                105 fr. Handelsvoertuigen : 420 fr. Gareel : 1.050 fr.

                Belasting op de honden : 200 fr. (DB-nr.33)

     

    1955 – Militianen van de klas 1955 : Gaston Croon, Jean De Smedt, Frans Fierens, Theo

                Fierens, Maurits Huysmans, Louis Keulemans, Antoon Lauwens, Henri Moons,

                Marcel Neefs, Edmond Polspoel, Hubert Selleslagh, Henri Simons, Frans

                Verbruggen en Louis Vloebergh.

     

    1955 – Verspreiding der familienamen te Leest

                Onder de meerderjarigen kwamen volgende familienamen te Leest het vaakst

                voor en in die volgorde :

                1. Geerts, 2. Verbruggen, 3. Fierens, 4. Selleslagh, 5. De Prins, 6. De Wit,

                7. Jacobs, 8. Verbeeck, 9. Van Den Heuvel, 10. Verschueren.

                (DB,nr.1,1955)

     

    1955 – “Gedurende een ruime tijd zal de bus niet meer rijden over Hombeek, daar tussen

                Mechelen en Hombeek wegeniswerken aan de gang zijn.

                Ze zal dus de weg nemen over de “goede Battelse bergen”. (DB,nr.3,1955)

    04-03-2012 om 17:55 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                In “De Band” nr. 3 van 1955 kreeg de Leestse afdeling van het “Comite voor

                Vrijheid en Democratie” een forum :

     

                Aktie van Comite voor Vrijheid en Democratie:

    In haar eerste fase heeft het comiteit er voor gezorgd dat onze mensen op de hoogte werden gebracht waarover het feitelijk gaat in deze schoolstrijd. Immers vele mensen waren nog in de mening dat het hier enkel gaat om een geldkwestie : nl. over de wedden van de onderwijzers.

    Het gaat hier om oneindig veel meer !

    Het gaat hiet over het grote beginsel dat de ouders zelf het recht hebben het onderwijs te kiezen voor hun kinderen.

    Niet-katholieke ouders die hun kinderen willen sturen naar niet-katholieke scholen moeten die mogelijkheid hebben, maar katholieke ouders die hun kinderen katholiek willen laten opvoeden moeten diezelfde mogelijkheid hebben.

    Wel, door de Nieuwe schoolontwerpen worden onze ouders verplicht hun kinderen te sturen naar niet-katholieke scholen. De katholieke scholen worden verplicht om de poorten te sluiten, omdat ze absoluut niet de minste bestaansmogelijkheid meer ontvangen van de staat.

    Als die schoolwetten gestemd worden, dan is het gedaan met de katholieke opvoeding van de jeugd en met de katholieke scholen, dan is het binnen onafzienbaren tijd gedaan met de godsdienst !

    Daarom is het de plicht van elke katholiek deze goede zaak te verdedigen.

    In verband hiermede werd er een VERGADERING VOOR DE LANDBOUWERS gehouden op zondag 13 maart.

    Voor een 110 boeren van Leest heeft volksvertegenwoordiger Van Hamme een klare uiteenzetting  gegeven over de toestand.

    In zijn fijne spreekbeurt heeft hij aangetoond hoe deze regering een regering is van sociale afbraak : afschaffing van “Moeder aan de Haard”, van de “Wet De Taye”, van de vrijheden van onze Gemeente- en Provinciebesturen en tenslotte afschaffing van de vrijheid van onze ouders in het kiezen van de opvoeding voor hun kinderen.

    Na een bedankingswoord van Voorzitter Jan De Prins en een dreunende “Vlaamse Leeuw”, gingen onze mannen geestdriftig naar huis.

    Diezelfde zondag in de namiddag kwam mevr. Cools-Tambuyser, lid van de

    Mechelse gemeenteraad, de toestand uiteenzetten aan onze vrouwen van Leest.

    Meesterlijk en meeslepend heeft ze onze moeders warm gemaakt voor de goede zaak.

    Ze heeft al de bedoelingen van de fanatieke anti-godsdienstige regering naar voren gebracht.

    “Wij kunnen niet dulden dat de belastingen die wij betalen moeten dienen om de leerlingen van niet-katholieke scholen te laten studeren en daarenboven

    dienen om onze katholieke onderwijsinstellingen kapot te helpen !”

    De volgende dag kwam de Heer Vercammen spreken voor de loontrekkenden  van de

    parochie. Hij onderstreepte hoe al onze katholieke werknemers zich als één man moeten te weer stellen tegen de politiek van de huidige regering.

    Diezelfde week trokken verschillende bestuursleden op toer voor de verkoop van

    steunkaarten. De opbrengst van deze kaarten bedroeg 6.835 frank en zal dienen

    om de geweldige financiele inspanning te steunen van de katholieken.

    Terzelfdertijd werden er een 85 inschrijvingen genoteerd voor de algemene

    protestdag te Brussel.

    We danken al diegenen die hun steun verleend hebben en daardoor laten zien

    hebben dat ze weten waarover het gaat !

    De plakkers en schilders waren die dagen of tenminste die nachten ook in form.

    Gans Leest rond zag men de plakbrieven over de schoolvrijheid, en de macadam

    was duchtig bekalkt.

    Kwam dan tenslotte de ALGEMENE PROTESTDAG te Leest.

    Rond 4u verzamelden zich de muzikanten van de beide fanfares, en een ganse  hoop

    deelnemers. Even na 4u zette de optocht zich in beweging, en met veel

    geestdrift , onder het spelen van lustige stapmarchen en het zingen van strijdliederen en geestdriftige uitroepen volgde de optocht heel de Juniorslaan.

    Onderweg sloten zich nog voortdurend mensen aan.

    Verschillende plakbrieven en spotprenten werden meegedragen.

    Aan de eerw. Zusters werd even halt gehouden. De fanfares brachten er een serenade, bloemen werden aangeboden en de zusters, die ten zeerste ontroerd

    waren door deze hulde, en liever met veel verduldigheid hun schoon werk   uitoefenen, dan zich te laten vieren.

    Op het Dorpsplein werd rechtsomkeer gemaakt, en “Ons Parochiehuis” vulde

    zich met een enthousiaste menigte.

    Luidkeels werd er gezongen en gebruld, doch de muren hielden gelukiglijk stand.

    Jan De Prins dankte van harte al de deelnemers aan de optocht. Hij wees er op

    hoe alle katholieken van Leest naar eensgezindheid moeten streven.

    Alle dorpspolitiek moet wijken voor de verdediging van onze rechten als katholieken. Vervolgens gaf hij het woord aan Jef Van der Kuylen.

    “De huidige regering is noodlottig voor de boerenstand. Al de

    veiligheidsmaatregelen voor prijzen en invoer zijn afgeschaft. De boeren hebben

    reeds één miljard schade door de huidige regeringspolitiek.

    Daarna nam advocaat Smets het woord. Zijn vierde spreekbeurt die dag en

    verschillende werd deze spreker onderbroken door luidruchtige toejuichingen

    van het publiek. De Vlaamse Leeuw werd rechtstaande gezongen en...naar huis.

    Nu ging de aandacht van heel het katholiek België naar de NATIONALE

    PROTESTDAG te Brussel op zaterdag 26 maart.

    Alles werd gedaan om deze betoging te doen mislukken : staat van beleg,          samenscholingen verboden, een driedubbel ijzeren gordijn rond Brussel, heel de gendarmerie van gans het land opgeroepen, het leger geconsigneerd, de over de 100 speciale treinen afgeschaft, verbod coupons te geven in de staties voor Brussel, treinen die niet wilden stoppen enz...

    Niettegenstaande dat allemaal waren er een 100.000 betogers te Brussel.

    Een 100-tal Leestenaren die hieraan hebben deelgenomen, gedroegen zich kranig.
    We vermelden enkelen onder hen :

    De voorzitter Jan De Prins heeft de eer gehad tot ’s nachts 11u. in de bak te kunnen zitten ! Proficiat !

    Fons De Smet, Julien Piessens en Felix Polfliet hebben van de sabel of de matrak gekregen, en verschillende malen kunnen ontsnappen uit de handen van de gendarmen. Een voet van een paard van een gendarm kwam per ongeluk op de poot van Frans Van Necke.

    Miel Polfliet was even zijn vest opengescheurd door de sporen van een gendarm, en door die opening waren ze erin geslaagd hem kletsnat te spuiten, enz...

    Allen hebben zich kranig gedragen, en Leest alle eer aangedaan.

    Hun geestdrift was niet te blussen en bij hun terugkeer stapte al het volk uit de bus te Hombeek en vandaar te voet naar Leest ! En of er gezongen en geroepen werd !!!

    Te Leest stonden alle mensen buiten om hen te verwelkomen.

    Een Collardpop werd verbrand in het dorp.

    Zo is de eerste fase besloten in de schoolstrijd.

    Met Pasen zal er kalmte zijn, maar de 16e april zullen de richtlijnen gegeven worden van de tweede fase. Want de schoolstrijd gaat verder !

    Welke zijn de wachtwoorden ? We weten het nog niet juist, maar past deze richtlijnen steeds toe :

    -GEEN SCHOOLSPAREN !

    -GEEN LINKSE DAGBLADEN MEER , zoals “Het Laatste Nieuws” en “Volksgazet”.

    -Onze katholieken laten zich niet inschrijven in linkse Mutualiteiten en Vakbewegingen !

    -We nemen geen producten meer van de firma’s die behoren aan leden van de linkse regering of deze regering steunen.

    -Op 17 april zijn we te Antwerpen, voor een betoging van heel de PROVINCIE ANTWERPEN !!!

    -De schoolstrijd is nog niet gedaan. Dus elke katholiek blijft verder het kenteken dragen van de schoolstrijd.”    

     

    In dezelfde periodiek maar in het nr. 5, verscheen volgende oproep

    “aan alle katholieken van Leest :

    We weten dat er op Leest in verschillende huisgezinnen nog steeds Het Laatste Nieuws gelezen wordt, ook bij brave katholieke mensen.

    Dit dagblad noemt zich neutraal, maar wordt in feite uitgegeven door de Liberalen, die nu samen met de socialisten de kerk bestrijden.

    Daarom, in elk katholiek gezin een katholiek dagblad !!!

    Onze katholieke dagbladen zijn zeer degelijk : we noemen hier maar “De Gazet van Antwerpen”, “Het Nieuwsblad” en “Ons Volk”. Ook op gebied van sport kunnen ze met al de andere dagbladen wedijveren.

    Neem een abonnement op een katholiek dagblad !

    OUDERS, KIEST EEN KATHOLIEKE SCHOOL VOOR UW KUNDEREN.

    Een eerste punt : stuurt uw kinderen niet te rap naar een andere school !

    Het wettelijk leerprogramma dient overal gevolgd te worden zowel te Leest als te Mechelen. Dus de stof voor het leeronderwijs is overal dezelfde !

    De gewone te volgen weg is dus : te Leest hun klassen uit te doen.

    Een tweede punt : voor zeer begaafden staat de weg open van moderne of oude humaniora. Deze uitzonderlijke gevallen moeten om goed te zijn deze studies beginnen vanaf 11 jaar. Hier zijn er genoeg degelijke katholieke onderwijsinrichtingen te Mechelen : College, Broeders van Scheppers en verschillende zusterscholen.

    Voor verder naschools onderwijs is er keuze genoeg tussen katholieke scholen te Mechelen :

    -Voor vakkundig en technisch onderwijs : de Technische Scholen van de Melaan waar alle vakken kunnen aangeleerd worden.

    -Voor land- en tuinbouwkundige studies : de Tuinbouwschool te Mechelen, met een bijgevoegde zondagsschool.

    -Voor onderwijzer : de Katholieke Normaalschool van Mechelen.

    -Voor kook-, naai- en huishoudkundige lessen zijn er de verschillende scholen der Eerw. Zusters.

    Dus ouders, let op uw zaak ! U staat verantwoordelijk voor een katholieke opvoeding van uw jongens en meisjes.
    Het is niet omdat er een paar keren per week een pater in een school komt dat het daarom een katholieke school is !

    Heel de geest en al de leerkrachten moeten er katholiek zijn !”

     

    04-03-2012 om 17:46 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1955 – De Tweede Schoolstrijd

                1955 was een turbulent jaar op politiek vlak niet enkel voor België, ook voor

                de gemeente Leest en ditmaal waren het niet de Sussen tegen de Blekken, maar

                katholieken eensgezind tegen socialisten en liberalen.

                Nadat in 1919, met instemming van alle politieke partijen, een wet de gelijke

                subsidiëring bezegelde, was er een einde gekomen aan de eerste schoolstrijd.

                Van 1950 tot 1958 heerste er opnieuw onrust.

                De katholieke onderwijsminister P. Harmel (1950-54) diende verschillende

                wetsontwerpen  in, die o.m. betrekking hadden op de erkennings-, en dus de

                subsidiëringsnormen voor het vrij onderwijs. Bij de socialisten en liberalen deed

                dit een hernieuwd enthousiasme voor het officieel onderwijs oplaaien : in 1954

                herzag de socialistische minister Collard de hele onderwijspolitiek.

                Het stond de staat voortaan vrij eigen scholen op alle niveaus in te richten waar

                dit noodzakelijk bleek. Staatssubsidies werden aan de vrije scholen verleend voor

                zover ze voldeden aan dezelfde voorwaarden als het officieel onderwijs

                (gediplomeerde leerkrachten, leerlingennormen per klas of afdeling, erkenning

                van de diploma’s door de staat).

                Eén van de maatregelen die Collard wilde nemen was de afdanking van 110

                katholieke interimarissen.

                Het protest van kerkelijke zijde tegen de wet-Collard was zeer hevig en er kwam

                zowel in het parlement als op de straat een hevige oppositie op gang.

                Plechtigheden waaraan ministers deelnamen, werden verstoord, officiële scholen

                belegerd en overal werden protestaffiches opgehangen.

                Behalve deze dreigingen organiseerde de oppositie ook massale manifestaties.

                De meest spectaculaire waren die van 26 maart en 10 juli.

                De verdedigers van de “ziel van het kind”, gesteund door de CVP, waren

                woedend.

                De Liga van het onderwijs en andere groeperingen die het onderwijs gunstig

                gezind waren, organiseerden op hun beurt tegenmanifestaties.

                Het protest en het tegenprotest duurden maanden.

                De CVP maakte van de schoolkwestie het hoofdpunt voor de

                parlementsverkiezingen van 1958, van waaruit ze als overwinnares naar voren

                trad.

                In datzelfde jaar zochten de drie zgn. nationale partijen  (CVP, BSP en Liberale

                Partij) naar een blijvende oplossing van het geschil.

                Op initiatief van de onderwijsminister Van Hemelryck zou in november 1958

                het Schoolpact tot stand komen en meteen ook het einde van de schoolstrijd.

                Dit zgn. Schoolpact was een overeenkomst tussen de drie partijen en de

                voornaamste bepalingen ervan waren : kosteloos voortgezet onderwijs tot 18 jaar,

                gelijke wedden voor alle gediplomeerde leerkrachten en oprichting van een fonds

                voor de financiering van de schoolgebouwen, zowel voor het rijks- als voor het

                vrij onderwijs.  

                (Kroniek van België en Nederlandse Larousse Encyclopedie)

     

                Gevolg gevend aan de oproep van het “Comité voor Vrijheid en Democratie”

                om in elke gemeente een plaatselijk comité op te richten, kwamen de voorzitters

                van de verschillende Leestse katholieke organisaties op 1 maart 1955 samen.

                Doel van dat comité : “de Leestse bevolking in te lichten over de toestand inzake

                schoolpolitiek zoals die door de huidige regering was geschapen en tevens onze

                mensen warm te maken voor een krachtdadig verzet, voor het behoud van onze

                vrijheid en godsdienst.”

                Het plaatselijk comité diende te bestaan uit de geestelijkheid van de parochie en

                uit de voorzitters van de verschillende plaatselijke katholieke groeperingen.

                “Een werkcomité werd samengesteld, met het doel de bevelen, ons door de

                Arrondissementsbond verstrekt, stipt uit te voeren.”

                Het Leestse comité was als volgt samengesteld : voorzitter en verbindingsman :

                Jan De Prins, secretaris : Cyriel Selleslagh, leden : Maria Rheinhard en Louis

                Solie.

     

    Het “Comiteit voor Vrijheid en Demokratie, Afdeling Leest” stuurde volgende omzendbrief rond in de gemeente :

    “Aan alle katholieke Leestenaren,

     

    Morgen 20 maart heeft op Leest de algemene PROTESTBEWEGING plaats, met grootse optocht, fijne marsmuziek, dreunende strijdliederen, en met ALLE LEESTENAREN mee in de optocht, en daarna in “Ons Parochiehuis”, waar we allen met de grootste aandacht en belangstelling zullen luisteren naar Advocaat Smedts en Heer J. Van der Kuylen.
    Ziehier dan de laatste schikkingen voor deze dag :

    -Alle Leestenaren, van boven de 14 jaar en onder de 100 jaar komen samen tegen kwart voor vier aan Charel Van Praet. Te 4 uur stipt moet daar de optocht kunnen beginnen. Een 6-tal commissarissen zullen er instaan voor de orde. Volgt stipt hun bevelen !

    Tegen 5 uur begint de Protestvergadering. We nodigen langs deze weg alle Leestenaren uit om hieraan deel te nemen : al de leden der beide Kon. Fafaren, alle mannen en vrouwen, heel onze mannelijke en vrouwelijke jeugd boven de 14 jaar.

    Ouders kunnen bij die gelegenheid hun klein pagadders toevertrouwen aan de zusters, die er goed zullen voor zorgen !

    De optocht volgt de Juniorslaan tot op het Dorpsplein. Daar rechtsomkeer naar “Ons Parochiehuis”. Allen stappen in de optocht op rijen van vier, flink in orde. De mannen en mannelijke jeugd in gesloten groep, de vrouwen en vrouwelijke jeugd insgelijks.

    Er worden geen vlaggen meegedragen !

    LEEST,  NIET ALLEEN WIJ, MAAR GANS ONS VOLK EN DE KERK REKENT OOK OP U !!!

    WIJ EISEN ONZE RECHTEN ALS KATHOLIEKEN ! WIJ STAAN IN STAAT VAN WETIGE ZELFVERDEDIGING ! HEILIGSTE RECHTEN EN VRIJHEDEN STAAN OP HET SPEL ! WIJ WILLEN GEEN RUSSISCH REGIME !

    DAAROM, SLUIT AAN BIJ HET GROEIEND PROTEST EN GANS HET LAND TEGEN DE GODDELOZE VRIJMETSELAARS, DIE ONS VOLK WILLEN VERKNECHTEN !

    Langs deze weg danken we al degenen die ook financieel zo mild hebben bijgedragen om deze strijd te steunen.

    Er komen ook veel inschrijvingen binnen voor de Mars op Brussel op zaterdag 26 maart. Flink zo !!! Geen onverschilligheid meer, maar overtuigde katholieken die strijden voor het Geloof hunnen voorvaderen, en voor het Geloof van hun nakomelingen.

    Zij die nog zich willen inschrijven voor Brussel, kunnen nog altijd inschrijvingskaarten bekomen bij de leden van het Komiteit, die in hun straat zijn rondgeweest.

    De nodige inlichtingen zult U wel op tijd en stond vernemen.

    -Op 24 maart houden alle ouders hun kinderen thuis van ’t school !

    -Het wachtwoord van alle Katholieke ouders in deze strijd moet ook zijn : “GEEN SCHOOLSPAREN MEER”! We steunen er door de huidige regering in haar strijd tegen de Kerk en de godsdienst.

    Eens deze schoolstrijd voorbij, kunt U terug normaal spaargeld meegeven.

    Beste mensen, we hopen en we durven er op betrouwen dat alle mensen van Leest deze richtlijnen zullen volgen, en eendrachtig en geestdrifitig als Katholieken zullen samenwerken.

    Namens het Komiteit, de secretaris C. Selleslagh, de voorzitter J. De Prins.”

     

                Het comité slaagde erin om voor de betoging te Antwerpen van 17 april 170

                Leestenaars mee te krijgen, evenals de fanfare Arbeid Adelt , die dit op eigen

                kosten deed. Dat was niet altijd evident : zo kregen muziekmaatschappijen bij

                deelname aan die manifestaties een premie van 1.000 fr voor de aanwezigheid

                van 30 muzikanten en 1.250 fr indien ze met meer aantraden.

     

    04-03-2012 om 17:44 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1954 – In “De Band” nr 11 van november1954 publiceerde Emiel Polfliet alle

                wieleruitslagen van dat jaar van Constant De Prins.

     

                Plaats              Aantal Vertrekkers                 Uitslag

                Hombeek                    45                               1e (vooruit)

                Ramsdonk                  76                               6e (spurt)

                Leest                           26                               2de (met 2 vooruit)

                Keerbergen                twee maal plat

                Leest                           9                                 2de (met 5 vooruit)

                Leest                           74                               2de (met 2 vooruit)

                Hombeek                    19                               1ste (spurt)

                Peulis                          90                               5de (spurt)

                Niel                             35                               5de (spurt)

                Weerde                      34                               1ste (met 2 vooruit)

                Nieuwenrode             20                               5de (spurt)

                Leest                           22                               1ste (vooruit)

                Zemst                         47                               3de (met 3 vooruit)

                Kapellen                     54                               2de (met 2 vooruit)

                Hombeek                    41                               3de (spurt)

                Terhagen                    ?                                  5de (plat)

                Jette                           45                               7de (spurt)

                Steenhuffel                 20                               14e (gelost)

                Kapellen                     28                               11e (gelost)

                Wilsele                       39                               16de (met 16 in spurt)

                Battel                         22                               5de (spurt)

                Schilde                        68                                7de (spurt)

                Brussel-Herent           43                               5de (spurt)

                Mechelen                   43                               11de (spurt)

                Walem                                   43                               14e

                Weerde                      22                               1ste (vooruit)

                Mechelen                   22                               5de

                Moerzeke                   18                               2de

                Borsbeek                    pech

                Hombeek                    27                               15e (gelost)

     

                “Stanne” was een zoon van beenhouwer Ferdinand De Prins.

                Zoals zijn broers en zijn vader zat hij in de vleessector, maar niet in onze streek,

                hij  was actief in het Brusselse waar hij woonachtig was met zijn echtgenote

                Paula Heynderickx. Het echtpaar had geen kinderen.

                Hij was te Leest geboren op 16 juli 1937 en overleed na een tragisch ongeval met

                zijn fiets in het Academisch Ziekenhuis van Jette op 19 maart 2003.

     

    1954 – Op maandag 13 december brak er brand uit in de woning van het bejaarde

                echtpaar Louis Solie-Moons. De brandweer was snel ter plaatse.         

     

    1954 – Op 31 december telde Leest 1834 inwoners, waarvan 950 mannen en 884

                vrouwen. (Belgisch Staatsblad 18/8/1955)

     

    04-03-2012 om 17:36 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto's :

    -Fier toont Remi Spoelders de vangst van zijn leven.

     Rechts zoon Jan.

    -Alfons De Schouwer, secretaris van de “Croons-vrienden”.

    -Albert De Smedt, beschermeling van het nieuwe wielertalent Soï Croon.

     

    1954 – 2 november : Op dinsdag 2 november schoot jachtwachter Remi Spoelders een

                zeearend neer. De roofvogel had een vleugelbreedte van 1,60 m en in zijn

                klauwen hield hij een karper van 800 gram. De vis, afkomstig uit een vijver in het

                Vrijbroekpark, leefde nog.

                De zee-arend was neergestreken achter het huisje van Spoelders die hem vanop

                zo’n vijftig meter neerschoot.

                Nadien werd de vogel een tijdlang ten toon gehangen voor honderden

                nieuwsgierigen. (DB, nr.11-1954 en LG, blz.329)

                Remi Jan Spoelders was te Leest geboren op 4 december 1911, hij was

                landbouwer en woonde op de Kouter nr. 50.

                In 1955 was hij tot jachtwachter aangesteld in dienst van Hombekenaar

                Jan Van Doren en twee jaar later bij Jan Mertens eveneens uit Hombeek.

                (VVH)

     

    1954 – “Op zondag 14 november vierden de echtgelingen Robijns- De Hondt uit de

                Dorpsstraat, beter gekend als “Jommeke en Christine uit de Root”, hun

                gouden bruiloft.

                Tegen 9u30 kwam een ganse optocht aan de kerk om er de Hoogmis bij te

                wonen. En daarna begon een echte feestvreugde.

                De huizen waren allen bevlagd en velen hadden hun handen uit de mouwen

                gestoken om boompjes te planten en kunstige versiering aan te brengen.

                Na het gezellige feestmaal kwam de Kon. Fanfare St.-Cecilia nog enkele

                lustige wijze ten gehore brengen.”  (DB, nr.11,1954)

     

    1954 – 18 november : Stichting van de wieler- en supportersclub “de Croons-vrienden”.

                Het eerste bestuur bestond uit de voorzitter Juul Boey, ondervoorzitter Gustaaf

                Bradt, secretaris Frans Verschueren, schatbewaarder Vik Croon en technisch

                leider Albert De Smedt.

                Alfons De Schouwer over de stichting in 1956 in “De Band” :

                “...Op de Heide begon er een nieuwe crack, Frans Croon en Albert De Smedt

                nam het lot van deze renner op zich, hetgeen voor deze renner een schone

                toekomst voorspelde want hij viel in handen van een man die 26 jaar in de

                wielerbeweging staat en steeds zijn beste krachten gaf aan jonge renners.

                Onze club startte met een 20-tal leden.

                In 1955 richtte onze club twee wielerwedstrijden in voor renners buiten de

                Belgische Wielerbond alsook een sportavond die een succes is geworden.

                In 1956 werd de eerste grote prijs “Croonsvrienden” gegeven voor nieuwelingen

                BWB, wat op zo’n korte tijd van het bestuur onzer club een prestatie mag

                genoemd worden, met daarbovenop de steun aan de renners, want in 1955

                hadden wij twee renners in onze club : Frans Croon en Louis Selleslagh, die

                wij geldelijk steunden.

                Samenstelling van het huidige(1956) bestuur : voorzitter: Juul Boey,

                ondervoorzitter : Antoon Van Paesschen, secretaris : Alfons De Schouwer,

                schatbewaarder : Frans Verschuren, technisch leider : Albert De Smedt,

                commissaris : Vik Croon. Lokaal : weduwe Van Camp.

                Ledenaantal : 43, waaronder 15 ereleden.

                Doel van de club : de jonge en opkomende renners geldelijk en moreel te

                steunen, van hen faire kampers in koers maken en daarbuiten deftige en

                eerlijke burgers. En als wij dan later het genoegen mochten beleven van een

                der renners te zien opklimmen tot het hoogste in de wielersport, dan zullen

                wij, het bestuur en de supporters, fier zijn aan deze schone taak te hebben

                mogen meewerken.”

     

                Datzelfde jaar, maar begin 1954,  werd ook de supportersclub “De Sportvrienden”

                opgericht, onder de naam “HET VLIEGEND WIEL”.

                Ook zij begonnen met een 20-tal leden.

                Hun lokaal(len) : Frans Huybrechts, Frans De Laet, Wwe De Mayer en Alfons

                Verbruggen. 

                Bestuur : Jan Van Cauwenberg en Pieter Ceuppens.

                (DB,1954)

     

    1954 – November : Herschildering van de kerk. Het koor werd voorzien van dubbele

                ramen met katedraalglas. Bedrag der werken : 124.570 fr. (DB-1956)

                De kerk kreeg ook een flinke beurt.

                Door de B.J.B.-meisjes werd er een grondige kuis gehouden in heel de kerk.

                Drie dagen lang werd er onverpoosd door een tiental vrijwilligers gekuist,

                gekeerd, geboend, geterpentijnd, gewreven, gebruind, genageld, geschuurd,

                geschrobt, geverfd...

                Op woensdag 17 november was de grote kuis gedaan, en allen hebben zich

                eens lekker te goed gedaan aan cacao met koeken.” (DB nr.11- 1954)

     







    04-03-2012 om 17:33 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Bruidspaar Constant Busschot-Maria Neutiens.

     

     

    1954 – 8 september : Huwelijk Constant Busschot – Maria Neuttiens

                Te Battel huwde die dag de uit Leest afkomstige Constant Busschot met Maria

                Neuttiens, dochter van Albert Neuttiens en Philomena Polspoel (eveneens uit

                Leest afkomstig).

     

                Hun spijskaart zag er als volgt uit :

     

                Keurig voorgerecht - Koninginne Krachtsoep –

                Liefdegondels “Maria – Constant”

                Gebraad met Groentenkrans en Croquetten -  Vogelnesten met Tomattensaus

                Gemengd Fruit - Vethaantjes met Salade en Appelmoes - Crème vijftien onder nul

                Praalgebak – Fruit - Wijnen – Likeuren - Nagerecht

                Vrouwentroost en Mannenlust

     

    1954 – September : In “De Band” van september deed pater De Laet een oproep

                “om prentjes, heiligenbeeldekens van alle slag en soort te verkrijgen...

                U kunt zich niet indenken hoe schooljongens, zelfs grote, in verwondering staan

                als men een deel prentjes voor hen openlegt. En als ze dan moeten kiezen :

                de moeite waard om te zien.”

                Pater Rene De Laet was missionaris in Badiya, in het toenmalig Belgisch Congo.

                (DB, nr.9, 1954)

     

    1954 – In september ging de fanfare St.-Cecilia over naar eerste afdeling.

     

    1954 – 15 september : Klacht wegens grafschennis

                Jan Frans De Ruysscher (°Kapelle-op-den-Bos 14/7/1899), echtgenoot van Maria

                Anna De Schauwer, ketelmaker van beroep en wonende te Mechelen Hogeweg

                93, diende een klacht in bij veldwachter Van Hoof :

                “Mijn zoon Jan De Ruysscher is overleden op 14/6/1950 en ligt begraven te Leest

                op het kerkhof. Wij hadden op het graf plaatjes met opschriften “aan onzen

                betreurden broeder” en “aan onzen betreurden zoon” geplaatst en bij herhaling

                hebben we vastgesteld dat deze verdwenen of ter plaatse stukgeslagen waren en

                dit is nu de derde maal dat wij dit hebben bestatigt. In het geheel zijn er dan al

                vijf gestolen of kapotgeslagen, de laatste maal is waarschijnlijk zondag 13 dezer

                gebeurd, aangezien het er nog stond op zondagmorgen en maandagavond was het

                verdwenen.

               

                Deze platen zijn in witte steen en kosten 145 fr.tot 180 fr. per stuk.” 

                (VVH)     

     

    1954 – Oktober : Werkloosheid Leest : die maand waren er 2 mannen volledig en 6

                tijdelijk werkloos. 1 vrouw volledig en 1 vrouw tijdelijk werkloos.

                (DB-nr.11-1954)

     

    1954 – Feest van Kristus Koning : “Op de laatste zondag van oktober werd er een

                optocht gehouden van de organisaties onzer parochie, dit ter gelegenheid

                van het Kristus-Koningfeest.

                Na het lof had er in de parochiezaal een familiefeest plaats van de Chiro

                waarbij ook de ouders van de leden aanwezig waren.

                (DB, nr.11-1954)

    04-03-2012 om 17:01 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    -Louis Vloebergh, ex-chiroleider, stichter van oud-chiro Vevoc, ex-gemeenteraadslid, manusje-van-alles in het Leestse verenigingsleven…

     

    1954 – 16 augustus : Louis Vloebergh over een Chiro-Bivak (De Band, nr9, 1954)

     

    “Maandagmorgen 16 augustus wekte het morgenzonnetje ons vroeg uit de veren.

    Na ons een duchtige schrobbing te hebben gegeven en ons streuvelhaar flink geroskamd, werd het piekfijn gestreken en gewassen uniform aangetrokken.

    Want alles moest piekfijn inr orde zijn vanaf de eerste dag van het bivak.

    Wij woonden met de ganse groep  de H.Mis bij, en allen naderden zonder uitzondering ter H. Tafel.
    Zon over de velden en zon in ons hart, en acht dagen van echt fijn chiroleven in volle vrije natuur in het verschiet.

    We smeekten de H. Geest om genaden en gaven over ons bivak.

    Een stapel boterhammen lagen gereed toen we thuis kwamen. Maar op zulke ogenblikken smaakte het minder goed. Onze verwachtingen waren te hoog gespannen !

    Dikgevulde rugzakken en grote kartonnen dozen, met een stevig bindzeel rond werden binnengebracht tegen 8u30, en werden gevoegd bij het leger van potten en pannen en telloren en zakken patatten en groenten die daar reeds opgestapeld lagen van de dagen er voor.

    Stipt te 09u30 werd het vertreksignaal gegeven voor een deel der leiding en kerels, die per fiets vertrokken naar Holland.

    Tegen de middag aan stapten we af in Zoersel-Hof, waar we de innerlijke mens versterkten, en na een uur inspanning ook een vlot op de vijver konden bemachtigen, om wat te varen.

    Om 14 uur stonden we terug gereed voor de laatste etappe : Zoersel-Holland.

    De reis van 75 km verliep als een fluitje van een cent : er werd regelmatig gereden, zonder koersen, volledig in groep, in een goede snelheid.

    Een paar km voor de grens, een uitstekende steen, een val en lekke band voor Rik Muysoms. Mr de onderpastoor kreeg 45 kg extra gewicht op zijn bromfiets en broer Juul moest de gehavende fiets meevoeren. 

    Rond 15 u waren we ter plaatse en rond kwart over vier zagen we eindelijk de groene camion van Rik Verschueren aankomen, begeleid door luidkeels zingende chirojongens en waartussen Stinne en Marie als bivakmoeders troonden.

    En dan was het een half uur lang een echte mierennest : een grote bedrijvigheid om heel die verhuis af te laden en te installeren. Alles ging vliegensvlug en toch zonder stukken, en op korte tijd stonden er een paar water te koken op de butagazzen en sneed het broodmachien de lekkere inlandse melkbroden vaneen.

    De burchtknapen trokken vervolgens op tocht, en ook de knapen deden hun eerste spel, en ondertussen zwoegden de kerels aan grote pakken stro, om de “bedden” voor een 40-tal jongens gereed te maken.

    De duisternis neeg over de aarde neder, en in doodse stilte staan de chirojongens in formatie, rond de vlaggenmast. Daartegenaan is een stemmig Mariakapelletje in takken aangebracht. Allen staan daar geschaard rond Maria, de flikkerende kaarskens in de handen. Marialiederen weerklinken in de vredige avondstond en elke afdeling knielt neer, en wijdt zich aan Maria. We bidden een tientje voor thuis, dan één voor de thuisgebleven chirojongens, voor onze soldaten, enz.

    Langzaam daalt de chirovlag neer en in de verte klinken de trage plechtige trompettonen van de avondsonnerie. In volledige stilte gaan allen te ruste en om 22u30 was alles in diepe slaag gedompeld.

    Hoe verloopt nu zo’n dagje in ons bivakleven ?

    ’s Morgens om kwart over zes stappen de leiders moeizaam uit hun bed en maken zich vlug kant en klaar.

    Om 6u30 klinkt het signaal van opstaan voor de jongens. Zij zullen de volledige stilte bewaren tot na de H. Mis. De leiders doen hun ronde en moeten er elke morgen een serei wakkerschudden. Alle jongens knielen neer voor hun bed. Ze bidden hun morgenopdracht samen alsook hun drie weesgegroeten.

    Vlug doen ze hun sportuniform aan, en in openlucht doen ze dan een kwartiertje morgenturnen.

    Ze nemen hun handdoek en zeep, en wassen zich buiten in emmers en kommen. De hemden goed openen en dan maar flink geschrobt ! De leiders houden toezicht en kijken erop toe dat niemand schrik heeft van het water !

    Nu nog fijn hun uniform aan, en daar klinken reeds de trompetten voor de openingsformatie.

    In een fijne vierkantformatie staan de jongens opgesteld rond de vlaggenmast. De frisse vendelkreten weerklinken, en elke vendelleider doet de naamafroeping van zijn vendelleden. De leiders inspecteren elke chirojongen om te zijn of zijn uniform in orde is, goed gewassen en goed gekamd. Zoniet : herbeginnen.

    We dragen elke dag ons gebed op tot een bijzondere intentie en dan wordt traag de vlag gehesen. Trompetten schetteren, want de vlag is het zinnebeeld van Christus, die tussen ons verblijft.

    Elke dag wordt ook een ander wachtwoord gegeven : de blijdschap, de kameraadschap, de kranigheid, enz. Daar willen we die dag bijzonder op werken.

    De erewimpel wordt geschonken door E.H.onderpastoor aan het vendel dat zich de dag tevoren het beste onderscheiden heeft door tucht, spel, stijl.

    Alle chirojongens stellen zich op in marsorde en nu gaat het in stille mars naar de kerk, ongeveer een kwartier ver. De H. Mis, opgedragen door E.H. onderpastoor en gediend door twee chirojongens, wordt uitgelegd en samenmeegebeden door alle jongens.
    Na H.Mis en communnie nog een Marialied of een Christus-Koninglied en om 8u30 gaat het terug naar de bivakplaats. Met roffelende trommels en zinderende trompetten op kop, daarachter de groepsvlag en de vendelvlaggen, marcheren we terug.

    De muziek en de frisse chiroliederen lokken de mensen elke morgen buiten om dat schouwspel van die schone jeugd te bewonderen.

    In stilte aan tafel, een gebed en dan schuiven de boterhammen naar binnen in groot getal.
    ’s Morgens is er altijd vlees bij de boterham, ’s vrijdags Hollandse kaas.

    Het gaat er luidruchtig toe nu, want het is de eerste keer dat ze tegen mekaar mogen babbelen sinds 9 u van de vorige avond !

    Na het morgenmaal bedden maken, alles in orde brengen en inspectie.

    De lakens moeten schoon liggen, de dekens netjes geplooid er bovenop, dan hun uniformhemd en das. De groepsleider ziet bij elke jongen na of het fijn in orde is, en dan trekken de jongens per afdeling naar het bos of plein. Zij dragen hun spelkledij.

    De kerels hebben gewoonlijk nog enkele diensten : mee afwassen, patatten schillen, alles opkeren, enz.

    Terwijl al het jong volk aan het spel is, of stijloefeningen doen, zijn onze brave bivakmoeders al naarstig bezig met een lekker middagmaal te bereiden. En ze hebber er verstand van, dat kunnen al onze jongens getuigen.

    11u30 : de jongens komen terug. Handen wassen en in stilte terug naar binnen.

    “Angelus” gebed en dan eten.

    Een goei dikke tomatensoep, patatten met groenten en saus en één of meerdere stukken vlees. Koekjes als dessert. Buikje vol, harteke rust.

    Tot 13u30 ligt iedereen op zijn bed en kan in stilte wat beeldekens zien in de Zondagsvriend en rusten.

    Om 13u30 zangoefening en herhaling van kampvuurnummers en dan met heel de groep terug de bossen in om een groot groepsspel te doen.

    Tegen 16u30 komen ze als uitgehonderde wolven terug en heelder broden verdwijnen als sneeuw voor de zon. De boterhammen worden aangeengeplakt met confituur of jam. Soms zijn het al eens gestoofde peren of rabarber.

    En weer gaan ze op tocht. Ze ontcijferen moeilijke spoortekens of trekken naar de pleinen bij de paters of ze nemen een modderbad in de vijver van de paters.

    Om 19u45 Angelus en avondmaal, nog een korte avondwandeling terug in uniform en rond 21 uur staan ze terug in slotformatie rond de vlaggenmast en het Mariakapelletje, dat stemmig verlicht is door een flikkerend kaarsvlammetje.

    Wij bidden daar een tientje voor allen die ons duurbaar zijn. E.H. Proost geeft een kort avondwoordje, de groepsleider drukt op de volledige stilte tot de volgende morgen na de H. Mis. In de duisternis klinkt heel gedempt het avondlied : “Daal in d’ avondzon o vlag. Kristus-Koning goede nacht”. En langzaam daalt de vlag neer. Een lichtstraal van een straffe pillicht volgt langzaam de vlag. Alles is roerloos en stil : gans de natuur zwijgt, en de uitstervende trompetklanken vanin de verte doet die stilte tot in ons hart doordringen.

    Geluidloos gaan allen binnen en blijven rechtop staan voor hun bed.

    De completen worden gebeden en gezongen door de jongens.

    Ze knielen neer voor hun bed en bedanken Maria voor al het schone dat ze die dag ondervonden hebben, voor dat grote geluk dat ze gekend hebben, en dat zovelen niet kennen.

    Ze liggen op het harde stro maar spoedig zullen ze slapen als echte marmotten.
    De leiders dekken hen nog eens goed onder, en weldra ligt alles in rustige slaap.

    De leiders waken nog een tijdje over hen en zullen dan samenkomen om de afgelopen dag te bespreken, en de volgende dag voor te bereiden.

    Zo verloopt daar elke dag van het bivak, in geest van tucht en stijl en gebed.

    Zo moeten onze chirojongens thuis ook leren van diezelfde chirogeest mee te dragen, die geest van flinke, christelelijke chirojongens.

    Ze zijn niet alleen chirojongens op het bivak of ’s zondags namiddag, ze moeten chirojongen leren worden elke dag : blije jongens, kranige jongens, christelijke jongens !

                Louis Vloebergh.”

    04-03-2012 om 12:22 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -Twee keer de B.J.B.-meisjes van Leest in vroeger tijd.

    -De bedevaarders van Leest naderen de eindmeet. Rechts het ‘fabriekske’ van Battel waar nu Happyland is gevestigd. De foto dateert van midden jaren ’50.

     

    1954 – 15 april : Die dag deden te Leest 32 kinderen hun Eerste Communie.

     

    1954 – 25 april : Bedevaart naar Scherpenheuvel van Boerengilde en B.J.B.

     

    1954 – 2 mei : B.J.B.-meisjes naar Scherpenheuvel.

     

    1954 – 9 mei : Nationale Meivaart voor de Chiro te Scherpenheuvel en in het Leestse

                parochiehuis Maria-avond.

     

    1954 – 14 mei : De Boerinnengilde bezocht Oostakker.

     

    1954 – 24 mei : Boerinnengilde en B.J.B. naar Lourdes.

     

    1954 – 27 mei : De Fanfare Arbeid Adelt stapte mee in de Rerum Novarumstoet te

                Mechelen.

     

    1954 – 29 mei : Voettocht van de “Compagnie” naar Scherpenheuvel.

     

    1954 – 30 mei : De K.W.B. naar Scherpenheuvel.

     

    1954 – 11 juli : Friscodag van de Chiro.

     

    1954 – 19 juli : De K.W.B. naar Lourdes.

     

    1954 – 29 juli : De V.K.S.J. naar Lourdes en de B.J.B.-meisjes wonnen de eerste prijs

                Zomerfeest Duffel.

     







    04-03-2012 om 12:17 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -Victor Van Hoof in ’57 met echtgenote Maria “Leonore” Mees en Duitse herder Mirra.

    -De garde tijdens zijn dienst. Achteraan café De Zwaan.

    -Victor op het einde van zijn loopbaan. De garde werd politie-inspecteur onder Mechelen.

     

    1954 – 1 april : Victor Van Hoof volgde Jan Theodoor Huybrechts op als veldwachter

                te Leest.

                Victor was op 1 januari 1926 te Leest geboren als zoon van Jan Edward en

                Florentina De Schoenmaeker.

                Die geboortedatum bezorgde hem veel nadeel vertelde hij vaak : “Ik heb nooit

                ten volle kunnen genieten van een echte verjaardag, steeds waren er de

                naweeën van oudejaarsavond en het vieren van nieuwjaar zelf.”

                Gelukkig voor hem mocht hij op school de lessen volgen met de jongens van

                1926, zodat hij eigenlijk wat vooruit was op zijn tijd.

                Na de Leestse gemeenteschool liep Vic school te Mechelen in de “Oefenschool

                onder den toren”, om er onderwijzer te worden. Zover kwam het niet.

                Op 14-jarige leeftijd hield hij het voor bekeken en ging werken in garage

                De Baere aan de Leuvensesteenweg te Mechelen (de latere Hanswijk –Renault

                garage).

                Het was inmiddels oorlog geworden en de dag dat Victor 18 werd stonden de

                Duitsers aan de deur. Victor werd verplicht te gaan werken in de wapenfabrieken

                FN te Luik.

                Na 14 dagen muisde hij er vanonder en hield zich ondergedoken bij landbouwer

                en  schepene Henri Van Den Heuvel in de Hertstraat te Leest, tot en met de

                bevrijding in september 1944. Hij zou Henri eeuwig dankbaar blijven voor het

                enorme risico, het gulle onthaal en het zachte stro-bed.

                In  october 1944 bood hij zich aan als oorlogsvrijwilliger en diende tot juni

                1946 onder Engels commando in het Duitse bezette gebied (8e Bataljon Fuseliers

                3de Cie).

                Nadien keerde hij terug en hervatte zijn werk in de garage.

                Op 3 april 1948 huwde hij met Maria “Leonore” Mees uit Blaasveld.

                Toen in 1953 een examen uitgeschreven werd voor veldwachter waagde Victor

                zijn kans.                                

                Zijn grootvader, Isidoor Constant, beoefende de functie van 1900 tot 1924

                en ook zijn vader ambieerde die, maar hij moest het afleggen tegen Jan Theodoor

                Huybrechts, onder meer omdat laatstgenoemde oud-strijder was.

                Begin november 1953 werd hij opgeroepen voor het examen dat werd afgenomen

                in de raadszaal van het gemeentehuis te Leest. Dit samen met een twaalftal andere

                kandidaten waaronder nog een drietal Leestenaars. Na enkele weken kreeg hij

                bericht dat hij geslaagd was, een éénparige gemeenteraad steunde zijn

                kandidatuur en in maart 1954 volgde zijn benoeming.

                Op 1 april 1954 trad Victor in dienst en over wat volgde lieten wij hem zelf aan

                het woord : “De eerste dagen voelde ik mij werkelijk als uit een zak geschud en

                kon zeer moeilijk mijn draai vinden. Doch ik werd op het gemeentehuis door de

                toenmalige secretaris Bradt zeer goed opgevangen. Ook burgemeester De Prins

                viel geweldig mee en van deze mensen verkreeg ik alle mogelijke medewerking.

                Als veldwachter heb ik met drie burgemeesters in de beste verstandhouding

                samengewerkt. Eerst Pieter De Prins, dan Emiel Verschueren en als laatste

                August Lauwers. Zonder aan de twee anderen iets te kort te doen, heb ik aan

                August Lauwers de beste herinneringen. Die viel niet alleen op door zijn

                werkkracht maar ook door zijn totale inzet, in dienst van de ganse Leestse

                bevolking ongeacht politieke kleur. Blek of Sus, iedereen was welkom bij hem.

                Hij had de moed en de ambitie om van Leest een mooie gemeente te maken.

                Met een minimum aan mogelijkheden heeft hij er het maximum uitgehaald.

                Dan volgde in 1977 de fusie met Mechelen.

                Met vijf veldwachters werden we bij het Mechels politiekorps ingelijfd.

                We werden er goed opgevangen.

                Terugblikkend op mijn loopbaan mag ik stellen dat ik een goede tijd heb gehad.

                Steeds een goede samenwerking met de overheid en een, op enkele uitzonderingen

                na, goede bevolking. Alhoewel men het als enig politieman op een gemeente,

                soms wel zeer moeilijk heef. Automatisch wordt men dagelijks geconfronteerd

                met het wel en wee van de inwoners.

                Soms met de meest tragische, doch ik heb mij voorgenomen enkel de meest

                plezierige te onthouden. Zo kreeg ik op een bepaalde dag een vrouw bij mij die

                haar beklag kwam maken over het wangedrag van haar echtgenoot.

                Deze sloeg haar, gaf haar geen geld en zo meer. Ondanks alles vernam ik dat ze

                nog steeds op hem verliefd was. Na haar jeremiade te hebben aanhoord, kon

                ik haar laten plaats nemen op een stoel. Met de belofte een tas koffie voor haar te

                laten klaarmaken, kon ik mij even verwijderen en kon ongezien een buurman

                vragen om haar echtgenoot naar mij te laten komen.

                Terwijl ze haar koffie opdronk leek ze volledig gekalmeerd. Toen ging de bel,

                ik opende de deur en wat een toeval, daar stond haar echtgenoot. Ik bereidde hem

                op de nakende confrontatie voor, doch toen ze elkaar zagen brak de hel los.

                Ik kon, buiten mijn verwachting, de gemoederen bedaren, ze spraken met mekaar

                en enkele minuten later vielen ze in elkaars armen.

                Hij met de belofte nooit meer te drinken en zij zou steeds tijdig het eten

                klaarmaken. Het mooiste was hun vertrek, zij was te voet gekomen, hij per fiets.

                Hij nam zijn vrouwtje in zijn armen, plaatste haar vooraan op zijn fiets en zo

                zijn ze samen naar huis gereden. Ik heb haar nooit meer over de vloer gekregen

                met klachten over haar man...

                Zo kan ik nog tientallen herinneringen ophalen...”

     

                Vic en Leonore kregen drie kinderen : Marcel (°23/8/48), Yvonne (°1950) en

                Rudi (°1954).

                Bij Koninklijk Besluit van 15 mei 1985 ontving Victor de Zilveren Palm in de

                Kroonorde.

                Na de fusie kreeg hij de graad van politie-inspecteur en in 1987 ging hij met

                pensioen na 35 jaar dienst.

               

                Victor Van Hoof overleed te Leest op 26 november 1998.

                Hoofdcommissaris en Korpschef F. Buelens schreef in zijn rouwbetuiging :

                Bij de fusie van gemeenten in 1977 was hij blij dat hij in “zijn gemeente” en bij

                “zijn mensen” mocht blijven. Alzo behield hij als inspecteur een grote

                zelfstandigheid, ver weg van dat grote politiekorps. Tien jaar lang hebben wij met

                Victor samengewerkt en hem leren kennen en waarderen als een verdienstelijk en

                integer politieman, zowel naar zijn collega’s als naar de bevolking toe. Ook al is

                Victor Van Hoof nu gestorven, hij blijft steeds in onze gedachten.”

                Op zijn bidprentje stonden deze representatieve lijnen : “...Bescheiden, minzaam

                en rechtvaardig, zo hebben we je altijd gekend. Steeds klaar met raad en daad

                en immer bezorgd voor je kinderen en kleinkinderen...”   







    04-03-2012 om 08:49 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -KWB voorzitter Louis Solie (°Leest 9/4/1925, +Mechelen 7/10/2005).

    -Yvonne Verschueren (zuster Imelda).

    -Yvonne op de dag dat ze geprofest werd in het gezelschap van haar B.J.B.-vriendinnen.  

     

    1954 – Samenstelling Gemeenteraad :

                Burgemeester : Pieter De Prins.

                Schepenen : Emiel Verschueren, Prosper Busschot.

                Raadsleden : Ferdinand De Prins, Ernest De Win, Frans Van Der Hasselt, Pieter

                Verbeeck, Frans Verwerft en Lode Wuyts.

     

                Samenstelling Commissie van Openbare Onderstand :

                Voorzitter: Frans Piessens. Secretaris : Louis Verbruggen.

                Leden : Pieter De Prins, Jozef De Decker, Ferdinand De Prins, Edward De Smet,

                Louis Lauwers. (DB-1954)

     

    1954 –  “Als bekroning van de Mariamissie in 1954 werden in de kerk heel wat

                 huiskapellen gewijd (type “Belgium Mariae”) en nadien aan de huisgevels

                 opgehangen. Een enkele hangt er nog.

                In hetzelfde jaar wijdde hulpbisschop L.J.Suenens de O.-L.-Vrouw van

                Fatimakapel in.”

                (Wilfried  Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”)

     

    1954 – The Belgian Frankie Laineclub.

                De Frankie Laine fanclub telde in België een honderdtal leden. Leestse fans

                moesten zich wenden tot Alfons Beterams, Grote Heide 10 Leest.

                (DB, nr. 11-1954)  

     

    1954 – In 1954 kwam er een betonbaan in de Grote Heide, in de Scheerstraat en de

                Vinkstraat.

     

    1954 – De Koninklijke Fanfare “Arbeid Adelt” kreeg een nieuwe dirigent, de 32-jarige

                Edward Tersago uit Hombeek.

     

    1954 – Dat jaar noteerde men 312 abonnementen op “het Parochieblad”.

     

    1954 – Het  K.W.B.-Bestuur zag er dat jaar als volgt uit :

                voorzitter : Louis Solie, ondervoorzitter : Juul Geens, secretaris : Louis

                Verbruggen, verslaggever : Richard Van Praet en schatbewaarder : Edward

                Coeckelbergh.

     

    1954 – De Boerenjeugdbond (B.J.B.) :

                Voorzitter : Juul De Smet, Proost : E.H. De Decker, schrijver : Frans Van Linden.

                Ruitercommandant : Jan De Prins.

                Turnverantwoordelijke : Jozef Vloeberghen.

                Technisch leider : Clement De Rooster, verslaggever : Marcel Diddens.

                Overige bestuursleden : August Peeters en Joris Verbruggen.

                Deze vereniging werd gesticht in de jaren 1935 – 38.

                De ledenverdeling zag er als volgt uit :

                12 leden waarvan de vader arbeider was, 5 leden arbeiders maar met een vader

                landbouwer, 32 leden landbouwers evenals hun vaders,7 leden liepen

                landbouwschool.

     

                De Boerinnenjeugdbond (B.J.B.-Meisjes)

                Voorzitster : Leonie De Smet, Proost : pastoor Coosemans.

                Ontspanningsleidster en schrijfster : Mariette Coekelberg.

                Hoofdmeisje van “Jong-BJB” : Leonie Muysoms.

                Lesgeefster : Mariette De Prins.

                Overige bestuursleden : Georgette Daelemans, Jozefine Diddens, Augusta

                Polfliet, Maria Verbruggen, Louisa Vloebergh.

                Stichting : 1928.

                Leden : 39.

                Ledenverdeling : 27 waarvan vader landbouwer was (4 liepen school, 4 gingen

                uit werken), 12 leden waarvan vader arbeider was (3 liepen school en 4 werkten).

                (DB,1954)

     

                De Boerinnengilde(de latere KVLV)

                Had in 1954 175 leden.

                Proost was pastoor Coosemans en voorzitster-schrijfster : Maria Rheinhard.

                Wijkmeesteressen : L. Selleslagh-Verbergt uit de Bist, C.Brugghemans

                Alemstraat, S.Vloeberghen-De Maeyer Kleine Heide, M.Absillis Blaasveldstr.,

                J.Peeters-Lamberts Tisseltbaan, P.Huysmans-De Hondt Elleboogstraat,

                P. Verbruggen-Van Boxem Tiendeschuurstraat, M. Diddens-Vloeberghen

                Dorpsstraat, M. Piessens-Robijns Dorpsstraat, M. Van Beveren-Busschot

                Scheerstraat, A. Hellemans-Scheers Dorp, M. Keulemans-Rochtus Kouter en

                J. De Rooster-Somers Oude Leestse Battel.

                (DB,1954)

     

    1954 – 10 januari : De Chiro voerde “Verwoeste Levens” op. (DB-1954)

     

    1954 – 18 januari : Boteractie Oostpriesterhulp bracht 12.000 fr op. (DB-1954)

     

    1954 – 2 februari : Yvonne Verschueren (°Leest 30/4/1931) naar ’t klooster te O.L.V.Waver.

                  (DB-1954)

     

    Kleding van Yvonne Verschueren bij de zusters ursulinen te O.L.Vr.Waver

    “Op de 8ste september werd Yvonne Verschueren gekleed te Waver bij de zusters Ursulinen.

    Vele Leestenaars hebben nog nooit in hun leven zulk een plechtigheid bijgewoond. Daarom geven we hier, aan de hand van één der aanwezige B.J.B.-meisjes, een ooggetuigenverslag over die schone plechtigheid :

    ‘Op woensdag 8 september was het in het Instituut der E.E.Z.Z. Ursulinen een hoogdag. Ook voor ons B.J.B.-meisjes was het een dag die we nog lang zullen herinneren, want één van onze beste zusjes, namelijk Yvonne Verschueren, zou plechtig het kloosterkleed ontvangen. Een langverwachte droom werd voor haar werkelijkheid.

    Om 9 u ’s morgens vertrokken we met elf per fiets naar O.L.Vr.Waver. Alles was daar in feeststemming, de kapel was prachtig versierd met bloemen en tapijten. Even na 10 u kwam Yvonne, met begeleiding van triomfantelijke orgelmuziek, de kapel binnen, als een bruidje, wit kleed met sleep en een tullen sluier met kroontje. Nadat ze plaats  genomen had kwam Z.E.H. Deken, omringd door zijn assistenten, tot bij haar, en gaf haar een kruisbeeld dat ze tijdens de hele plechtigheid in handen zal houden, en later haar kamertje zal versieren als blijvend aandenken aan die onvergetelijke dag.

    Daarop begon de Plechtige H.Mis, die gezongen werd door het koor der E.E.Zusters.

    Op het einde van de Mis ging Yvonne tot op de trappen voor het altaar, waar Z.E.H. Deken en de Directeur van het Instituut hadden plaatsgenomen. Daar heeft ze dan aan de vertegenwoordiger van Zijne Eminentie de Kardinaal, de drie geloften uitgesproken van gehoorzaamheid, zuiverheid en armoede, en de belofte gedaan van de Regel der E.E.Z.Z. Ursulinen stipt na te leven.

    Daarop ging Z.E.H. Deken over tot de wijding van het kloosterkleed, waarop Yvonne de kapel verliet om haar blanke bruidskleed te verwisselen voor het zwarte kloosterhabijt.

    Getooid met haar nieuw kleed en een brandende kaars in de handen, omringd door vier medezusters, die elk een lantaarn droegen, kwam Yvonne terug tot het altaar, waarop Z.E.H. Deken, omringd door de zusters haar de witte doek omhing, die ze heel de duur van het Noviciaat zal dragen, namelijk twee jaren. Van dat ogenblik af werd ze opgenomen in die grote kloostergemeente der Religieuze Ursulinen.

    Onder de naam van SOEUR IMELDA zal zij zich geheel en gans wijden aan de dienst van God.

    Soeur Imelda, we zijn fier op U, en gelukkig om de schone roeping en het groot geluk dat u is te beurt gevallen. We vragen U dan ook dat U zeker in Uw gebeden Leest niet zou vergeten, en ook ons niet, uw vriendinnen in de B.J.B., waar we samen zulk een schone vorming en opleiding hebben genoten.

    (Mariette Coeckelbergh in De Band nr.10 van 1954)

     

     

    1954 – 14 februari : De Leestse B.J.B.-meisjes wonnen de eerste prijs in een

                gewestelijk zangtornooi. (DB-1954)

     

    1954 – 16 maart : Filmen over Fatima in de parochiezaal. (DB-1954)







    04-03-2012 om 07:27 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Bij de foto’s :

    -zuster Annuntiata

    -zuster Gonzaga

    -zuster Alberica

    -zuster Adelwina. Zij stond in voor de keuken, de tuin en het wassen en plassen…

      

    1953 – November : Zuster Annuntiata kwam te Leest in dienst.

                  Bij de jongens en meisjes van mijn generatie werd ze de “dikke zuster” genoemd.

                  Ze stond in het eerste kleuterklasje en was naar mijn herinnering zeer streng.

                  Nog veel strenger was de “lange, smalle zuster”, zuster Gonzaga  van de volgende

                  klas. Eén van die twee heeft ooit mijn hoofd onder een koude waterkraan

                  gehouden omdat ik “gebabbeld” had…

     

    De zusters Annonciaden (zie ook 1962)

    De zusters Annonciaden namen te Leest hun intrek in het nieuwe klooster naast de meisjesschool op 6 januari 1938.

    Sinds september 1932 waren reeds  zusters Gonzaga en Wivina van het klooster te Hombeek hier werkzaam in de kleuterklasjes. De meisjesschool telde toen drie leken-onderwijzeressen.

    In februari 1933 kwam zuster Alberika aan, in 1937 zuster Virginie die schoolbestuurster werd.      

    Bij het “herstructureringsplan” der zusters Annonciaden, werden school en klooster in 1973 overgenomen door de parochie.

    De drie laatste zusters : Michelina, Annunciata en Adelwina verlieten Leest om hun splinternieuw rusthuis in Hadschot (Geel) te vervoegen.

    “Al die jaren hebben de zusters hun beste krachten gegeven aan de opvoeding van de hun toevertrouwde kinderen. Een paar jaar terug werden nieuwe kleuterklassen gebouwd. Zusters Gonzaaga en Annuntiata wisten deze om te toveren in een waar ‘kinderparadijs’. Wie komt niet onder de indruk van die joviale lach van zuster Alberika ? En aan hoeveel parochiale verwezenlijkingen hebben onze zusters al niet meegewerkt in de serene atmosfeer van hun klooster ? Hoevele Leestenaren zijn er komen aankloppen voor gebeden in alle nood. Zij verdienen onze eerbiedige achting en waardering.”

    (De Band-1956)  

     

    1953 – 1 oktober : Grote missie tot 11 oktober. Drieduizen kommuniën werden uitgereikt

                op 10 dagen. (DB-1956)

     

    1953 – Eind 1953 telde Leest 1851 inwoners, waarvan 963 mannen en 888 vrouwen.

     









    03-03-2012 om 11:57 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    De twee daaropvolgende jaren serveerde Milac de “Lach-Exxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />press” van Johnny Steggerda.. Deze bonte avond bestond in ’67 uit Animal, een “musical comedian”, fantaisiste Sylvia Van Loo, “showman” Rikky Perl, charme-zanger Victor Winne, parodist Marcel, “teenage-zangeres”Dany, drum solist Benny Permentier, parodist Fakir Patat, chinese act Ye Yin Ti en het vermaarde succes orkest The Beatmixers. Een avond vol afwisseling met “humor, muziek, zang,, sketchen, varieté, pret, spelen enz,.” en met de medewerking van de sigaretten St.Michel en Het Nieuwsblad – Sportwereld.

    De opkomst dat jaar was minder, omdat het evenement uitzonderlijk op een zondag plaatshad en samenviel met de Mechelse bloemenstoet.

     

    Mogelijk was dat de reden dat men in ’69 overstapte naar een dansavond.

    Op zaterdag 27 september werd een eerste Milac-Bal georganiseerd in zaal St-Cecilia in de Dorpsstraat. Dit met toelating van het gemeentebestuur. Aanvang 20 uur, inkomgeld : 40 frank. De muzikale omlijsting werd verzorgd door “The Lords”.

     

    In 1970 en ‘71 werd  zaal Sint-Cecilia opnieuw afgehuurd en tot  2 uur in de ochtend werd in ’71 gedanst op de muzikale tonen van “The Sunbeats”.

    De bonte avond ging ook dat jaar door en werd opnieuw verzorgd door het gezelschap van Steggerda. “Mini-Maxi” heette zijn nieuwste show die werd voorafgegaan door

    een inleiding van een legeraalmoezenier en een publiekspel van de sigaretten St-Michel.

    De reuzentombola met ruime prijzentafel kende een enorm succes.
    De sponsors werden in de periodiek uitvoerig  bedankt : Nuytkens (’t Hoekske), Van Hoof (garage), Schoeters (bakker), Piessens (schoenhandel), Feremans (pantoffels), Huyghe (textiel), coiffeuse Paula, Hellemans (bakker), Huybrechts (voedingswaren), Croes (beenhouwer), Walschaerts (textiel), café Telstar, ca         fé Duivenlokaal, W. De Prins (beenhouwer), Gobien (kruidenierswaren), Leemans (Centra-winkel), De Laet (café), ’t Stockske, coiffeuse Celine, Van den Eede (kruidenierswaren), Vloeberghen (café), V. Verschuren (café), E. Van Praet (kruidenierswaren), Atlasbieren, A. Lauwers (maalder), Dr. Van Medegael, De Mayer (Hombeek), Piessens L. (Mechelen), De Monte (Mechelen), Standaard (Brussel en Mechelen), Fort (Itegem), Huyghebaert (Mechelen), Tonny (coiffeur Battel), Kerremans (Heffen), Huyghe M. (Heffen), Candico (Antwerpen) en coiffeuse Vivianne.

     

    In 1972 werd de openingstoespraak gedaan door legeraalmoezenier George Herregods.

    Dat jaar werd ter gelegenheid van de “Camouflageweek” een beroep gedaan op het gezelschap “De Klaverkens” dat voor een genoeglijke avond zorgde.

     

    Omdat de opkomst beter kon opteerde het bestuur het jaar nadien opnieuw voor Johnny Steggerda en zijn Festival-Show. Met de Toka’s “Chinese fantasie”, zangeres Ingrid en Little John, de jongste jongleur van België had die voor nieuw bloed gezorgd.

     

    In ’74 besloot men het opnieuw over een andere boeg te gooien en op 11 mei bracht de Mechelse toneelkring “Jong maar Moedig”  “Het gezang van de Lusitaanse Bullebak”, een politiek geëngageerd stuk van de Duitse auteur Peter Weiss in een regie van de bekende acteur Ugo Prinsen. 

     

    Om haar verwende en steeds veeleisender publiek voldoende afwisseling te bezorgen nam het bestuur van Milac het Artistenburo “Atlantis” onder de arm en Leest kreeg in ’75 de “Atlantis-Drive-Inn-Show voorgeschotel.

     

    In 1978 stond opnieuw een filmvoorstelling op het programma : “Jesus Christ Superstar” in technocolor.

    Aalmoezenier Herregods heette de talrijke aanwezigen welkom en wees er in zijn toespraak op dat Milac-Leest, van Leest blijft. “De mensen van de Milac organisatie van de grootstad Mechelen, hoe goed ze het ook bedoelen, blijven met hun pollen van onze Milac af.”  Ogenschijnlijk wou Mechelen de Leestse afdeling impalmen.

    De aalmoezenier onderstreepte ook het belang van degelijke informatie. De legerdienst was sterk ingekort en de verloven veelvuldig. Er bleven vragen rijzen, o.a. over uitstel en ontslagen van legerdienst. Het doorspelen van die informatie was volgens hem de hoofdbekommernis van Milac geworden en de filmvoorstelling moest ertoe bijdragen om de kas in evenwicht te houden.

    De Band riep in ’78 alle Leestse miliciens op om deel te nemen aan de Internationale Militaire Lourdesbedevaart die plaatsvond van 24 tot 31 mei.

    Kostprijs voor het treinticket 2de klas en hotelverblijf : 5.000 frank. De soldaten dienden slechts 3 dagen verlof op te nemen, de rest kregen ze toe.

    De bedevaart was speciaal opgevat voor jonge mensen en stond in het teken van de vrede en verbroedering tussen soldaten van verschillende legers.

    Deze bedevaart zou nog enkele jaren georganiseerd worden.

     

    Eén van de populairste komische acteurs eind jaren ’70 was Louis De Funès.

    Het bestuur van Milac aarzelde niet en bracht op 9 februari 1979 “De avonturen van Rabbi Jacob”naar de parochiezaal. Inkom 50 frank.

    Schijnbaar met succes want het jaar nadien stond dezelfde acteur geprogrammeerd samen met Bourvil in “De Snul”.

     

    Op 26 februari 1982 werd in de parochiezaal “Monsieur Jo” vertoond, een komische film alweer met De Funès, inkom 50 frank en dat jaar stond ook een “Hypnoseavond” op het programma.  Bij mijn weten het laatste grote evenement van Milac-Leest.

    Het werd alsmaar moeilijker om zalen te vullen, de meeste mensen waren mobiel, in ’t bezit van een eigen wagen en haast iedereen had televisie. Bovendien was er de concurrentie van  andere Leestse verenigingen die niet bij de pakken bleven zitten en zelf dansavonden, kwisavonden of toneelvoorstellingen organiseerden.

     

    Volgens Karel Soors was Luc Beterams de laatste voorzitter van de vereniging.
    Nadien bestond het bestuur uit een werkgroep, lang optredend onder de leiding van aalmoezenier Herregods.

    Na diens vertrek nam Robert Verbruggen de fakkel over maar de animo was eruit en alles verwaterde om uiteindelijk een stille dood te sterven.

    Volgens Wilfried Hellemans verscheen “De Band” voor het laatst in december 1987.

    Jos Vanlaerhoven uit Battel heeft nog getracht de Bandlezers te strikken voor zijn “Willen is Kunnen” maar zonder succes.

     

    Milac-Leest heeft voor een prachtige nalatenschap gezorgd via het maandblad “De Band”. Niet alleen als spiegel van de manier van leven in het dorp aan de Zenne gedurende heel de bestaansgeschiedenis van het blad, maar ook met de vele onschatbare historische en andere bijdragen.

                     Marcel E. Van Hoof – Blaasveld 2009.

     

    Foto’s affiches eigendom Eddy Apers.

     





    03-03-2012 om 10:42 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                                      Filmvoorstellingen en Bonte Avonden

     

    De vereniging zorgde ook voor cultuur. Nog niet veel mensen bezaten een televisietoestel in de beginperiode van Milac en de filmvoorstellingen  en Bonte Avonden kenden enorm succes.

    Zo bestond de  “Derde Bonte Avond van Milac”  in 1957 (4 februari) uit optredens van de fanfare Arbeid Adelt o.l.v. Jozef Van der Taelen en het gezelschap “Fantasia” met  o.a. de zangeres Nelly Sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />priet en het Dynamo Orkest van Jean Boeckx..

    De toespraak van aalmoezenier Mercelis mocht niet ontbreken.

     

    Datzelfde jaar (14 oktober) was Leest getuige van “De Laatste Brug” een film met Maria Schell. Locatie : de parochiale feestzaal, toegansprijs 15 frank.

     

    De bonte avond van februari 1958 werd opgeluisterd door het cabaretgezelschap “De Poolster” uit Mechelen met zanger-gitarist Ludwig Könner,  droogkomieken “de Sun Spots”, clowns “Flup & Flap”, accordeoniste Simonne Van Roy en conferencier Bert Verelst. Toegang 20 frank.

     

    Datzelfde jaar kon Leest kennismaken met “de verrukkelijke” kleurenfilm “De Familie Trapp”  en met “Sissi”.

     

    In 1959 stond “De Boerenkapel van Leest” o.l.v. Theo Fierens op het programma, samen met de muzikale clown Pieke Puk, de zanger-imitator Lou Bex, het electronisch wonder Jaakske en de 9-jarige accordeonvirtuoos Rene Verholen.

     

    In ’60 kreeg humorist-conferencier Flup Van Marke assistentie van de Leestse verenigingen Landelijke Jeugd en de fanfare Sint-Cecilia en haar gemengd zangkoor.

    Datzelfde jaar bracht Rust Roest het “soldatenspel” “De ongelukkigste piot van ’t leger”.

     

    Op 30 oktober 1961 werd “Lenteparade” vertoond, de film werd voorafgegaan door een inleidend woord van de proost van Milac.

    Accordeonist Jean Everaert, Carlo Bertels, Flup Van Marken en Prosper en Miel fleurden datzelfde jaar de Bonte Avond op.

     

    Het jaar daarop serveerde Johnny Steggerda Leest zijn nieuwste cabaret-revue “Fantastisch” met medewerrking van “de zangrevelatie van ‘61”Ankie Ritzy, de internationale clowns Vussy & Baba, “België’s fantaisiste nr.1” Sylvia Van Loo, de xylophoon virtuoos Leon Dongenaers, de “papodisten” Ronny & Tonny en het orkest van Bob Poortmans.

     

    Deze show was zo goed onthaald dat Johnny Steggerda in 1963 opnieuw mocht aantreden ditmaal met  de Framatellis, een moderne illusie, met Frank Pola “de jonge zanger-fluiter en jodelaar met z’n wondergitaar”, The Barleys “fantasie in technicolor”,

    Lina Carina “de teenager zangrevelatie” en diverse sketchen..

    Datzelfde jaar werd Leest vergast op Jo Nell een zangeres bekend van televisie.

    In ’64 maakten Theo Van den Bosch en Suzy Marleen hun opwachting, geëscorteerd door de conferencier-animator Bert Joris, “de nieuwe radio en tv-ster” Rik Piers, zangeres Jetty Ost, de internationale muzikale fantaisist Stanny Stijn en het orkest Univers. 

    Toen Kees Brug datzelfde jaar met zijn gezelschap optrad was de opkomst enorm, velen moesten met een staanplaats tevreden zijn. Over de fratsen van de kleine komiek Lowieke Staal werd nog maanden nagepraat.

     

    In 1965 bestond het programma uit Dr.Gilberto & Gisela, conferencier Jos Kiebooms, evenwichtsman Julito, wervelwind Andre Belga, de clowns Rossi en Julo, Billy West en als  hoofdact country-zangeres Texas Kitty Prins, die later een eigen radioprogramma op  BRT-2 zou presenteren..

     

    Diezelfde zangeres mocht het jaar nadien terugkomen en werd geassisteerd door Joe de Fietsendief, een komisch acteur, door de wervelwind-jongleur Andre Belga, Julito “evenwicht op de fiets”, Billy West, “cowboy-spelen”, conferencier Jokie Booms en muzikaal begeleid door Jos Termonia. De inkom bedroeg toen 30 frank.

    Later werd in “De Band” opgemerkt dat de conferencier te “langdradig” geweest was en dat de verlichting te wensen overliet.

     

     

     









    03-03-2012 om 10:36 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

     Foto’s

    -Georges Herregods naast één van zijn werken.

    -Christine De Laet (zuster Melanie). 

     

    Op hetzelfde moment nam verantwoordelijk uitgever Marcel Spoelders, om persoonlijke redenen, ontslag.

    In ’78 werd een nieuwe stencilmachine aangekocht, het oude had meer dan 25 jaar dienst gedaan en was tot op de draad versleten.

    Het lidgeld voor De Band bedroeg dat jaar 120 frank.

    In 1980 was dit opgelopten tot 150 frank. Dat jaar werd er een bijzonder nummer uitgegeven, een Band volledig gewijd aan de Leestse eeuweling Stanne Van Den Broeck.

     

                                        Zilveren Jubileum

     

    Naar aanleiding van het  25-jarig bestaan van Milac publiceerde De Band in 1978 bevindingen van de mensen van het eerste uur.

     

    Stichter Stany De Decker :

    Mijn goede vrienden van Leest, uw secretaris van de bloeiende Milacwerking te Leest vroeg me een korte bijdrage te schrijven, dit ter gelegenheid van het Zilveren Jubileum van Milac-werking Leest en natuurlijk van “De Band”.

    Ja, het was in het jaar 1953 als onderpastoor te Leest dat er gestart werd met het maandelijks uitgeven van “De Band”.

    De jaren voordien beperkte de Milac-werking Leest zich uitsluitend door jaarlijkse bijeenkomsten van alle kandidaat-soldaten op een voorlichtingsavond.

    Hier kwamen dan een drietal sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />prekers de toekomstige soldaten voorbereiden op hun komende legerdienst. Als dokter was het toen in het algemeen Dr. Stuyck die kwam spreken, op een zeer realistiche manier, zodanig dat het een paar keer voorviel dat die stoere bonken onwel werden, en een appelflauwte kregen of ’t scheelde niet veel.

    Als andere sprekers waren er : een aalmoezenier en een militiaan. Die avonden werden druk bijgewoond. Maar een Milac-werking die zich beperkte tot één avond per jaar vonden we wel een mager beestje !

    In 1953 waren we dan zover dat we de werking verder gingen uitbreiden, mede onder impuls van Jan De Decker.

    Het plan was gerijpt om een maandelijks tijdschrift uit te geven, dat bedoeld werd als een echte band tussen de soldaten en mensen van Leest. Daarom werd als naam gekozen “De Band”.

    De bedoeling was ook dat in De Band alles zou inkomen wat zich afspeelde te Leest, in de parochie, in de gemeente, in de verschillende organisaties van de parochie, van sport tot cultuur. De Band zou een tijdschrift worden van en voor alle Leestenaars.

    Zo gezegd...zo gedaan. Van in ’t begin een goed voornemen : eenvoudig bescheiden. Maandelijks niet meer dan 20 bladzijden. Maar ja...de hel is geplaveid van goede voornemens...Wij vreesden geen 20 bladzijden vol te krijgen. Elke maand was er kopij te veel ! Zo werden er nummers uitgegeven tot 40 bladzijden ! Zoveel kopij kwam er telkens binnen...Allemaal nieuws van Leest, brieven van soldaten, enz...

    Ik herinner me nog goed, die vele gezellige avonden of...nachten dat De Band moest klaarkomen. Mijn kamer van onderpastoor was veel te klein.

    We zaten daar dan dikwijls met een 10-tal mannen te werken : Jan De Decker het sorteren van alle teksten en het nazien, een tweetal om de teksten op stencil te zetten, een paar anderen, waaronder Eddy Beterams om tekeningen en opschriften aan te brengen. Emiel Polfliet aan het oude Gestetner-machine om door te draaien, dan alles bijeenrapen, pinnen, klaar maken om op te sturen naar de soldaten, enz...

    Mensen, wat werd er dan gewerkt ! Een samenwerkende vennootschap of een lopende band systeem ! Uren aan een stuk, tot na midernacht of soms tot in de vroege morgenuurtjes. Maar...De Band kwam klaar !

    De eerste maanden warern er nog maar een 100-tal abonnementen, na een jaar al een 150 en nog een tijdje later kwam De Band bijna in elke Leestse brievenbus met de regelmaat van een klok.

    ... Ik herinner me nog zeer goed dat onze vriend Jan De Decker aan ’t sakkeren was dat de kopij te laat binnenkwam, of dat hij sommige organisaties moest te voet vallen om toch maar hun tekst binnen te sturen, maar uiteindelijk kwam het toch steeds in orde !

    ...”

     

    Onderpastoor J. Verbist :

    “Van de jaren 61-66 Milac-Leest herinner ik mij dat maandelijks een uitgebreid blad “De Band” verscheen dat toen in zijn geheel uitsluitend door Luc Beterams werd verzorgd.

    Met veel nauwgezetheid en zin voor efficiëntie bracht hij maand na maand, jaar in, jaar uit, het blad bij de abonnenten. De soldaten en sympathisanten konden er het wel en wee van de parochie in volgen. Ook toekomstige soldaten werden op de hoogte gehouden van de voortdurende wijzigingen in de wetgeving.

    Jaarlijks werd er een Milac-avond gegeven die telkens een enorm succes kende bij de bevolking...”

     

    Pater Clementiaan :

    “...Het was rond 20 oktober 1958 dat ik te Leest aankwam als onderpastoor. En U weet het : ik heb er me onmiddellijk thuis gevoeld. En aan iedereen zeg ik het wanneer het te pas kom, bij die goede mensen van Leest ben ik echt gelukkig geweest. Maar ja, schone liedjes duren niet lang. Na twee jaar en half kon ik verhuizen naar St.Niklaas.

    ...

    En dan had ge daar de MILAC, er ging een paar maanden voorbij meen ik, vooraleer ik ook in die beweging als proost werd aangeduid. Alhoewel ik nooit soldaat was geweest en weinig afwist van het soldatenleven heb ik toch getracht met hart en ziel me in te zetten, om iets voor onze jongens in ’t leger te doen. Mijn taak was vooral als priester ’n morele steun te verlenen aan de voorzitter van de Leestse Milac-beweging. En, goede vrienden, dan denk ik hier heel in het bijzonder aan mijn goede vriend Jan De Decker.
    Wat heeft die man gewerkt en gezwoegd om het allemaal in elkaar te krijgen en...te houden. Nachten heeft hij gewerkt om te typen en te stencileren, uren van geduld beoefend om de kopij in handen te krijgen want De Band moest klaar zijn tegen een bepaalde datum. Het liep niet altijd van een leien dakje. Maar hij wist dat ik als proost naast hem stond en hij waardeerde dat en...hij zwoegde voort tot hij het in handen gaf van een andere vriend van mij : Luc Beterams.

    Ik wist waarvoor hij stond, hij besefte het wellicht nog niet die eerste dagen dat hij er aan begon, en hij mij op de pastorij kwam vragen om alles bij hem thuis te mogen doen.

    (Tussen haakjes : een gedeelte van het drukken werd tot nu toe op mijn kamer in de pastorij gedrukt) Ook deze man heeft enorm veel werk verricht en werkt nu nog dag en avonden en wellicht nachten eraan om van De Band iets te maken dat het lezen waard is, zowel voor het thuisfront als voor de jongens in het leger.

    Elke keer dat De Band bij mij toekomt in Lokeren, waar ik nu zeven jaar pastoor ben, kijk ik hem onmiddellijk in want hij intresseert me zoals de mensen van Leest me nog allemaal nauw aan het hart liggen...”

    Clement De Wilde (pater Clementiaan) werd in 1916 te Laarne geboren. Gedurende de periode 1947-1952 was hij als missionaris werkzaam in China. Nadat hij daar door de vervolging van de kerk uitgedreven was ging hij naar Zaïre waar hij zich achtereenvolgens in Luabo, Kamina en Kanzenze gedurende een vijftal jaren inzette voor de opleiding van de jeugd. In ’58 keerde hij naar ons land terug en kwam terecht in de Leestse parochie als onderpastoor. Van hieruit vertrok hij in 1961 naar de H. Hartparochie te St.Niklaas. Tenslotte werd hij pastoor op de Sint Antoniusparochie in Lokeren, waar hij tegelijkertijd overste was van de Paters-Minderbroeders aan de Luikstraat. Getroffen door een hartinfarct overleed hij op 6 november 1981.

     

    Christine De Laet (Zuster Melanie) vanuit Heverlee :

    “...Hartelijk gefeliciteerd met het zilveren jubileum van Milac en het vruchtbaar en schoon werk verricht gedurende 25 jaar !

    Geprezen om het ZILVER van DE BAND.

    Bedankt om het innig meeleven met lief en leed van allen, om de met gulle humor gekruide artikelen, om al de nuttige informatie en kostelijke illustraties, om het geduldig vorsen in eeuwenoude archieven.”

     

    In ’83 werd Georges Herregods benoemd tot hoofdaalmoezenier van Duitsland. Alhoewel zijn domicile in de Kouter behouden bleef, verbleef hij de meeste tijd van het jaar in Keulen. Georges had het Leestse maandblad  een onschatbare meerwaarde meegegeven, niet alleen met zijn genealogische en heemkundige bijdragen.

    De Band dankte hem op haar manier :

    “Beste Georges, wij danken u van harte voor uw inzet. Als grote bezieler en motor van De Band hebt u zich gedurende meer dan acht jaar met hart en ziel ingezet voor ons dorpsblad. Duizenden tekeningen van uw hand brachten een persoonlijk cachet aan de Band. De vele bandwerkavonden in een geest van samenwerken hebben van de Band een fijn verzorgd en veel gelezen blaadje gemaakt. Wij zijn daar fier op.

    De goede samenwerking heeft veel mensen dichter bij elkaar gebracht.

    De ontelbare keramieken die we hebben zien groeien en die je overal tegenkomt zijn als zoveel geesteskinderen waarbij men even ernstig wordt of moet lachen. Ze geven een blijk van uw mensenkennis en kunstzin.

    Georges, wij kijken uit naar uw Keulse brieven en als het kan, willen we blijven hopen op uw medewerking.”

    Aan hem werd ook nog een stukje poëzie toevertrouwd :

    “De Heiland had U lang bewaard,

    om zonneschijn te brengen

    of mensen bij elkaar te brengen.

    Nu gaat ge weer te naaste bij

    de sporen van ons Heer.

    De bloesems door U opgespaard

    zullen bloeien, telkens weer.

    Al gaat ge Georges tot ieders spijt,

    de vrienden van “de Band” geraakt ge nimmer kwijt.”

     

    Het wegvallen van George Herregods werd dat jaar op de redactie opgevangen door de nieuwkomers Luc Verelst en Karel Duysburg.

    Robert Verbruggen en Karel Soors waren de coördinators.

     





    03-03-2012 om 10:22 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Bijvoegsels onderaan :

    -Georges Herregods

    -pittoresk werk van Georges.
    -peter Clementiaan.

    -Luc Beterams.

     

    In ’60 werd Leopold Bas, na het ontslag van Jan De Decker, voorzitter en verantwoordelijk uitgever, dit tot zijn beroepshalve verhuis naar Buggenhout. 

    Pater Clementiaan (Clement De Wilde) was xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost, Cyriel Verbruggen secretaris-schatbewaarder en bestond het bestuur verder uit de leden Lucien Beterams, Louis Ceulemans, Alfons De Smet, Frans Selleslagh, Louis Solie, Richard Van Praet, Frans Verbruggen, Jozef Vloeberghen en Louis Vloebergh.

    In ’61  en dit tot  1964 werd de nieuwe onderpastoor J.Verbist proost.

     

    In ’66 deed Milac een oproep aan de Leestse missionarissen op de vremde om af en toe wat nieuws te mogen ontvangen.

    Van dan af  publiceerde het maandblad ontelbare brieven van overzee.

    Jeanne De Boeck (zuster Juanita) vanuit Concepcion in Chili, Melanie De Wit (zuster Dominica), Rene De Laet en Marieke Verbruggen vanuit Zaïre. Christine De Laet...

     

    In 1970 vonden we Eddy De Smet als voorzitter terug en vestigde Georges Herregods zich te Leest.

    Het blad kreeg een heel ander aangezicht toen hij zich met de redactie begon te bemoeien.

    Naast aalmoezenier was hij ook een begenadigd en veelzijdig kunstenaar : keramist, schilder, tekenaar en auteur.

    Een vlugge gedachte en een paar rake lijnen met zijn vlotte hand volstonden om de sierlijkste pittoreske tekeningetjes op papier te toveren en De Band zou nooit meer dezelfde zijn.

    Had Jan De Decker zich al voorzichtig gewaagd aan geschiedkundige bijdragen over de gemeente, de aalmoezenier nam het hele kerkarchief onder de loep.

    Zijn historische bijdragen werden door iedereen gesmaakt : stambomen van de oudste Leestse families, de historiek van de eeuwenoude herendoeningen, van de kerk, van de pastorij, de kapellekens...

    Op 1 juli 1975 overleed te Berchem medestichter en stuwende kracht van Milac en De Band Jan De Decker. Jan was amper 43 jaar. Hij werd  te Leest geboren op 27 februari 1932. Jan stond ook aan de wieg van de jongenschiro in Leest, in 1948.

    In 1960 had hij zijn ontslag ingediend als voorzitter van Milac en De Band. Hij  kon deze functies niet langer cumuleren met zijn beroep als verantwoordelijke op het bureel van de Kristelijke Bedienden Centrale te Antwerpen.

     

    Na de fusie met Mechelen in ’77 vreesde men in Leest om opgeslorpt te worden door de stad en in ’79 gaf de redactie aan dat De Band “gestart als soldatenblad,  principieel een soldatenblad zou blijven, maar omdat na de fusie met Mechelen het gevaar bestond de eigenheid te verliezen zou het blad een tweede taak op zich nemen. Niet enkel een band vormen tussen de miliciens en hun thuis maar ook een band tussen haar lezers en hun heimat “ons Leest”.

    Er werd de lezers verzocht om intressante, originele en liefst streekgebonden verhalen en die kwamen er ook..

    Anselms Jedrie (Jacob Albert Huysmans) puurde uit zijn machtige geheugen en schreef de prachtigste proza neer. De “Sussen “en de “Blekken” kwamen weer tot leven en zijn herinneringen aan de Eerste Wereldoorlog spraken tot de verbeelding.

    Ook Frans “Susse”  Teughels liet zich niet onbetuigd en toonde het tijdsbeeld van het interbellum, de Tweede Wereldoorlog en de daaropvolgende periode.

    De poëzie van Kamiel De Wit kleurde De Band en Guido Hellemans zorgde voor literaire bijdragen : Guido Gezelle, Rodenbach, Timmermans, Elsschot, allemaal kwamen ze aan de beurt.

    Er verscheen een “hoekje van de tuinman”, verzorgd door Toon Lamberts en Karel Soors leverde menig belangwekkend intervieuw af en stond in voor vele natuurbijdragen.

    Gelegenheidsauteurs waren ook o.a. Marcel Van Hoof, Wilfried Hellemans, Stan Huysmans, Katelijne Duysburgh, H.Labio, Georges Veiller....

    Vevoc, Chiro, SK en VV-Leest, Voetspoor, Het Rijke Nest, NSB-Leest, Davidsfonds, KVLV, KLJ, Rust Roest, KWB, Boerengilde, KVG Zennevallei, dansgroep Korneel, Leefmilieu Leest, de Landelijke Rijvereniging, de gepensioneerden...leverden hun eigen bijdragen en ook de rubriek Burgerlijke Stand mocht niet ontbreken.

     

    Jarenlang zou Luc Beterams het secretariswerk van Milac en ook de redactie van De Band op zich nemen tot hij in 1978 wegens gezondheidsproblemen ontslag nam.

    Luc werd meteen de eerste en enige Ere-Voorzitter.  

     









    03-03-2012 om 10:03 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    bezoek aan de Belgische kazernes in Duitsland.

    Van l. naar r. : Jan De Decker, Sophie De Schoenmaecker, Jang Mees (schoonouders van Vic Van Hoof), onderaan Marcel Van Hoof.

     

    Onder de titel “Zij trokken een spoor”  liet de redactie dat eerste jubileum ook enkele oud-onderpastoors aan het woord.

    Ex-xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost Stany De Decker :

    “...Regelmatig ontvang ik hier nog DE BAND, en ik moet zeggen, ik ben steeds nieuwsgierig...zo gauw die binnenkomt moet alle werk maar een beetje wachten, de gazet wordt opzij geschoven en D.B. doorbladerd. Zo kan ik nog echt meeleven met mijn vroegere parochie. Al die namen die men leest, zijn er nog allemaal die zoveel zeggen ; al die verslagen die men leest getuigen van die echt goede geest die er te Leest heerst.

    Bij de aankondiging van het JUBILEUMNUMMER heb ik nog eens een groot pak bovengehaald : al de nummers van De Band van nummer één af, en ik zeg : het is een groot pak. Als men nu dat eerste nummer beziet, wel, het is om compassie mee te

    hebben : zo dun, zo schamel, zo primitief, zo’n artistieke tekeningen en een stijve soldaat die met een stuk geweer met een scheve-schele loop de wacht houdt bij een invallensgereed huis... En nochtans, toen dit eerste nummertje geboren was, waren we fier : HET WAS ER ! We konden nu verder bouwen. En dat verder bouwen heeft voortgeduurd, en het is er steeds op vooruitgegaan. De Milac-werking van Leest kreeg vaste vormen, meer en meer personen werden eraan geïntresseerd. En zo kwam het tot een grote ploeg medewerkers.
    De medewerkers van voor een paar jaar, kunnen zeker getuigen dat we zo bij volle activiteit graag eens een foto zouden genomen hebben van mijn kamer ! Het was een warboel in de hoogste graad, maar er werd gewerkt en gezwoegd om tijdig een nummer klaar te krijgen. Aan mijn bureel zat er één de stencils te typen, aan de andere kant waren er een paar bezig te illustreren : hier een opschrift, daar een tekening. Aan de drukmachine werd er aan een geweldig tempo de ene stencil na de andere doorgedraaid. Het was van “draaien altijd maar draaien”, maar ook van “zweten altijd maar zweten”. Er zijn avonden geweest dat we er zo maar een 12.000 bladen papier doordraaiden : een speciaal Paas- of Kerstnummer ging tot 40 blz, en werd gedrukt op 300 exemplaren !

    Maakt de vermenigvuldiging en ge zijt er ! En aan mijn tafel zaten intussen een paar medewerkers ijverig de adressen van de abonnenten op de eerste bladzijde te schrijven, of likten hun tong droog aan de adresbandjes.

    Eens het typen gedaan, alsook het tekenen en illustreren, adresseren en tourneren, begon het werk van het samenbundelen. En dat ging aan de lopende band ! Een drie tot vier man koersten de tafel rond, waarop al de bladen schoon in hoopjes bijeen lagen.

    Al lopens werd er van elke hoop een blad geritst en al die bladen kwamen samen bij iemand die ze gelijk legde, een volgende sloeg er haakjes in en de stapel “Banden” groeide gestadig. Dat werk gedaan werden ze gesorteerd per straat en de volgende dag meegesleurd naar de Meisjesschool waar onze flinke helpsters steeds zo goed hun best gedaan hebben om die maandelijks rond te doen, nieuwe abonnenten te winnen, geld te ontvangen, enz.. De Eerwaarde Zusters hebben er dikwijls veel last mee gehad...

    De grote hoop “Banden” was nu weg, maar nu dienden er nog pakjes gemaakt voor de soldaten, de zusters en paters in de Missie en voor al de lezers buiten Leest.

    Hiermee kon ik dan de volgende dag naar de post geladen als een muilezel (meer muil dan ezel...) 

    ...”

    In 1956 zag het Milac-comité er als volgt uit :

    Proost : onderpastoor Leo De Schutter, voorzitter en hoofdopsteller van De Band : Jan De            Decker. Leden : Fons De Smet, Fons Polfliet, Louis Polfliet, Frans Selleslagh,

    Voor de KWB : Louis Solie en Richard Van Praet.

    Voor B.J.B. : Juul De Smet en Frans Verbruggen en voor de Chiro : Emiel Polfliet.

    Twee jaar later kreeg het versterking van Alfons Geerts, Gaston Keulemans, Cyriel Verbruggen, Louis Vloebergh en Victor Van Hoof.

     

    In 1957 ontvingen de Leestse miliciens met Kerstmis elk een pakket van Milac Leest, bestaande uit : “De Witte” en “Jeugd” van Ernest Claes, series kerst- en nieuwjaarskaarten, humoristische en artiestieke kaarten, sluitzegels, een bloc briefpapier en 100 omslagen, een foto-album, een wandplaat voor kamerversiering en een pak tijdschriften.

     

    Het jaar nadien kregen de in Duitsland gelegerde Leestse miliciens eigenhandig hun geschenken overhandigd van Jan De Decker. (zie foto)

    Samen met garde Victor Van Hoof, diens schoonouders en zoon Marcel, werd kazerne na kazerne bezocht.

     

     

    03-03-2012 om 09:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    02-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    In augustus 1957 werd het vijfstigste nummer van “De Band” uitgegeven. Van die gelegenheid maakte de redactie gebruik om een speciale oxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proep te lanceren aan alle Leestse handelaars en “neringdoeners” om dit jubileumnummer te voorzien van reclame. Alle huizen van Leest kregen  toen het maandblad in hun bus gestopt.

    “Indien de Leestse handelaars en neringdoeners deze maal met hun reclame zouden achterwege blijven, zullen wij ons moeten wenden tot winkels UIT HET OMLIGGENDE”.

    U zelf zult er over beslisen welke weg wij zullen moeten kiezen ! Dergelijke plaatselijke publiciteit kan niet zonder vruchten blijven voor u !!!!!”

    Aldus de oproep...

     

    Milac had het in de beginperiode schijnbaar niet makkelijk om au sérieux genomen te worden bij de Leestse bevolking.

    In hetzelfde jubileumnummer plaatste Jan De Decker toen volgende kanttekeningen in zijn periodiek :

    “Wij hoeven zeker niet te zeggen dat én onze soldatendienst én de uitgave van ons maandblad vijf lange jaren vele moeilijkheden hebben meegebracht :

    geldnood, tegenkantingen, onbegrip, onverschilligheid (vooral van die mensen

    die door hun ambt of functie de eersten zouden moeten zijn om ons werk te steunen en aan te moedigen...), gebrek aan medewerking, afbrekende kritiek,  kwaadwilligheid en zo meer...

    Spijts dit alles, hebben wij kunnen volhouden en al die uren, uren en uren die ons werk heeft gekost, hebben wij niet gewogen noch geteld.

    Hetgeen wij hebben gedaan én door ons MILAC-werk én door ons blad, gebeurde steeds met de betrachting : goed te doen. Mogelijk zijn we er niet altijd in geslaagd.

    Wij betuigen onze erkentelijke dank aan al degenen die, onder welke vorm ook, ons werk hebben helpen in stand houden en uitbreiding te doen nemen. Dank aan de vele sympathisanten van MILAC die zo massaal onze bonte  avonden hebben bijgewoond.

    Dank aan al die soldaten die ons regelmatig geschreven hebben, vaak ook       persoonlijke brieven waarin zij openhartig hun moeilijkheden bloot legden en

    waarin de schrijnende behoefte merkbaar was aan een zacht gebaar en een warm

     woord. De meesten in deze categorie hebben wij kunnen helpen door onmiddellijk

     contact te nemen met officieren, aalmoezeniers en hooggeplaatste personen.

    Wij laten aan anderen over om te zeggen wat die vijf jaar MILAC voor een honderd soldaten hebben betekend.

    Wij hebben bijna voortdurend onze soldaten met kleine attenties bedacht, hen er aan herinnerd dat er nog iemand aan hen dacht, dat het thuisfront hen niet vergeet.

    Het weze ons hier toegelaten, er –met pijn in het hart- op te wijzen dat 8 op de 10  jongens, na hun militaire dienst ons blijkbaar niet meer kennen of misschien nooit gekend hebben, ook al hebben ze vroeger wel geschreven “ik zal niet vergeten wat ge voor mij hebt gedaan...” Acht op de tien lopen ons na hun soldatentijd “stoemmelings” voorbij, een paar zeggen (mompelen) nog “iets”, anderen zeggen helemaal geen bakkes meer.

    Merci mannen...

    Sommige soldaten laten GEDURENDE MAANDEN GEEN SIKKEPIT  van zich horen.
    Het is gebeurd dat dergelijke “zware gevallen” dan nog op de koop toe, achter onze rug (natuurlijk...), babbelen :  “ik krijg van de Milac niets meer, nu kunnen ze ook ontploffen”, zonder er bij te voegen dat ze nog niet eens hun nieuw adres hadden laten weten.

    Wij halen deze treurige feiten hier aan om U een beeld te geven van de omstandigheden waarin wij vaak moeten werken (en volhouden...).

    Nog dit : een paar bewegingen en bonden geven nog de indruk dat MILAC ten slotte maar een “boekske” (sic...) is of “iets” dat niet veel te betekenen heeft. Wij hebben het inderdaad beleefd dat leden uit parochiale organisaties zich lieten ontvallen : “wat hebben wij toch met die Milac te maken”...

    Vergeten wij niet dat de nationale MILAC de soldatendienst is van het JEUGDVERBOND VOOR KATHOLIEKE ACTIE en als dusdanig door het Belgisch Episcopaat werd herkend, elf jaar geleden.”

    Jan zou in zijn maandblad nog vaak van leer trekken tegen alles en iedereen wanneer hij of zijn vereniging tekortgedaan werd.

     

    Hij was ook een fel verdediger van morele waarden. Zo publiceerde hij in het kerstnummer van ’56 volgend markant artikel onder de titel “Einde legerdienst”.

    “Einde januari zullen volgende soldaten afzwaaien : Theo Fierens (gekazerneerd te Neheim bij de Artillerie), Maurice Huysmans (Siegen-Infanterie), Antoine Lauwens

    (Mechelen-Transmissie) , Hendrik Moons (Brasschaat-Artillerie), Hubert Selleslagh

    (Brasschaat-Artillerie), Louis Keulemans(Aken-Artillerie), Henri Somers (Ossendorf-Artillerie).

    Wij wensen hen nog veel plezier de laatste dagen van hun legerdienst en hopen dat zij plezant maar deftig zullen AFZWAAIEN en zij niet zullen aanlanden thuis : bezopen....

     

    Het is werkelijk treurig om zien hoe sommige soldaten afzwaaien...

    De sjerp om de hals, de pots in de nek, de kittbag na zich sleurend en hees brullend het “en we zijn d’er van de klas...” Triestig wanneer men hen gedurende de reis over hun braspartijen hoort vertellen... Triestig wanneer men hen van de ene naar de andere café ziet waggelen...Triestig wanneer men sommigen stomdronken langs de straat vindt...

    Triestig wanneer men bij het afzwaaien van een ongeluk hoort...

    Triestig wanneer soldaten de laatste dag, de dag van hun afzwaaien, stommiteiten doen, dingen die ze gedurende hun legerdienst nooit hebben gedaan...

    Triestig voor de vader, de moeder, de verloofde...

    “Iedereen doet het”. –“Een mens zwaait maar eens af en ’s anderendaags begint een nieuw leven !”

    Ja, ’s anderendaags begint een nieuw leven voor Jan Klaassen, die zonder werk zit en moet gaan stempelen. Had hij maar de 1.500 frank de laatste acht dagen van zijn troep niet verdronken...

    ’s Anderendaags begint een nieuw leven voor Piet Pieters, die nog in een nachtkroeg is aangeland op de vooravond van zijn afzwaaien en stommiteiten heeft uitgestoken...

    Was hij ook maar de laatste avond trouw gebleven aan zijn meisje...

    ’s Anderendaags begint een nieuw leven voor iedere afgezwaaide, een leven van “burger” en enkele maanden nadien zien zij vol afkeer neer op de soldaten die zo smerig afzwaaien.
    WIJ VRAGEN GEEN LIJKDIENST : wij zijn de eersten die zeggen dat er moet gefeest worden wanneer een jongen met zijn legerdienst gedaan heeft. Feest moet er zijn maar geen BRASPARTIJ.

    OUDERS, helpt hen plezier maken, niet onderweg, niet in cafés, maar THUIS.

    Op de dag van afzwaaien moet het een feest zijn van de “blijde thuiskomst”.

    SOLDATEN, gij hebt in houding gestaan, gedefileerd, gemarsjeerd voor hogere en lagere officieren. Gij waart fier toen zij u een blik van waardering gunden. Méér dan alle officieren is UW MOEDER. Komt niet thuis met een ferm stuk in uw botten en met bezopen ogen, maar komt naar huis : fier, rein en blij en gaat dan nog eens in houding staan voor uw moeder en kijkt haar in de ogen. Meer dan een blijk van waardering zal zij u gunnen, zij zal u aankijken met liefde en al haar zorgen zullen vergeten zijn, daar zij weet dat gij teruggekomen zijt, fier, rein en blij, beter dan toen gij ging.

    En toont uw militair zakboekje aan vader. Hij zal fier zijn als hij kan zien dat gij een goed soldaat zijt geweest.

           Uw vriend Jan.”

     

    Bijvoegsels:

    -Zo zag het schutblad van De Band er toen uit.

    -Het 50ste nummer.

    -Jan De Decker







    02-03-2012 om 16:07 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Sooi Willems in actie. Een archieffoto uit de beginjaren van Milac.

     

    Bezieler Aalmoezenier Sooi Willems vertelde in ’85 :

     

    “Bij de bevrijding in september 1944 werden de klassen 1941-1942 gemobiliseerd en voor opleiding naar Engeland en Noord-Ierland gestuurd, met de bedoeling desgevallend ingezet te worden bij de krijgsverrichtingen in Duitsland. Want de oorlog was nog niet gedaan. Bij die gemobiliseerden is de idee gegroeid dat er iets moest gebeuren voor de soldaten : een uitbreiding van wat K.A.J. en B.J.B. als dienst voor de soldaten  hadden voor de oorlog. Toen Duitsland was gevallen, hoorde men van het bezettingsleger en het verwoeste Duitsland de wildste verhalen : over de miserie van de bevolking en de sexuele avonturen van de soldaten.

    Kortom, Duitsland was gevaarlijk voor onze brave jongens. 

    Onder impuls van Kan. Dubois in Roeselare zijn leiders van jeugdbewegingen samengekomen. Het echte idee is daar geboren : er werd een actie opgezet in West-Vlaanderen. Heel vlug werd het idee overgedragen naar het Nationale Jeugdverbond van Katholieke Actie, waarvan Mgr. Cruysberghs algemeen xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost was.

    Gedelegeerden van de diverse jeugdbewegingen, o.a. De Schuyffeleir van K.A.J., besloten om als gezamelijke dienst van het J.V.K.A., een katholieke actie voor toekomstige soldaten op te richten. Inmiddels was ook in Limburg, onder impuls van Kan. Claes, een actie voor soldaten op gang gekomen.

    Omdat het college van Seraing, waar ik leraar was, stukgeschoten was, was ik dus werkloos. Die kunnen we dus gebruiken dachten ze in Limburg, want ik ben tijdens de slag aan het Albertkanaal ook nog waarnemend aalmoezenier geweest. En zo is het gekomen. Ik ging voorlichting geven in Limburg : op 23 vergaderingen bereikte ik 3.000 jongens. Niet omdat ik het was, want ik was totaal onbekend, maar omdat de tijd er rijp voor was : men was bang van Duitsland.

    Door dit succes werd ik naar Brussel geroepen (J.V.K.A.).

    Zo werd ik proost van Milac...”

                (Kerk en Leven, 20 juni 1985)

     

                                         MILAC-LEEST en DE BAND

    Op een bijeenkomst van bestuursleden in 1953 van KWB, BJB en Chiro werden definitieve plannen gesmeed tot de oprichting van een “Soldatendienst”.

    Onderpastoor Stany De Decker werd proost en Jan De Decker voorzitter.

    Er werd besloten een soldatenblad uit te geven waardoor de miliciens op de hoogte

    zouden blijven van het dorpsleven, een “band” tussen thuis en de kazerne.

    Het eerste nummer van “de Band” was zeer povertjes, telde slechts zes  bladzijden en had een oplage van 30 exemplaren.

    Vijf jaar later, bij het eerste jubileum, was de oplage gestegen tot 550 exemplaren.

    In de loop van die eerste vijf jaar kregen de Leestse miliciens van  Milac 32 kg chocolade, 19 kg pralines, 48 kg koekjes, 258 boeken en 12.331 tijdschriften toegestuurd. Waaronder Het Goede Zaad, Zondagsvriend, De Band, Ons Land, De Haardvriend, Humoradio, Ons Volk, Bevrijding, Toren, Vlaamse Filmkens, Doorbraak, Kompas, Mardijck, Raak, Africa Cristo, Ons Zondagsblad... De meeste uitgesproken katholiek.

     

    Op voorlichtingsvergaderingen kregen de toekomstige soldaten een beeld van wat hen te wachten stond via films en uiteenzettingen door selectieofficieren.

    Vaak hield dokter Stuyck zijn spreekbeurt over venerische ziekten... 

     

    De eerste proost, onderpastoor De Decker, werd reeds in het stichtingsjaar overgeplaatst naar Coloma te Mechelen waarna zijn werk werd overgenomen door Jan De Decker, die de kar zou trekken tot de dag dat pater Omer als onderpastoor te Leest werd aangesteld.

     

    02-03-2012 om 15:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1953 – Dat jaar werd er te Leest een veldrit voor beroepsrenners georganiseerd.

                Exacte datum is ons niet bekend. Wel dat Roger De Clercq winnaar werd voor

                Firmin Van Kerrebroeck en de plaatselijke vedette Rene De Rey.

                Roger De Clercq is de vader van de latere wereldkampioen veldrijden Mario.      

     

    1953 – 15 maart : Stichting van Milac Leest en het plaaselijke soldatenblad “De Band”.

     

                                                  MILAC

     

    Milac (Miliciens-Actie) ontstond in 1945 binnen de Vlaamse katholieke jeugdbeweging.

    Men wilde wat doen voor de scouts- of chiroleider die opgeroepen werd voor het bezettingsleger in Duitsland.

    Eigenlijk groeide Milac uit de KAJ-beweging en wilde toekomstige miliciens beter voorbereiden op hun legerdienst. Kort na de bevrijding duurde de legerdienst nog meerdere jaren, en werden heel wat jongens in Duitsland,  ver van huis ingekwartierd.

    Daarnaast ontwikkelde Milac ook een “kazernewerking”.

    In navolging van Jozef Cardijn werkte men met “Kazerne, Kameraadschap, Kamer” om solidariteit te bevorderen. Men wou hen ondersteunen op moreel en sociaal gebied, aanvankelijk gericht op de gevaren van het gebrek aan moraliteit in het leger, later ook als vormings- en ontspanningsinitiatieven binnen de kazerne.

    Grote bezieler was Francois (“Sooi”) Willems, de latere nationale xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proost, die kon beroep doen op een groot aantal vrijwilligers. Hoewel totaal onafhankelijk was er toch meestal een goede samenwerking met de aalmoezeniersdienst van het leger.

    Onder impuls van Milac werd vanaf 1948 jaarlijks de “week van de soldaat” ingericht, o.m. om ook het “thuisfront” bij de problematiek van de miliciens te betrekken.

    Ook een eigen tijdschrift (eerst “Marsch” later “Extra Rantsoen”) was een vormings- en bindingsinstrument. Daarnaast verschenen ook de “Milac-cahiers” waar telkens één thema werd in toegelicht. Deze meer technische publicaties moesten vrijwilligers ondersteunen in hun begeleidingswerk in de kazernes, maar ook het thuisfront informeren over de rechten en plichten van de miliciens, o.m. de ingewikkelde –vaak wijzigende- regels van vrijstelling en uitstel van legerdienst.

    Met de afschaffing van de verplichte legerdienst in 1994 kwam ook een einde aan Milac.

    Het archief van de beweging wordt thans beheerd door het KADOC te Leuven.

    (Wikipedia)

    De dienstplicht gold in 1984 voor slechts één vierde van de Belgische jeugd. De meisjes vielen er buiten en van de jongens moest amper 48 procent soldaat worden.

    (GvA,4/3/1984)

     

    Foto’s :

    - Firmin Van Kerrebroeck leidt voor Roger De Clercq die later zou winnen.De renners haspelen

       hier een stuk parcours af op de beemden langs de Zennedijk.Op de achtergrond enkele

       huizzen van de Molenstraat.

    -Roger De Clercq haalt het voor Firmin Van Kerrebroeck en René De Rey.





    02-03-2012 om 15:25 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Theofiel Fierens, oud-muzikant en oud-dirigent van St.Cecilia, uit de Scheerstraat. (Ten Moortele)

     

    Theofiel Fierens, oud-dirigent van St. Cecilia in 2009 :

    “...mijn geheugen is niet meer zo goed, maar ik herinner mij nog dat ik toen de Sussen uit mekaar gevallen waren (noot : in 1964), ik was toen nog dirigent van de Blekken, alle Sussen-muzikanten contacteerde om over te gaan naar onze fanfare. Slechts één muzikant is daar toen op ingegaan, ik geloof dat het een Van den Brande was, hij speelde alt-hoorn en zijn vader was een hevige Sus...

    Later, ik had toen al mijn ontslag gegeven als dirigent, werd ik gecontacteerd door Gust Emmeregs, een Sus, om  enkele oud-muzikanten van de Sussen te dirigeren ter gelegenheid van een nationaal of Vlaams feest hier op het dorp. Na enkele repetities hebben we toen gespeeld in een kiosk op het dorpsplein en daar is ernorm veel volk op afgekomen. Dat werd me door de Blekken uiteraard niet in dank afgenomen.

    Ik gaf toen nog naschools muziekonderricht, hier in de jongensschool. Zeer vrijblijvend en zonder verplichtingen. Bij mijn 28 leerlingen waren er bij met blokfluiten en melodikas maar dat was voor mij geen xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />probleem. Dan schafte ik me boeken aan over die instrumenten en zo trok ik mijn plan, maar de Blekken namen me dat kwalijk en ze trokken al hun kinderen terug. Ik bleef alleen achter met de kinderen van de Sussen...

    Tijdens de telling van één van die beruchte gemeenteraadsverkiezingen stond ik met “Heinke van Tien” (Henri Van den Heuvel) paraat bij een walkie talkie. De andere was in handen van de Garde, die af en toe naar de kelder van het gemeentehuis verdween en ons van daar de laatste stand van zaken doorgaf...

    Bij velen van mijn generatie zit dat er nog diep in, Blek of Sus.

    Ik herinner mij ook nog dat ze bij elkaar stront aan de voordeur smeerden en dat de twee fanfares elkaar soms kruisten in de Dorpstraat, dan werd er door de twee verenigingen geblazen alsof hun leven ervan af hing, die rivaliteit kwam ook tot uiting op de processies, waar beide fanfares meeliepen....”

     

    1952 – 16 december : Hombeek : de echtelingen Edward en Coleta Verbergt – Diddens

                vierden hun gouden bruiloft. Edward was geboren te Hombeek op 21/12/1886,

                zijn echtgenote te Leest op 1 mei 1879. Ze kregen zeven kinderen. (KH)

     

    1952 – Op 31 december telde Leest 1853 inwoners.

     

    1952 – Edward Fierens (° 1930) nam de kosterfunctie over van Antoon Teughels.

                Hij bleef dit doen tot 1956.

                (Wilfried Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”.)

     

    02-03-2012 om 15:12 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Diverse verkiezingsuitslagen

     

    In 1964 viel de fanfare Arbeid Adelt bij gebrek aan eensgezindheid uit elkaar en hadden de Blekken af te rekenen met de socialisten (BSP lijst nr 1) die opkwamen met L. Lauwers, A. De Schouwer, Fierens, A. De Smedt, G. Van der Elst, F. Put, F. Van Baelen, Verbist en J. Verbergt en de Gemeentebelangen (lijst nr 3) met : F. De Prins, R. Van der Hasselt, L. Selleslagh, L. Hellemans, K. Leemans, Van den Brande, E. Lamberts, F. Huys en A. Verbruggen.

    De Blekken, lijst St. Cecilia nr 2, kwamen op met E. Verschueren, F. De Prins, J. Geens, Henrik Van den Heuvel, A.F. Lauwers, F. De Decker, J. Huyghe, J. Vloeberghen en V. Robijns.

    De Blekken haalden 5, Gemeentebelangen 3 en de socialisten 1 zetel.

    In ’70 verscheen nam de CVP voor het eerst deel aan de gemeenteverkiezingen. (11/10)

    Wij konden enkele verkiezingsuitslagen op de kop tikken.

     

                St. Cecilia             Arbeid Adelt                      BSP               Andere

                 Blekken               Sussen                                           Onvolledige   

     

    1946   603-2/9 : 5 zetels    437-3/9 : 4 zetels                  --       17-5/9 : 0 zetels

    1952   667  :      6 zetels     438-6/9 : 3 zetels                 --              ------

    1958* 719 :       7 zetels     273 :       2 zetels                 --        132 :      0 zetels

    1964* 513-2/9 : 5 zetels     418 :       3 zetels    203-6/9 : 1 zetel     ------

     

                Gemeenteverkiezingen 1958 (12 oktober)

     

    Voozitter was meester Flor Meyers en getuigen waren August Potoms, Egied Bradt, August

    De Prins en Benedikt Polspoel.

     

                Aantal stemmen:

                Blanco en ongeldige : 12

                Geldige                   1087

                Gepanacheerde           63. Totaal aantal stemmen : 1162.

     

                Naamstemmen:

                Lijst nr. 1        Onvoll.lijststembr.      Gepanach.      Totaal

                De Prins Frans            187                        23              210

                Verschueren Emiel    205                        19               224

                Verbeeck Pieter         98                         12              110

                De Prins Ferd.            166                        17               183

                Geens  xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Jules                121                         16               137

                Polspoel Benedikt        61                           6                67

                De Bruyn Henri          149                         19              168

                Van den Heuvel Henri 174                       14               188

                Lauwers August          128                          7               135

                Lijst nr. 2

                Van der Hasselt          62                            29               91

                Buelens                      63                            23               86

                V.D.Branden A.          23                            20               43

                V.D.Branden F.          39                            20              59

                Huys                           14                            13               27

                Somers                       11                            19               30

                Peeters                                   26                            17               43

                De Smet                     13                              8               21   

                De Laet                       32                              9               41

                Lijst nr. 3

                Muysoms                    41                              22             63

                Wuyts                         73                              27            100

                Coosemans                 11                                6              17

     

                Verdeling zetels

                Lijst nr. 1 (Blekken) : 7,  lijst nr. 2 (Sussen) : 2, lijst nr. 3 : 0.

     

                Werden verkozen :

                De Prins Frans, Verschueren Emiel, De Prins Ferdinand, Geens Juul, De Bruyn

                Hendrik, Van den Heuvel, Lauwers, Van der Hasselt Frans en Buelens Constant.

                (DB-november 1958)

     

                Op 17 januari 1959 werd de nieuwe gemeenteraad geïnstalleerd.

                Eerste schepen werd Frans De Prins, tweede schepen Ferdinand De Prins.

                Emiel Verschueren zou Pieter De Prins opvolgen als burgemeester.

     

               Verkiezingsuitslagen 1964 (Gazet van Antwerpen)

     

                                  Leest

                            1958       1958            1964         1964          

                         Stemmen  Zetels        Stemmen    Zetels

     

    Soc.                  ---                               203            1

    De Prins          719           7                 418            3

    V. d. Hasselt   273           2

    Meysmans      132            -

    St. Cecilia                                            513           5

     

                Verkiezingsuitslagen 1970          

     

                Lijst nr. 1 “Ste Cecilia”

                Namen                                       Voorkeurstem. Gepan. Totaal

                Lauwers Frans August        335                 49        384

                De Prins Ferdinand             111                 1          130

                Geens Felix Jules                129                 23        152

                V.D.Heuvel Henri               189                  23        212

                Vloeberghen Jozef              137                 20        157

                Huyghe Jozef                        34                   7          41

                Lauwers Jozef                       39                 69        109

                Verbeeck Jan                       107                 12        119

                Polspoel Edmond                216                  30        246

     

                Lijst nr. 2 “B.S.P.”

                De Schouwer Alfons             41                  23          64

                Nuytkens Daniel                     6                    5          11

                Verhoeven Jan Herman         15                  11         26

                V.Baelen Jozef Frans              17                   9           26

                Marque Hubert                       2                    3            5

                De Winne Raymond               3                    2            5

                Schelkens Leopold                 0                    0            0

                Mertens Pieter                       1                    4            5

                Van Paeschen Antoon            5             5          10

     

                Lijst nr. 3 “C.V.P.”

                Duysburgh Karel                    167          24           191

                De Prins Frans                        118          32           150

                Verbruggen Alfons                 120          25           145

                Emmeregs August                 131          29           152

                Slachmuylders Willy               84           23           107

                Leukemans Denise                 30             9            39

                Peeters Emiel                         24             7            31

                Boonen Marie-Louise             36            15           51

                Solie Louis                               60             9            69

     

                Werden verkozen

                Lijst 1 Ste Cecilia                               Lijst 2 B.S.P.

                Lauwers augustus                              Niet verkozen : De Schouwer A.

                Geens Jules                                       

                Van den Heuvel Hendrik                   Lijst 3 C.V.P.

                Vloebergh Jozef                                 Duysburgh Karel

                Polspoel Edmond                               De Prins Ferdinand

                                                                                  Verbruggen Alfons

                Niet-verkozen: De Prins Ferdinand.   Emmeregs August.   

     

                Op de eerste vergadering van de nieuwe gemeenteraad werd na de eedaflegging

                van de gemeenteraadsleden overgegaan tot de verkiezing van de schepenen.

                Werden voorgesteld voor het ambt van eerste schepen en meteen ook van

                Openbare Werken : Hendrik Van den Heuvel en Ju

    02-03-2012 om 15:04 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :

    Theofiel (Fille) De Prins, °Leest 17/3/1926, +Mechelen 3/11/2006.

     

    Sussen en Blekken in de media

     

     In 1970 distancieerde het bestuur van de KWB zich bij al haar leden over een verschenen artikel in “De Volksmacht” :

    Leest, 9 october 1970      Beste KWB-ers en sympathisanten,

    Betreft “De Volksmacht” van 10 october 1970.

    U zult zeker opgemerkt hebben dat op bladzijde 17 onder LEEST twee rubrieken verschenen : één onder KWB en een ander onder ACW.

    Hierover is in ons dorp enige deining ontstaan betreffende de tekst van het artikel verschenen onder het ACW en er werd zelfs vermoed dat ze van één en dezelfde steller zouden uitgaan.

    Ten einde alle misverstanden uit de weg te ruimen verzekeren wij U, dat beide artikels los van elkaar staan en dat de eerste rubriek werd ingestuurd door onze sympathieke voorzitter van de KWB Fille De Prins. Het ander artikel werd ingestuurd door een ander persoon van wie de naam ons door de uitgever van “De Volksmacht”, bij navraag, niet werd genoemd.

    Het bestuur van de KWB-Leest onder de leiding van de genoemde voorzitter laat iedereen vrij van te stemmen voor wie ze wil en hoopt hartelijk in de toekomst haar huidige leden, zonder politiek onderscheid, met dezelfde sympathie te mogen ontvangen zoals dit tot nog toe gebeurde.

            Het bestuur van de KWB-Leest. 

     

    In december 2003 publiceerde het Hombeekse blad “De Schacht” (nr 674) :

                “In het land van Sussen en Blekken

    Voor vele Mechelaars zal het onwaarschijnlijk klinken maar sinds mensenheugenis is de fusiegemeente Leest verdeeld en verscheurd in Sussen en Blekken.

    Van waar deze benamingen komen zal u geen mens nog weten te vertellen maar in feite komt het hier op neer dat men voor de Sussen de link kan leggen naar de vroegere katholieken en voor de Blekken naar de socialisten.

    Of het in Leest nu gaat om een fanfare of om een toneelgezelschap of om een voetbalclub, om het even, wanneer de Sussen wat deden konden de Blekken niet achterblijven en omgekeerd. Zij hebben zowaar hun eigen kroegen.

    In tijden van verkiezingen hebben Sussen en Blekken heroïsche veldslagen geleverd die niet altijd zonder schram of stoot zijn verlopen.

    De wit-zwart tegenstellingen die de laatste decennia een beetje zijn afgezwakt door de kleurloosheid van de politiek zijn nu plots weer sterk tot uiting gekomen en de broederstrijd is weer in alle hevigheid losgebarsten.

    Wat is er dan opeens aan de hand zult u denken ?

    In Leest zijn twee scholen, en wat dacht u, jazeker een van de kant van de pastoor en een van de andere kant zoals het hoort in het land van Sussen en Blekken. Tot daar niets mis en perfect volgens het aloude stramien.

    Gezien dat wij ons bevinden in het land van Sussen en Blekken en daarenboven in de 21ste eeuw zou het niet meer dan normaal zijn dat beide scholen over een bus beschikken om hun kinderen van en naar de school te brengen.

    Helaas, hier loopt het spaak want de Sussen hebben van Sinterklaas geen bus gekregen en zijn aangewezen op hulp van buiten huis om hun kinderen te vervoeren.
    Tot daar niks mis zou u denken.

    Helaas, de directrice van de vrije school, die waarschijnlijk nooit in haar leven heeft gehoord van Sussen en Blekken, vraagt aan haar collega van de gemeenschapsschool of het niet mogelijk zou zijn om ergens op de boerenbuiten enkele kinderen op te pikken om mee naar de vrije school te brengen.

    En plots duikt de kwelduivel weer op.

    U weet wel, Sussen en Blekken. Het antwoord van het gemeenschapsonderwijs is hard maar voorspelbaar “neen” en als gevolg hiervan wordt de directrice van het vrij onderwijs razend kwaad en spuwt haar gal via diverse plaatselijke kanalen uit richting vijand.

    Woede alom tot in de hoogste regionen van de beide onderwijsnetten.

    Wijze mensen uit de stad xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />proberen om de plooien weer glad te strijken.

    Of dit ook lukt met Sussen en Blekken is af te wachten.

    Wat is nu echter de moraal van dit verhaal ?

    Sinds de overdracht van de stadssscholen naar het gemeenschapsonderwijs, zijn de twee onderwijsnetten verenigd in een gezamenlijk overlegorgaan genaamd OOM.

    Zij zijn vragende partij voor een netoverschrijdend leerlingenvervoer voor “alle” Mechelse kinderen waarbij de kosten evenredig zouden verdeeld worden tussen enerzijds de ouders en anderzijds de stad. De stad slaagt er echter niet in de broodnodige financiële middelen vrij te maken om bovengenoemd project tot stand te brengen, ondanks vele beloften en schijnmanoeuvres.

    Daarmee weet u dan weer waarom in Leest Sussen en Blekken de strijdbijl tot nader order weer hebben opgegraven.

             Goovaerts Louis.”

    Noot : de Sussen en de Blekken waren beiden katholieke “fanfare-partijen”.

     

    De Mechelse Vlaams Blok senator Frank Creyelman daarover datzelfde jaar :

    “...er is ambras in het land van Sussen en Blekken.”

    “ Sinds mensenheugenis,”  vertelt deVlaams-Bloksenator, “is de Mechelse fusiegemeente Leest verscheurd door Sussen en Blekken. Van waar deze benamingen komen, weet geen mens nog te vertellen, maar het komt erop neer dat de Sussen model staan voor de vroegere katholieken en de Blekken voor de socialisten.

    Of het in Leest nu gaat om een fanfare, een toneelgezelschap of een voetbalploeg, maakt niet uit, want wanneer de Sussen wat deden, konden de Blekken niet achterblijven en omgekeerd. Kortom alles is verdeeld in twee kampen. In verkiezingstijden leverden Sussen en Blekken heroïsche veldslagen die niet altijd zonder slag of stoot verliepen. Al die tegenstellingen zijn de laatste decennia wat afgezwakt, maar recente feiten haalden de aloude broederstrijd weer van onder het stof. Wat is er aan de hand ?

    In Leest zijn er twee basisscholen, jazeker, één van de Sussen (het vrij onderwijs) en één van de Blekken (het gemeenschapsonderwijs). De logica van Sussen en Blekken doortrekkend, zouden beide scholen over een eigen bus moeten beschikken om de kleine Suskes en Blekskes van en naar de school te brengen, jammer genoeg hebben de Sussen van Sinterklaas geen bus gekregen en zijn ze aangewezen op hulp om hun kinderen te vervoeren....”

    02-03-2012 om 15:01 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “Aan de Kiezers en Kiezeressen van Leest

    In 1946 “beloofden” de BLEKKEN :

    1. Vermindering van belastingen.

    2. Zuinig en doelmatig beheer van ONS geld.

    3. Aanleg van nieuwe WEGEN voor de boeren en FIETSPADEN voor de werklieden.

    4. Iedereen gelijk, onpartijdig en rechtvaardig behandelen.

    5. Gemeentelijke zelfstandigheid en GEEN verknechting aan Heren uit andere steden en

        gemeenten.

    Wat “deden” ze intussen ?

    1. Belastingen hoger dan in de omiggende gemeenten.

    2. Kwistig het geld rondstrooien en het ondoelmatig aanwenden.

    3. De WEGEN laten ten onder gaan, de FIETSPADEN omvormen tot modderpoelen en

       visvijvers.

    4. Vriendjespolitiek en eigen bevoordeling.

    5. Verknechting en de zelfstandigheid van LEEST opofferen aan het Volkshuis van

        Mechelen.

    Kiezers en Kiezeressen beziet uw belastingsbrieven en taksbriefjes.
    Gaat eens na waar er gebrast, gezwierd en gezopen wordt.

    Rijdt voor uw plezier of tegen uw plezier eens langs de Geuzenhoek, Kleine Heide, Bist, Kapellebaan en veel andere straten en wegen.

    Onderzoekt wie er aan en voor rekening van de gemeente mag werken en leveren en wie er de xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />profijten en percenten opstrijken.

    Telt eens na waar de Heren van Mechelen “bevolen” hebben dat HUN kandidaat minstens MOET staan !

    DE SUSSEN waarschuwden...

    DE BLEKKEN “beloofden”... OORDEELT ZELF en STEMT voor de SUSSEN !”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “AAN DE KIEZERS EN KIEZERESSEN VAN LEEST.

    Zondag 12 october, de meest beslisende dag voor Uw gemeente.

    Zullen de socialisten voortaan zetelen in Uw gemeentehuuis ?

    Zal de tweede schepen voortaan een socialist zijn ?

    Zullen de socialisten U in de toekomst de les spellen in al Uw doen en laten ?

    Ja, indien Ge stemt voor nr. 1.

    Neen, indien Ge stemt voor Nr 2.

    Kiezers en Kiezeressen, bezint U en weest bewust van Uw verantwoordelijkheid !

    Als één man stemt op de lijst Nr 2

    Uw geweten gebiedt het !

    De eer en het belang van uw gemeente eisen het !

    Een buitenstaander, die het beste wil voor Leest”.

    (Drukkerij Vermeulen)

     

    “In antwoord op de laster en LEUGENS van de “Ware” Leestenaar verklaard ik de ljst Nr 2 (twee) van de Sussen te Leest van ganser harte te steunen.

    STEMT ALLEN ONDER Nr 2 van de SUSSEN

                Jan Van Riet

                Kapellebaan, 16

               Leest.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse stwg Mechelen)

     

    De Sussen waagden zich ook aan poëzie :

     

    “Mens van Leest

    waar is de geest

    van zoet ontsponnen dromen

    wanneer zal er eindelijk RECHT in Leest komen.

     

    Want Cecilia, lieve maagd

    als je mij vraagt

    om iets te doen voor haar Leestse zonen

    was ze beter niet opgekomen

     

    Een partij die alleen steunt op het verleden

    en niets zegt van het heden

    laat merken dat alleen oude Heren

    Leest mogen regeren

             Pff...”

     

    “Groot is Uw verantwoordelijkheid !

    Het socialisme wil heimelijk Uw gemeentebestuur in handen nemen !

    Gedenkt dat Ge afstammelingen zijt van de helden uit de Boerenkrijg, die hun leven gaven voor het behoud van hun kristelijk geloof.

    Op de plaats waar ze eens, ondergedoken, leden en baden, heeft nu een vreemde ellendeling, die de schande is van zijn kristelijk Kempenland, zijn tenten opgeslagen.

    Is het toeval of duivelsbeleid , Wie weet ! !

    Hij wil hier het zielsdodend socialisme planten !

    Hij heeft zijn eerste slag gewonnen ! Derde plaats op lijst nr. 1.

    Indien de lijst wint, wint hij ook.

    Daar is niets meer aan te doen, wat men ook moge zeggen !

    Het laatste woord is aan U !

    Kiezers en Kiezeressen van Leest weert U !

    Gelijk de helden van de Boerenkrijg zult Gij op dit gewichtig ogenblik alle kleinzielige twist vergeten om het gevaar te weren en te stemmen voor Altaar en Haard onder

    Nr 2.

    Mannen en vrouwen van Leest, er is ditmaal maar één lijst voorU en die is lijst

    Nr 2.

    Een buitenstaande die bekommerd is om de godsdienstige belangen van Leest”

    (Drukkerij Vermeulen)

     

    “Laatste Waarschuwing

    De kiesstrijd loopt ten einde. Wij hebben U in volle daglicht de waarheid gezegd.

    Nog een waarschuwing !

    De Blekken, hun gewoonte getrouw, zullen de laatste nacht voor de verkiezing de straat opsturen al wat ze hebben aan laagstaande mensen. Gelijk een dief in de nacht zullen zij sluipen langs deuren en vensters.

    De leugen verdraagt geen licht.

    Zij zullen hun laster en leugens uitspuwen naar hun slachtoffers op het laatste ogenblik, om aan de waarheid geen tijd meer té gunnen.

    Zo b.v. de grove leugen dat De Laet burgemeester zal worden, waar geen schijn of gedacht van is. Misschien zal drukker Lafosse het niet willen drukken zonder naam, dan zullen ze hun vuiligheid ergens anders laten drukken, niettegenstaande hun verklaringen.
    Wij zijn verwittigd !

    Gij nu ook !

    Het moet voor U een spoorslag zijn om nog met meer overtuiging te

    Stemmen onder No 2.”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse stwg 199,Tel 15186, Mechelen)

     

    02-03-2012 om 14:50 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                                            GEMEENTE LEEST

    AAN DE LEDEN EN VRIENDEN VAN DE MAATSCHAPPIJ STE CECILIA !

    Mannen en Vrouwen, hoe hard U ook moge vallen, ditmaal kunt U niet stemmen op lijst nr.1.

    Uw kristen geweten verbiedt het !

    Waarom ?

    De derde plaats van die lijst is gegeven aan de socialist Frans Verwerft. Zo die lijst triomfeert is hij er steeds bij. Niet enkel door de stemmen van zijn volgelingen, maar ook door de lijststemmen, Uw stem dus, waar Ge ze ook op de lijst mocht plaatsen, want steeds gaat het overschot van stemmen naar boven.

    Spaart die schande aan Uw maatschappij en Uw schone gemeente !

    Uw maatschappij zal er wel bij varen. Dan zullen de roden, die U zo dikwijls reeds de les hebben gespeld, weten dat ze voortaan zullen stoten op Uw onwankelbare trouw aan Uw kristen geweten.

    Weg dus met alle kleinzieligheid ! En ditmaal alleen Uw stem op lijst Nr 2.

    Een buitenstaander, bekommerd om Leest.”

    (Drukk. Vermeulen)

     

    “Gemeenteverkiezingen 12-10-52 te Leest

    En zo is het beste Leestenaren, dat U werd opgeroepen om op 12 oktober uw stem te gaan uitbrengen. Om de kandidaten te verkiezen die in de eeerstkomende zes jaren de Gemeentebelangen, Uwe belangen, zullen behartigen en verdedigen, die zullen beschikken over Uwe centen die gij, onder de vorm van belastingen aan de gemeentekas zult afdragen.

    Dat zelfde gemeentebestuur zal in grote mate beslissen hoeveel U zult betalen, want ook dit gemeentebestuur stelt de gemeentelijke opcentiemen vast.

    Uwe stemming is dus tevens de goedkeuring of de veroordeling van het beleid van het gemeentebestuur en in hoofdzaak van de meerderheidspartij die in de voorbije periode onze gemeente heeft bestuurd.

    Het gaat er niet hoofdzakelijk om of in dit gemeentebestuur Blekken of Sussen zullen zitten, of de meerderheid Blek of Sus zal zijn.

    Het gaat er in de eerste plaats om, of onze gemeente zal bestuurd worden door mensen die hiervoor de nodige bevoegdheid zullen hebben.

    We nemen aan, dat onze burgemeester, onze schepenen en ook al de andere Blekken gemeenteraadsleden, brave mensen waren, maar...dit volstaat niet, beste mensen.

    Het gemeentebestuur moet opgewassen zijn voor zijn taak, moet zelf de nodige bevoegdheden bezitten, om eigenmachtig een gemeente te besturen.

    Het bestuur van een gemeente mag niet berusten in handen van een gemeentebediende, die de ondergeschikte moet zijn van het bestuur.

    Was dit soms het geval voor onze gemeente in de afgelopen periode, en zelfs in voorgaande periode, toen de Blekken meester waren ?

    NEEN – DUIZENDMAAL NEEN.

    Dit feit op zichzelve waren nog niet zo erg, indien de persoon, in wiers handen alle machten werden overgedragen oxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />precht-rechtvaardig en eerlijk ware tegenover iedereen.

    U weet allen, beste kiezers, wien wij bedoelen.

    Het is zelfs niet nodig dat wij zijn naam zullen noemen.

    Bij nazicht van de laatste gemeenterekening is gebleken, hoe dit heerschap zich met de centen van de gemeente laat betalen :

    10.000 frank voor de opmeting van het gemeentekerkhof.

    27.000 frank voor de opmeting van de steenwegen der gemeente ; zonder te spreken van al die andere onwettige en onregelmatige commissielonen en percentages die hij zich laat of beter gezegd, doet betalen.

    Het is niet zonder rede, dat steeds en altijd dezelfde aannemer de werken op onze gemeente uitvoert.

    Het is niet zonder rede, dat steeds en altijd de zuster van onze sluwe secretaris, alle mogelijk en onmogelijk vervoer, alle mogelijke en onmogelijke leveringen doet voor de gemeente.

    Het was ook niet zonder rede, dat een schepene van de Blekken slechts korten tijd geleden, klacht neerlegde bij de heer Arrondissementscommissaris, tegen al deze misbruiken.

    Hij zal zijn straf niet ontlopen.

    Let wel op, dat al die opmetingen, én van het kerkhof, én van de steenwegen, volstrekt niet noodzakelijk zijn, zelfs niet nodig waren, dat vele van die leveringen van dat vervoer nutteloos zijn gebleken.

    Dat al die werken die werden uitgevoerd aan geen bepaalde voorschriften of vereisten werden onderworpen.

    Dat al deze werken niet werden gecontroleerd.

    Wel integendeel, om speciale redenen werden die werken met minderwaardige materialen uitgevoerd, werden zelfs de normale hoeveelheden van bepaalde grondstoffen niet gebruikt. Daarop komen wij straks meer bepaald terug.

    Dit alles, beste kiezers, werd door onze gemeenteoverheid door de vingers gezien, niettegenstaande wij minderheid, en zelfs andere gemeentebedienden de heer burgemeester, het schepencollege en meerderheidsgroep hierop herhaalde malen hebben gewezen.

    Maar hoe kan het anders, de burgemeester, schepenen en gemeenteraadsleden liggen met handen en voeten aan dit onbetrouwbaar en bedrieglijk personnage gebonden.

    Uit hun eigen, zijn ze veel te dom. Al denken sommigen, dat zij het verstand in pacht hebben hé Nante.

    Spijtig dat ge met Uw veel geld ook niet wat meer gezond verstand kunt kopen.

    Hoe, waar en wanneer U dit geld verdiende, laten wij hier liever onbesproken. Die tijd is lang voorbij.

    Toch dient gezegd, dat het wegeltje, achter het Patronaat er niet vreemd aan was.

    Daarom hebt ge natuurlijk graag gehad, dat wij met de gelden van de gemeente te Uwen bate de Zeereerwaarde Heer Pastoor een proces hebben aangedaan.

    Gelukkig zijn toen de ogen van een Uwer schepenen opengegaan.

    Maar sindsdien werd deze man geweerd, en aasdet gij op middelen om hem te NEKKEN.

    Toen hebt gij de “SUSSEN” op Uwe weg gevonden.

    Die alleen –rechtvaardigheidshalve- de verdediging van het slachtoffer dat u had uitgekozen, op zich hebben genomen.

    En zij zullen voortgaan met te strijden om recht te doen waar het behoort.

    Het kon destijds geen kwaam hé NANTE, lid te zijn van het V.N.V, of op goede voet te leven met al wat pro-Duits was, al was het maar om, in geval van moeilijkheden bij de uitoefening van dit winstgevend, maar gevaarlijk stieltje, op hun steun beroep te kunnen doen.

    Voor onze ogen leeft nog duidelijk het beeld, hoe NANTE de Oostfrontstrijder Cyriel VERSCHUEREN, bij zijn eerste verschijnen op de gemeente in Groot Uniform, midden op het Dorp tegemoet liep, en hem stevig en welgemeend de hand drukte.

    Jammer dat wij toen niet konden horen, welke aanmoedigende woorden, en wat al felicitaties misschien, wat lofbetuigingen er aan het adres van deze Duitse soldaat werden geuit.

    En zeggen dat dezelfde NANTE, enkele jaren nadien, de voorstander nummer 1 was, om bij het gemeentebestuur de schorsing van dhr DE LEERS te vragen en te bepleiten, wegens zijn onvaderlandse houding, en zijn Duitsgezindheid ; want..., dit waren de redenen die door de burgemeester DE PRINS bij de voorstelling van de Tuchtstraf werden opgegeven.

    Knoop het goed in uw oren Meester DE LEERS.

    Van de Vaderlandslievende houding van secretaris Bradt, zweeg men zich liefst dood op het gemeentehuis.

    Wij hebben geen twee maten en gewichten. Het wapen van de meerderheid waarvan gij U in alle omstangdigheden vaak ten onrechte hebt bediend, kan zich vroeger dan dat gij het verwacht, tegen U keren, en U ten ondergang brengen.

    Behandelen wij nu wat nader, het doen en laten van onze laatste gemeenteraad, die op alle gebied een mislukking is gebleken.

    Bij de vorige verkiezing werd ons het verwijt gemaakt dat wij ons verknechtten aan vreemde heren. Bedoeld werden, de leiders van de C.V.P.

    Wat wij toen reeds vermoedden, is na de verrkiezing werkelijkheid gebleken.

    Een hunner kandidaten, wij zullen niet zeggen een socialist, maar toch iemand die handelde onder de invloed van de RODEN, werd toen reeds onder de druk van de socialisten, en een handige beroepspolitieker, die SPINOY heet, op een betrekkelijk goed verkiesbare plaats op hun lijst opgenomen.

    Immers, voor de eenheid van hun Blekke-maatschappij, hebben zij alles veil, en zouden zelfs het heiligste opofferen.

    En toch staken zij deze kandidaat schonekens op zak.

    Zij bewogen hemel en aarde, om de kiezers te overhalen achter hunne naam te stemmen met het gevolg dat U allen kent. De beschermeling van SPINOY was gevallen.

    Zal het ditmaal nog zo gemakkelijk gaan. Zullen de socialisten nog langer willen toezien dat hun kandidaat als proefkonijn moet dienst doen. Dat hun kandidaat de positie van de Blekken moet redden, zonder er evenwel zelf iets voordeel bij te halen.

    Wij denken van niet. En het blijft niet alleen bij denken. In deze verkiezing zien wij dat de socialisten meereisend zijn geworden. Dat zij hun “PION” een plaatske hebben verschoven. Misschien hopen zij nog wel, dat hij zal vallen en dan is de situatie weer voor zes jaar gered. Maar...zij vergeten dat zij de zaakjes hebben gestrooid, die eens tot kiemen komen, die eens vruchten zulen dragen.

    Zijn zij zich ten volle bewust van hun handelswijze ?

    Wij geloven dat de stommerikken niet eens zover zien.

    En bovendien...de socialisten hebben bij de vorige verkiezing geleerd en zullen de opgedane ondervinding nuttig gebruiken. Moesten zij uit hun eigen geen raad weten, dan zullen die heren van Mechelen hen wel voorlichten.

    Dat is verkrachting Blekken. In de volle zin van het woord.

    Was dat misschien onder de invloed van de Socialisten, dat onze Z.E.Heer Pastoor bergen heeft moeten verzetten, om het dak van de kerk, dat steeds slechter en slechter werd, waarvan de herstellingskosten steeds hoger en hoger liepen, toch maar gemaakt te kunnen krijgen.

    Was het misschien onder de invloed van de Socialisten dat U weigerde de nodige herstellingen uit te voeren ?

    Waren het misschien de Socialisten die U wijsmaakten dat de pastoor zelf moest instaan voor gans de onderhoud en de herstellingen van de kerk, ter uitzondering van de toren.

    Deze theorie werd ook door dik en dun voorgestaan door onze slimme secretaris. Maar aan de uitvoering van dat werk was voor hem niets verbonden. Geen van die zeer begeerde commissielonen. En toch heeft hij er zijn profijt uitgehaald. De voorraad van zijn brandhout werd voor jaren lang aangelegd. Ook die van zijn vrienden. Natuurlijk mits...”pinten”, en van de rest spreken wij niet.

    En toch is het gebleken dat de Blekken het ook dit maal verkeerd voorhadden, want de toren werd hersteld op kosten van de gemeente, en door hun schuld uitsluitend op kosten van de gemeente.

    Want...de Kerkfabriek die in den beginne beloofd had, dat de Kerkfabriek voor ruim 75.000 frank zou tussenkomen in de kosten heeft omwille van de hardnekkige koppigheid en moedwilligheid van de Blekken zich tenslotte teruggetrokken en de arme gemeentekas kon het dus verduren.

    Wat moeten onze Socialisten in hun vuist gelachen hebben. Was dit soms geen graan op hun molen ?

    En vermits de Socialisten toch zo voor de armen werkman zijn en bijzonder voor den werkman van Leest leggen ze zulke prachtige steenweg van aan Leest Dorp tot aanLint te Battel. Natuurlijk kunnen de Blekken zeggen dat ZIJ de steenweg niet kunnen leggen te Battel doch de onderhandelingen met Mechelen hebben ze niet doorgedreven (Er is niets aan verdiend) en altijd uitvluchten gezocht om niets te moeten doen. Ze hebben dan ook maar niets gedaan om de steenweg van in het Dorp tot op de grens van de Warande te leggen. Ze zijn natuurlijk bang om een paar onteigeningen te moeten doen. Dat kan hun stemmen doen verliezen. Dan nog liever GEEN nieuwe weg leggen , om toch maar die stemmen te behouden. En onze voornaamste Blekkken rijden toch allemaal per auto.

    ’t Kan  hen niet veel schelen. In het diepste binnenste van hun hart verachten ze een werkman en daarom moeten die dan ook maar door modder en slijk, door regen en sneeuw rijden terwijl onze Blekken met hun veel geld de werkman op hun manier verdedigen in de cafe’s.

    Ze leggen liever OP KOSTEN VAN DE GEMEENTE , dus van u belastingbetalers een vuil waterleiding tot bij Nante voor de deur. Die mens heeft het ach arme nodig.

    Als hij buiten komt met zijn auto mag die auto toch in geen plassen staan doch moet er schoon en proper voorkomen. Men is toch gemeenteraadslid voor iets en men bestuurt de gemeentebelangen toch in zijn eigen voordeel en niet in het belang van het ALGEMEEN !

    Zelfs als men gaarne Burgemeester zou worden !

    En het belang van de gemeentelijke belastingsbetalers is toch van zo’n ondergeschikte orde. Er wordt toch met het geld gegooid en gesmeten. Hoofdzakelijk is dat er wat afvalt, een klein profijtje voor de ene of andere arme... zuiper ! Zo werd er in de Scheerstraat, in de Grote Heide wat steenslag geleverd. Hoeveel ? En hoeveel betaald ? In plaats van die zaken grondig te doen, is het wat zandstrooierij, wat kontenstellerij en boerenbedrog.

    Zo hebben we ook de aannemer die de werken nabij de grens Tisselt-Leest-Kapelle niet kan uitvoeren die 10.000 fr. per maand schadevergoeding vraagt wegens de tegenwringerij van LEEST.

    WIE ZAL DAT BETALEN, belastingsbetalers ? Toch niet degenen die profijtjes en percenten in hun zak steken, doch GIJ.

    Allemaal in het belang van de gemeenschap.

    De aannemer die de waterleiding doorheen de gemeente legde moest dat doen langs de kant waar de electrische kabel ligt. Doch dan dient er voorzichtig gewerkt te worden, handenarbeid in plaats van machinewerk. Dat kost die aannmer enkele duizenden meer.

    Daarom wordt het langs de andere zijde gelegd met toestemming van het College. Indien nu de gemeente later steenweg of fietspaden moet leggen zal zij de nodige bijkomende uitgaven moeten doen bij gebeurlijke herstellingswerken en weer eens op Uw kap, belastingsbetalers. Of ge nu boer of werkman zijt, betalen zult ge evenals de neringdoeners.

    Iets dat nog van bijzonder belang is voor de kleine man, dus voor de werkman in eerste plaats, dat zijn de GOEDKOPE WONINGEN EN BOUWPREMIES. In de omliggende gemeente werden er maatschappijen van goedkope woningen opgericht en huizen gebouwd. Bij ons NIETS. Wat zitten zij met een werkman in ? Alleen hun eigen persoontje telt. De Maatschappijen van Goedkope woningen hebben hun eigen architecten die zeer goedkoop werken. Begrijpt ge ? Dan valt er niet meer naar willekeur te handelen en te rekenen. Dat zou natuurlijk in ’t voordeel van den werkman zijn doch in ’t nadeel van iemand die al een zeer behoorlijke en zeer benijdenswaardige pree verdient op kosten van de belastingsbetalers van onze gemeente LEEST. Doch die pree schijnt maar bijzaak te zijn, alhoewel er geen enkele werkman is die zulk loon verdient.

    Dan maar tegenwerken tegen al wat vooruitgang en maatschappelijke bescherming heet. Liever honderden werkmensen tegenwerken als er maar voor hem genoeg te halen blijft, zelfs ten koste van die werkende mensen die in zulke harde arbeid hun dagelijks brood moeten verdienen, en die dan als ze op het gemeentehuis moeten zijn daar zatte en bezopen gezichten vinden of...ze in de herbergen moeten gaan zoeken en dan tevens nog moeten horen : “awel joeng, betaalt ge geen pint ? ’t Kan er bij u toch af en ik heb nog dorst zulle”.

    Gemeentelijke bouwpremies die zijn te LEEST nog niet geboren omdat onze meerderheidspartij zo zeer begaan is met de belangen van den gewone man.

    Burgemeesters die per auto rijden en beenhouwers die niet weten wat ze met hun geld moeten aanvangen, kunnen toch niet begrijpen hoe een werkende mens met een gezin het moet aanleggen om een eigen dak boven het hoofd te krijgen.

    Het blijft altijd hetzelfde. Zij zijn baas en zij profiteren. De anderen, dat zijn wij allemaal, wij moeten betalen.

    Wel mensen van Leest, van welke stand ge ook zijn moogt, ge hebt nu de kans er de bezem eens in te zetten. Doe het. Keert het gemeengehuis eens proper. Het zal wat moeite kosten want het vuil is tot in alle spleten doorgedrongen ven heeft zich goed vastgezet.

    Doch gij kunt met dat klein zwart potloodje in het kieshokje dat vuil doen opstuiven en verjagen en verdrijven.

    Stemt tegen willekeur en eigen belang voor orde en welvaart

    ONDER NUMMER 2

    NUMMER 2 TER ZEGE !”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse Steenweg 199, Mechelen)

    02-03-2012 om 14:48 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

     “Geachte Kiezers en Kiezeressen van Leest

    Misschien wel een der oudste kiezers van Leest, heb ik mij nooit met gemeentepolitiek bemoeid, omdat het altijd maar een strijd was tussen kristene mensen.

    Maar wat nu gebeurt, zal ieder weldenkend mens doen huiveren !

    Het kopstuk der Socialisten van Mechelen komt hier aan ons gemeentebestuur de les opleggen. Zijn kandidaat moet van voren op de Socialistische lijst staan, en moet, bij overwinning ALS SCHEPENE aangenomen worden. Zodus, hijzelf betitelt de lijst van de Blekken als De Socialistische lijst;

    Gij Burgemeester De Prins en Schepene Busschot, gij zijt daarmede ’t akkoord. Gij laat U leiden, en uw gezag ontnemen door een andersdenkende. Gij Nante en Peerke Verbeek, gij zijt daar ook al mede kontent en moet uwe plaats ruimen voor dien socialist.

    Nu is hij nog socialist. Wat zal hij binnen zes jaar zijn ? Dan zult ge misschien uwe missing van heden inzien, maar dan zal het te laat zijn. En gij Miel Verschueren, gij wilt als Blek uitblinken maar de roest zal er toch nog doorkomen.

    Beste kiezers en kiezeressen van Leest, ik wil U waarschuwen voor de droevige gevolgen die deze verkiezing kan hebben. Wat zien we gebeuren in landen rondom ons. Dat is daar ook niet ineens gekomen. Maar dat begint in kleine groepjes, daarna de gemeenteverkiezingen, en zo in xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />provincie- en kamerverkiezingen : eerst geslepen socialist, daarna steeds erger en erger tot er geen tegenhouden meer aan is.

    Gij mannen van de Blekken, en gij moeders en vaders, die het geluk van uw kinderen betracht, stemt voor diegenen die strijden voor recht en eerlijkheid, en gesteund worden door onze hogere geestelijke overheid.
    Geeft uw stem niet verloren, want binnen enkele jaren misschien, zult ge met pijn aan ’t hart moeten zeggen : ja met de kiezing van 1952 heb ik ook die PLATBROEKEN nog gesteund met mijn stem, en nu voelen ik en mijn kinderen er de gevolgen van.

    Duurbare kiezers en kiezeressen van Leest, laat U niet misleiden, nu is ’t geen onnozele gemeentepolitiek.

    En gij Blekken en Sussen, legt de handen in elkaar en werkt samen voor de vrede en de welvaart in de gemeente.

    Wanneer ge op 12 Oktober in het kiesbureeltje zult staan, luistert dan naar de stem van uw geweten en stemt voor de lijst van Vrijheid en Recht.

    VOOR KERK EN KRUIS ONDER Nr 2.

    (Een boerke van Leest)”

        (Drukkerij Plasqui-Dierckx Hombeek)

     

    “Waarschuwing en Mededeling

    Een vooraanstaande Blek deelde ons mede: “Ik ben geboren Blek, doch wat er nu gebeurt gaat te ver.

    De leugens, de laster en het venijn die de Blekken nu tegen en op de Sussen uitspelen en uitbraken en vooral de laatste uren nog zullen uitkramen, overtreft alle fatsoen.

    IK WALG ERVAN. Als protest er tegen ben ik en mijn ganse familie, voor de Sussen, alhoewel dit mij pijn aan het hart doet.”

    Zonder U naam te noemen danken wij U, vooraanstaande Blek, in het openbaar.
    Kiezers en Kiezeressen, ge kunt zelf vaststellen dat onze “Laatste Waarschuwing”

    dit overbodig was.

    ALLE FATSOENLIJKE MENSEN STEMMEN OP LIJST Nr 2.”

    (Drukk. J. Van Rompaey. Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

                                                          “LEEST

                                            Gemeente verkiezing 1952

     

    Een ernstige waarschuwing die het overwegen waard is.

    In een pamflet uitgegeven door een onbekend buitenstaander, werd er gewezen op een werkelijk gevaar : voor Leest moest er in onze gemeente een SOCIALIST gekozen worden.

    Immers, wat zal er gebeuren bij benoemingen die voor de deur staan.
    De Blekken zullen hun zelfstandigheid niet kunnen behouden tegenover de OPDRINGERIGE socialisten van Mechelen. Zijn de Blekken vergeten, dat voor zes jaar zij ook zulke zware toegevingen hebben moeten doen aan deze socialisten en hun kandidaat moesten opnemen op hun lijst, die dan, gelukkig voor Leest niet gekozen was ? Zullen de Blekken nog kunnen verkrijgen dat Verwerft valt ?
    Iemand die ter wille van het smeer de kandelaar likt is erg en overal te vrezen.
    ’t Zullen de socialisten van Mechelen zijn die bevelen uitdelen.

    Gij weet het toch ook Heren Blekken dat uw lijst voor 6 jaar bekend stond als DE socialistische lijst en er zelfs langs de Radio en op de Botermarkt te Mechelen verteld werd dat de Socialisten te Leest de overwinning behaalden. Of is uw geheugen in de

    war ? Anders kunnen we dit nog eens even opfrissen.

    En gij K.W.B’er vindt gij uw plaats goed ACHTER de socialistische kandidaat ?

    Kunnen de echte K.W.B.ers, al zijn dat zelfs Blekken, hun stem in geweten geven aan zulke lijst waarop de socialisten hun radicale tegenstrevers op sociaal en cultureel gebied fungeren ?

    Daarom stemt allen voor de lijst nr 2 van de Sussen waar er echte K.W.B.ers (Algemeen Christelijk Vakverbond) op voorkomen waarvan geen enkele kandidaat afbreuk zal doen aan de zedelijke begingselen en Rechten van de Kerk. (zie Parochieblad nr 40 van 5-10-1952) en die uw werking in Leest zullen steunen.

    STEMT dus allen onder No 2 en... ALLEN FEESTEN MEE TER ZEGE No 2.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “Antwoord aan de WARE Leestenaar Nr 2 aangaande de gemeenteverkiezingen van 12 Oktober 1952

    Kiezers en Kiezeressen van Leest,

    Deze week hebt ge allen “VOOR ALLEN” ontvangen. Sommigen onder u hebben de vieze vuiligheid waarschijnlijk zelfs niet gelezen. Doch ook zonder te lezen kunt ge zien hoe daarin de Kristelijke principes verdedigd worden. De ALLEREERSTE SPOTPRENT is een geestelijke – is het misschien geen kloosterling bij de Picpussen ? Is dat de kristelijke geest uit ons schoon Kempenland ?

    Spijtig dat de lessen in kristelijke principes die kandidaat no 3 op lijst nr 1 – Verwerft- van huis meegekregen heeft, door hem te Mechelen EN TE LEEST overboord geworpen, vergruisd en vertrapt werden ; dat hij in de plaats daarvan gesteld heeft het onterende mensvernederde marxisme – socialisme.

    Te betreuren dat ook Frans niet naar de Missies gegaan is om DAAR het goede zaad te zaaien in plaats van te LEEST het onkruid te komen zaaien, te kweken en te verzorgen !

    Mogen de verdiensten van zijn broeder kloosterling bij de Picpussen in de Missie, hem spoedig zeer spoedig, terugbrengen tot de kristelijke geest van huis meegekregen en hem het verderfelijk socialisme te Mechelen en te LEEST opgeraapt, doen afzweren.

    ALTAAR en HAARD zijn begrippen die door IEDER kandidaat van Lijst Nr 2 bekend zijn, voor ieder van hen meer zijn dan WOORDEN doch NIET misbruikt worden, omdat ze daarvoor te edel zijn.
    Hoevelen zijn er bij de BLEKKEN  -ook bij de kandidaten op Lijst Nr 1 – die de kerk van binnen dikwijls gaan bezien, doch hoofdzakelijk OM ZICH ZELF te laten zien ?

    Dat pleit wel niet voor oprechtheid maar wel voor een scherp jagersinstinct, voor een goede handelsgeest, voor een nauwkeurige berekeningskunst en vooral voor GESJACHER met iets heiligs !

    Herinnert ge u nog –’t is bijna 2000 jaar geleden – dat er iemand was die de sjacheraars en de huichelaars MET DE ZWEEP de tempel uitjoeg ?

    Waren die “SCHIJNHEILIGEN” bang dat er een stuk plafond, in plaats van de zweep, op hun hoofd zou neerkomen en hebben ze slechts daarom, na jaren tegenwringen om hun socialistische stemmen niet te verliezen, het dak der kerk laten herstellen.

    Iemand die het Parochieblad tot het einde toe leest en ook “VOOR ALLEN” tot het einde toe leest die op zoek is naar oprechte en goede kandidaten.
    Die op geen van beide lijsten volmaakte mensen vindt, doch mensen met menselijke gebreken en hoedanigheden, die op de lijst van de Sussen, Nr 2, de beste kandidaten vindt, die daarom AAN IEDEREEN te LEEST aanraadt te stemmen onder nummer 2, de lijst van de SUSSEN.”

    (Drukk. J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    02-03-2012 om 14:47 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “Kiezers en Kiezeressen van Leest

    De laster aan het adres van onze achtbare kandidaat Ernest DE WIN is niet ten einde.

    We hebben kunnen onderscheppen langs een van de zeldzame eerlijke Blekken om, die niet gediend is met de schandalige lastertaal dat ze volgende leugens zullen versxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />preiden.

    “Van zwart gesproken Nestje herinnert ge u nog waar ge uw zwarte fiets gratis cadeau hebt gekregen, was dat niet bij Van Goidsenhoven te Hombeek. Om zijn zwarte zaken uit de voeten te doen ?

    Durft u Heren lafaards de juiste schrijfwijze van de naam van de heer DE WIN gebruiken.

    De waarheids is dat hij door het Ministerie van Financiën “Dienst van het Sekwester als officieel handelsmandataris”  werd aangesteld.

    Dat hij zelf, de wettelijke vergoeding aan de uitoefening van dit mandaat verbonden was geweigerd heeft in ontvangst te nemen.

    Het is met de uitdrukkelijke toelating van de Heer Maurits Van Goidsenhoven van

    Hombeek  dat wij deze valse beschuldiging officieel logenstraffen die formeel en op zijn woord van eer dat hij nooit, wat ook, de Heer DE WIN ten geschenken heeft gegeven.

    Gaat voort Heren leugenaars. De waarheid zal Zegevieren.

    Wat de zaak Spruyt aangaat spreekt duidelijke taal Heren, verdraai geen namen als u voor de gevolgen niet afschrikt.

    De heer veldwachter zelf heeft met de zaak Spruyt niets te maken, het was de heer Frans Spruyt alleen die het recht had te verkopen en te verhuren.

    De huur kan de Heer veldwachter en zijn vrouw misschien zwaar op de maag gevallen zijn, maar het was de uitdrukkelijke wil van zijn broer die ALLEEN over zijn eigen eigendom beschikte.

    De heer DE WIN is in de onderhandelingen van de verkoop of de verhuring NIET tussengekomen.

    Terwijl de Heer Joannes Spruyt persoonlijk bij het verlijden der akten van verkoop en verhuring aanwezig was.

    Waarom heeft deze zich dan niet verzet ? Of waarom als de Heer Frans Spruyt werkelijk onbekwaam was stelden zij hem niet in interdictie en gingen de Garde en Serafien ’t akkoord over de verkoop en niet over de verhuring.

    Als men onbekwaam is voor ’t een is men ook onbekwaam voor het ander.

    Met welke leugens zult ge de Heer DE WIN nu nog trachten te treffen. Dit alles bewijst hoezeer ge hem op het gemeentehuis vreest.

    Indien u het thans aandurft de naam van de heer De Win niet te verdraaien dan geven we afspraak op het Gerechtshof te Mechelen.

    Doet u het toch dan bewijst u dat gij liegt.

    Stem voor eerlijke kandidaten op lijst Nr 2”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199, Mechelen)

     

    “Aan de Bevolking van LEEST

    Ten onrechte  word ik betrokken in een kleinzielige verkiezingsstrijd op een gemeente waar ik in ’t geheel niets te maken heb.

    Toch zie ik mij verplicht te verklaren dat de Heer Emiel De Win door het Bestuur van het Sequester als handelsmandataris WETTELIJK werd aangesteld en dat hij dat ambt NAUWGEZET EN PLICHTSBEWUST tijdens mijn afwezigheid heeft uitgeoefend.

    IK BEVESTIG DAT IK HEM HIERVOOR NIET HET MINSTE GESCHENK OF VERGOEDING HEB GEGEVEN OF UITBETAALD, EN DAT HIJ ZELFS DE WETTELIJKE VASTGESTELDE VERGOEDING GEWEIGERD HEEFT TE AANVAARDEN.

    DE WETTELIJKE BEWIJZEN van bovenstaande verklaring kan ondergetekende voorleggen en kunnen in geval van twijfel OFFICIEEL DOOR DEN DIENST VAN HET SEQUESTER GELEVERD WORDEN.

    Zonder partij te willen kiezen in de verkiezingsstrijd te Leest en ten einde rechtvaardig te zijn tegenover de Heer Ernest De Win en gemene laster het hoofd in te drukken zie ik mij verplicht als rechtschapen man dit aan de bewoners van Leest, zowel Blekken als Sussen, bekend te maken.

               MAURICE VAN GOIDSENHOVEN, Kriekerijveld – Hombeek.”

     

    Ernest De Win (“Nestje De Wind”) reageerde persoonlijk :

     

    “Geachte Kiezeressen en Kiezers van Leest.

    Ten aanzien van de persoonlijke aanval welke de heren Blekken tegen mij hebben gericht, acht ik het noodzakelijk deze valse aantijgingen terecht te wijzen.

    Dat de C.V.P. in Leest nooit tot stand kwam is zeker mijn schuld niet. Ik denk tot de laatste man in de bres gestaan te hebben en het mijne te hebben bijgedragen van het welgelukken van de C.V.P. in Leest.

    Spijtig dat haast alle Blekken meer begaan waren met de belangen van hun muziekmaatschappij dan met de hogere belangen van onze gemeente. Hun aanwezigheid op sommige vergaderingen was meestal hinderend voor de goede gang van zaken. Terwijl Blekken mijn persoontje niet konden dulden en mij systematisch weerden.

    Kwestie dat hun LICHTJE zou kunnen schitteren.

    Van mensen van buiten deze gemeente gewaag ik liefst niet. De gemeenteverkiezing gaat om gemeentelijke belangen in de eerste plaats. Daar hebben vreemdelingen niets mee te maken.

    Gaat de gemeenteverkiezing soms om mijn vrouw of om mijn schoonvader ?-Zijn die soms kandidaat ?

    Nu dat diegenen die mijn vrouw in de kerk niet zien hun ogen te goei opentrekken of hebben ze soms mijn vrouw voor Verwerft genomen ?

    Ik wil er echter aan toevoegen dat NIEMAND of NIETS ter wereld (ook geen goed betaald baantje)mij van mijn kristelijke en katholieke principes noch van mijn politieke opvattingen zal afbrengen. Dacht U soms dat ik hier niet zou durven op antwoorden.

    De kristelijke principes die ik van huis heb meegekregen –misschien wel in mindere mate als sommige Blekken-kandidaten zijn niet ontaard.  Die zijn geschoeid op een leest van warme naastenliefde en geschraagd door de drang om goed te doen voor iedereen.

    Deze worden nog niet aangevreten door schraapzucht of plaatskesjagerij. De positie die ik verworven heb dank ik aan niemand of niemand anders dan mij alleen. Dank zij mijn noeste arbeid. Ik hoef voor niemand geen zaakjes te jagen. Het zou erg lastig vallen

    als men ganse dagen tot laat in de avond de volle maat heeft gegeven.

    Indien de heren lasteraars soms enkele cijfers verlangen kunnen zij gerust eens aanlopen. Zij zijn voor velen benijdens waard.

    Het behoort niet tot mijn taak de handelswijze van een gemeentebestuur van voor haast 20 jaar te controleren.

    Van die riolering gesproken , ik ben op verre na niet afgunstig en als ik het gepast oordeel deze (onleesbaar) deur op eigen kosten wel aanleggen. Ik ben zo fier hier te kunnen zeggen dat ik daarom in de gemeentekas niet moet gaan putten of dit ook geenszins op de rug van de gemeente wens te schuiven. Dit is duidelijke taal nietwaar, Nante. En weer komt de waarheid boven. Weer gaan zij de zaken verdraaien. Bij mijn weten werd er nooit op klacht van de Sussen een onderzoek ingesteld tegen onze geachte veldwachter, die mij persoonlijk, als veldwachter alle eerbeid waardig is.

    Diegene die kan bewijzen dat er door de Sussen tegen de veldwachter ooit klacht werd neergelegd krijgt 100.000 fr beloning van de Sussen.

    Waarom spreken de heren lasteraars niet van het onderzoek dat werd ingesteld tegen een zuiplap van een Secretaris.

    Ik speel geen struisvogel politiek en durf uitkomen voor al mijn doen en laten.

    Het was naar aanleiding van het onderzoek dat tegen dat achtbaar (?) individu werd ingesteld dat niet alleen dhr De Laet en ik zelf, doch tevens dhr Remi Spoelders en Jan Van Riet samen met schepene Maes, op het gemeentehuis werden ontboden.

    Het was te dier gelegenheid van de heer Arrondissementscommissaris mij onomwonden verklaarde :

    HET SLECHTSTE GEMEENTEBESTUUR DE SLECHTSTE SECRETARIS van gans mijn

     arrondissement, zijn deze van Leest.

    Het is niet zonder reden dat de Blekken op de eerste plaats Nestje DE WIND aanvallen, hij snuffelt werkelijk te veel in donkere pottekens die best gedekt bleven.

    Zien zij soms in Nestje DE WIND de opvolger van De Laet, krijgen die sterke bonken dan toch schrik ? Voelen zij soms hun troon wankelen ?

    Recht geschiede aan wie recht toekomt ook aan diegenen die onrecht begaan.

    Eerlijkheid eist dat tenonrechte ontvangen procenten terug in de gemeentekas gestort worden, zoals dit geschiedde in 1933, door toedoen van oud-secretaris Wuyts.

    Waarheid is dat men in Leest steeds met de handen openstaat, meer dan de helft van den tijd bezopen rond loopt.

                Uw dienstwillige Ernest De Win

    Kiezers en Kiezeressen van LEEST, stemt voor waarheid. Stemt voor recht, stemt voor eerlijkheid onder nummer 2.”

     

    02-03-2012 om 14:45 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :  

    Frans Verwerft (°Massenhoven 9/1/1919, + Mechelen 14/4/2007), de pispaal van de Sussen.

     

     

                Propaganda van de “Sussen” – Arbeid Adelt

     

    “Kort antwoord aan Lijst Nr. 1 op de leugens van de “Ware”(?) LEESTENAAR

    Waarde Kiezeressen en Kiezers,

    Wat uw kandidaat nr.3 Frans Verwerft betreft, hij is een oud muzikant van ons, de Sussen. En hij is een goede muzikant, maar dat is de enige lofwaardige getuigenis die wij van hem kunnen geven.

    Wanneer hij ons verlaten heeft, verklaarde hij, en toen was hij nog rechtzinnig, dat het hem speet, dat hij ons verlaten MOEST,  maar dat hij niet anders kon.

    Zijn vrouw voegde er achteraf aan toe : dat hij niet meer MOCHT van Mechelen.
    Kort daarop was hij op het stembureel bij de wetgevende verkiezingen getuige voor de Socialisten. Wiens brood men eet, diens woord men sxml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />preekt.

    Het is niet voor niets dat Burger  SPINOY uren lang komen dicteren is bij hem thuis. Het heeft weinig gescheeld of de socialisten kwamen nu met een afzonderlijke lijst op.

    Want hun lijst was klaar. Na veel wringen, schuiven en ronselen, hadden de Blekken akkoord, maar Frans Verwerft MOEST derde man op hun lijst, als socialist.

    Dat noemen zij geen dwang van Mechelen. Wij heten dit verknechting.

    In 1946 riepen de Socialisten van uit het Volkshuis te Mechelen, door de micro : te Leest overwinning van de socialisten 5 tegen 4. Nu maakt de socialistische gazet “Voor Allen” bekend : te Leest in Lijst nr 1 staat onze kandidaat.

    DAT IS WAARHEID. WAARHEID ALLEEN EN NIETS ANDERS.

    Zegt nog wat ge wilt over kleurenpolitiek. Of denkt ge dat de boerkes van Leest kleurenblind zijn.

    Niemand zal beweren dat op onze lijst, zomin als op de uwe, volmaakte mensen staan.

    Wat uw maatschappij als VOORBEELD betreft, betreft de Processie.
    Veel geschreeuw en veel wind. Veel zand in de ogen strooien. Dat is altijd uw Barnum reklaam geweest. Voor velen van U : schoon van buiten maar rood of rot van binnen.

    De werken door hen uitgevoerd de laatste zes jaar.

    Herstelling en schilderwerken aan de pastorij : waren deze herstellingen soms niet hoogst nodig ? Sinds veertien jaar dat de Blekken het gemeentebestuur in handen hadden, werden niet de minste herstellingen of onderhoudswerken uitgevoerd.

    Gans nieuw dak gelegd op de kerk, dat door de schuld van he gemeentebestuur volledig op hun rekening viel, door verwaarlozing van de 70.000 fr door een milde gever aangeboden. Dat maakt ongeveer 40 frank belasting meer per inwoner.

    Aangedrongen bij de Eerwaarde Zusters tot het bijbouwen van enkele klassen. Het voorstel van bouwen is uitgegaan van van de Eerwaarde Zusters zelf. Deze pluim op uw hoed niet steken heren !

    Vernieuwing van alle kachels in onze scholen.

    Na herhaald en langdurig aandringen vanwege sommige leden van het onderwijzend personeel die meer begaan waren met de gezondheid van de kinderen dan de gemeenteoverheid. Terwijl het stoofke gezellig brandde op het gemeentehuis.

    Waarom ook niet gesproken van koterhaak en kolenschup ?

    Maar wie mag de kolen leveren voor de scholen ?

    600 kgr door een Sus en 20.000 kg door de anderen.

    Dat is HUN politiek van gelijkheid.

    De schoolbanken vernieuwd, en een nieuwe pin op de vlaggestok van het gemeentehuis gezet, en twee wegwijzers geschilderd. FORMIDABEL.

    Fietspad van de Juniorslaan voor de TWEEDE MAAL hersteld.

    Waarom dat van de eerste maal niet goed gedaan ? Zonder openbare aanbesteding toevertrouwd aan een goeie vriend. Die het meest procent gaf ? Legt langsheen alle wegen zulke slechte fietspaden als langsheen de Juniorslaan en de SUSSEN winnen nooit meer.

    Electriciteitsverlichting aangebracht vergeten zij die te noemen ? Is het omdat Victor SOMERS dit kwalijk zou kunnen nemen ?

    Straatverlichting aangebracht : vooral de laatste week zijn ze daar ijverig mee. (Specialiteit van de Blekken)

    Blaasveldstraat in perfecten staat met fietspad er naast. Vraagt dit eens aan de mensen die er over rijden.

    De grote visvijver toegelegd met beton waarvan de borduurstenen nog in Holland liggen en waarvan een groot gedeelde van de cement ging vliegen. Dat is werkelijk een GOED WERK. Inderdaad. Hoeveel profijt heeft een arme bediende ervan genoten ???

    Waarom hebben de Blekken dit schoon werk dat door de Sussen in 1938 werd aangevat tot 1951 laten liggen ? – Zuiver uit HAAT.

    De dorpsriolering door de Sussen in 1937 voorzien : aangelegd in 1952.
    Zonder wettelijke toelating, zonder geldelijke toelagen. WIE zal dat betalen ?

    En de kleine prijskens die voor de aansluiting gevraagd werden. Spreekt er niet van of sommigen gaan barsten.

    Hiervoor moesten zij op geen nodig krediet wachten, want...het werd spoedig kiezing.

    (Specialiteit van de Blekken) – Bis.

    De steenweg Kleine Heidestraat en Bist is uitgegeven en aangenomen. Grote leugens MIJNE HEREN.

    Geen dubbelzinnigheid. Alleen de herstellingswerken werden uitgegeven aan een bevriende aannemer voor ruim 29.000 fr meer dan de laagste bieder. Weer ongeveer 12 fr belasting meer per inwoner.

    Doch deze werkskens wachten op kredieten. Getuige van ONMACHT en LUIHEID.

    Deze betonbaan werd ook beloofd sinds 1946. Maar ge kunt toch alles gelijk niet, hé mijnheren : zuipen en brassen en het gemeentehuis halve dagen laten leegstaan en dan nog veel werken doen uitvoeren, dit is te veel gevraagd.

    Wel nu zo regeren is boerenbedrog. Kiezers en Kiezeressen oordeelt en

    STEMT VOOR EERLIJKHEID, RECHT EN WAARHEID !

    ONDER Nr 2.”

    (Drukkerij J. Van Rompaey, Brusselse steenweg 199 Mechelen)

     

    Ter informatie : Frans Verwerft was technisch leraar in de Mechelse Sito en Spinoy was de socialistische burgemeester van Mechelen.

    Met “een arme bediende” en de allusie op het leegstaande gemeentehuis werd gemeentesecretaris Bradt bedoeld die vaak enkel te bereiken was in café “De Zwaan” van Emmerance Van den Heuvel.

     

    “Aan de KIEZERS en KIEZERESSEN VAN LEEST

    Nooit heeft een verkiezing voor de gemeente Leest zo’n groot belang gehad als deze van zondag 12 october.

    De socialisten hebben zo gewerkt en gewroet dat ze voor de eerste maal in de geschiedenis van Leest op het Gemeentehuis zullen zetelen indien de lijst nr. 1 nog aan het bewind blijft.
    Hoe dat ?

    Wel, zij hebben de derde plaats opgeeist voor Frans Verwerft, de kandidaat van Spinoy, die reeds bij vorige verkiezingen de socialisten vertegenwoordigde op het kiesbureel.

    Wie zal dan onderwijzer  worden bij een gebeurlijk openkomende plaats ? Wie veldwachter ?

    Wie zal zich dan in al uw gemeentebelangen komen bemoeien ?

    De man die de Mechelse socialisten U zullen opdringen.
    Dat nooit,
    Kiezers en Kiezeressen !

    Spaart uw gemeente voor die schande ! Stemt allen op del lijst Nr 2.

    Een buitenstaander, die het goed meent met Leest.”

    (Drukkerij Vermeulen)

    02-03-2012 om 14:25 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    “De Ware Leestenaar – uitgegeven door de Koninklijke Fanfare “St. Cecilia” Leest.

    Kiezers en Kiezeressen van Leest,

     

    Naar het aantal strooibiljetten te oordelen moeten de Sussen er aardig tussen zitten.

    Ze keren en draaien om toch maar wat uit te zoeken om de lijst nr. 1 af te breken.

    Het is nu toch wel duidelijk dat die buitenstaander meer bekommerd is om de belangen van de Sussen dan wel om de Christelijke belangen van onze gemeente.

    De door hem bekladde kandidaat heeft zeker op gebied van Christelijke xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />principes geen lessen van hem te ontvangen. – Die heeft hij van huis meegekregen. – Ter inlichting kunnen we mededelen dat zijn broeder kloosterling is bij de Picpussen in de Missie, en dat de Christelijke geest uit ons schoon Kempenland met hem zeker naar Leest is gekomen. Zijn huishouden mag ook aan allen als een voorbeeld worden gesteld.

    Zou die buitenstaander, die absoluut de lijst van de Sussen wil vooruit helpen niet beter doen op die lijst een paar mensen op te zoeken, die hij terug de weg naar het altaar zou kunnen wijzen ? Of kent hij soms die mensen niet ? Moeten wij er een paar aanwijzen die in jaren geen kerk meer langs binnen hebben gezien ?

    -Is het misschien daarom dat een der kopmannen van hun vorige lijst bedankt heeft om deze keer nog mee te doen ?

    -Kennen de Wuyts en Peer Mertens de woorden altaar en haard nog wel ?

    Nestje De Windt, waarom geen C.V.P. meer in Leest ?

    Zit uw baas daar misschien voor iets tussen ?

    Een goed parochiaan moet zijn parochieblad lezen tot het einde toe en niet alleen dat wat in zijn kraam te pas komt. Hadden de Sussen dit gedaan, dan zouden ze zeker ook gelezen hebben dat een kiescampagne niet mag ontaarden in een laster- en moddercampagne.

    Dat de Sussen op dat gebied hele bazen zijn moeten we niet meer bewijzen –iedereen zal zich de smerige kiescampagne herinneren die ze voor twintig jaar voerden.

    Kiezers en Kiezeressen, houdt zulke mannen van ons gemeentehuis en stemt allen onder nummer 1 voor ST. CECILIA.”

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck, Dorp 6 Leest)

     

    “De Ware Leestenaar

    Waarde Kiezeressen en Kiezers,

    De gemeenteverkiezingen staan voor de deur. Reeds verschillende valse geruchten werden in omloop gebracht. Iedereen heeft reeds onze Kandidatenlijst ontvangen, en zal moeten getuigen dat hij alle rangen en standen omvat : landbouwers, werklieden, hoveniers en middenstanders, in één woord, allen eerlijke mensen die met ons wensen samen te werken.

    Wat onze kandidaat Nr 3 Frans Verwerft betreft : is een oud muzikant van de Sussen die door de alleenheerserij, de valsheid, de lamlendigheid en de laster die er in hun midden heerst, hun de rug heeft toegekeerd.

    WIJ ZELF  hebben Frans Verwerft gevraagd bij ons zijn kandidatuur te stellen, EN WIJ EN WIJ ALLEEN en NIEMAND ANDERS heeft hem de 3e plaats aangewezen.

    Kan die buitenstaander die het goed meent met Leest soms ook niet wat vertellen van de kandidaten van Lijst Nr 2, of moeten wij dat doen ? De traditie getrouw staan we boven en buiten elke kleurenpolitiek.

    Ons verleden heeft bewezen dat wij de goede weg bewandelen, de toekomst zal het nogmaals bevestigen. ONS verleden gewaarborgd door de toekomst. Door jaren werken en opoffering is onze maatschappij uitgegroeid tot een machtig geheel en kan als VOORBEELD gesteld worden, wanneer er deelgenomen wordt aan precessies of andere plechtigheden.

    Werken die door ons uitgevoerd werden in de laatste 6 jaar :

    Herstelling en schilderwerken aan de pastorij.

    Gans nieuw dak gelegd op de kerk dat door de gemeente volledig werd betaald.

    Aangedrongen bij de Eerwaarde Zusters tot het bijbouwen van enkele klassen.

    Vernieuwing van alle kachels in onze scholen, door de smid uit onze gemeente geleverd.

    De schoolbanken vernieuwd door de schrijnwerker uit Dorp-Leest.

    Fietspad van de Juniorslaan voor de tweede maal hersteld. – Alemstraat gans vernieuwd.

    Electriciteits-uitbreiding tot in de verst gelegen hoeven, zoals bij Wwe Scheers, Slachmuylders en andere.

    Straatverlichting aangebracht in alle straten van gans de gemeente in plaats van in Tinneschuurstraat alleen.
    Tinneschuurstraat vernieuwd. – Blaasveldstraat in perfecte staat hersteld met goed fietspad er naast.

    De grootste visvijver ooit in Leest te zien geweest gelegen tussen Madame Voet en Alfons Van Aken, door de Sussen geschapen, door ons drooggelegd en door beton vervangen, zodat de mensen van Winkel- en Tinneschuurstraten, thans met droge voeten in de kerk geraken, in plaats dat ze anders een half uur moesten rond gaan.

    De dorpsriolering aangelegd die er reeds in 1936 had moeten zijn, bij het aanleggen van de beton Dorp en Juniorslaan.

    Herstellingen uitgevoerd aan Hertstraat, Grote Heide, Scheerstraat en Larestraat.
    De steenweg Klein Heidestraat en Bist is uitgegeven en aangenomen waar we de nodige kredieten voor wachten.

    Van al deze uitgevoerde werken zal vriend of tegenstrever alle nut en gemak ondervinden.

    Is dat WAARHEID of BEDROG ?

    STEMT ALLEN ONDER NUMMER 1 VOOR “ST. CECILIA” !

    Geen valse berichten: al ons drukwerk wordt in Leest gedrukt bij R. Lafosse-De Boeck,

    moest het anders zijn is het niet door ons uitgegeven.”

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck, Leest Tel 144.89)

     

    02-03-2012 om 14:20 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1952 – 12 Oktober - Dag van de Gemeenteraadsverkiezing. Incident in de Kerk

                Emiel Polfliet vertelde in 1977 :

                “Ik herinner het mij als was het gisteren. Het was in de mis van halfzeven

                en pastoor Coosemans stond op de preekstoel. Plots begon hij over de

                verkiezing te praten en vroeg tamelijk rechtstreeks niet voor de “Blekken”

                te stemmen. Toen is mijn grootmoeder (Colette Van Praet-De Prins)

                verontwaardigd rechtgesprongen en heeft letterlijk gevraagd : “Mijnheer

                Pastoor, zijn wij dan geen kristelijke mensen ?”

                Waarop de pastoor het antwoord schuldig bleef en hij verliet de kansel en zette

                de mis verder alsof er niets was gebeurd.

                Nog even was er spanning in de kerk toen mijn grootmoeder ter communie

                ging. Heel de kerk keek ademloos toe, maar de pastoor behandelde haar net zoals

                de andere communicerenden en legde de H. Hostie op haar tong.

                Onmiddellijk na die mis staken enkele “Blekken” spontaan de koppen bij elkaar

                en verzamelden in een mum van tijd enkele tientallen muzikanten van hun fanfare

                St.-Cecilia. Die zijn dan dezelfde dag uit dankbaarheid bij mijn grootmoeder

                thuis, in de Alemstraat, een serenade gaan spelen.”

                (Noot : meer over dit incident onder Sussen en Blekken, jaar 1899)

     

    De gemeenteraadsverkiezingen van 1952 waren bikkelhard.

    “Sussen” en “Blekken” spaarden niets of niemand.

    De Blekken hadden lijst nr. 1 gekregen, de Sussen lijst nr. 2.

    Hun kandidaten :

     

    Lijst 1 (Blekken)                                   Lijst 2 (Sussen)

    1. De Prins Pieter                                  1.Van der Hasselt J.F.

    2.Busschot Prosper                               2. De Win M.E.

    3. Verwerft Frans                                  3. Muysoms J.F.

    4. Geens xml:namespace prefix = st1 ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Jules                                       4. Buelens C.K.

    5. Verbeeck Pieter                                 5. Mertens P.A.Th.

    6. De Prins Ferinand                             6. Van den Brande A.

    7. Maes Jan                                           7. Voet R.M.J.

    8. Polspoel Benedikt                             8. De Hondt Pauline LC.

    9. Verschueren Emiel                            9. Wuyts K.L.M.

     

    De Blekken viseerden vooral de tweede op de lijst van hun tegenstrevers, Ernest De Win, in hun folders om precessen te vermijden steevast Nestje De Windt genoemd.

    Bij de  Sussen had Frans Verwerft het verkorven. Deze ingeweken Kempenaar was technisch leraar in de SITO en oud-muzikant van de Sussen.

               

                           De “Blekken” propaganda in 1952 :

     

    “DE WARE LEESTENAAR , uitgegeven door de Koninklijke Fanfare “St. Cecilia” Leest

     

    KIEZERS EN KIEZERESSEN VAN LEEST,

     

    De kiesstrijd loopt ten einde. Toch kunnen we niet nalaten enkele punten recht te zetten.

    Nestje, ge verklaart dat er in Leest nooit een C.V.P. tot stand gekomen is. Was het dan een VALSE C.V.P. die voor zes jaar in Leest de kiezing trachtte te winnen ?

    Of was het slechts een middel om de mensen van Leest zand in de ogen te strooien en een uiterste middel om de blekken er onder te krijgen.

    Spijtig genoeg voor de Sussen, waren er enkele leden van St. Cecilia die klaar zagen en de scheuring, die de anderen in onze Maatschappij wilden verrichten konden verhinderen. Ze wilden zich niet lenen om De Laet en Co terug aan het bewind te helpen.

    Van zwart gesproken. Nestje herinnert ge U nog waar ge die nieuwe zwarte fiets gratis cadeau hebt gekregen. Was dat niet bij Van Goidsenhoven uit Hombeek om zijn zwarte  zaken uit de voeten te doen ?

    De Sussen hebben de klacht tegen de veldwachter niet ingediend. Wie dan wel Nestje ?

    Als de Sussen de kwestie van die 100.000 ondertekenen dan zullen ze wel gauw afgehaald worden. Zulk een som beloven op iemands anders kap is gemakkelijk.

    Schermen met NAASTENLIEFDE is gemakkelijk Mr. DE WIND. Ze toepassen dat is wat anders. Zouden er in Leest veel mensen te vinden zijn die kunnen meepraten over

    Uwe Naastenliefde; Moet men U soms even de zaak herinneren van de erfenis

    SPRUYT ?   Daar hebben de erfgenamen zeker een staaltje gekregen van uw naastenliefde. Daar hebt u blijk gegeven van uw DRANG OM GOED TE DOEN.

    Ingevolge die eigenschappen zitten die mensen nu met een erfpacht van 30 jaar op hun eigendom. Spijtig genoeg was hier het goed maar gedaan aan een enkeling. Hoeveel vuile zaakjes door u uit de voeten gedaan moeten er zo nog opgesomd worden ?

    Mensen van Leest, hebt u soms een zaak af te handelen, geef ze in volle vertrouwen in handen van Nestje. Hij zal ze afhandelen in een geest van naastenliefde en drang om goed te doen en tot uw, en ZEKER TOT ZIJN profijt.

    Wat de opmeting van de straten betreft, sussen, deze werd ons opgelegd door een Ministeriele omzendbrief van 5-3-1950. Dat die opmeting niet overbodig was blijft uit het feit dat hierdoor jaarlijks 160.000 fr. in de gemeentekas komt. Hadt U soms dit vergeten toe te voegen aan uw lasterlijke aantijgingen ? Hadt die snuffelaar goed gezien dan zou hij wel geweten hebben dat die 27.000 fr werden betaald aan een heel ander heerschap.

    Waarlijk de Sussen hebben de heiligheid in pacht. Wordt allen volgelingen van Wuyts en Pee. Zij zullen U de weg wel wijzen. Leestenaars gaat in Hombeek vragen hoe blij men daar is de Wuyts kwijt te zijn. Nu moeten de Sussen zwichten voor dat heerschap.

    Weet ge dat er op de Lijst van de Sussen kandidaten bereid zijn hun bekomen stemmen af te staan aan deze communist. De Sussen willen hem absoluut op ons gemeentehuis.

    Kiezers en Kiezeressen, om dat te beletten STEMT als een man onder Nr 1 voor St. Cecilia.”

    (Verantwoordelijke uitgever : Koninklijke Fanfare St.Cecilia,Leest. Drukkerij R. Lafosse-De Boeck, Dorp 6 Leest, tel.144.89)

     

    “Openbare Bekentenis !

    We moeten ten volle gelijk geven dat we Vrijdag en Zaterdag-nacht volk genoeg te been zullen brengen om alle VALSHEID  te voorkomen.

    Wij staan paraat alle verfborstels en teerpotten te weren, maar zullen ook niet dulden dat valse briefjes in omloop gebracht worden.

    Wij van onze kant geven nogmaals de verzekering dat AL ons drukwerk de naam van drukker Lafosse zal vermelden en er ook zal gedrukt worden.

    Kiezers GEDENK 1932 “Weg met Klooster en Kerk en Scholen, de laatste steen moet weg van Leest”, door de Sussen toen uitgegeven op onze naam.

    Gedenk de doodskoppen.

    STEMT onder nummer 1. Ter zege !”

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck)

     

    “De Ware Leestenaar – Uitgegeven door de Koninklijke Fanfare “St.Cecilia” Leest.

    KIEZERS EN KIEZERESSEN VAN LEEST,

    Nog 48 uren en de kiesstrijd zal gestreden zijn. Gij moet ons allen verontschuldigen dat we termen moeten gebruiken die we niet gewoon of zinnens waren te gebruiken. Iedereen  heeft moeten vaststellen dat de kiescampagne op een eerlijke en deftige wijze door ons werd aangevangen.

    U zelf sussen verplicht ons over te gaan tot meer uitleg over uwe kandidaten. Dat Nestje De Wind een hele baas is in notariszaken bekkenen wij, sommige families kunnen daarover meepraten. Inlichtingen over dit heerschap kunt U verkrijgen bij onze veldwachter en zoveel anderen. We willen er nog enkele staaltjes bijhalen. Zeg Nestje De Wind : van vaderlandsliefde gesproken, herinnert ge u nog de voetbalmatch te Battel waar ge de match deed doorgaan met zes ondergedokenen, wanneer de Gestapo op ronde was en de scheidsrechter er U ook aan herinnerde dat het niet vaderlandslievend was.

    De scheidsrechter zal wel gezien hebben dat ge een paar zwarte botten droegt zoals die van uw schoonbroer die in de zwarte brigade was. Op het Sportcomité te Antwerpen werd U terug die onvaderlandslievende houding verweten.

    En gij Wuuts, waar was in uwe tijd het gemeenthuis, bij Rozeke van den Taar.

    Herinnert ge U nog die tijd, welk een voorbeeld van een huisvader ! Waarom hebt ge met geweld op de lijst willen staan van de Sussen en hebben eerlijke mensen de plaats moeten ruimen voor U als communist.

    Waar kan men u vinden te Mechelen, in een communistisch lokaal, zulke mensen hun plaats is in Moscou. U hebt er toch naartoe willen gaan.

    Woorden, vandaag 9 october door Wuuts uitgesproken : “zo laf als de Pee zal ik niet zijn, 20 jaar uit de kerk gebleven en verleden zondag als een lijkbidder in de Achturen Mis.”

    Van de Pee gesproken, Sussen pas op, een sluwe vos is in uw midden opgedoken en heeft als kandidaat de 5de plaats bemachtigd. Dat heerschap heeft in volle café bevestigd dat er communisten op het Gemeentehuis moesten komen.

    Wie ronselde laatstleden voor een afzonderlijke lijst, de Wuuts en Pee. Van zuipen en brassen gesproken, die kunnen daar lessen in geven, over hun gedrag willen we niet verder spreken. Als de vos de passie preekt, boeren pas op uw kiekens.

    Dat Nante zijn geld eerlijk en met hard werken, niettegenstaande zijn zwaar huishouden, verdiend heeft. Dat hij voor de oorlog, de meeste belasting en daarmee een grote bedeling vlees kreeg. Daar hij Cyriel niet gezien heeft bij zijn 1e terugkomst uit Oostenrijk, hij deze niet kon gefeliciteerd en zeker het V.N.V. niet nodig had.

    Heeft die lasteraar de moed zich kenbaar te maken ?

    Wat de herstellingswerken aan de kerk betreft, toen kwam Z.E.H Pastoor met een bestek van 450.000 frank voor, in dit geval zou de Kerkfabriek van Leest tussenkomen voor een bedrag van 150.000 frank. De gemeente gaf het werk in aanbesteding, toen beloofde de Kerkfabriek 75.000 frank als tussenkomst. De uitslag gaf 242.000 frank, waarvan we 80% toelage kregen, dus 48.000 frank te betalen door de gemeente. Gezien de kostprijs heel miniem was, verzaakte de Kerkfabriek aan tussenkomst.

    Wat de 27.000 frank aan metingen betreft, deze zijn naar Ingenieur Celen gegaan en niet naar onze arme bediende.

    Is nu al de gal en laster uitgespuwd, anders zullen we verder gaan met uw ganse lijst in een klaar daglicht te stellen ???

    TER OVERWINNING MET LIJST Nr 1.
    De eerlijke lijst van Koninklijke Fanfare St.Cecilia.

    Verantwoordelijke uitgever : Konink.Fanfare St.Cecilia”.

    (Drukkerij Lafosse-De Boeck, Leest)

    02-03-2012 om 14:18 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Foto’s :

    -Stany De Decker zoals hij was.

    -Aandenken aan de eremis van René De Laet.

     

    1950 – Dat jaar verving Stany De Decker(zie foto) onderpastoor Leo De Schutter te Leest.

                Constant “Stany” De Decker was te Duffel geboren op 18 oktober 1924 en in

                1950 te Mechelen priester gewijd.

                Tot 1955 bleef hij onderpastoor te Leest waarna hij dezelfde functie waarnam

                te Mechelen-Coloma tot 1967. Dat jaar werd hij pastoor te Elewijt tot 1973

                waarna hij Secretaris van het Aartsbisdom Mechelen-Brussel werd en

                Kanunnik tot aan zijn dood op 20 mei 1994. Hij overleed in het Sint-

                Norbertusziekenhuis te Duffel.

                Als jonge priester te Leest en Coloma stortte Stany zich volledig in de parochiale

                werking. Zieken en jeugd genoten zijn speciale aandacht.

                Stany speelde viool en  was vooral bij de Leestse Chiro zeer populair.

                Zijn populariteit was zo groot dat de Leestenaars hem in 1968 een gift van 16.145

                frank overhandigden als bijdrage voor herstelling van zijn kerk te Elewijt, hij was

                toen reeds vele jaren uit Leest weg. (DB,nr.8,1968)

     

    Passages uit zijn gedachtenisprentje :

    “…Stany had een groot hart, zijn hele leven lang. Zijn hart sprak voor iedereen, zelfs in die mate dat zijn hart het sneller dan verwacht begeven heeft.

    ‘Jezelf geven voor de anderen’, dat was de rode draad in heel zijn leven, steeds het positieve zien in de wereld romdom hem, zijn eigen lief en leed was voor hem niet de hoofdzaak.

    Als jonge priester te Leest en Coloma heeft hij zich steeds volledig in de parochiale werking gestort. Zieken en jeugd genoten zijn speciale aandacht.

    Zieken konden steeds rekenen op zijn optimisme, zelfs dat korte praatje gaf hen een andere kijk op het leven.

    De jeugdbeweging had een speciale plaats in zijn hart, meedoen met de jeugd, dat was zijn kenspreuk.

    Iedereen herinnert zich nog het feestelijk gebeuren toen hij als pastoor afscheid nam van zijn geliefde parochie ; jaren later werd hij gevierd naar aanleiding van 25 jaar priester in Elewijt. Deze gebeurtenissen  waren slechts het topje van de ijsberg voor de waardering die hij genoot.

    Zijn promotie naar een functie met zware verantwoordelijkheden in het bisdom, gevolgd door zijn benoeming tot kanunnik, geven aan dat de kerkelijke overheid overtuigd was dat zijn diep menselijke inzet een waarde had voor de gehele kristelijke gemeenschap van het Aartsbisdom Mechelen-Brussel.

    Bescheidenheid heeft hem hierin steeds gesierd…Inzet en verantwoordelijkheid nemen vond hij het belangrijkste.

    …”

     

    1950 – 16 april : Plechtige Eremis van E.P. René De Laet, Witte Pater.

                  Rene De Laet is een zoon van burgemeester Victor en van Julie Muyldermans.

     

    1950 – 23 april : Monseigneur Van Eynde wijdt de drie nieuwe klokken in.

                De grote klok weegt 969 kg en geeft als toon FA. Zij draagt volgend opschrift :

                Pace reduce campanis restitutis, Nicolai voce Deo gratulantur cives”.

                (Nu de vrede teruggekeerd is en de klokken teruggegeven, danken de burgers

                God door de stem van St Niklaas).

                Haar naam is : Niklaas.

                De kleine klok heeft als naam Jozef en weegt 325 kg, geeft als toon DO en draagt

                volgende opschriften : “Sanctus Joseph Patriae principalis Patronu ac

                secunderius paroeciae O.P.N.” “-Quotidiano pulsu ad Superna evoacre mihi est

                Josepho.-Leest 1950.”  (Heilige Jozef, voornaamste patroon van het vaderland en

                tweede patroon van onze parochie, bid voor ons. Het is aan mij, Jozef, gegeven,

                dem ensen tot het hogere op te roepen door mijn dagelijks gelui.Leest 1950)

                Peter : burgemeester Pieter De Prins, meter : Mevr. Julie De Laet-Meuldermans.

                Deze twee klokken zijn ter vervanging van de twee weggenomen tijdens de

                Tweede Wereldoorlog en die hadden een gewicht van 928 en 234 kg.

                De middenklok was niet weggenomen maar gebarsten en stemde door haar toon

                niet meer overeen met de twee nieuwe. Die klok werd hergoten.

                Zij draagt de naam van Maria, weegt 560 kg en heeft als toon LA.

                Ze heeft dezelfde opschriften als de oude : “Gij, christenen, weest toch

                eendrachtig, Maria rein zal hierin uw bijstand zijn. Leest in eendracht nu zal

                maken Macht, in vele als goede zaken”.

                Peter : Edw. Van Steenwinckel, voorzitter van de kerkfabriek.

                Meter : Mevr. Van den Brande-Piessens.

                In mei 1953 werden deze klokken volledig afbetaald : 123.776 fr.

                (87.000 fr was afkomstig van het ministerie) (DB-1956)

                Op 1 juli 1950 werden de drie klokken electrisch aangedreven, dit voor de som

                van  27.000 fr.

     

    1950 – 13 juni : De gemeenteraad stemde een toelage van 2.000 frank “voor het

                plaatselijk comiteit der jubelfeesten”.

                Reden : “gezien in de maand juli 1950 de veldwachter zal gevierd worden om zijn

                25 jaar dienst als secretaris van de plaatselijke afdeling van de Nationale

                Strijdersbond en zijn 25 jaar dienst als veldwachter der gemeente.”

     

    1950 – 8 augustus : De gemeenteraad stemde voor een heffing ivm afgifte van

                identiteitskaarten : 5 fr. voor het eerste paspoort, 5 fr voor een eerste duplicaat en

                10 fr voor alle volgende duplicaten.

                Personen die onvermogend waren dienden niets te betalen.

     

    1950 – 3 november : Opening van de nieuwe bewaarschool en huishoudschool.

                (DB-1956)

     

    1950 – 17 december : De “Bond der Kroostrijke Gezinnen” huldigde de moeders met

                tien en meer kinderen.

                De viering begon met een mis en ’s namiddags vond de feestzitting plaats in

                “de Rooselaer”.

                De moeders ontvingen een prachtige herinneringsmedaille van de Bond.

                Die werd hun overhandigd door de pastoor en de burgemeester.

                De feestrede werd gehouden door de heer Slaets, gewestelijk afgevaardigde.

                De meisjesschool droeg stukjes voor waarin de “moeder” centraal stond en

                Jan De Decker las een fragment voor van Ernest Claes : “Oorlogsnovellen :

                van een schamel moederke”.

                Na een kort woordje van dhr pastoor en secretaris Alfons Hellemans werden

                de aanwezige moeders en vaders op een koekenfeest vergast.

                (DB-1956)            

     

    1950 – 24 december : Vernieuwing van het dak van kerk en pastorij. Bij openbare

                aanbesteding werden de werken toegewezen aan de heer Clinckart uit Hoboken

                voor de som van 243.539 fr maar gedurende de uitvoering werd deze som

                verhoogd  tot ongeveer 250.000fr. (DB-1956)          

     

    1950 – Op 31 december 1950 telde Leest 1871 inwoners.

     

    1951 – 31 maart : De winter 50-51 heeft een gemiddelde temperatuur van -14°C

                gekend. Zelfs scheepvaart op de Schelde heeft stilgelegen. (KH-GvM)

     

    1951 – 21 april : De benoeming Koninklijk van de fanfare De Vrolijke Vrienden uit

                Hombeek werd gevierd in de zaal Alhambra op 22 april.

                Deelnemers waren Willen is Kunnen uit Zemst-Laar, St.-Cecilia uit Leest,

                St.-Cecilia uit Hombeek-plein, Arbeid Adelt uit Leest en St.-Martinus uit

                Hombeek-dorp. (KH-GvM)

     

    1951 – 21 december : Heuglijke dag voor de fanfare St.-Cecilia.

                Op deze dag werd door de Koning de machtiging gegeven aan de vereniging

                de naam te dragen van “Koninklijke Fanfare Sint-Cecilia”.

                (GvM,12/10/79)                                                                                        

     

    1951 – Op 31 december telde Leest 1858 inwoners.

     

    1952 – De uit Hombeek afkomstige Edward Fierens werd de nieuwe koster van

                Leest. Hij was er geboren op 2 oktober 1930.

                Tot ’56 zou hij deze functie blijven uitoefenen. Tijdens zijn verblijf te

                Leest huurde hij een kamer “bij een weduwe Virginie”.

                Nadien werd hij koster te Rijmenam, waar hij in 1960 trouwde met Lina

                Van Cauwenbergh uit Zaventem.

                (De kosters van Leest. De Band-november 1985) 

     

    1952 – 13 februari – Zitting  Gemeenteraad Leest :

                Aanwezig : burgemeester P. De Prins, schepenen P. Busschot en Th. Maes,

                de raadsleden Jan Van Riet, Victor De Laet, P. Verbeeck, Ferdinand De

                Prins en Remi Spoelders en secretaris Egied Bradt.

                Dagorde : periodieke weddeverhoging van de gemeentewerkman Hendrik

                Fierens.

                Met ingang van 1 januari 1952 werd een periodieke weddeverhoging toegestaan

                van 1.200 frank. De wedde van Hendrik Fierens werd op 47.040 frank gebracht.

     





    02-03-2012 om 12:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto: Frans Robijns, medestichter van de fanfare St.Cecilia, was 50 jaar muzikant. (zie verder)

     

    1949 – Dat jaar bekwam de fanfare St.-Cecilia, in het provinciaal toernooi te Mechelen,

                de promovering naar 2de afdeling.

                (GvM,12/10/1979)

     

    1949 – 16 januari : Stichting van de VROUWENBOND VAN HET HEILIG HART.

                412 leden werden ingeschreven.

                In 1954 was E.H. De Decker proost, M. Rheinhard schrijfster en telde de

                Bond 16 ijveraarsters en 327 leden.

     

    1949 – 5 februari : De gemeenteraad keurde het ontwerp goed, opgemaakt door de

                Provinciale technische dienst, tot het bouwen van een koolkelder en WC aan

                het gemeentehuis.

     

    1949 – 8 april – Gemeenteraad :

                -Grafmaker en kerkhofverzorger Guillaume Symons wordt een jaarlijkse

                vergoeding van 3000 fr toegekend alsmede 50 fr per put.

                -Dokter Stuyck bekomt vanaf het schooljaar 1948-49 15 fr per leerling voor

                het geneeskundig schooltoezicht. (voordien 10 fr)

                -Hendrik Fierens, gemeentewerkman wordt benoemd in vast verband.

                -De C.O.O. benoemde tijdelijke ontvanger Alfons Hellemans in vast verband.

                De Raad bracht gunstig advies uit.

     

    1949 – 14 april : De Kalvarieberg tegen het koor der kerk werd hersteld door de zorgen

                van de familie Peeters uit Mechelen, als nagedachtenis aan haar overleden

                familieleden rustende op het kerkhof van Leest. (DB-1956)

     

    1949 – Mei : Ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de fanfare St.-Cecilia werd

                een grote nationale muziekwedstrijd uitgeschreven waaraan 39 maatschappijen

                deelnamen. Het werd de voorloper van de latere Ceciliafeesten.

                Tegelijkertijd werd ook het gouden jubileum gevierd van Gaston Busschot en

                Frans Robijns, beiden waren 50 jaar muzikant.

                (GvM,12/10/79)

                Zowel Gaston Busschot als Frans Robijns waren medestichter van de fanfare

                St.Cecilia

                Eerstgenoemde was een herenboer op de Leest-Heide en woonde aan de

                Blaasveldstraat. Hij was net als zijn broer Gaston een van de eerste muzikanten

                van de fanfare geweest. Vanaf 1921 was hij gemeenteraadslid en vanaf 1939

                tot 1957 was hij schepen van onderwijs en cultuur.

                Hij wordt ook beschouwd als medestichter van het Boerenfront (zie verder).

                Frans Robijns (zie foto) woonde ook aan de Blaasveldstraat. Hij werd geboren in

                1885 en was op veertienjarige leeftijd bij de eerste twaalf fanfaremuzikanten.

                Hij werd bestuurslid in 1924 en hield dat vol tot 1959.

                Frans Robijns speelde bombardon en hield dat nog vol tot ongeveer 1962.

     

    1949 – 16 mei : Aankoop door de parochie van 40 aren 55 ca grond met schoolgebouwen

                Kouter, gekadastreerd wijk B nr. 448/e en deel van nr. 448/f.

                Koopprijs : 161.650 fr.

                Onkosten van de akt : 23.840 fr.

                Deze school was in 1879 (schoolstrijd) gebouwd.

                In november 1950 verlieten de meisjes voor goed deze school.

                Men besloot aan de lokalen een zaal te bouwen. De eerste omhalingen brachten

                134.210 fr op. Hierna werden nog verschillende omhalingen gedaan.

                Al deze werken kosten meer dan 500.000 fr. (DB-1956)

     

    1949 – 18 augustus – Gemeenteraad :

                -De Raad stemde voor een jaarlijkse toelage van (gemeentelijke toelage) 450 fr

                voor de vrije bestaande bibliotheek der gemeente.

                -Antoon Teuthels, koster te Leest wonende te Hombeek Geysbeekstraat 65/3

                benoemd tot klokluider mits een jaarlijkse vergoeding van 3500 fr.

     

    1949 – september : De K.W.B. vereniging werd te Leest gesticht in september 1949.

                Er werd gestart met 49 leden.

                Onderpastoor De Schutter was hun eerste proost en Albert Van den Branden de

                eerste voorzitter. Hij had Rik Spoelders als secretaris en Gust Mollemans als

                schatbewaarder.

                Emiel Somers, Gerard De Mesmaecker, Karel Van den Branden en Louis De

                Mesmaecker waren de eerste wijkmeesters en ook Frans Lamberts en Willem De

                Schoenmaeker behoorden tot de eerste leden.

                Gedurende de jaren 1945-’49 bestond er een kleine groepering van de KWB,

                er  was echter geen vast bestuur. Tweemaal trachtte men van wal te steken maar

                telkens werden de plannen verijdeld.

                In 1950, n.a.v. het éénjarig bestaan, vond een eerste bestuursverkiezing plaats :

                Louis Verbruggen werd voorzitter, Louis Solie secretaris, Gust Mollemans

                bleef schatbewaarder en Richard Van Praet werd verslaggever.

                De Leestse KWB telde toen 36 leden.        

                In 1954 noteerde men 75 en in 1978 103 leden.

                In 1954 zag het bestuur er als volgt uit :

                Proost : E.H. St. De Decker, voorzitter : Louis Solie, ondervoorzitter : Juul Geens,

                schatbewaarder : Edward Coeckelbergh, verslaggever : Richard Van Praet,

                schrijver : L. Verbruggen.

                Wijkmeesters waren toen : Rik Spoelders, Jozef De Decker, Albert Van

                Rompaey, Albert Van den Brande en Gust Mollemans.   

                Het voornaamste doel van de Katholieke Werknemersbeweging was om haar

                leden de nodige informatie te verschaffen en hun belangen te behartigen.

                Zo werd er tussengekomen in allerlei zaken zoals de toekenning van een

                gemeentelijke bouwpremie, de dwingende vraag om een wachthuisje aan de

                spoorweg dat er ook kwam bij de treinhalte op de Heide, de verbetering van

                fietspaden en straatverlichting...

                Door tussenkomst van de KWB bekwam de Leestenaar een gemeentelijke

                geboortepremie vanaf het derde kind.

                Ook het godsdienstige, het sociale en de vrijetijdsbesteding werden niet vergeten.

                Enkele traditionele activiteiten (opgetekend in 1978) :

                kaartprijskamp tijdens de winterperiode, paasrecollectie, KWB-reis in september,

                teerfeest in october, rondgang Sint-Niklaas in december gevolgd door een Bal.

                Volleybal , verbond KWB – tornooien, voetbal : deelname aan het

                “Sinksentornooi” van SK Leest.

                In 1957 gingen ze met 35 naar de Zesdaagse van Antwerpen.

                In 1959 kende de zogenaamde “Kapellekensactie” veel succes.

                Voor 100 frank konden de Leestenaars bij de KWB kapelletjes met de Maagd

                Maria bestellen om ze aan hun gevels te bevestigen.

                In 1972 konden KWB-ers deelnemen aan zwemlessen en kaartwedstrijden.

                In 1974 werd in de schoot van de Leestse KWB een volleybalploeg opgericht,

                dat werd 10 jaar later, samen met het 35-jarig bestaan luisterrijk gevierd.

                Het dagelijks bestuur zag er in 1982 als volgt uit :

                Voorzitter : Alfons Geerts, ondervoorzitter : Theo De Prins, secretaris : Johan

                Vandeputte, penningmeester: Jozef Lauwers en verslaggever : Gustaaf Publie.

                In1984, werd door enkele KWB-jongeren gestart met een zaalvoetbalploeg.

                De leden ontvingen ook het maandblad “Raak”.

                Nationaal telde de KWB in 2003 90.000 leden waaronder 12.000 bestuursleden.

                KWB Leest telde dat jaar 120 leden waarvan een twintigtal kernleden.

                Dat waren :

                De Croes-Wouters, Esptweg 69.

                Theophiel De Prins, Alemstraat 8.

                Jo De Smet, Hoogstraat 240 Duffel.

                Franz-Johann Gieselink, Ten Moortele 37.

                Marc Lamberts, Juniorslaan 27.

                Alfons Leemans, Blaasveldstraat 24.

                Dirk Polfliet, Elleboogstraat 26.

                Gustaaf Publie, Juniorslaan 15.

                Jean-Pierre Publie, Elleboogstraat 24.

                Raphael Scheers, Dorpstraat 11.

                Geert Selleslagh,Wagenmaekersstraat 16.

                Frans Teughels, Blaasveldstraat 30.

                Frans Thomas, Elleboogstraat 3.

                Jan Tiri, Cecilialaan 12.

                Louis Vloebergh, Winkelstraat 28.

     

    1949 – Einde ‘49 telde Leest 1861 inwoners.

    02-03-2012 om 07:10 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    1948 – 31 juli : Leo Jozef Cornelia De Schutter werd onderpastoor te Leest.

                Hij was geboren te Ekeren op 24 september 1923. Hij zou niet lang in Leest

                verblijven, op 1 november 1950 werd hij onderpastoor in de St.-Martinus

                parochie te Zaventem.

     

    1948 – 19 september : Een historische stoet trok door Mechelen bij de 150ste verjaardag

                van de Boerenkrijg. De stoet was georganiseerd door het Davidsfonds.

                De inbreng van Leest bestond uit twee taferelen uit het leven van pastoor Simon

                De Heuck en stond onder leiding van Alfons Hellemans met de medewerking van

                ”Rust Roest” en de B.J.B.

     

    1948 – 1 oktober : De gemeenteraad bracht gunstig advies uit op de vraag van de

                “Provinciale en Intercommunale Drinkwatermaatschappij der provincie

                Antwerpen”, waarbij het gemeentebestuur verzocht werd machtiging te

                verlenen op het grondgebied der gemeente tot het aanleggen van een

                waterleiding van 400 m doormeter kruising met de geklasseerde waterlopen nr. 1

                Aabeek en nr. 8 grote Bleukensloop.

     

                In dezelfde zitting verleende de Raad een toelage van 25.000 fr aan de Eerwaarde

                Zusters Annonciaden van Huldenberg tot het bouwen van klaslokalen.

            

                Mevr. Wed. Spinnael Verbruggen uit de Tisseltbaan als kuisvrouw der

                gemeenteschool aangesteld mits een vergoeding van 1000 fr per klas, hetzij

                6000 fr voor 6 klassen per jaar. Dit in vervanging van Mevr. Van Baelen-

                Spoelders die ontslag had genomen.

     

    1948 – 3 december – Gemeenteraad :

                “...De Raad, gezien onze beslissing van 4/10/1947 waarbij besloten werd aan

                particulieren die de electriciteitsuitbreiding willen doen van hun ver afgelegen

                hoeven, een gemeentelijke toelage te verleenen tot financiering dezer werken;

                gezien het voorstel gedaan aan al de particulieren door E.N.B. aan die nog

                niet aangesloten zijn met het electrisch net en waarvan het College van

                burgemeester en schepenen in kennis werd gesteld bij brief van 16/11/1948;

                overwegende dat met de aansluitingen van verleden jaar de waarborg volgens

                het bestaand contract merkelijk werd verminderd, namelijk van 3692,50 fr

                werd teruggebracht tot 2703,50 fr bij het volgend jaar;

                overwegende dat het beter is tussen te komen in de financiering dezer

                uitbreidingen dan het bestaande contract uit te breiden en de waaarborg te

                bereiken, terwijl de uitbreiding van het vroegere aangegane contract de lasten

                der gemeente zou verzwaren, om deze redenen besluit :

                aan de inwoners die de electriciteitsyuitbreiding van hun verafgelegen hoeven

                laten uitbreiden en hieronder vermeld een gemeentelijke toelage te verlenen

                tot de uitbreiding van het electrisch net, als volgt :

                1. Slachmuylsers Emiel, Kapellebaan  4575 fr

                2.Schaerlaeken Melanie, Kapellebaan  5310 fr

                3. Van den Brande Kamiel, Tinneschuurstraat 5103 fr

                4. Weduwe Scheers, Tinneschuurstraat 5103 fr

                5. Van Aken Alfons, Kouter  4710 fr

                6. Verbeeck Jozef, Juniorslaan 3480 fr

                7. Fierens Victor, Juniorslaan 3480 fr

                8. Van Meerbeeck Jean, Juniorslaan  3240 fr

                9. Geerts kinderen, Grote Heide, 5373 fr

                10. De Muyer Leonard, Grote Heide 5373 fr.

                Samen : 45.747 fr”

     

                In geheime zitting werd een wijziging aan de wedden van het gemeentepersoneel

                gestemd. Deze nieuwe barema’s zouden gelden vanaf 1 juli 1948.

     

    1848 – Einde 1948 telde Leest 1864 inwoners.

    02-03-2012 om 06:07 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                Bij haar 55-jarig bestaan in 2003 stond de Chiro van Leest, “de Zenedijkers”als

                grootste jeugdvereniging van de gemeente voor een belangrijke opvoedende taak.

                Elke zondag vanaf 14 u liepen de hemen vol enthousiaste kinderen die door een

                sterk team van leidingsmensen begeleid werden i.s.m. hun volwassen begeleiders.

                Proost was Dirk De Gendt en VB  Ben Jacobs, Kleine Heide 31.

                Hoofdleiders : Wim Slachmuylders (Juniorslaan 16) en Stijn Van den Eede

                (Keepstraat 4)

                Andere verantwoordelijken van de jongens :

                Sloebers : Wout Vermeeren, Steven De Wit en Stijn Van de Voorde.

                Speelclub : Stijn Van den Eede en Tim Bruggeman.

                Rakkers : Stijn Van den Broeck en Benny Sintebin.

                Toppers : Jelle Van Cauwenbergh en Wietse Van Daele.

                Kerels : Nick Publie en Jef Van Daele.

                Aspiranten : Gert Huysmans, Wim Slachmuylders en Pieter Van Waeyenberghe.

     

                Meisjeschiro           

                Gegroeid vanuit de “Landelijke Jeugd” kwam in 1963 de officiële start voor

                de meisjes, onder leiding van Hilda Silverans en Reinhilde Verbruggen.

                In 1973 was het ledenaantal van de meisjeschiro aangegroeid tot 70 en in

                ’72 gingen ze met 55 op bivak.

                In 1973 zag de leiding van de meisjeschiro er zo uit :

                Speelclub : Agnes Lamberts en Marleen Huysmans.

                Kwiks : Mieke Sneyers en Wikke Lauwers.

                Tippers : Maria Lamberts en Myriam De Laet.

                Tiptiens : Gerd De Prins en Lilianne Alewaters.

                Aspi’s : Greet Verbeeck.

                In 1980 begonnen ze hun nieuw chirojaar met 106 meisjes.

                De allerjongsten waren toen ondergebracht onder “de prutskes” en hun leidsters

                waren Chris De Smet, Veerle Van Assche en Els De Maeyer.

                De “speelklubbers” werden geleid door Bea Lamberts en Ingrid Vets.

                Lief Lamberts, An Polfliet en Kris De Smet ontfermden zich over de “kwiks”.

                De leiding van de “tippers” was in handen van Renild Segers, Krista De Prins,

                en Mia Lamberts.

                Vera en Frie De Prins namen de “tiptiens” onder hun hoede en de “aspi’s” werden

                geleid  door Lus Van Roy (die tevens hoofdleidster was), Rita De Maeyer (tevens

                hulphoofdleidster) en Mie Lefever.  

                Meisjesleiding 2003 :

                Proost : Dirk De Gendt. VB : Peggy Siccard.

                Hoofdleidster : Ann Slachmuylders.

                Andere verantwoordelijken :

                Prutsen : Ann Selleslagh en Leen Leemans.

                Speelclub : Lesley Selleslagh en Kathleen Lamberts.

                Kwiks : Ann Slachmuylders en Annelies Rodet.

                Tippers : Tina Vanden Eynde en Loes Lemmens.

                Tiptiens : Kelly Goossens en Nathalie Spruyt

                Aspiranten : Katrien Leemans en Julchen Neefs.                      

     

                (Bronnen : Diverse jaargangen van De Band,GvM, 22/1/1973, 24/1/1978,

                1/10/1987, 5/10/1987,folders)

     

     

    1948 – 15 juni – Gemeenteraad :

                “...De Raad besluit een contract met de stad Mechelen af te sluiten mits een

                jaarlijkse bijdrage van 2,50 fr per inwoner en een vast recht van 1000 fr per

                oproeping, als lid van het gewestelijk brandweerkorps Mechelen.”

     

    1948 – 6 juli : Bij het B.J.B. sportfeest in Leest haalde de afdeling van Hombeek de

                eerste prijs in het koordtrekken. In de acht andere proeven liep het voor

                de Hombekenaars slechter af. Ze werden laatste van de negen deelnemende

                groepen. (KH)

     

    1948 – 29 juli :  In de zitting van de gemeenteraad kreeg Hendrik Fierens een vaste

                benoeming als gemeentewerkman. Hij vervulde deze functie van 1/1/1937.

    02-03-2012 om 05:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto :  einde jaren ’50. De processie passeert de Scheerstraat. Ook de Chiro was van de partij.

               

                De Chiro te Leest

                Toen in 1948 de Leestse jongenschiro officieel boven de doopvont werd

                gehouden, was dit plan van stichting reeds veel vroeger gerijpt.

                ’s Zondags werd de Leestse jeugd verplicht naar de “catechismus” te komen en

                omdat de verveling soms toesloeg besloot E.H. De Schutter om op de

                zondagnamiddagen maar wat spellekens en ontspanning te geven.

                Zo ontstond de Leestse jongenschiro.  

                                 

                Jan De Decker en Gaston Keulemans waren de eerste groepsleiders.

                Laatstgenoemde zou in 1956, na 8 jaar dienst, afscheid nemen.

                Als hemen hadden de chirojongens de lokalen van de vroegere meisjesschool

                in de Kouter.

                Onder  de leiders Juul Muysoms en Miel Polfliet was Stany De Decker proost.

                Hij was het die de grondslag legde van de nieuwe chirolokalen.

                Met de Franciscamer pater Clementiaan en pater Omer stond de Leestse chiro

                onder de invloed van de “Bruine Paters” van Mechelen.

                De grote verhuis naar de nieuwe lokalen gebeurde in 1960, onder

                hoofdleider Louis Vloebergh, Eddy Beterams en proost Verbiest.   

                In 1954 was Emiel Polfliet groepsleider, leiders waren toen Louis Vloebergh,

                Juul Muysoms, Karel Fierens, Eddy Beterams en Gaston Keulemans.

     

                Toen Miel Polfliet, op 4 april 1956, in het huwelijk trad met de BJB-leidster

                Mariette Coeckelbergh, was dat te Leest een heuse gebeurtenis.
                Zijn laatste woorden als leider werden nadien nog vaak herhaald : “In een geest

                van kameraadschap bouwen wij samen aan het onvoltooide monument : de

                chiro.”

                Dat jaar telde de Leestse jongenschiro 60 leden. Louis Vloebergh, Eddy Beterams

                en Gaston Keulemans waren het langste lid.

                Op het einde van 1956 werd een georganiseerde recrutering gedaan in de enige

                wijk van Leest die ondervertegenwoordigd was : de Heide.

                Met succes en het ledenaantal steeg boven de 70.

                Datzelfde jaar verstevigden Jos Verlinden en Ferdy Polfliet de rangen der leiders,

                evenals Jos De Smet en Jan Vloebergh die de burchtknapen onder hun hoede

                namen en nam leider Juul Muysoms ontslag als groepsleider. Hij werd opgevolgd

                door leider Louis Vloebergh.

                Op datum van 16 augustus 1954 kan u in deze kronieken een volledig verslag

                van een chiro-bivak meemaken. Auteur : Louis Vloebergh.

                In 1957 kwam Guido Hellemans het leiderskorps vervoegen. De groep zag

                er toen als volgt uit :

                Burchtknapen (hadden hun plechtige communie nog niet gedaan) : 36 jongens en

                3 leiders : Eddy Beterams, Jos Verlinden en Guido Hellemans.

                Knapen : 17 jongens en 3 leiders : Jan Vloebergh, Rik Van den Vondel en Jos De

                Smet.

                Kerels : (boven de 14 jaar) 12 jongens en 3 leiders : Louis Vloebergh, Freddy

                Peirs en Ferdy Polfliet. Louis Vloebergh was groepsleider.  

                Na hoofleider Karel De Borger deden de paters Assumptionisten van Kapelle-

                op-den-Bos te Leest hun intrede met pater Karel Van Aken.

                De speelclub, de jongste en de 5de afdeling van de chirojongens, werd opgericht

                onder hoofdleider Roger Silverans in 1967.

                Na hem werden Mark Leemans en Mark Lambrechts hoofdleider.

                In 1973 bij de viering van het zilveren jubileum telde de vereniging 80 leden.

                De leiding van de jongenschiro zag er toen als volgt uit :

                Speelclub : Guido Mollemans.

                Rakkers : Frans Lamberts

                Toppers : Marc Lamberts en Luc De Prins.

                Kerels : Frans De Decker en Frans Huysmans.

                Aspi’s : J. Van den Heuvel.

                Dat jaar, 1973, startte de eerste jeugdcross, initiatief van o.a. Jan Van den Heuvel,

                Frans De Decker, Gert De Prins en Liliane Allewaters en simultaan werd VEVOC

                (Vereniging van Oud-Chiroleden) gesticht.

                Aanvankelijk gestart met enkele idealistische oud-chiroleiders groeide deze

                vereniging tot 200 leden.

                Bedoeling van Vevoc was en is nog steeds een morele en daadwerkelijke steun

                te geven aan de plaatselijke Chiro-afdelingen en er werd naar getracht

                activiteiten te organiseren waarbij zoveel mogelijk Leestenaren kunnen betrokken

                worden.   

           

    02-03-2012 om 05:57 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto : Eén van de oudste foto’s van de Leestse Chiro, genomen tijdens een bivak in Velm.

               Rechts onderaan medestichter Jan De Decker.

     

    1948 – September : Stichting Jongenschiro te Leest

                In samenwerking met Jan De Decker en de Hombeekse leiders J. Daelemans en

                Troch stichtte onderpastoor De Schutter de Leestse jongenschiro.

     

                De Chiro

                Chiro : van de Griekse letter x (chi) en r (ro), beginletters van Christos, ontstond

                in feite veel vroeger dan het jaar 1934 waarop de beweging uitgesproken als

                Chiro naar buiten trad.

                Chiro ontstond uit de katholieke patronaten waarvan de vroegste sporen terug te

                vinden zijn in de arbeiderswereld van Gent in 1850. Zowat in alle steden in

                Vlaanderen rezen de patronaten vanaf dat jaar, meestal onafhankelijk van

                mekaar, in de verschillende parochies als paddestoelen uit de grond.

                Ze werden geleid door sociaal bewogen parochiegeestelijken en hadden de

                “godsdienstige, geestelijke en huishoudelijke” vorming op het oog van jongeren

                -meisjes zowel als jongens- uit de volksklasse.

                Aanvankelijk heette de beweging trouwens “Chiro van het Verbond der

                Patronaten van Vlaanderen”.

                Vanaf 1934 ging Chiro zich meer en meer zelfstandig profileren.

                Geheel in de geest van tijdsvernieuwing, nieuwe orde en romantiek, kenmerkend

                voor de jaren dertig, ontstond ook een totaal nieuw vocabularium. Het heette niet

                langer meer in verouderde termen van patronaatsjongen, patronaatsactiviteiten,

                patronaatsbestuurder maar : Chiro-kerels, Chiro-actie, Chiro-leider.

                Trouw en ridderschap weerspiegelden zich in nieuwe slogans zoals : “Aan

                Christus-Koning, Trouw !”

                De vader van deze vernieuwde beweging in de schoot van de Vlaamse Patronaten

                was de Antwerpse priester Jos Cleymans, die toen algemeen secretaris was van

                het Jeugdverbond voor Katholieke Actie (JVKA).

                Hij wou een moderne invulling geven aan de oubollige patronaatsbeweging.

                Cleymans introduceerde nieuwe elementen zoals spelen in de openlucht, de

                Christus Koninggedachte, de banier met de Griekse letters Chi en Ro, het

                Chiro-uniform en de kentekens.

                Chiro kwam resoluut op voor godsdienstige en pedagogische vernieuwing.

                WO II versnelde het proces van afbraak van de patronaten maar vertraagde de

                groei van de Chiro.

                Van 1940 tot 1944 werd gewerkt in de illegaliteit, want de Duitse bezetter had

                alle werking van de meeste jeugdorganisaties verboden.

                Door vele mensen scheef bekeken wegens de wat militairistische aanpak zou

                het tot 1950 duren voor de beweging echt groot werd.

                In de naoorlogse periode kende Chiro een ware explosie. Van jaar tot jaar nam het

                ledenaantal toe. Een absoluut hoogtepunt werd bereikt in 1975 toen de beweging

                was uitgegroeid tot 120.000 leden.

                Maar van dan af begonnen de schokgolven van revolutionaire vernieuwing en

                maatschappijkritische ingesteldheid van het einde van de woelige jaren zestig

                pas voor goed massaal naar de basis door te dringen en ging het steil bergaf.

                Dat had ook te maken met een spectaculaire daling van het geboortecijfer in

                Vlaanderen.

                Bij de aanvang van de jaren ’80 was Chiro compleet verwaterd tot vrijblijvende

                afzonderlijke spel- en bezigheidsclubjes, die, vrij ongedisciplineerd, elk hun

                eigen weg gingen, inspelend op plaatselijke toestanden en situaties.

                Van een samenhangend, zinvol en inhoudelijk geheel was nauwelijks nog sprake.

                Ontkerstening en secularisatie trokken ook hier diepe sporen.

                De accenten lagen vooral op het maatschappelijk gebeuren, op een kritische

                ingesteldheid, op vrede, gastarbeiders, sexualiteit, emancipatie, democratisering,

                relatiebeweging, Derde Wereld.

                Aan godsdienstvorming en –verdieping werd nauwelijks nog tijd besteed.

                Nadat Chiro jarenlang in de Vlaamse jeugdorganisaties vooraan had gestaan als

                een “voorhoede van de Kerk” was dit geleidelijk afgezwakt tot “kerkelijk niet,

                katholiek wel”, later tot “katholiek niet, christelijk wel” en uiteindelijk tot

                “christelijk niet, evangelisch wel”.

                De maatschappij evolueerde in al haar geledingen pluralistisch.

                De jongeren kregen het moeilijker, vroeger leek alles immers vanzelfsprekend,

                toen  stelden de gelovigen zich weinig vragen.

                Een groeiende aandacht ging nu naar de parochiegemeenschap.

                Chiro speelde ook in op de parochiale jeugdzorg. Het teloorgaan in veel groepen

                van de priester, eerst bestuurder, dan proost, werd nu opgevangen door het

                inzetten van de zogeheten V.B. of veebee, de volwassen begeleiders, veelal

                jonggehuwden, oud-chiro’s, die zich voor één of twee jaar engageerden om de

                groep niet te leiden maar te begeleiden.  

                Ook politiek werd niet uit de weg gegaan.

                In 1987 verklaarde nationaal leider Jan Maertens aan Gazet van Antwerpen :

                “Als jongerenbeweging durven wij standpunten in te nemen zo bv. inzake

                bewapening, vrede, apartheid.

                In essentie is ons doel nog steeds hetzelfde gebleven : de jongeren helpen

                opgroeien tot volwaardig menszijn, er gemeenschapsmensen van maken en geen

                egoïsten...”

                In 2003 was Chiro nog steeds de grootste Vlaamse jeugdbeweging met zo’n

                100.000 leden.

                Bekende Oud-Chiro-leden waren o.a.Willy Kuypers (Oud-parlementair en

                burgemeester van Herent), Paul Akkermans (Oud-Minister in de Vlaamse

                Regering), Nelly Maes (Volksvertegenwoordigster), Paul Van Grembergen

                (Oud-Minister) en Lode Bertels (Oud-senator en burgemeester van Brasschaat).

     

    02-03-2012 om 05:51 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    01-03-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Foto : voorlopige leerkracht Juul Florentijn Teughels.

    1947 – 1 januari : De zitpenningen van de raadsleden worden vanaf heden op 100 fr

                gebracht. (GR-28/4/1947)

                De wedde van de burgemeester werd vastgesteld op 10.000 fr per jaar en de

                schepenen 3.000 fr per jaar.

     

    1947 – Op 14 april overleed Jozef Rheinhard, koster-organist der parochie sinds

                 1/5/1916.

                Jozef Rheinhard was geboren te Mechelen op 23/2/1879.

     

    1947 – 28 april – Gemeenteraad :

                “...8e punt. Benoeming der leden van de C.O.O.

                De Raad in geheime zitting gaat over tot de stemming van vijf titelvoerende leden

                waarvan de uitslag luidt :

                Diddens Constant       10 geldige stemmen

                Piessens Frans            5 geldige stemmen

                Lauwens Louis            4 geldige stemmen

                Silverans Karel           4 geldige stemmen

                De Wit Louis               4 geldige stemmen

     

                De plaatsvervangers werden alzo verkozen :

                Polspoel Frans            6 geldige stemmen

                Potoms Gustaaf          5 geldige stemmen

                Diddens Louis             4 geldige stemmen

                De Prins Ferdinand    4 geldige stemmen

                Schaerlaeken Victor   4 geldige stemmen

                De Smet Edward        4 geldige stemmen

              

                Als 2de plaatsvervangers werden verkozen :

                Beullens Constant      4 geldige stemmen

                Somers Emiel             4 geldige stemmen

                Van Beersel Jozef       4 geldige stemmen”.

     

                9e Punt – Tuchtactie tegenover de heer De Leers.

                Besloten werd de heer De Leers ter beschikking te stellen bij ordemaatregel met

                een wachtwedde gelijk aan de helft van de laatste activiteitswedde.

                “...9e punt : tuchtactie tegenover den heer De Leers onderwijzer schoolhoofd.

                De Raad in geheime zitting : gezien de handelingen van den heer De Leers tijdens

                de bezetting groote opspraak hebben verwekt bij de bevolking en bij de

                schoolgaande jeugd, gezien uit het onderzoek is gebleken dat den heer De Leers,

                tijdens de bezetting propaganda heeft gemaakt voor den vijand en dat hij

                Duitschgezind was, gezien den heer De Leers als lid is uitgesloten van den

                N.S.B. uit Leest alsook uit den invaliedenbond te Mechelen.

                Gehoord den heer De Leers in zijn middelen van verweer uiteengezet door hem

                zelf ter zitting waarvan hij weigert een verklaring op te stellen en te teekenen.

                De Raad gaat over bij geheime stemming tot het ja of niet toepassen van een straf,

                namelijk ter beschikking stelling bij ordemaatregel met een wachtwedde gelijk

                aan de helft van de laatste activiteitswedde.

                Er werden 9 witte briefjes uitgedeeld aan de negen tegenwoordig zijnde

                raadsleden.

                Na een pauze werden alle briefjes ingezameld, nageteld en geopend ;

                De uitslag luidt als volgt, ja : vijf briefjes en vier witte briefjes.

                Bijgevolg werd besloten den heer De Leers ter beschikking te stellen bij

                ordemaatregel met een wachtwedde gelijk aan de helft van de laatste

                activiteitswedde.

                Kennis van deze beslissing zal aan den heer De Leers gegeven worden.

                Afschrift dezer zal ter goedkeuring aan de Bestendige Deputatie overgemaakt

                worden.

                Waren aanwezig op deze Raad : burgemeester Petrus De Prins, schepenen P.

                Busschot en Th. Maes en de raadsleden Jan Van Riet, Victor De Laet, Ernest De

                Win, Petrus Verbeeck, Ferdinand De Prins en Remi Spoelders.  

     

    1947 – 4 oktober  : De beslissing van het College wordt bekrachtigd door de

                gemeenteraad  betreffende de aanstelling als voorlopige leerkracht van de

                gemeentelijke jongensschool  van Juul Florentijn Teughels.

     

                In dezelfde gemeenteraad stemde de raad voor een vergoeding van 900 fr per jaar

                voor onderhoud van rijwiel en 300 fr voor schoenen voor de veldwachter.

     

    1947 – Einde 1947 telde Leest 1857 inwoners.

     

     

    01-03-2012 om 18:59 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1947 – Pieter De Prins werd burgemeester en dit tot 1958.

                Jan De Decker nam van hem voor “De Band” in april 1954 volgend intervieuw

                af :

                “...de vermoeide ogen van de zeventiger kregen een sterke glans toen hij sprak

                over zijn prilste jeugd en over het leven aan de ouderlijke haard in de landelijke

                gemeente Meise, alwaar hij op 30 september 1885 werd geboren als eerste kind

                van een landbouwersgezin.

                Als oudste van negen (vier jongens en vijf meisjes) moest hij hard werken.

                Op 16-jarige leeftijd 10 hectaren oogst mee helpen pikken met de hand is

                voorwaar geen kleinigheid, evenmin als stenen bakken voor boerderijen en

                huizen.

                Toen hij dit aanstipte tuurde hij door het raam, als met weemoed kijkend naar

                z’n zonen die werkten op het erf, terwijl hij met zijn verweerde handen, die

                spreken van lange jaren onverpoosde moeizame arbeid, de poes streelde die

                ronkend op z’n schoot te slapen lag...

                Ja, allen zijn zonen : fllinke twijgen aan ’n sterke stam ontsproten. Zo weet hij

                het bedrijf in veilige handen.

                Starend door het raam, als zocht hij naar een ver uitzicht over landen en weiden

                en ruimte en tijd, vertelde de burgemeester ons over de oorlog 1914-18.

                In 1914 kocht vader De Prins een hoeve te Ramsdonk. Daarna moest men

                vluchten gaan, alles achterlatend, ook de koeien in de stal.

                Pieter verbleef gans de oorlog in Frankrijk en diende er de boeren voor 1,25 fr

                per dag. Eindelijk kon hij dan terugkeren en bracht zeven vaarzen en een veulen

                mee : een treinreis van 17 dagen.

                Daarna ging hij nog eens terug en kwam te paard af van Cherbourg in 8 dagen.

                Pieter De Prins huwde met Cornelia Maria Meskens uit Wolvertem, die er op

                14 februari 1889 werd geboren. (zij overleed  op 23/9/1972)

                Dit huwelijk schonk hen zeven kinderen : Marcel, Frans, Jan, Julia, Maria, Albert

                en Mariette.

                In 1921 kocht hij de “Rendelbeekhoeve” van graaf de Bethune.

                In 1944 werd hij tot burgemeester van Leest benoemd, tevoren was hij eerste

                schepen...”

     

                Een edel mens ging heen !

    “Het verscheiden van wijlen de heer P. De Prins, Ere-Burgemeester, viel als een donderslag in de gemeente, het was dan toch nog zo snel gegaan, nadat iedereen mocht verhopen hem nog lang te mogen behouden.

     

    Het was den ook op vrijdag 8 april j.l. dat onder een grijze hemel en bij motregen, zijn vrienden hem op de lange tocht vergezelden en onder “treurmuziek” ter kerke gingen.

    Honderden woonden de kerkelijke dienst bij in de parochiale kerk van St.-Niklaas, waar het stoffelijk overschot stond opgebaard, omringd door brandende kaarsen en een enorme bloemenkrans vanwege de K.F. St.-Cecilia ter nagedachtenis en huldeblijk aan hun overleden Ere-Voorzitter.

     

    Een massa volk toog ten offer waaraan geen einde scheen te komen, om dan bij het zingen van het “In Paradisum” naar zijn laatste rustplaats te gaan, aan de zijde van zijn voorganger Voorzitter der Fanfare wijlen F. Piessens.

     

    Na de laatste gebeden aan het open graf werd respectievelijk door de heer Emiel Verschueren, burgemeester en de heer August Lauwers, secretaris van de K.F. St.-Cecilia

    een lijkrede uitgesproken, die wij graag in “extenso” laten verschijnen, omdat daaruit ten overvloede zal blijken hoezeer hij werd aangezien door hen, die zijn vrienden waren.

    Het was voor beiden een zeer droeve opdracht en plicht zich voor de laatste maal tot hem te richten, die hun stem hoorde van uit de Hemel, waar hem reeds de beloning was ten dele gevallen, die gegeven wordt van hen, waarvan kan getuigd worden : hij was een edel mens !

    De heer burgemeester sprak in naam van het gemeentebestuur, alsmede in naam van de bevolking volgende zeer inslaande rede uit :

    “Dames en heren, voor het gemeentebestuur is het een pijnlijke plicht hier vandaag een onvoorziene hulde te brengen aan degene die ons voor altijd verlaat, oud-burgemeester Pieter De Prins.

    Niettegenstaande zijn wankelbare gezondheidstoestand van voor enkele maanden, was hij de laatste dagen erg verbeterd, zodat niets een zo plotseling afstervern liet voorzien.

    Maar helaas, de dood daagt op zonder waarschuwen en slaat onmeedogend toe.

    Onze vriend is heengegaan. Nooit meer zullen we zijn sympathieke stem horen. Zijn bekend figuur is voor altijd verdwenen.

    Hij was een eenvoudig en hartelijk mens, vrij en ongedwongen in zijn gezegden en bedoelingen.

    Hij nam zijn publiek-ambt ter harte en volbracht het met alle toewijding. Hij was energiek trouw aan zijn ideaal, en wist iedereen door zijn liefde en gulheid over te halen.

    Maar hij was bovenal een mens vervuld met humanitaire gedachten en brede opvattingen. Iedereen onthaalde hij met dezelfde bezorgdheid, dezelfde voorkomendheid. Zijn opgang dankte hij aan zichzelf, aan zijn onverpoosd werk.

    Dank aan zijn volharding en zijn oprechtheid, tegenover allen wist hij het te brengen : eerst tot gemeenteraadslid, dan tot schepen om te besluiten met burgemeester, ambt dat hij gedurende tien jaar met toewijding heeft vervuld ten bate van de gemeente.

    Sinds 1959 genoot hij een welverdiend rustpensioen.

    Wij allen hier aanwezig, betreuren ten zeerste dat dit rustpensioen niet langer heeft mogen duren.

    Dat hij evenwel gerustgesteld weze, de tegenwoordigheid van zovele collega’s, dorpsgenoten en vrienden is een bewijs van menselijke solidariteit, die later haar daadwerkelijke weerklank zal hebben.

    Hij mag in vrede rusten, hij die met zijn hulp zoveel deed om de welstand onzer medeburgers en dorpsgenoten te verbeteren. Aan ons is het geboden, zijn werk voort te zetten door te trachten zijn sporen te volgen op de weg der ware broederlijkheid en naastenliefde.”

     

    Na deze rede nam de heer Lauwers, namens de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia het woord, om dezes medevoelen aan de bedroefde familie te betuigen, en zulks in volgende bewoordingen :

    “Beste vriend Pieter, achtbare familieleden, waarde omstaanders.

    Het is met de grootste aandoening dat ik mij als secretaris van de K.Fanf. St.-Cecilia en als tolk der gevoelens van al onze muzikanten en leden eerbiedig nederbuig over het stoffelijk overschot van onze zeer beminde Ere-Voorzitter Pieter De Prins.

    En ik ben er zeker van dat gij ons hier vandaag verwacht had om u een laatste vaarwel toe te sturen.

    Vervuld met de innigste medegevoelens bieden wij aan zijn ontroostbare echtgenote en naastbestaanden de verzekering van onze deelneming in hun smart.

    (...)

    Van onze vriend Pieter De Prins mag gezegd worden dat hij een groot mens is geweest.

    Inderdaad een schoon en edel mens leefde in een ietwat tengere gestalte.

    Eenvoud was zijn adel, tot de eenvoudigsten ging ook zijn hart.

    Aan het hoofd van zijn gezin heeft hij eerlijk en volhardend de strijd van de voorbeeldige familievader gestreden, daarom dat wij hulde brengen aan dit werkzaam leven.

    Uw ambt van voorzitter dat gij meer dan 25 jaar aan onze Fanfare hebt vervuld was dit van een begrijpend, plichtsvol en rechtschapen man. Met hart en gedachten zijt gij steeds onze vereniging trouw gebleven, zo ook zullen wij uwe gedachtenis in ere houden.

    Gij waart ook een goed kristen mens met een uitgesproken voorliefde voor de zwakken en verdrukten, want ontelbaar zijn de vrienden die bij u baat en steun hebben gevonden.

    Onze vereniging zal U, aan wien we zoveel dank verschuldigd zijn nooit kunnen vergeten.
    Voortaan zal uw lichaam rusten hier op dit oude kerkhof, volgens uw laatste wilsbeschikking, zij aan zij, van uw goede vriend en trouwe kameraad, waarmee ge in de schoot van onze Fanfare St.-Cecilia zovele gelukkige dagen hebt gekend.

    Samen zult gij van in den Hemel de voorspraak bij den Heer afsmeken om heil en zegen over onze vereniging te laten neerkomen.

    Beste vriend Pieter, wij danken U een laatste maal, diep gemeend, voor al het edelmoedige, het goede en het schone dat gij voor onze maatschappij gepresteerd hebt.
    Rust zacht in vrede, en tot weerzien in den Hemel !” 
                     

     





    01-03-2012 om 18:46 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    1946 – Antoon (Tony) Teughels (° 1927, + 1985) werd koster en dit tot 1952.

                Na Rheinhard kende Leest nog enkele tussenkosters, die slechts een paar

                jaar aanbleven en daarna elders hun geluk gingen zoeken.

                Tony Teughels was te Leest geboren op 13 maart 1927 als zoon van

                Door uit “de Roozelaer” en van Emma Blommaert.

                Hij overleed op 24 mei 1985 bij de zusters Franciscanessen in de Mechelse

                Katelijnestraat.

                (De kosters van Leest, De Band-november 1985)

     

    1946 – 31 januari : Aangifte van aardappelen.

                “Alle landbouwers worden verzocht donderdag a.s. op het gemeentehuis aangifte

                te doen van de hoeveelheid aardappelen die zij nog kunnen leveren.

                Zelfs indien zij niets meer over hebben, moeten zij zich nog aanbieden om zulks

                te bevestigen.” (KH-GvM)

     

    1946 – 11 februari : “Achterblijvers : maandag a.s. uitreiking der zegels van de nieuwe

                periode aan de niet-producenten die nog niet om hun zegels kwamen.

                Medeische getuigschriften, afgeleverd tot het bekomen van 50 kg kolen, moeten

                den derden dag na de aflevering op het gemeentehuis binnengebracht worden.”

                (KH-GvM)

     

    1946 – 27 februari – Eerste gemeenteraad van 1946.

                Die werd bijgewoond door Petrus De Prins, burgemeester, Prosper Busschot, Joh.

                Nuytkens, schepenen, Karel Silverans, Victor De Laet, Frans Boonen, Jozef

                Apers en Henri Verbeeck, raadsleden en Frans Huysbrechts d.d. secretaris.

               

                -Eedaflegging van nieuw raadslid Henri Verbeeck.

                -Herzien beslissing van 2 november : “Gezien zijn bijzonderen geestestoestand,

                voortvloeiende uit zijn verwondingen opgeloopen tijdens den oorlog 1914-18, en

                hij maar gedeeltelijk verantwoordelijk is voor zijn daden gesteld tijdens de

                bezetting, besluit bij algemeen stemmen den heer De Leers te ontzetten uit zijn

                ambt met rustgeld.”

                -Johannes Nuytkens verkozen tot schepen met 8 stemmen op 8.

                -De Raad zal de provinciegouverneur verzoeken de nodige stappen te doen tot

                terug indienstneming van gemeentesecretaris Bradt, die geschorst was.

                (Deze schorsing verviel op 6.2.1946)  

     

    1946 – 6 maart : Rantsoenzegels voor duivenvoer

                “De duivenliefhebbers kunnen de zegels, bestemd voor de bevoorrading der

                reisduiven op het gemeentehuis komen afhalen. Voor elke zegel kan men zich,

                tegen betaling, 6 kg gemengd voeder aanschaffen.” (KH-GvM)

     

    1946 – Op zondagen 28 april en 5 mei 1946 – Iets eenigs te Leest.

                GROTE BAKSCHIETING voor een schoon soortig viggen bij Emiel De Kock

                (Vet) Winkelstraat, Leest. (advertentie in Het Goede Zaad)

     

    1946 – 5 juni – Gemeenteraad :

                “...de Raad besluit het electrisch net uit te breiden tot alle woningen.”

               Kostprijs : 140.035 fr waarvan de betrokkenen 10% dienden te betalen.

                In dezelfde Raad werd beslist gemeentewerkman Hendrik Fierens, die tot

                dan per uur betaald werd, een jaarwedde toe te kennen. Deze werd bepaald

                op 14.000 frank  (12.000 frank vermeerderd met vier tweejaarlijkse verhogingen

                van 500 frank omdat Hendrik Fierens in dienst was sedert 1/1/1937)

     

    1946 – 2 juli – Gemeenteraad :

                Vergoedingskosten geschenk pastoor :

                “...de Raad besluit éénparig een krediet te stemmen van 2.000 fr voor het

                aankopen van een geschenk ter gelegenheid van het gouden priesterjubileum

                van E.H. Pastoor Jozef Beuckelaers.”

     

    1946 – 20 augustus – Gemeenteraad :

                “...3e punt. Toelage aan den Nationalen Strijdersbond van Leest voor het

                oprichten van een monument.

                De Raad besluit het te kort van 5.500 fr voor het oprichten van een monument ter

                eere der oorlogslachtoffers te geven aan den Nationalen Strijdersbond van

                Leest.”

     

    1946 – 1 oktober – Gemeenteraad :

                “...De Raad, gezien het verzoek van den heer Coemans grondeigenaar te

                Mechelen tot het verleggen van het voetpad nr. 63 in de Bist, gezien de

                daarbijgevoegde uittreksels uit den atlas der buurtwegen, gezien het commode en

                incomode des aangande waaruit blijkt dat er geen bewaren zijn ingekomen,

                besluit den voetweg nr.63 te verleggen zoals aangeduid op de daarbijgevoegde

                plannen...”

     

    1946 – 24 november – Gemeenteraadsverkiezingen.

                Werden verkozen : Busschot Prosper, De Prins Petrus, De Laet Victor, Van Riet

                Jan, De Win Ernest, Verbeeck Pieter, De Prins Ferdinand, Maes Theophiel en

                Spoelders Remi.

                Eerste schepen werd Prosper Busschot, tweede schepen Theophiel Maes.

                (GR-18/1/1947)

     

    1946 – Op 31 december telde de gemeente Leest 1813 inwoners.

     

    Foto’s gemeenteraadsleden :

    -Prosper Busschot, (schepene)

    -Ferdinand De Prins





    01-03-2012 om 18:39 geschreven door Marcel Van Hoof

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

                In  de periodiek “De Band”, editie oktober 1957 stond een “In Memoriam” :

                In Memoriam : de oude bromfiets van Mr Pastoor (Nova et Vetera)

                ...Verleden maand is een bekende figuur van ons heengegaan : de oude brommer

                van onze Mr Pastoor... Het was een veelbesproken figuur. Gedurende de jaren

                dat hij onder ons verbleef, heeft hij zich doen kennen als een harde wroeter, die

                door weer en wind, over alle mogelijke modder- en slijkwegen, duizenden

                kilometers heeft afgelegd.

                En dat aan een snelheid die ons allen hartkloppingen heeft bezorgd, die het leven

                onzer kiekens en honden dikwijls aan de rand van de eeuwigheid heeft gebracht.

                Die onder druk van de pastoorlijke voet over de wegen snorde aan een tempo dat

                zwaantjes, gendarmen en gardes dikwijls deed schreeuwen van spijt.

                Omdat zij hem niet konden volgen...

                Ondanks dit alles, hebben wij hem met spijt zien vertrekken. Want onder zijn

                rammelende slijklap en vettige kettingkast klopte een warme moteur.

                Geboren in een bekende bromfietsenfabriek, was hij ingevet en opgesmeerd

                glanzend van levenslust, helemaal een kind van de wereld. Met als enig ideaal

                zoveel mogelijk te profiteren. Alleen ’s zondags werken, en dan nog over lichte

                makadamwegen, met als last een fijn opgedirkt heertje en desnoods van achter er

                nog een geparfumeerd juffrouwtje bij, van ten hoogste 55 kg. En heel de week

                uitrusten, in de beste kamer, met twee plankskens onder de wielen en een laken er

                over opdat er toch geen stofje zou op vallen.

                Het lot besliste er echter anders over. Hij viel in de handen van onze Mr

                Pastoor.. Weg makadam, weg dat pakske parfum, weg de blokskens onder de

                wielen, weg de achturenweek,...

                ...”

                Het ultieme “In Memoriam” voor Jan Baptist Coosemans verscheen in het Parochieblad

                van 6 december 1979 :

     

                Oud-onderpastoor Constant De Decker : Terwijl ten alle kante de goudgele

                bladeren neerdwarrelen is E.H. Coosemans stil heengegaan in volle herfsttijd :

                de Herfst van zijn leven

                De lente was voor hem die eerste jaren van zijn priesterschap, als actieve

                onderpastoor : vergaderingen, oprichten van jeugdbeweging, zorgen voor

                lokalen, op kamp gaan, alles gedragen door die liefde van de Heer Jezus zelf.

                De zomer heeft hij bijzonder beleefd als pastoor te Leest, de parochie waarvan hij

                zoveel heeft gehouden. Grote zorg heeft hij getoond voor het huis van God, die

                mooie kerk van de Heer Jezus temidden van de mensen. Dat was steeds zijn

                eerste bekommernis. Maar tegelijkertijd ook die zorg voor de mensen, die zeker

                tot uiting kwam in het bouwen van een parochiecentrum met feestzaal.

                Want Leest stak vol aktiviteiten van de KVLV, de Chirojeugd, E.K., de twee

                afdelingen van de B.J.B., de Milac, enz...

                Een man van gebed, eenvoudig, en gedragen door een ware bekommernis, dat

                waren zijn hoofdkenmerken.

                Kwam  dan de herfst van het leven, de periode dat hij afscheid heeft moeten

                nemen van Leest, om eerst te gaan wonen in Zemst, vervolgens verblijf te nemen

                in het rusthuis Emmaüs te Korbeek-Lo en dan te Erps-Kwerps. In die groeiende

                stilte en verlatenheid heeft hij zich voorbereid in volle bewustzijn op zijn

                heengaan van de mensen, om op te gaan naar God, de bron en het einddoel

                van zijn leven...”  

     

                Modest Van Steenwinkel : “...Hij kwam achter pastoor Beuckelaers, juist na

                de oorlog. De kerk was toen in zeer slechte staat : de plaaster was op veel

                plaatsen van bogen en consoles afgevallen. Zijn eerste werk bestond er in het

                dak te laten herstellen en de kerk te laten herschilderen. Ook de nieuwe klokken

                hebben wij aan hem te danken.