1938 – Tweede Paasdag 18 april – Advertentie : Loopkoers Leest Heide
“LOOPEN, te LEEST (Heide). Maandag 18 april, cross-country voor kadetten en scholieren, ingericht door Union St. Gillis. Inschrijvingen bij Frans Lamberts, café ‘Welkom’, Tisseltbaan 38 Leest. Alle aangesloten en niet-aangesloten loopers mogen starten. Vertrek ten 3 u. Voor elke categorie 10 prachtprijzen. Kadetten : 1200 meter, scholieren : 2500 meter. De marathonlooper Louis Verschuren zal het vertrek geven.” (GvM, 16/4/1938)
In dezelfde krant van 20 april :
“Maandag, 2de Paaschdag, heeft te Leest eene loopkoers plaats gehad uitgeschreven door ‘Union’ van St. Gillis. 1ste Kategorie, kadetten, 1500 meter, afgedaan in 5 min. Kwamen in de hier volgende orde aan : 1. Van Ossel; 2.Coens; 3.Van den Eynde; 4.Nuytkens; 5.Ivens; 6.Goyens; 7.Vercammen; 8. Van den Broeck; 9. Ivens Guill.; 10. Colpin Marcel.
De marathonloper waarvan sprake in de advertentie was “de Witte van den Do” Louis Verschuren. Louis Verschuren werd te Leest geboren op 24 mei 1906. In Leest, waar hij zijn heel leven doorbracht aan de Leest-Heide in de buurt van het station en het “ruthuis”, was hij een historische figuur. Werken deed hij bij General Motors in Antwerpen en daar ging hij naartoe met bus en trein. Als hij zich te voet verplaatste leek het steeds of hij gehaast was. Verwonderlijk was dat niet, want Louis Verschuren was in zijn jonge jaren nog lange-afstandsloper geweest. Toen deed hij mee aan wedstrijden van 100 km of meer. Zijn “trainer” was Rik De Bruyn, die met de fiets achter hem aanreed (Noot : Rik De Bruyn woonde in zijn jonge jaren in het ‘ruthuis’). Rik reed met de fiets achter de Witte aan en gaf hem suikerklontjes als hij zich flauw begon te voelen of overhandigde een bus water als hij dorst begon te krijgen. Ze trainden dikwijls op het pad langs het treinspoor. Hij liep dan zo hard als een goederentrein destijds kon rijden en in een superdag stak hij die zelfs voorbij en liet die ver achter zich.
In de fanfare Sint-Cecilia was hij eremuzikant. Hij was er als leerling op veertienjarige leeftijd in 1920 begonnen en speelde bugel tot in 1971 waarna hij overschakelde op bariton. Tijdens één van de laatste stapmarsenwedstrijden die de fanfare meedeed in Tisselt, was hij de enige solo-bugel die bleef musiceren toen het korps in een bocht kwam. Terwijl hij toeterde draaide hij zich naar zijn medespelers en keek met kwade ogen zodat alle bugelspelers terug begonnen te spelen. Louis zou tot op zijn 78-ste muzikant blijven van deze vereniging.
Tijdens zijn vrije tijd had hij nog heel wat andere hobby’s. In zijn grote achtertuin heeft hij ooit een pretpark in ’t klein opgebouwd met een echte hoge schuifaf. Hij wou de jeugd van de Heide wat plezier laten beleven op de plaatselijke kermis. Dat duurde niet lang, want de eerste die naar beneden kwam gegleden barstte halverwege in een oorverdovend gejank los en greep naar zijn billen. De Witte was een spijker vergeten… Als gevolg van deze proefrit had de schuifaf op de Heide geen succes meer en Louis heeft dan zijn pretparkdromen definitief opgeborgen.
Later teelde hij ook groenten die hij dan op de Mechelse markt leverde. Hij was steeds fier dat hij zo’n prachtige groenten kon telen. En zijn aardbeien mochten er ook zijn ! Aan een struikje hebben zijn medemuzikanten ooit 126 bloempjes geteld. Daarbij kweekte hij konijnen. Het waren er niet zo’n beetje. Hij had er een 150-tal. In de jaren ’50 waren het angorakonijnen, diertjes die werden gekweekt om hun lange vacht. Later schakelde hij over op Vlaamse reuzen. Zijn konijnen waren steeds tot in de puntjes verzorgd.
Louis Verschuren was gehuwd met Josephine Van Lierde (°Mechelen 8/1/1908, +Leest 21/3/1987). Hijzelf overleed in het A.Z. “Imelda” te Bonheiden op 15 maart 1995. (“T&T”, juni ’95, “GvA” en “Leest in Feest”, Stan Gobien)
1938 – Zondag 22 mei : “Welgelukt wielrijdersfestival te Boom”.
Die zondagnamiddag organiseerde de Boomse vereniging ‘Nooit Vermoeid’ een ‘wielrijdersfestival’ voor clubs. Dit vond plaats in de St. Catharinaparochie te Boom. 23 clubs waren ingeschreven waarvan er uiteindelijk 16 op de afspraak waren. Onder deze laatsten één club uit Leest : “De Vlaamsche Pedaalridders”. (GvM, 23/5/1938)
Foto’s :
-Louis Verschuren met zijn echtgenote Josephine Van Lierde.
1938 – 6 januari : De Zuster Annonciaden namen hun intrek in Leest.
De zusters Annunciaden van Huldenberg namen te Leest hun intrek in het nieuwe klooster naast de meisjesschool op 6 januari 1938.
De Zusters Annonciaden
In 1787 stichtte pastoor De Clerck de ‘Schoole van Bermhertigheyt’ te Veltem. Hij was een charismatisch man, die aangegrepen door de armoede van de bevolking, iets wilde doen voor de onwetende kinderen en de zieken van de parochie. Tijdens een eucharistieviering op Drievuldigheidszondag zou hem ingegeven zijn dat hij drie kloosters moest bouwen. Voor de eerste vier juffrouwen schreef de pastoor eigenhandig een regel, een manuscript dat nog altijd in Veltem bewaard wordt. Deze eerste zusters waren nog niet als religieuzen erkend. Pastoor De Clerck zal pas in 1816 kloosters stichten in Reninge (zijn geboortedorp) en in 1824 in Buken. Door een decreet van kardinaal Sterckx, aartsbisschop van Mechelen, werden de ‘Vrome dochters van de scholen van Bermhertigheyt’ in 1833 erkend als zusters Annonciaden of Annunciaden.
Die orde was niet onbekend in ons land. Het is een contemplatieve orde die in 1502 in Frankrijk gesticht was door Jeanne de Valois, de oudste dochter van Lodewijk XI. Voor de Franse Revolutie telde deze orde meer dan 50 kloosters in Frankrijk, Vlaanderen en Duitsland. Momenteel bestaat van de orde nog het monasterium ‘Magnificat’ te Westmalle. Uit de lokale statuten van pastoor De Clerck en de Regel van de Orde kwam een nieuw type van religieuzen tot stand : de Apostolische Annonciaden of Annunciaden met een zeer oprechte spiritualiteit.
‘De eigenheid van onze regels is het zich eigen maken van Maria’s denken, zeggen en doen zoals in het Evangelie beschreven staat. Dit houdt de streefnorm in, in Maria getransformeerd te worden. Wie een zuster Annonciade ziet, zou Maria moeten zien’, vertelde zuster Reinhilde, overste van het moederhuis te Veltem in 1983 (13 april) aan een journalist van Gazet van Antwerpen ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van de zusters Annonciaden.
De Annonciaden te Leest
Sinds september 1932 waren reeds de zusters Gonzaga (°Ravels 13/1/1893) en Wivina van het klooster te Hombeek, werkzaam te Leest in de kleuterklassen die ze toen hadden opgestart. Er was toen nog onvoldoende geld voor de bouw van een klooster. De meisjesschool telde toen 3 leken-onderwijzeressen. In 1933 werd er een leerkracht ziek in de bestaande lagere meisjesschool en toen die ontslag nam, kwam er een zuster in haar plaats : zuster Alberica, (°Bierbeek 4/11/1893) die eveneens te Hombeek verbleef. Tot in 1938 zou deze lieve zuster samen met de twee kleuterleidsters elke dag te voet de afstand Hombeek-Leest en terug afleggen. Met veel geduld zou zij de kinderen jarenlang de eerste beginselen van de lees-, schrijf- en rekenkunst bijbrengen.
In 1937 werd een aanvang genomen met de bouw van hun Klooster,dat ze in 1938 zouden betrekken. Rond Pasen 1937, toen een andere leerkracht van de lagere meisjesschool op pensioen ging, werd die vervangen door een tweede zuster, Virginie (°Merksem 8/12/1895), die nog een tijdje met de andere zusters te Hombeek zou verblijven en schoolbestuurster werd.
In september 1937 werd zuster Wilfrieda aangesteld tot overste van het klooster te Leest. Van 1941 tot 1943 was zuster Emeria kleuterleidster. Ze werd vervangen door zuster Annunciata (°Antwerpen 3/12/1911).
Op 6 januari 1938 , ruim 5 jaar nadat de eerste zusters hun bewaarschool openden, was het nieuw gebouwde klooster bewoonbaar en werd het door 5 zusters betrokken.
Later, in 1944, werd er een 6de zuster als hulp aan de groep toegevoegd : zuster Tarsilia.
In november 1953 kwam zuster Annuntiata te Leest in dienst. Bij de jongens en meisjes van mijn generatie werd ze de “dikke zuster” genoemd. Ze stond in het eerste kleuterklasje en was naar mijn herinnering zeer streng. Nog veel strenger was de “lange, smalle zuster”, zuster Gonzaga van de volgende klas.
In 1962 vierde zuster Annuntiata haar zilveren kloosterjubileum : “Een gebeurtenis die voor eenieder voorbij is gegaan en in alle intimiteit plaats had, is het Zilver Kloosterjubilee van eerwaarde Zuster Annunciata. Omwille van het privé-karakter dezer viering door de kommuniteit, is het ons onmogelijk hierover een omstandig verslag te geven. Evenwel willen wij toch de aandacht vestigen van onze lezers dat de gevierde reeds een twintigtal jaren onverdroten haar beste krachten ten dienste heeft gesteld van het vrij onderwijs, en inzonderheid van de kleinsten onzer schoolgaande jeugd van de gemeente Leest. Wij bieden eerbiedig onze welgemeende gelukwensen aan Zuster Annunciata en drukken de vurige hoop uit haar nog vele jaren in onze gmeente te mogen begroeten. (DB,1962)
In september 1959, n.a.v. het ontslag van zuster Virginie, kwam zuster Michelina (Leonie ‘Nieke’ Verstappen, °Geel 06/10/1900, + Geel 13/02/1982) naar Leest.
“…onverwachts is zuster Nieke van ons heengegaan. Geheel in haar stijl. Stilletjes en onopgemerkt bewoog zij in ons midden. Onopgemerkt is zij heengegaan, in haar slaap ontslapen. ’t Was zeker de eerste keer dat ze iedereen hier deed opkijken. Thuis had zij het al geleerd, dat het leven een weg naar God is. Haar thuis was als zovele andere in de ‘vrome Kempen’. Hebben de meesten van ons die niet gekend ? Een kroostrijk gezin, stille en rustige mensen eenvoudig maar tevreden met elkaar, één aan de arbeid en één in het gebed. Want zo lang en zwaar kon de arbeidsdag niet zijn of in de avond, voor het slapengaan werd alles en iedereen stil. Dan werd er gebeden. Dan werd het huis een heiligdom. Wij hoeven de ogen maar dicht te doen en nog zien wij het beeld van vader en moeder zoals zij thuis baden, nog horen wij de biddende stemmen gaan door de huiskamer, nog zien wij het kaarslicht flikkeren in de halve duisternis en nog zien wij van alle kanten de heiligen vanuit hun vergulde lijst op ons neerkijken en meebidden. … Geen wonder dat in zulke gezinnen de kinderen opgroeiden tot diepgelovige mensen en dat vele priester- en kloosterroepingen er hun voedingsbodem vonden. Twee priesters en drie religieuzen, zoals bij zuster Nieke thuis, dat is toch een ongewone weelde. …” (Zusters Annunciata en Adelwina in DB van maart 1982 nav het overlijden van hun Medezuster).
Onder het beleid van zuster Michelina werd, in samenwerking met de gemeente, de schoolbus Ingelegd. Gevolg : een grotere bloei voor de school. (DB,1973)
Bij het “herstructureringsplan” der zusters Annunciaden, werd die school en het klooster in 1973 overgenomen door de parochie.
De drie laatste zusters : Michelina, Annunciata en Adelwina verlieten Leest om hun splinternieuw rusthuis in Hadschot (Geel) te vervoegen. (LG,blz.159)
Op 12 juni 2003 overleed zuster Adelwina (geboren te Geel op 7 december 1918 als Rosa Mols), in haar slaap, op 85-jarige leeftijd. Ze had er 55 jaar kloosterleven opzitten. Te Leest was ze door generaties kleuters en lagere-schoolmeisjes beter gekend als de zuster van de keuken. Ze was een harde werkster : wassen, plassen, schrobben, schuren, koken en de tuin, ze deed het allemaal zelf. Jarenlang. Reeds vroeg weeskind werd ze opgenomen in het kindertehuis bij de zusters Anunciaden in Geel en bleef er tot haar 21ste jaar. Daarna ging ze werken, het waren de oorlogsjaren, op de boerderij en in de kinderkribbe bij de gasthuiszusters. Eerst op haar 27ste jaar trad ze binnen in het klooster van Huldenberg. Te Leest zou ze 21 jaar lang verblijven. (Kerk en Leven, 16/7/2003)
Foto’s : -Oude postkaart van het kloostergebouw van de Annonciaden te Huldenberg. -Zuster Gonzaga. -Zuster Alberica. -Zuster Anunciata. -Zuster Michelina. -Gedachtenisprentje van zuster Michelina (Leonie Verstappen). -Zuster Adelwina. Zij stond in voor de keuken, de tuin en het wassen en plassen…
1936 – Maandag 21 december : Hombekenaar schoot bruinvis neer in de Zenne te Leest.
Zeldzame vangst te Hombeek – Een bruinvisch van 1,54 m.
“Maandag werd door de jachtwachter Lodewijk Meulemans een zeldzame vangst gedaan. De jachtwachter had het geluk in de waters der Senne een bruinvisch, of in den volksmond een ‘zeevarken’ te schieten van ongewone grootte en gewicht. De bruinvisch meet niet minder dan 1,54 meter, en weegt het respectabel gewicht van 52 kg. Het beest werd opgemerkt nabij de brug te Hombeek, half boven water zwemmend, en nu en dan een straal water loozende. Een tweehonderd vijftig meter ver, werd de bruinvisch opgemerkt tot Lod. Meulemans op ’t grondgebied van Leest met een drietal rake scheuten het beest gedood kreeg en aan kant kon brengen.”(KH en GvM, 24/12/1936) (Zie foto onderaan)
1937 – Het Reizend Volkstheater bezocht Leest.
Dit gezelschap had een tent neergepoot op het dorpsplein en bracht “Genoveva van Brabant”. Julia en Rik Lauwens herinneren zich die tent voor hun huis nog goed. Zijzelf waren te jong om de voorstelling bij te wonen. (Zie foto onderaan)
1937 – 26 januari : Openbare verkoop van bomen.
“De Ontvanger der Domeinen te Mechelen, Gerechtshof, zal op 26 januari ten 2 ure, ter herberg ‘In het Sas’, bij Jozef Jacobs, sluismeester te Battel, overgaan tot de openbare verkooping bij opbod van 95 olmen, 13 canadaboomen, 3 acasias en één esch, wassende op de dijken der Vrouwenvliet, oude Dyle en beneden-Zenne, op het grondgebied der gemeenten Mechelen, Heffen, LEEST, Hombeek en Waelhem. De boomen zijn verdeeld in acht loten. De te koopstelling geschiedt eerst in massa en daarna per lot. Contante betaling of binnen de 10 dagen der goedkeuring. Onkosten 17%. Weghaling binnen de maand…” (GvM, 22/1/1937)
1937 – 24 maart – GvM : Rechtbank van Mechelen – Slagen.
“Een persoon van Leest, V. J.-B., stond onder beschuldiging van ten eerste, slagen en verwondingen te hebben toegebracht aan J. Fr. met gevolg onbekwaamheid tot werken, en tweedens van den heer burgemeester der gemeente, in het uitoefenen van zijn ambt te hebben geslagen en zijne kleederen gescheurd ;
al feiten welke beschuldigde worden aangerekend met :
1.-3 maand gevang, 350 fr. boete of 15 dagen gevang.
2.-15 dagen gevang en 70 fr. boete of nog 2 dagen.
3.-te betalen aan J. Fr. de som van 750 fr. en aan den burgemeester de som van 125 fr.”
1937 – 8 juni : Soldaat stal fiets te Leest.
De Krijgsraad van Antwerpen veroordeelde soldaat Marcel C. uit Puurs tot 1 maand gevang wegens verschillende diefstallen. Eén ervan was die van een fiets op 8 juni 1937 te Leest. (GvM, 23/7/1937)
1937 – 23 juni – Advertentie GvM : Plaats van hoofdonderwijzeres vacant.
“LEEST.- Plaats van hoofdonderwijzeres (gebeurlijk van onderwijzeres) te begeven. Wettelijke voorwaarden en vereischten. Wettelijke wedde. Aanvragen per aangeteekenden brief, moeten ten laatste op 10 juli 1937 toekomen bij den Burgemeester.”
Schoolhoofd Mathilde Hellemans had op 1 april dat jaar ontslag genomen. (Meer over M. Hellemans in deze Kronieken : 3/3/1904)
1937 – 1 juli – GvM : Examenuitslagen Vrije Katholieke Normaalschool voor onderwijzers te Mechelen.
Uitslag van de eindexamens voor het schooljaar 1936-37. Met onderscheiding vonden we op de 24ste plaats de naam van een Leestenaar terug : Robijns Alb.
1937 – 29 november : Gouden bruiloft Van Aeken-Van der Taelen.
“…de tweede viering betreft het gezin Van Aeken-Van der Taelen, wonende alhier in de Dijkstraat. De jubilaris is te Leest geboren en wel op 9 december 1868, evenzoo zijn echtgenoote Maria Victoria komt uit het naburige Leest, zij is van 28 maart 1863. Zij stapten den huwelijksweg in op 24 november 1887 en waren welhaast in gezelschap van drie kinderen. Vader Van Aeken was werkman in het Arsenaal, als smid, en geniet thans een welverdiende rust, zijnde drager der eereteekens van 2de en 1e klas, als belooning van trouwen dienst.” (Gvm, 28/11/1937)
1937 – 9 december – Advertentie GvM : Vacature onderwijzer.
“GEMEENTE LEEST.- De plaats van gemeente-onderwijzer, belast met het onderwijs in de vierde-graad klas is te begeven. Buiten de gewone wettelijke voorwaarden en vereischten moeten de kandidaten een diploma van vierden graad of van technisch leeraar in algemeene vakken bezitten. Wettelijke wedde. De aanvragen, per aangeteekend schrijven, moeten ten laatste op 25 december 1937 bij den Burgemeester toekomen.”
Foto’s :
-De Hombeekse jachtwachter Lodewijk Meulemans bij het kadaver van de neergeschoten bruinvis.
-Het Reizend Volkstheater bezocht Leest. Op de foto zijn volgende mensen geïdentificeerd of bijna toch : Frans Vloebergh (°1927), Georges Van Roey (°1925), Raymond of Frans Selleslagh (°1930), Jozef De Wit (°1926), Theofiel “Fille” De Prins (°1926), Desiré Coosemans (°1926), Victor Van Hoof (°1926), Vital Emmeregs (°1927), Antoon “Tony” Teughels (°1927), Lodewijk Verbruggen (°1927) vooraan met witte trui, is omgekomen door de V1 bom die te Leest gevallen is), Jan “van den Ossenboer” Jacobs (de wittekop op de foto). (Met dank aan Hugo Lauwens)
1936 – Vrijdag 26 juni : Landbouwer met paard en hooikar te water.
“In de Tiebroeckvaart, die tusschen Battel en Zennegat gegraven is, gebeurde even voorbij het stort vrijdagavond rond 6 ure, een ongeluk, dat nog een gelukkig verloop had. De landbouwer Prosper Busschot, 60 jaar oud, wonende te Leest, was hooi gaan binnenhalen uit de Tiebroeckerbeemden. De landbouwer reed langs den vaartdijk, die met versche grond en stort wordt opgehoogd, en die op den duur wel een zekere stevigheid krijgt maar die door het water van de vaart onderspoeld is. Toen de landbouwer een stukje opzij wilde gaan, zakte de kar plotseling weg en kwam in de vaart terecht. De landbouwer geraakte onder het paard, dat wild te keer ging, maar dat zoodoende ook gelegenheid gaf aan den landbouwer zich er onder uit te werken. Hij geraakte terug op vasten grond, en ontsnapte zoo aan een gewissen dood. Het paard is evenwel verdronken.” (GvM, 27/6/1936)
1936 – 30 en 31 juli – GvM : Examenuitslagen Provinciale Middelbare Landbouwhuishoudschool.
Deurne. Slaagden in het examen na het 2de studiejaar : met grote onderscheiding : – D’Hondt Melanie uit Leest. Met onderscheiding : Lamberts Leontine. De leerlingen van het 1ste studiejaar – met onderscheiding : -De Laet Louisa uit Leest.
1936 – Maandag 7 december : Jaarlijksche vermaarde Kalkoenen- en Wildschieting Uit Leest.
“Ter gelegenheid der kermis zal op maandag 7 december e.k., den groote kampstrijd, ontworpen door de Wipmaatschappij ‘Vrij Schutters’, doorgaan ten lokale van Petrus Van den Eede. Er zijn te winnen 8 prachtige kalkoenen, verdeeld als volgt : Hoogvogel, 1 kalkoen en 50 fr.; Zijvogels, elk 1 kalkoen; Kallen, elk 30 fr.; 4 kalkoenen in de latten (gekende vogels), enz.
Een kalkoen voor het meeste volk –minstens 10 man – van een vreemde gemeente. Gerekend op 50 schutters. Inleg 16 fr.; terug 10 fr. Inschrijving van 4 tot 5 ure; einde ten 9 ure. Indien er meer dan 90 schutters zijn, wordt er op twee wippen geschoten. Autobussen uit Mechelen, ten 4.50 u.; terug aan het lokaal ten 9 ure.” (GvM, 19/11/1936)
En in de krant van 22 november 1936 : “Ter gelegenheid van de kermis : jaarlijksche vermaarde kalkoenen en wildschieting op maandag 7 december. 8 prachtige kalkoenen, 15 dikke konijnen en 2 vette kiekens. … Het bestuur is niet verantwoordelijk voor de ongevallen. Waagspelen zijn in de zaal verboden.”
1936 – 22 en 29 november : Gala Vertoning Rust Roest.
Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van deze Leestse toneelvereniging werd er een Gala Vertoning georganiseerd die doorging in zaal “De Rooselaar” bij Theodoor Teughels. Prijzen 5 en 4 fr. Op het programma : -“De Bokskampioen”, een klucht in 3 bedrijven van Otto Schwartz en Carl Machem. -“Huwelijksreis van Neel en Net”, een “satiriek blijspel” in 1 bedrijf van J. Ballings.
1936 – 17 december : Alfons Scheltiens benoemd tot klokluider.
Fons Scheltiens werd benoemd tot klokluider, torenuurwerkverzorger en reiniger van het kerkhof in vervanging van de overleden Jan B. Selleslagh. Zijn specifieke taak : “tweemaal daags op de gewone gebruikelijke uren de klok te luiden (hiervoor ontving hij 450 fr per jaar), het torenuurwerk op te winden telkens dit nodig was, (ook hier kreeg hij 450 fr voor) en tenminste 4 x per jaar het onkruid van de gemeentelijke begraafplaats te verwijderen en er dan ook telkens de wegen te reinigen. (voor dit laatste ontving hij 100 fr)
“Fons van den Duits” (°24/8/1904, +2/7/1951) was gehuwd met Roos Beullens (°Kapelle-op-den-Bos 5/6/1910, +Hoeilaart 13/9/2003), een dochter van Jef Beullens, de pachter van het Hof ten Broecke. Alfons en Roos kregen één dochter : Maria Scheltiens (°Leest 29/7/1939, +Leuven 17/1/2004, die huwde met Luc Demaerschalk uit Hoeilaart die haar drie kinderen schonk : Eric, Carine en Chris)
Het echtpaar Scheltiens-Beullens baatte een tijdlang de herberg “Bellevue” uit (de latere “Sportvriend”) op de Dorpsplaats en een schoenwinkel in de Mechelse Adegemstraat. Na de dood van haar echtgenoot hertrouwde Roos met Maurice Dubois en vestigde zich bij haar dochter Maria boven café Thunderball in Hoeilaart. Dat was toen de supporterscafé van Anderlecht-speler Hugo Broos.
Foto’s :
-Gala vertoning “Rust Roest”.
-De familie Scheltiens aan de ploeg. Toen de paarden opgeëist waren tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de zonen voor de ploeg gespannen. Achter de ploeg vader Scheltiens, bijgenaamd ‘den Duits’. Voor de ploeg zijn vier zonen : Cyriel, Fons, Jan en Piet. Jan zou na de oorlog foren en café’s aflopen en demonstraties geven van zijn kracht onder de naam ‘Waldemar de ijzerbreker’. Vader Scheltiens had nog twee dochters : Emma en Maria. (Foto : "LG")
1936 – Zondag 21 en maandag 22 juni : Gouden Priesterjubileum pastoor Beuckelaers
“Te Leest. Op zondag en maandag 21 en 22 juni e.k. zullen er in genoemde gemeente groote jubelfeesten doorgaan, ontworpen tot viering van het gouden priester-jubileum en het zilveren jubileum van Z.E.H. Beuckelaers, pastoor te Leest.
Op zondag 21 juni e.k. ten 2 ure hebben we alzoo een grooten prachtigen feeststoet, bestaande uit tal van folkloristische, historische en godsdienstige taferelen en groepen.
Op maandag 22 dezer, zullen de feestelijkheden onder meer voortgezet worden met een zeer aangename en afwisselende Vlaamse kermis, op de koer en in de lokalen der Zustersschool. Zonder uit de biecht te klappen meenen we wel te mogen aanstippen, dat gansch Leest als om strijd ijvert om genoemd, dubbel jubileum, zoo heerlijk mogelijk te maken en schitterend te doen gelukken. Op tijd en stond daarover nog wel wat.
Z.E.H. Beuckelaers Is geboren te Antwerpen op 5 mei 1861, trad in het Groot Seminarie den 28 september 1882 en werd tot priester gewijd den 19 juni 1886 en tot leeraar benoemd in Sint Bonifacus gesticht te Elsene op 16 augustus van hetzelfde jaar. Op 6 maart 1911 kwam hij als pastoor naar Leest, waar hij alras de genegenheid en ’t vertrouwen van eenieder had gewonnen en nog geniet door een waar liefdevol priesterhart voor iedereen. Feit waarvan de boven voorspelde jubelviering de beste getuigenis zal afleggen."
Dubbel jubileum van den Z.E.H. Beuckelaers te Leest
“De Zeer Eerwaarde Heer Jozef Maria Beuckelaers werd geboren te Antwerpen op 5 mei 1861 ; studeerde in de sinjorenstad bij EE. PP.Jesuieten, te Carlsborg bij de Broeders van de Christelijke scholen en te Mechelen in het Klein en Groot Seminarie; werd hij priester gewijd op 19/6/1886. Door Z. Em. Kardinaal Goossens werd de jeugdige leviet tot professor benoemd op 16 augustus 1886, in het Sint Bonifaciusgesticht te Elsene, om reeds zeven jaar later tot pastoor te worden aangesteld in een nieuw te stichten parochie van den H. Rozenkrans te Ukkel-Langeveld. Door zijn ijvervolle toewijding deed hij zich hier opmerken en werd op 11/3/1911 tot pastoor benoemd te Leest. In deze parochie ontplooide hij zijn volle gaven en bekommerde zich vooral om den luister en den pracht van het huis Gods en om een bloeiend godsdienstig leven.
Van 1915 tot 1919 herstelde hij de schade aan kerk en pastorij toegebracht door den oorlog ; in 1917 begiftigde hij de kerk met een prachtigen kruisweg ; in 1924-1925 liet hij door den heer Steyvaert, van Schaarbeek, 22 heel mooie kerkramen plaatsen en in 1925 werd de parochie heerlijk geschilderd ; in ditzelfde jaar kwam, door toedoen van Z.E.H. Beuckelaers, de elektrische verlichting in de parochie, ter gelegenheid van de tienjaarlijksche H. Missie ; in 1926 werd het orgel vergroot en gansch vernieuwd. Onder zijn pastoorschap beleefde Leest drie prachtig geslaagde H. Missies : in 1915, gepredikt door de EE. Paters Minderbroeders Didakus en Jozef ; in 1925 door de EE. Paters Redemptoristen Geerbaert en Ickx en in 1935 door de Paters derzelfde Orde, Van de Steen en De Clercq. Onder zijn leiding bloeiden in de parochie congregaties, communiebond en Eucharistische Kruistocht en steeg het jaarlijks H. Communiën van 10 tot 36.000.
Leest zal a.s. zondag 21 juni zijn voorbeeldigen herder luisterrijk vieren : ten 2 ure trekt een stoet met prachtige kostumeering door de straten van de parochie. ’s Maandag wordt ten 10 ure een plechtige dankmis opgedragen door den jubilaris en rond 4 ure wordt een kapel gewijd door de parochianen gebouwd ter ere van Ste Apollonia, ter gelegenheid van het zilveren pastoorsjubileum en het gouden priesterfeest van hun herder. De plannen van deze zeer mooie kapel werden opgemaakt door den heer architect Schaerlaekens.
Feestprogramma
Ter gelegenheid van het gouden priesterjubileum en het vijf en twintigjarig pastoorschap van Z.E.H. Beuckelaers te Leest, zijn onder meer de volgende feestelijkheden ontworpen. Op zondag 21 juni 1933, ten 2 ure, groote en prachtige feeststoet, bestaande uit folkloristische, historische en godsdienstige groepen. Op maandag 22 dezer voortzetting der feestelijkheden en groote Vlaamse kermis op de koer en in de lokalen der Zusterschool. Wie van aangenaam vermaak en luimig plezier houdt, bezoekt beslist dien dag de Vlaamsche kermis, waar het aangenaam zal toegaan.”
De krant van 23 juni : Z.E.H. Beuckelaers, Pastoor te Leest
“Onder en bij een Congoleesche hitte, heeft het naburige Leest zondag ll. op een ware sympathieke en aangename wijze het gouden priesterjubileum van zijn waardigen herder herdacht en gefeest. Gansch de gemeente, zoo de dorpskom tot de verst afgelopen uithoeken waren bevlagd met feestfestoen en heil- en jubelwenschen behangen. Tot de hagen en kanten der veldwegen waren met vlagskens getooid ter eere van Pastoor Beuckelaers, die dien dag niet alleen het groote weldoende geluk mocht smaken van vijftig jaar in den dienst des Heeren te staan, maar ook in zich het gevoel mocht dragen van in geweten en met zijn beste kunnen een kwaart eeuws gewerkt te hebben aan het geestelijk en stoffelijk heil van al zijne brave Leestenaars, zonder onderscheid. Dat hadden ook zijne parochianen blijkbaar ingezien en volkomen begrepen, daarvan getuigde de eensgezinde samenwerking zondag ll. luid sprekend. Op 15 maart 1911 hadden zij hun nieuwen herder, Pastoor Beuckelaers, met open armen en algemene vreugde ontvangen ; op 21 juni 1936, feesten zij hem met een dankbaar liefdevol gevoel van erkentelijkheid. Dat dachten we zondag ll. allen te Leest te bespeuren.
De Feeststoet
Zeker was er ijverig, dag voor dag, gewerkt om den praalstoet, ontworpen tot viering en huldiging van den Z.E.H. Beuckelaers, heerlijk te maken en flink te doen gelukken, en men was daar ook volkomen in geslaagd, maar om nu uren lang in de brandende zon te staan of te defileeren zoals zondagnamiddag het geval was, daar moet men een taaien wil en een flink uithoudingsvermogen voor hebben. En toch was het zoo ! Om 2 ure werd de feeststoet op de Biest, tegen Kapellen o.d. Bosch, ineengezet. Langs alle wegen doken de zoo talrijke als flink verzorgde groepen op, zoo ook de prachtige praalwagens, de kranige ruiters, enz. Eens allemaal present werd de optocht naar de kom der gemeente aangevat. De twee muziekmaatschappijen der gemeente zorgden voor de aangename noot, terwijl de onvermoeibare mannen van ‘Op Sinjoor’ niet uitgezongen geraakten van : ‘Vrienden, hier in ’t ronden, Wij hebben den Opsinjoor ! Wij hebben hem gevonden, En brengen hem hier voor’. Maar nu zijn we reeds van een groep aan ’t praten en we hebben nog niet eens gezegd dat er een zestigtal in den praalstoet voorkwamen, zooals de Ark van Noë, de verschillende naties, stil of landelijk leven, de onvermijdelijke Bohemers, enz., enz. Dat de stoet niet al te vlug vooruittrok laat zich begrijpen, het was toch zoo warm en dorstig. De optocht werd gesloten door den feesteling, vergezeld door Z.E.H. De Vits, onderpastoor, burgemeester De Laet, den gemeenteraad en het inrichtingskomiteit in open rijtuigen. Om 5.30 ure kwam hij in het dorp aan, waar zich eene samengepakte menigte verdrong. Maandag Was zondag het feesten meer uiterlijk, maandag was het ingetogen en in christen zin opgevat. Om 10 ure werd er in de prachtige Sint Niklaaskerk, eene plechtige dank- en jubelmis opgedragen door den jubilaris, bijgewoond door talrijke geestelijken en parochianen. Des namiddags had de wijding plaats der herstelde kapel van het Molenveld, welke door de tijden heen door de Leestenaars is bezocht en gekend. De groote Vlaamsche kermis, ingericht in de lokalen en op de koer der ruime Zuistersschool sloot de viering van den Z.E.H. Beuckelaers. Aan den achtbaren titularis onze hartelijkste wenschen.” (GvA)
Foto’s :
-Enkele sfeerfoto’s van de stoet.
-“Opsinjoor, wie hem raakt, raakt ons.”
-Links voorman Jaak De Croes naast Jaak Voet (in de wagen) en “Soï van Pachter”.