Sms-je van Martin op zaterdagavond na de verkenning van de Paasmaandagtocht te Ottenburg. Wat zijn de plannen voor zondag ? We spreken af om 08:30 in Mechelen. Draaien vrijwel gelijktijdig de parking op van het vroegere Pauwels en stappen naar de ruime refter van de tuinbouwschool. Linda & Dirk (Nijlen) tekenen ook present. Het parkoers blijkt zo’n 4 km ingekort wegens infrastructuurwerken in Battenbroek, keurig netjes medegedeeld bij de tekeningen net als de alternatieve rustpost op 3 km van de finish.
We gaan op pad, langs een diepliggende gracht voorbij de gebouwen van de dierenbescherming, een hondenkennel met heel wat geblaf. Bereiken zo de Dijle dijk en volgen deze stroomafwaarts voorbij de bedrijvenzone van Mechelen-Noord. Voorzichtigheid is geboden deze zonnige ochtend want we delen het asfalt met vele fietsers. Zijn blij onze eigen weg te kunnen gaan langs de azuurblauwe Grote Vijver van Battenbroek, parallel met de E19 ook. Krijgen een prachtig vergezicht cadeau dat tot ver voorbij de Blauwe Bruggen reikt tot de woontoren van Boom. Moeten dan onder de snelweg door en zetten koers naar rustpost Walem waar we drie keer zullen pauzeren. Het is dus druk in het wat aftandse zaaltje maar we kunnen terrassen op de plaveien van de binnenkoer.
Een eerste korte lusje voert ons door een stille straat richting watertoren. Een lieflijk kasseitje zet ons af bij de plas van Spildoorn. Niet over het asfalt deze keer maar door zwarte modder ploeteren we ons een weg tot de steenweg van daarstraks. Bij een kapelletje gaat het richting Nete dijk, die we even volgen richting Roosendaal. Keren zowat op onze stappen terug naar de nu wel erg drukke rustpost. Kunnen nog net drie stoelen bemachtigen. Veel bekend volk intussen met onder meer de Hobohemmers en fietsende Kim.
Het tweede lusje stuurt ons via een achterafje en een paar straten naar de jonge bossen rond abdij Roosendaal. Langs een villawijkje gaat het richting Mosterdpot, een alleraardigst biotoopje onderaf de Nete waar over een paar maanden de kikkers zullen zitten kwaken. Even nog een strookje drukke Nete dijk langs een gelige rietkraag ook. Terug onderaf dan langs de ‘horizontale’ boom en voor een mooie omzwerving langs de prachtige gebouwen en de zwarte waters van de Abdijsite. Plukken sneeuwklokjes zorgen voor een frisse toets. We pauzeren een laatste keer in Walem met onder meer Nathalie & Wilfried. Opnieuw wat straten om rond Roosendaal te geraken en dan de mooie natuurdijk op richting Elzestraat. Lopen wij graag, dit dijkje. Daarna volgt een strook verhard en onverhard die ons onbekend is, blijkt Kauwendaal te noemen. Een tentje van een lokaal actiecomité doet dienst als rustpost. Niet als dusdanig gemarkeerd en heel wat wandelaars lopen dus ook door. Gelukkig heeft Dirk (Nijlen) een rondje voorsprong op ons en weet hij dit te duiden.
De 31 km krijgt een extra lus van ruim 7 km aangeboden. Het wordt een lange stratenloop door wijken en langs een kerkhof tot het stadion van Malinois. Dan mogen we het nieuwe fietspad op dat langs de spoorbaan Antwerpen met Mechelen verbindt. Duiken onder de Ijzeren Wegen door en volgen een bruine waterloop, denkelijk een zijarm van de Dijle. Verhard wordt gelukkig onverhard en aangenaam. Bij de Maanstraat verlaten we het water, passeren nieuwe roze design flatgebouwen en een RAF –monumentje. Een lange stratenloop door Katelijne wordt ons lot tot we finaal terug over de spoorbanen geraken. Een paar strookjes speelbos en daar is onze tentrust weer. Teleurstellend deze lus !
Hebben nog een halfuurtje wandelen voor de boeg. Linea recta richting Tivolipark. Er heerst een drukte van jewelste rond het dierentuintje met onder meer hoender- en konijnenrassen. Terrasjes zitten er afgeladen vol lentegenieters. Wij lopen de nog goed beklante aankomstzaal binnen. Zullen na de Duvel zowat de laatsten zijn om onze auto van de parking te halen. Keren qua parkoers met gemengde gevoelens naar huis terug. Maar het was een stralend lenteweer en weer eens gezellig wandelen met Martin. Daar doen we het toch ook voor !
Uit het ruime aanbod kiezen we vandaag dichtbij en dus Zoersel. Zijn netjes op tijd voor de bus naar de Rooseveltplaats. Hebben er een halfuurtje voor een verwenkoffie en reizen dan verder met de ‘Turnhouter’. De vriendelijke buschauffeur gebruikt zijn intercom om de afstaphalte te melden, klasse ! Het is behoorlijk druk in de nochtans ruime startzalen. Een tweede, dit maal gewone, koffie en we gaan op pad. Een sliert wandelaars stap door de stille Zoerselse straten richting verzorgingstehuis en verder. Langs een donker laantje met villa’s en rododendrons stappen we naar weidse akkers en de Abdij van Westmalle. Lopen netjes rond de fraai opgewerkte gebouwen, door dreven en langs grachten. Bij de ingang van het Molenbos verlaten de kleinere afstanden ons en doen hun eigen ding. Wij lopen achter een groepje Heuvellandstappers door de bossen richting Geuzenstraat. Langs onder meer de Heidehoeve beuken we ons een weg door het winderige open landschap. De Oude Liersebaan mag hierin niet ontbreken. Een paar langgerekte plassen waar behoedzaam wordt rond gekropen evenmin. Na een kleine 10 km pauzeren we in de werkplaatsen van Luyckx, een klassieker voor deze streek.
We praten er even bij met Gilbert. Tja, het Heuvelland, we wandelen er niet meer al denk ik nog dikwijls met weemoed terug aan schitterende tochten aan het handje van onze gastheer. De legendarische, korte lus Loker – Loker waarbij iedereen ‘op zijn tandvlees’ terug binnen kwam. De ervaren stappers die ‘geparkeerd’ stonden op de flanken van de Zwarteberg. De extraatjes door de Douvevallei en zoveel meer. Nu je op pensioen bent nog eens bedankt Gilbert voor die vele historische momenten.
Maar terug tot de orde van de dag. We trekken verder langs bos en wei, berk is prominent aanwezig. In de verte de abdij waarlangs we meestal wandelen vanuit Brecht. Het gaat de andere kant op vandaag dwars door een bos en bepaald vettige paden. Bereiken de Grote Vraagstraat en dan komen bekende stukken langs beek en bos (met stormschade) richting Kristus Koning in St-Job. Zijn officieel zowat halfweg onze 30 km.
Volgen een koppeltje Nederbelgen richting golfterreinen. Een betonnen fietspad loodst ons door de links & greens. Boulevard Charles I noemt het pad. We pikken de antitank gracht op en volgen ze een hele poos op grondgebied Schilde. Rechtsaf dan langs een gracht richting ‘de poes van ’s-Gravenwezel’. Tijd om wat villa’s te kijken en zo hoort het ook in deze omgeving. Intussen tikken de minuten snel weg en komen er vraagtekens in onze ogen. 6,6 km staat er toch op ons papiertje ! We duiken opnieuw de bossen in bij de Krommedreef en zoeken nog eens de antitankgracht op. Maken nog een hele omzwerving langs rododendronpaadjes en sportterreinen tot restaurant Dikke Mee. Blijken ruim 1:30 onderweg geweest te zijn, net als Hobohem Linda & Dirk trouwens. Elastische kilometers dus Mr. De Voorzitter.
Maar niet getreurd het parkoers is aangenaam en het weer ook, de gratis kilometers nemen we er graag bij. Stappen opnieuw de bossen in langs onder meer de Caterskapeldreef. Voorbij de kapel, verborgen achter de rododendrons, naar meer open terrein. De zanderige paden vertonen levensgrote plassen waar we gelukkig telkens netjes rond kunnen lopen. Dan volgt de bewoning van de Schildense Vraagheide. Vooral bakstenen chalets, permanente bewoning toch wel. Stilaan wenkt de dorpsomgeving met zijn achterafjes, stille straten en sportaccommodaties. Een halfuurtje later dan gepland bereiken we de finish. Tijd voor een IJsetrippers reünietje met Christine & Noël, Viviane & Danny ook. Geen Duvel vandaag maar een paar donkere Westmalle van ’t vat. Is toch de Trappistentocht ! Nemen op het juiste uur (Jerome) de bus terug naar de Koekenstad met vrijwel onmiddellijke aansluiting naar Hemiksem. Hebben een prachtig wandelweekend achter de rug met twee knappe tochten. Had er graag op dinsdag Tielen bijgevoegd maar de weergoden blijken onbarmhartig. Zal voor volgend jaar zijn.
Eurek@ vandaag gaan we wandelen ! De eerder gemaakte keuze Snellegem bleek geen optie want voor het openbaar vervoer een trage weg. Dan maar met de trein, zonder overstappen, tot Bilzen. De startlocatie in de Appelboomgaardstraat ligt binnen wandelafstand, zo’n halfuurtje loslopen. Na een kwartiertje pikken we trouwens een lus van het parkoers op, zal de 4 km blijken te zijn. Verrassend veel bekenden in de zaal met Karmijntje en Nicole, uiteraard ook Yvan ‘le terrible’.
De 27 km blijkt een lus van 7 km te zijn en eentje van ruim 18 km. We beginnen klein langs Sint-Jozef en het stadspark van Munsterbilzen. Stappen door een wijk met gele baksteen huizen richting natuur. Het Weerstandspad loodst ons door het Munsterbos, grachten aan weerskanten van de brede onverharde, goed begaanbare weg. Passeren een prachtige stenen kapel opgedragen aan St-Amor. Weilanden dan, met maretak hoog in de bomen. Lopen langs een langgerekte bult ook die op een terril lijkt. Zou het Limburgse steenkoolbekken destijds tot hier gereikt hebben ? De volgende gedenkplaats is opgedragen aan het Geheime Leger, vandaar de naam Weerstandspad dus. Laten de bosrijke omgeving achter ons en wandelen langs een boomkwekerij. In de meidoornhagen houden de mussen een woest ‘bal populaire’. Even ploeteren door gitzwarte grond langs de Munsterbeek. Er volgt een prachtig, zonovergoten stuk langs de oevers van diepliggende grachten. Berk voert er de boventoon. Dan keren we terug naar de bebouwing en een welverdiende eerste pauze. Schitterend uurtje wandelen was dit !
Voor het langere werk moeten we een oude spoorbaan over en huisjes kijken richting Bloemendaal. Laveren er rond de plassen stappend op een breed grindpad tussen weilanden. Opvallend veel meidoorn als haag en kruisbeelden in plaats van Maria kapelletjes, de Voerstreek is niet veraf. Even verstand op nul om bedrijvenzone De Spelver door te komen en we klimmen zachtjes tegen een groene heuvel op. Hij zet ons af in Waltwilder en zijn Zaal des Wouds. We komen er warempel clubmaatje Jack tegen, die eerst de grootste afstand aanpakte. Na een korte groet aan Annie & Willie vatten we de lokale lus aan langs de dorpskerk. Stappen richting volgende dorpsgemeenschap zijnde Hoelbeek. Mogen dan de weidse velden in Achter Pwusse met meidoorn en maretak nadrukkelijk aanwezig. Steken een bosje door bij Kattekoet en klimmen zachtjes naar de kerk van Eigenbilzen. Wagens worden er in gereedheid gebracht voor ergens een carnavalstoet. Wij lopen een paar straatjes en dan opnieuw het landelijke in van het golvende Tongerse voetpad. Aan de verre horizon tekenen zich twee terrils af. Zou dit Eisden zijn ? We verlaten de natuur voor de drukke Maastrichterstraat en onze laatste pauze in Waltwilder. De zaal ligt er al haast verlaten bij.
De parkoersmeester etaleert verder zijn kunnen. Voorbij een verweerde muur gaat het naar Achterveld en zijn fruitgaarden. Aan de overkant van een steenweg het domeinbos van Groenendaal. Heerlijk wandelen over net begaanbare paden onderaf een oude spoorbaan. Een schitterende dreef loodst ons naar de netjes wit geschilderde kapel ter ere van Sint-Rochus. Komen zo bij de verlaten spoorbaan uit die we even volgen. Nog wat achterafjes in het dorp en onze opdracht zit er op. Jack zit op wacht en zorgt voor het gerstenat. Even gezellig ketsen en dan is het weer eens tijd om richting station te stappen. We pikken daarbij het eerste deel van de 4 km op, welk ons langs een fietspad over de Demer loodst. Helaas missen we hierdoor de trein van een paar minuutjes. Geen nood, het café rechtover is altijd open. Bij een laatste Duvelke genieten we er na van een waarlijk prachtige en gevarieerde tocht, gelopen bij zonnig pril lenteweer. Eurek@ we maakten de juiste keuze vandaag !
