NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 11.11.2018 Adeps Godinne
  • 10.11.2018 Heikneuters Genk
  • 04.11.2018 Trip-Trap te Tienen
  • 03.11.2018 Wandelende Noordzee Boys te Knokke
  • 01.11.2018 Adeps Deux-Acren
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Nederbelgopstap

    29-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.29.07.2018 Halfoogstvrienden Bellingen

    Om 05:00 uur opstaan, brrr is geleden van de Mesa. Annieken wil en zal de 50 km lopen in Bellingen, geen vent die haar kan afremmen. Het is stillekes in de auto, op de commentaren van de Garmin madame na. Parkeren op het stoppelveld naast de feesttent, de toon is gezet. Het is te stil naar ons goesting aan de inschrijftafel. Ons haasje gaat er meteen vandoor, de mannen nemen de tijd voor een koffietje en een babbel her en der. Wij gaan voor 32 km. Even stappen langs Het Spoor en dan … uiteraard de stoppels op. Netjes geschoren graan dus en dan langs geroot vlas. Gevolgd door lage dennetjes en dan … echt de ‘bush’ in. Hobbel-de-bobbel door wild terrein waar de bosmaaier ons is voorgegaan. Potig hoor, zeker voor diegenen die 12 km stappen. Pol heeft er een andere mening over dan ik en dat is zijn goed recht. Zowaar een strookje straat en de spoorweg nog eens over. Dan door een tuin van bewoners, met klein zwembad en tenten in de tuin, je moet het maar gedaan krijgen. NMBS terrein blijkt te koop te staan, die hebben structureel geld tekort. Het Bellingse Bos in. Parkoers lopen op een zakdoek waarbij het begrip wandelpad een eigen invulling heeft. Daarom komen we hier wandelen. Zachtjes klimmen dan door zonnige akkers met nogal wat maïs. Het wordt warm. Fruitgaarden tenslotte, rode peertjes en groene appels, allebei nog in pocketformaat en rust bij de fruitboer. Terrasje doen met de andere Anny en Ides.

    Wij hebben een zee van tijd, voor meerdere babbeltjes met Heidetochters onder meer. Trekken ons terug op gang door het golvende Mouliebos om na één van de vele splitsingen richting kasteelpark Ten Daele te trekken. Dan dwars door een weide en een bietenveld, dit laatste hadden we nog niet gehad vandaag. Vervolgens een ruime strook tarmac, golvend. Bij Pantain Bois terug het gras in, oneffen en veeleisend voor de enkels. Stilaan weer klimmen over kiezelige akkerpaden om te genieten van magistrale vergezichten. Heikruise steenweg en zijn fietspad om deze etappe af te sluiten in de tuin van een hoeve te Bogaarden. Heidetochten zijn alom tegenwoordig, ben de enige IJsetripper.  Net als wij vertrekken komt ons haasje aangestoven, heeft al 7 km meer dan wij in de kuiten en straalt. Dit komt vast goed.

    Opnieuw de weilanden en stoppels in tot een diepliggende vijver. Vervaarlijk een verdieping hoger en genieten van vergezichten dan. Een ‘zoenk’ in het landschap stuurt ons weer een verdieping lager en letterlijk dwars door rijen maïs, slechts op halve hoogte gegroeid. De wind neemt stevig toe en daar zijn we blij mee. Stappen terug naar de voorkant van kasteel ten Daele en een dreefje van rode beuk, mijn favoriete boomsoort. Stillekes zakken dan over een betonpaadje langs patat. Hoog tijd voor het volgende krakkemige paadje langs een greppel, enkelbreker. Kier ne kier were zegt Pol over een breed graspad van het zoveelste privé domein. Klimmend tarmacje dan tot het imposante en wit gekalkte Hof Ter Kammen. Beetje paadjes lopen tot het onwaarschijnlijke zicht op de imposante abdijhoeve van Cantimpré en de ranke, slanke kerk van Bellingen. Dwars over het imposante erf tot de rustpost. Ik zet mij op het geïmproviseerde terras tot Chris mij roept. Hebt U ooit een rustpost gekend IN een netjes opgeschilderde kerk met houten meubilair en prachtige bid weg ? Ik heb het nog nooit gezien en heb tijd nodig om te bekomen. Dit moet de mooiste rustpost van het jaar zijn op wandelgebied en na het schitterende parkoers tot nog toe echt LE moment suprème.

    Wij hebben hier een extra lusje voor de boeg. Hoog in de heuvel en zicht op ‘de bollen’ van Kester en de mast van Sint-Pieters-Leeuw. Niet te veel beton uiteraard maar dwars door fruitgaarden, boomtakken die krom hangen van de weelde aan herfstfruit, een zalig zicht. Even macadammen tot de voetbal en de kerk van Pepingen en dan via kerkwegels tot een immens vlasveld. Onze gastheer blijft verhard en onverhard variëren tot de hoeve en kerk van Bellingen. Veel bekenden nu, Glimburgers Marina & Rene, Willy en zijn vrouwtje uit Mortsel, Heidetochters natuurlijk ook.

    Laatste etappe dan en natuurlijk meteen stoppels en vlas. Lekker golvend en onverhard. Chris pikt René op en ik Marina. We keuvelen ons gezellig en letterlijk door de akkers uiteraard, tot de finish. Kan nog bij babbelen met ‘fotograaf’ Eddy en zijn Liliane, den Davy ook. Felicitaties voor Pol en zijn team, dit was een gigantische tocht waar onwaarschijnlijk veel werk in gestoken moet zijn. Een mooiere tocht dan deze, ik weet het niet hoor …  

    FOTOREEKS

                            

    29-07-2018 om 18:35 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    Tags:Halfoogstvrienden, Bellingen
    >> Reageer (0)
    28-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28.07.2018 Les Tatanes Ailes Leval

    Moeten we nu blij zijn of niet ? Zware bewolking gevolgd door nachtelijke regen hebben ons in Giesbaarge belet naar de rode maan te kijken. Ieder nadeel heb zijn voordeel zei ene Johan Cruijf en gelijk had ie.

    Vanochtend dus rond de klok van negenen in de ochtendlijke koelte vertrokken voor een ritje van nauwelijks één uur. Hebben er allen zin in, het bezoekje aan de Tatanes met ontvangst aan de inschrijftafel in het Nederlands en … met scanner zowaar. La Wallonie se modernise !! Rustig koffietje drinken en op pad voor een zuidwaartse 20 km die er maar 18,8 blijken te zijn. Vanuit een bomvolle startzaal straten lopen tot een visvijver en aanpalend bosje. De 20 km gaat hierna zowaar mee met de 5 km. Beton lopen dus langs een pleintje omgetoverd tot rommelmarkt en enkele steegjes. Dwars door een cité ook waar dit westelijke ex-steenkoolbekken uiteraard rijk aan is. Pauze in een bloedheet zaaltje van ONE (Kind en Gezin) bij Keke die luidkeels Annieee roept.

    Terug op pad na een eerste drankje, stevig klimmen want de volgende rustpost ligt in Mont-Sainte-Geneviève. Een fraai zicht links over de mijn terrils en nog een metalen constructie die de oude schachten bediende. Lopen na oversteek van een drukke baan over een plateau, vers asfalt langs landbouwgronden, patat en bieten. Mijn maatjes zijn het verhard intussen een beetje beu. We worden op onze wenken bediend. Eindelijk een veldweg met hoog opgeschoten verdord gras. Wij kiezen voor de stoppels van een geschoren graanakker en vervolgens een oneffen pad door klein uitgevallen bieten. Minder kans om de pootjes om te slaan. Een enorme communicatiemast is intussen ons baken. Opnieuw een steenweg op dan, overgaand in kassei tot het dorpscentrum. Afgebrande kerk, kiosk op het plein en nette rustpost waar ik ooit nog eens kwam, vraag is alleen maar wanneer. Mijn maatjes schijnen het niet te kennen.

    Was het parkoers niet veel soeps tot nog toe, wij hopen op beterschap. Worden op onze wenken bediend met een krakkemikkig, schuin liggend pad ‘campagnard’. Stukje steenweg tot Buvrinnes en zijn kasteel dan. De mannen volgen ‘haasje’ Anny door een golvend bos. Even open terrein met een glimpt van de ‘château local’ en dan een zachte duik door le Bois des Vieilles, lekker wandelen bij een heerlijk zomers weertje. Open veld dan weer met goudgeel geschoren akkers en kiezel onder de sloffen. Even einde verhaal want vervolgd met woonwijken tot rustpost ONE. Geen Keke meer, gewoon rustig drinken op een geïmproviseerd terras.

    De laatste loodjes tenslotte, we verwachten niks meer. Lekker begin met steegjes lopen door Leval tot de volgende graanakker met uitzicht op dicht beboste terril. Mogen onderaf de ‘berg’ genieten van een heerlijke bosstrook tot de spoorbaan. Stille wijk en dan klimmen door nog meer geschoren goudgeel. Prachtig uitzicht over twee kerken die lijken boven elkaar te staan. Het kleine zwartje onderaan is onze finish. Genieten dus, in mijn geval van die onvolprezen Chimay Blue. PR-Anny blijft druk in de weer bij Titi, Fernand en vele anderen. Terug naar huis dan, toch niet ontevreden over deze tocht, hebben weer nieuwe plekjes ontdekt … maar nu eerst … mosselen !  

    FOTOREEKS    

    28-07-2018 om 19:07 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Tatanes, Leval
    >> Reageer (1)
    22-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22.07.2018 Adeps Jurbise

    Krijg vanaf het prachtig gerestaureerde station van Jurbise meteen de eerste Adeps pijl aangeboden, een goed voorteken. Is trouwens slechts een uurtje treinreizen vanaf Giesbaarge tot een prachtige startlocatie. Wit geschilderd kasteeltje dat blijkbaar het lokale gemeentehuis is waar gisteren ‘la drache nationale’ werd gevierd. Rood kaartje inpikken en op pad, weet niet goed wat ik kan verwachten. Eén straat verder wachten de eerste akkers. Gewoon rechtdoor zachtjes klimmen tussen patatten, bieten, halfwas maïs en geschoren granen. Over het stoffige pad vorder ik aanvankelijk moeizaam maar komt langzaam in het ritme. Het is al warm zo rond de klok van tienen maar een heerlijk zacht windje streelt mijn bezweette wangen. Stukje drukke baan richting Lens en dan het eerste grindpaadje in tussen huizen door. Weilanden en verspreidde bebouwing. Voor mij loopt een leuk dametje een pittig tempo. Ik kan het blondje amper aan maar heb al slechtere mikpunten gewandeld. Strookje door een bos en we dwarsen een leuk waterloopje, lekker verfrissend. Tarmac van in Juzekes tijd dan dwars  door de akkers opnieuw en lekker golvend. De bebouwing bestaat uit schaarse pachthoven en ook wel gewone woonhuizen. Vlas ligt langs de kant te roten. Mijn dametje slaat aan een stevig tempo af naar de 10 km, ik ben teleurgesteld. Ga het fietspad op voor de langere afstanden langs een steenweg dat mij een paar kilometer verder zal afzetten bij de kerk van Herchies. De 20 km gaat zijn eigen weg nu. Rechts rondom het dorp tot het kerkhof en dan met een parel van een vergezicht de landbouw in. Puf, puf, dit is toch wel warm hoor ondanks het windje. Tarmac op weg naar het volgende gehucht en bijna fout gelopen op een eenvoudig kruispunt met een inderdaad een verscholen vijfde baantje. Corrigeren en genieten van een immens vergezicht dat reikt tot de bossen Baudour zowaar. Loop letterlijk over de stoppels van een geschoren graanveld en nog meer asfalt tot een imposante kasteelhoeve. Leuke pauze, zowat halverwege de opdracht, onder een immense boom en bij een betonnen slotkapelletje.

    Zoals al de ganse dag een variatie van onverhard en verhard terug naar Herchies om de 15 km op te pikken. Kerkwegel en vervolgens straatje in straatje uit door de verspreidde bebouwing van het dorp. Een slingertarmacje stuurt mij dan door de velden richting hameau Erbaut. Stilaan raakt mijn tank leeg ondanks ik zeer regelmatig gedronken heb. Stel mijn retour treinrit met een uurtje uit, niks moet alles mag. Na Erbaut nog een laatste keer het veld in, spoorkiezel en ook vlas. Ben toch blij binnen te zijn en mijne maat van de dag Chimay Bleu moet mij terug op krachten brengen. Volgende week wordt spannend en ik hou U op de hoogte.     

    FOTOREEKS

    22-07-2018 om 18:04 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Adeps, Jurbise
    >> Reageer (0)
    21-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.21.07.2018 De Fonskes te Kessel-Lo

    Het is al na negenen als we op pad gaan, eerst eens lekker uitgeslapen. Chris heeft gelukkig gezien dat de startplaats gewijzigd is en binnen het uur staan we in het Genadedal. Er wacht een opdracht van ruim 20 km. Ik voel het meteen, heb geen goede benen vandaag. Lopen een ellenlange eerste straat door om Kessel-Lo te verlaten. In schuifjes gaan we dan door koeler bos klimmen. Ons haasje huppelt stilaan van ons weg, Chris respecteert naar gewoonte mijn ritme. Door een prachtige holle weg dan met muren van ijzerzandsteen, what comes down must go up. Heerlijk flaneren door het beukenbos tenslotte tot het merkwaardige zicht op Linden met zijn voetbalterreinen naast de werkplek van de lokale pastoor. Pauze in parochiezaal Sint-Kwinten na zowat 4,5 km en tijd voor het aperitief volgens Chris. Even een babbel met Sigrid en haar maatje.

    Lus van ruim 9 km voor de boeg. Wie Linden kent weet dat het klimmen wordt de bossen tegemoet vandaag via het Vossenstraetje. Zachtjes op en neer langs wat mistroostig ogende maïsvelden ook, het blad zedig opgevouwen vanwege de aanhoudende droogte. Een watertoren wijst op het hoogste punt in de streek. We volgen een ganse tijd Voetweg 32. Het verschil in temperatuur tussen zonnige en schaduwrijke plekken is belangrijk. Een kasseiwegje mag niet ontbreken, we zijn per slot van rekening in Vlaams-Brabant. Lopen een vrij vlak parkoers hoog in de heuvels bij Speelberg. Fraaie vergezichten over het heuvelrijke gebied laten ons genieten, een fris windje streelt de stevig zwetende koppetjes. Een volgende holle weg stuurt ons richting villawijk. Even verpozen met huisjes kijken en dan langs goudgeel stro, netjes op rijtjes de Oude Kortrijkscheweg op. Zijn blij opnieuw het lommer van loof te bereiken en dalen zachtjes af naar de rustpost. Hoog tijd voor drank, spijs hoeft niet.

    We vertrekken voor de laatste etappe over een kasseitje langs de kasteelhoeve de Bauffort en mogen even later langs een uiterste punt van zijn park, Het Paerd Pleynstraetje. Vervolgen met de Vlierbeekweg met uitzicht op de gelijknamige abdij. Het gaat er jammer genoeg niet naartoe maar dwars door woonwijken van recente signatuur naar de relatieve koelte van parkje Ter Vlierbeke. Even verder ligt het Provinciaal Domein van Kessel-Lo met zijn mini-pretpark en vele vijvers waar de aanhoudende droogte zeer goed merkbaar is. Nog een paar wegels en onze opdracht zit er op Al met al een best aangename tocht en het wandelaarsdrankje gaat er gewillig in. Jammer dan dat een medewerker zich komt beroepen op de wet op de privacy om Anny foto’s te doen wissen van iemand die het zelf niet zo nauw blijkt te nemen met de Belgische wetgeving. Dit soort incidenten is vermijdbaar en hoort niet thuis in een sportieve omgeving. Een smet op onze uitstap toch.

    FOTOREEKS

    P.S. mijn fototoestel heeft nukken en dus kan U voor beeld ook terecht bij Anny & Chris.              

    21-07-2018 om 19:49 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Fonskes, Kessel-Lo
    >> Reageer (0)
    15-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.15.07.2018 Adeps Tamines

    Ik muis er om 07:00 stilletjes vanonder richting station, mijn maatjes slapen nog. Om :36 gaat de boemeltrein van Giesbaarge naar Bergen (Mons) waar ik een uurtje later aankom. Kijk verbaast, het oude station is met de grond gelijk gemaakt en vervangen door containers en stroken aluminium platen. Moet er 40 minuten wachten op de trein richting Liers. Nog eens een uurtje later ben ik in Tamines, op zo’ 200 meter van de startzaal. Verwacht toch wel wat van de tocht vandaag, Les Kangourous indachtig. Niet abnormaal dat ik straatjes dien te lopen tot het station, de voorkant deze keer, daarstraks achterom. Het is nog maar 10:30 maar al behoorlijk heet, ik zoek zo veel als mogelijk de schaduw op. Duik beetje gore steegjes in tot een kerkplein en loop meteen fout, gevolgd door de dametjes achter mij. Beetje dubieuze pijl. Ben meteen bij de les, brug over de Samber en dan de rivier volgen over zeker een kilometer. Lekker briesje om toch een beetje af te koelen. Pittig kort hellingetje om weer op te warmen en dan huisjes kijken, gewoon rechtdoor.  Beetje teleurstellend straten lopen tot de CHR Val de Sambre en dan zowaar een drukke steenweg volgen tot randje Falisolle. Diepe duik nu, la Tienne Baudouin, mooi in het groen. Tienne ken ik als klimmen en dat gaan we doen, met brede meanders langs lome runderen en pas gemaaid koren. Ben ‘boven’ denk ik dan en loop een hoekje om. Oeps …

    Een joekel van een tarmac muur gewoon rechtdoor en naar de hemel, ik neem een strategische drankpauze. Behoedzaam naar de top dan, met kapelletje en zowaar de eerste bosstrook. Genieten, zachtjes dalen in het groen en nog wat steile straten tot de kerk van Falisolle. Ik herken de startlocatie van Les Kangourous als ik naar het kerkhof klim. Veel vals plat nu. Een juffertje die mij inhaalt moet plots afhaken, motor oververhit ? Ik zal  ze niet meer weerzien. Vlakke akkers van geel geschoren koren en groen manshoog maïs, ik vind terug tempo. Korte klim langs een pompoenenveld en dan heerlijk genieten van een tweede bosstrook. Kom uit bij een dorpje en riviertje La Biesme. Hoog tijd voor een pauze ‘op den blauwe steen’. Zowat iedereen blijkt hier fout te lopen omdat de pijl naar een steegje verstopt is door een automobiel. Ik loop dus wel netjes een paadje in dat in decennia niet meer gebruikt lijkt te zijn. De 20 km gaat nu eindelijk alleen weg en langs een korte klim het volgende dorp in. Mijn horizon zijn dicht beboste terrils van het Henegouwse steenkoolbekken. Loop een te lange rechte weg dwars door Aiseau (Presles), ben wel hoog in het landschap en dat heeft ook iets. Niveautje zakken dan en hoog over de spoorweg parallel met akkerland, de vallei zeg maar. Bouw een laatste pauze in bij de ‘gare d’Aiseau’, het is verdomd warm.

    Nog eens vals plat door een woonkern en dan het groen in, dat nu wel meer geel is, het is zomer nietwaar. Mag nog even La Biesme volgen tot een schattige kerk en een volledig historisch verknoeid woonerf.  Stratenloop dan maar weer tot het centrum van Tamines, de Samber en het station. Ben toch wel ontgoochelend over deze tocht, had er veel meer van verwacht.

    FOTOREEKS

    15-07-2018 om 20:16 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Tamines
    >> Reageer (2)
    14-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.14.07.2018 Hanske De Krijger Oudenaarde

    Wij zijn al rond 08:00 in Oudenaarde. Vrezen de zomerse warmte waar Annieken en ikzelf wegens astma-aanvallen nogal wat hinder van ondervinden. Boerenzoon Chris is zich van geen kwaad bewust. Naast zijn twee poezen in huis wordt hij de laatste weken wel geconfronteerd met twee blaffende hondjes, maar die bijten niet. Anny wil de 28 km lopen, letterlijk, als voorbereiding op een Bellingse vijftiger later deze maand, de mannen houden het bij een rustige 21 km. Na de begroeting van vele bekenden waaronder de immer goedlachse Mario Carton gaan wij op pad.

    Het haasje is er meteen vandoor, wij stappen langs het prachtige stadhuis en kerk de binnenkoer van het oude ziekenhuis op en vervolgen met … de brousse. Heerlijk slingeren door een wild natuurgebied, inclusief donkere tunneltjes waar we schoorvoetend doorheen waden. Lekker wandelen ‘op een zakdoek’ tot de Scheldeboord die we meten weer verlaten voor de volgende strook groen van ’t Spei. Minder wild nu maar met aangelegde paden, gras of door de droogte gebarsten grond zelfs in de lommerd. Zo bereiken we na 6 heerlijke kilometer het stemmige kerkje van Leupegem en begeven ons met z’n allen in gestrekte draf naar de overvolle parochiezaal Sint-Amandus. Ons haasje vertrekt net voor meer als wij aankomen. Na de pauze een kort strookje naar Etikhove. In volle zon en langs den ijzeren weg. Gaat over in een tegelpad en verderop kasseitjes langs de Ladeuzemolen. Voorbij de dorpskerk nog een paadje langs een diepliggende beek, halven dans meteen. Tijd voor het aperitief vindt Chris en wie ben ik om hem tegen te spreken. Intussen gezellige babbel met Cécile & ‘cowboy’ Luc (où est mon chapeau ?).

    De terugweg dus. Even wat huisjes kijken en dan door het hete zomerse akkerland met nog laag maïs, haast dorre weilanden en zelfs worteltjes. Vlaamse kasseitjes horen er uiteraard ook bij en stoffig grind. Ons parkoers blijft opvallend vlak met uitzicht op de uitlopers van de Vlaamse Ardennen en de immer aanwezige pronte kerktoren van Oudenaarde. We lopen weer een eind langs de spoorbaan die Oudenaarde met Ronse verbindt en moeten dan de gelijknamige viervaksbaan over. Niet bepaald veilig dit ! Aan de overkant opnieuw akkers en een paar kerkwegels. Nog eens als bange haasjes de snelweg over en voorbij de Nonnenmolen en het Sportkot terug naar de eerste rustpost. Conform deze duvelse tijden drink ik mijn eerste …

    Annieken is intussen tot bij ons gehuppeld en we starten samen aan de laatste 4 km. Dwars door het dorp gaat het naar de Maagdendaal Abdij waar onze gastheren hun klanten verwennen met een lekker koel bruintje, Adriaan Brouwer. Lekker verder wandelen over de fraai bebloemde Scheldedijk en de parkoersmeester weet van geen ophouden. Het Liedtspark en zijn kasteel komen nu aan bod, gevolgd door volkstuintjes waar mijne maat meer dan gewone aandacht voor heeft. Is het hier ook zo droog als in Giesbaarge ? Ja dus, een hele geruststelling. Uitbollen nu tot de te hete startzaal en wij zoeken een terrasje.

    Kunnen nog lekker bijbabbelen met vele bekenden en gelaafd terug naar de auto. Bij verkeerslichten nog even de charmantste van alle Glimburgers begroeten, Marina & René. Ik had een goed gevoel vanmorgen en dit was inderdaad een prachtige wandeltocht. Morgen trekken mijn maatjes naar Montigny-le-Tilleul, ik plan een Adeps in Tamines, het land van Les Kangourous de Falisolle.  

    14-07-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Hanske, Oudenaarde
    >> Reageer (0)
    17-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.17.06.2018 Adeps Woluwe-Saint-Pierre

    Met hoog gespannen verwachtingen vertrek ik te voet van het Brusselse Centraal station richting Wetstraat. Stap door langs Schumann en Montgomery, de avenue de Tervueren af tot het trammuseum. Adeps blaast er vandaag verzamelen. Meteen een eerste nostalgisch moment. Het eerste voertuig blijkt een authentieke bus 42 te zijn in de uitvoering die mij drie jaar van Bosvoorde naar school bracht hier een eindje verderop. Dwaal even door het museum en zijn prachtige voertuigen die zowat een eeuw Brussels openbaar vervoer weergeven.

    Op pad dan voor mijn 20 km. Het is berendruk op de steenwegen vanwege een Brusselse fietshappening. De brug over en ik duik het stevig golvende park van Woluwe in. Wordt vervolgt met een uitloper van het Rood Klooster en de parken Bergoje, Senty en Ten Reuken. Jeugdsentiment in zijn zuiverste vorm, ik ben in mijn nopjes ! Bij Charles Albert de klassieke stevige klim het Zoniënwoud in. Alleen de langste afstand komt hier en ik ben dus de enige wandelaar midden heel wat joggers. Het is heerlijk weer en zalig wandelen door het frisse groen. Maak een hele, perfect gepijlde omzwerving tot in de buurt van het kapelletje van Welriekende en weer terug naar het Rood Klooster. Potig klimmetje om bij de Avenue de Tervueren het bos te verlaten. Enkele straten landhuizen bewonderen en dan tussen de Etangs Mellaerts door. Bewonder vertedert meerdere families jonge watervogels, de eindmeet is in zicht. Feliciteer de organisatoren voor hun waarlijk schitterende tocht, exact wat ik hoopte vanochtend. Schrijf een woord van dank in hun dagboek en praat met een Duveltje in de hand bij met de wandelaars rondom mij. Een frêle gamine van een jaar of acht heeft voor het eerst 10 km gestapt en loopt als een fiere pauw rond in de zaal terwijl ook haar mama straalt.

    Rond 15:00 vat ik de terugweg aan. De beruchte laatste helling van de 20 km loop op naar het Montgomery park. Er heeft een gratis Portugees festival plaats met zang, dans en heel veel eettentjes. Blijf er een tijdje plakken en stoom dan door naar Bruxelles Central. Heb 34 wonderlijk mooie kilometers in de kuiten. Op de Antwerpse De Keyserlei trakteer ik mezelf op een Popolo pizza, rucola en artisjok, ook een wonderlijke combinatie maar erg lekker.

    Heb een heerlijk zomerse en plezante zondag achter de rug. Ben nu klaar om als nieuwbakken vrijgezel de MESA 2018 tot mij te nemen.  

    17-06-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Adeps, Woluwe-Saint-Pierre
    >> Reageer (0)
    10-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.10.05.2018 Adeps Louvain-la-Neuve

    Tijdens deze eerste post-Straumann I (want er kan nog een II komen) dag heb ik vier treinritten nodig om mijn bestemming te bereiken. De laatste, tussen Ottignies en Louvain-la-Neuve duurt exact 7 minuutjes. Trapjes op vanaf het perron en meteen een eerste pijl richting startlocatie. De ervaren wandelaar weet dan dat ie goed zit. Beetje groezelig, de startzaal, studentikoos. Rood bonnetje en parkoerstekening oppikken, we kunnen op pad. De tekening oogt erg groen, ik ken de streek niet echt, laat mij dus verrassen.

    Le parcours commun loodst ons tussen de studentenhomes, een gevolg van Leuven Vlaams van jaren geleden, door. Als de 5 & 10 km net na elkaar weggaan ben ik plots alleen  maar ook nog eens in een soort bospark, heerlijk groen dus. Stap le Bois de Lauzelle in, loofbos met heerlijk lange lanen, meestal vlak soms op en neer. Tientallen vrolijke gevederde vriendjes houden mij gezelschap. Dokker over een kasseitje tot een golfterrein, er is aardig wat activiteit. Dwars tussen de ‘lanes’ door loopt een tegelpad met boompjes afgezoomd en dat mogen wij volgen. Bij het Arboretum de Lauzelle gaat de 20 km er alleen vandoor. Niet over het grasveld dat spierwit ziet van de paardenbloem in pluis maar over een tarmacje. Kom zowaar op grondgebied Wavre uit en zijn villa’s van le Bois du Manil. Lange rechte weg en dan een onverharde duik richting graanakkers. Merkwaardig zicht overigens want recht vooruit een joekel van een helling met bebouwing tussen sparren en links het gejoel van de Walibi-jeugd.

    De parkoersbouwer draait richting Walibi en een stevige helling, holle weg tot wat behuizing. Opnieuw onverhard de heuvel af en dan tussen akker en woonhuizen stevig klimmen. Ruil Wavre in voor Limelette en zijn kasseibaantje. Amuseer mij al ruim twee uur met een echt leuk parkoers. Bois des Quèwées nu en een tegelpad gewoon rechtdoor langs de bosrand. Kom weer bij de Bois de Lauzelle aan en pik de 15 km op. Heerlijk flaneren nu in het frisse groen met waterpartijen ‘down under’ inclusief kwakende kikkers. Volg een vlot stromend beekje dat Blanc Ry noemt en begin dan aan de zoveelste klim in bos. Niet echt zwaar in % maar wel lang tot in gehucht La Croix.

    Bij een drukke steenweg pik ik de 10 km op. Onze gastheer is een groene jongen en stuurt ons meteen een fietspad op naar le Bois des Rêves. Heel leuk bos met pseudo holle wegen en steeds maar op en neer tot de Piste de Robin (des Bois ?). Even vlak langs een beekje en dan weer klimmen in het bos naar Bruyeres. Bos wordt akker, onverhard beton langs weer een andere beek tot Bloctry. We doen zowat alle gehuchten van Ottignies aan. Een breed fietspad loodst ons naar Le Lac (een langwerpige vijver). Lopen er voor 80 % rond uitkijkend naar jong grut van Canada ganzen en recente bebouwing in de heuvels. Weg van het water dan en via een verhard pad door weilanden naar een nieuwbouw stad Bruyeres. Stevig golvend parkoers overigens. Passeer een moderne kerk gebouwd met onder meer Ardeense natuursteen. Stap dan door een golvend parkje tot Biereau, weet de finish vlakbij. Nog wat kasseitjes en trappekes, een prachtige tocht zit er op.

    Zal de trein van 14:02 missen van zo’n 30 seconden. Halfuurtje wachten en nagenieten van weer eens les magnifiques resources naturelles du Brabant Wallon. Heb lekker gelopen vandaag en dat laat het beste verhopen voor wat komen gaat … de Driedaagse van Zuid-Limburg in Heerlen.    

    10-05-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Louvain-la-Neuve
    >> Reageer (0)
    06-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.06.05.2018 Adeps Pcrot

    Na een paar eigen tochtjes richting Koekenstad pik ik vandaag de Adeps-draad terug op. Het oorspronkelijke plan was Ukkel-Stalle maar donderdag staat er plots ‘annulé’  naast. Kies dan voor het mij beter bekende Pecrot. Heb telkens in Berchem en Leuven 8 minuutjes overstaptijd, ideaal dus. Helaas wordt de trein naar Ottignies afgeschaft wegens defect. Uurtje wachten dus. Zo’n drie kwartier later komt alles tot stilstand wegens personen langs het spoor. Eén trein kan wel vertrekken … en ja ik heb mazzel.

     

    Een kwartiertje later ben ik al in Pécrot en kom de eerste wandelaars tegen. Samen met Frans (Langdorp) nemen we poolshoogte. Blijken de laatste 4 à 5 km van het parkoers te zijn. We starten dus met het einde. Meteen richting Etang de Pécrot. Vissers turen er naar hun dobbers. Wij vervolgen langs de marécages de la Dyle Romane , de moerassen van de Dyle die we stroomopwaarts volgen tot Florival. Ben vrij snel alleen met tientallen zangvogels die katoen geven op de maat van koning koekoek. Stap lange rechte paden langs bos en natte weiden. Paardenbloemen staan al in pluis, boterbloempjes tieren welig. Vanaf de imposante hoeve van Florival keren we op onze stappen terug langs een pas gemaaid pad dat overgaat in zand. Tunneltje onder de spoorbaan en ik ben bij de start, een wat bizar cafeetje in een hoekhuis.

    Pik een routebeschrijving op en ga op pad. Even parallel met de spoorbaan terug richting Florival en dan het bos in. Aanvankelijk vals plat langs enkele chalets en dan een joekel van een klim. Had ik hier verwacht. Op de top gaan 15 en 20 km hun eigen weg. Heerlijk wandelen door het frisse groen, het is een stralend mooie zomerse dag. Op het plateau wandel ik langs pas ingekuilde patat, nog geen blaadje te zien. In de verte priemt het kerktorentje van Bossut. Veldleeuwerikjes fladderen hoog in de lucht. Wat hou ik van deze streek ! Rechtsom nu en terug het bos in voor een wat technische afdaling, een uitgehold pad. Kom bij de  imposante kerk van Archennes uit. Neem een korte pauze op een bankje in de zon, moet zowat halve dans zijn.

     Pittige klim met stevige rosse kassei tot op het plateau. De boeren zijn aan het hooien, het nog natte gras geurt heerlijk. De 20 km krijgt een ommetje over golvende betonwegjes langs een grote hoeve. Komen bij het kerkje van Bossut langs en duiken terug de akkers in. Frans komt uit een andere richting, heeft de afslag naar Archennes gemist. Ik laat een grotere groep wandelaars  achter me en stoom alleen door tussen donkergroene granen door. Een dot van een diepe holle weg dan. Varens priemen opnieuw door de bermen die duidelijk recent gemaaid zijn. Ik kom in een stil dorp uit, opnieuw bij een kerkje. Blijkt Nethen te zijn. Een hobbelend eenmanspaadje loodst mij parallel de vallei door weilanden. Het is opletten geblazen niet te struikelen. Tarmacjes sturen mij langs villaatjes. Een pittige klim langs een weg als een lappendeken, verweerd asfalt en kassei. Pfff, de beentjes verzuren. Mag nu heerlijk flaneren over een breed zandpad door een bos van beuk en spar, het geurt er heerlijk naar zomer.

    Bij het uitkomen van het bos rest mij een steil aflopende straat tot het station. Bankjes zijn er niet en dus gebruik ik de betonnen trap als rustplaats tot de trein een halfuurtje later. Heb genoten van een waarlijk schitterende zomerse tocht.

    06-05-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Pcrot
    >> Reageer (0)
    29-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.29.04.2018 Adeps Pont--Celles

    Had het plannetje netjes voor elkaar. Sporen tot Luttre en dan 2 km stappen tot de Place Communale de Pont-a-Celles. Adeps blaast er verzamelen en ik ken de streek niet. Maar blijkbaar gunnen de Nationale Spoorwegen mij deze verruiming van mijn horizonten niet.

    Het begint al bij de ticket automaat in Hemiksem. De route aangeven lukt nog wel, betalen niet. Dan maar de treinbegeleider aanspreken die mij laconiek € 7,00 extra aanrekent, te recupereren aan het loket van uw keuze.  Och ja, shit happens.

    Heb ruim 20 minuutjes in ’t Central tot de trein naar Charleroi. Hij heeft dan ook nog eens 5 minuten vertraging. Vertrekt en stopt … vertrekt en stopt … vertrekt en stopt voor ruim 20 minuten. Geblokkeerde rem zegt de bestuurder, er moet technische assistentie komen.

    We kunnen tot Brussel mee met de Binche al besef ik dat ik een uur kwijt ben. Zal er dan maar een wandelingetje maken over de ‘marché du Midi’. Maar eerst even een plasje maken … de toiletten van deze trein zijn defect. Ik gooi de spreekwoordelijke handdoek.

    Heb een halfuur tot de retour naar Hemiksem en dus ga ik mijn retourtje Zaventem-Dorp kopen voor de laatste Aprilse werkdag morgen. Twee van de drie automaten zijn buiten strijd. Geeft niet, ik heb er maar eentje nodig. Hij vertikt het retourtjes te geven, moet de omslachtige weg van twee enkele reisjes.

    Oh ja, het regent zachtjes als ik door de straten van Hemiksem loop voor wat denkelijk één van mijn laatste rustige momenten in deze gemeente is. Er zijn zo van die dagen …

    29-04-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Pont--Celles
    >> Reageer (0)
    22-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22.04.2018 Adeps Neder-Over-Heembeek

    FORMIDABLE, FORMIDABLE, ik loop al zingend door de straten van Hemiksem en het regent niet.

    Ben vanmorgen om 08:30 van de trein gestapt bij de intussen bruine ezels. Schaarbeek dus, waar is de tijd van Mac The Knife en de broertjes Bakkali. Moet ruim drie kilometer stappen tot zaaltje Rossignol en het vinden van voetpaden rondom Docks Bruxsel is niet evident. Achteraf gezien vrij eenvoudig … gewoon het fietspad volgen! Bruxelles Ma Belle. Een local stuurt mij centrum Neder naar de startzaal waarvoor mijn dank. Er is een ommetje voor de 10 km op de Heizelvlakte, zegt de dame bij de onthaalbalie maar voor de 20 km geen probleem. Ik neem akte en vertrek.

    Een eerste klimmetje en dan dwars door iets dat heeft van akkers, bos en verkaveling. Meerdere kisten rottend sinas langs de kant van de weg. Bruxelles Ma Belle ? De parkoersmeester doet anders zijn best. Veel groene achterafjes langs recente wijkjes overvloedig voorzien van groen ‘parcours commun’ en rood/witte linten. Een man naar mijn hart. Dikke zweetdruppels parelen van mijn voorhoofd, het is een zwoele ochtend. Ons Heer heeft het ook warm en bestookt mij met nat. Hij is blijkbaar niet in zijn humeur want grommelt een paar keer en flits met zijn alziend oog. Ik stoom, letterlijk en figuurlijk door richting Vilvoorde en de Aardeberg die zijn naam alle eer aandoet. Grappig zo tussen de golvende akkers lopen met flatjes die boven de bomen uit komen. Koningslo dan en de behuizing van de Wannekouter. Villa’s en 20-hoge woninghokjes zij aan zij. Binnendoortjes tot tramstation Esplanade. Trapkes op en trapkes af tot de Trade Mart of de Heizel. Wilde kastanje staat te pronken in zijn kaarsen.

    Er is blijkbaar inderdaad een activiteit in het Heizelpark, houdt het midden tussen jogging en wandeling. Ik heb er geen hinder van en stap langs een halflege vijver richting openluchttheater en even verder de ‘Bollen van Brussel’. Sluip stilaan de Houba over en langs Hopital Brugmann, alleen voor de 20 km en met delicate bepijling Het Dielegembos dan, genieten van schitterende paadjes langs look-zonder-look. Verdomme, dit is top ! Jectapleintje dan de Heymboschsite. Hallo Police de Jette, deze schoonheid hebben jullie ons nooit gegund ! Naar de UZ-VUB nu maar net voor de brandweer het Laarbeekbos in. Beetje op eigen gevoel want de markeringen hangen ver uit elkaar. Groen en geurend genieten tot de voetbal van Ganshoren en dan de vallei van de Molenbeek. Zo uitgebreid deed ik ze nog nooit ! Le Parc Baudouin sluit aan, ben weer in Jette. Onze parkoersmeester is een artiest. In het volgende park stuurt hij ons over een Finse piste, de schat ! Ik verhef hem zo stilaan in de adelstand. Hij stuurt ons nu rond de Square Prince Leopold en dan terug de Houba over.

    Parc Sobieski en zoeken naar pijlen om de helling op te geraken. Gaat over in Stuyvenberg, heel kunstzinnig en met onwaarschijnlijk overzicht over ‘t Stad. Parc van Laeken dan, met de attracties van Air Games (de jogging van deze ochtend), een sneeuw van bloemblaadjes valt over mij heen. Dank aan de hooikoorts. Ik stap stilaan richting kasteel van Flipper & Mathilleke, loop dan naar de Japanse Toren. Ook hier vind onze gastheer een groene doorgang tussen Van Praet en Pagodes ! Tegen mijn gewoonte in snij ik niet af naar het station. Wil deze kerel volledig consumeren. En ja hoor, hij heeft nog een parkje in petto en een woonerf. FANTASTIQUE, schrijf ik in het logboek van de organisatie. Loop de simpelste weg terug naar ‘la gare de Scharbeck’. Heb een fantastische wandeldag achter de rug, ZALIG !  En de parkoersmeester van vandaag, die noem ik gewoonweg GOD.

    22-04-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Neder-Over-Heembeek
    >> Reageer (0)
    15-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.15.04.2018 Section Marche de la S.T.I.B. Auderghem

    Fillie is mijn reismaatje tot Brussel-Noord, lekker gezellig keuvelen dus. Zij reist naar Asse, ik neem de metro tot Hermann-Debroux, home town. Meteen pijlen bij het verlaten van het metrostation. Ik volg gedwee, door het parkje van Bergoie, de laatste kilometer van de tocht zo blijkt. Afsluiten doen de wandelaars met de pittige Tweesteenwegenstraat tot de kerk van Sint-Anna. Netjes inschrijven en ik kan op pad. Valt er wat busvolk binnen, allemaal regio Litche, Beyne & Romsée. Wandelen dus, een kasseitje naar beneden tot het Rode Klooster. Heerlijk zonnig weertje als ik langs de hoeve loop samen met Willy (Mortsel) en verder naar het viaduct. Onder koning auto door en dokkeren over de kasseitjes van Drijborren. Overbekend terrein natuurlijk richting Dennenvoetpad. Breed in den beginne, stilaan smaller en klimmend. Het mooiste deeltje lopen we vandaag niet, gaan rechts weg de Diependelleweg in. Lekker golvend door het bos tot het kerkhof van Bosvoorde. Ik duik daarna naar de Bessemmoakershoek en de rustpost na zo’n 5 km.

    Stoom gewoon door richting Boitsfort-Centre en zijn park bij de Sint-Hubertuskerk. Verslik mij in de splitsing bij de Delleurlaan. Tja, heb vooral oog voor het gebouw waar ik  mijn eerste schooljaren liep bij Meester Louckx en de broeders Evarist en Guido. Recht op pad nu, langs het verscholen treinstation van Bosvoorde en achterlangs Cesar De Paepe, met zicht op landhuizen. Tumulidreef, Infantedreef ben echt weer in het Zoniënwoud. Maelbeek 32 is een herdenking aan de aanslag van enkele jaren geleden, 32 bomen in een cirkel. Wollen Borrevoetpad dan, mij totaal onbekend. Kilometerslang wandelen langs een diepliggend beekje, puur genot. Het Berkenvoetpad brengt mij finaal een niveau hoger. Ik kom weer bij de Infantedreef uit en loop lange rechte bospaden. Vuylbeekvoetpad dan en weer genieten van het meer moerassige Zoniën. Wat is dit een heerlijke lange lus van meer dan 11 km !  Pittige klim van water naar spoor. Bij de Kattenberg ben ik terug in Bosvoorde. 21°C lees ik bij de apotheker, puf, puf.

    Terug naar Sint-Hubertus dan en de klim van de Rue du Pinson (Vinkstraat). 50 jaar achteruit meteen, beleef mijn jeugd weer wandelend onder de bottende Japanse kerselaars. Groene luiken voor Le Logis, later gele luiken voor Floréal, stap op zo’n 200 meter van het ouderlijk huis. Tussenin de rotonde van de Drie Linden, niet meer dezelfde bomen van in mijn kindertijd.  Een wandelaarster blijkt ook hier gewoond te hebben, wij halen samen herinneringen op, kunnen perfect de lokale kapper met donkere haren en snor beschrijven. Kippenvel gevoel ! Nog even een doorsteekje langs de Woluwebeek en ik ben weer bij Hermann-Debroux. Spoor snel terug naar Hemiksem. Voelt als buitenland aan, ben weer even ‘thuis’ geweest.        

    15-04-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:S.T.I.B., Auderghem
    >> Reageer (0)
    08-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.08.04.2018 Poluc Linkebeek

    Bis repetitam, neen geen Adeps vandaag maar wel wandelen in dezelfde gemeente dan voor een paar weken zijnde Linkebeek. Poluc nodigt uit voor de laatste keer en ik hoop dat Chris het parkoers gemaakt heeft. Veel wandelvolk op de trein en meteen pijlen naar de kasseitjes rond de dorpskerk. Komt goed denk ik dan. Tiny & Dany in de startzaal, Willy uit Mortsel ook, alleen, zijn dametje heeft gisteren een viervoudige polsbreuk opgelopen bij een val in Tervuren. Ik wens je een spoedig herstel meisje !

    Even grappen met ‘permanent’ Daniele en op pad. Kasseitjes uiteraard want we wandelen in Brabant ! Rond de dorpskerk en dan trappekes af. Door wegenwerken, mag niet ontbreken dezer dagen, en dan de obligate villawijken. Zijn in Alsemberg en dus is het parkoers pittig. De zomer is in het land, brem, magnolia en kers staan in bloei, de vogeltjes fluiten (of is het omgekeerd). Een holle tarmac duikt mij naar Sint-Genesius-Rode en de Kwadebeekvallei. Eindelijk eens wat onverhard langs een uitschietende haag. 4,7 km tot rustpost petanque, ik loop gewoon door.

    Heuveltje op en de Krommeweg loodst mij als achteraf loodrecht naar het groen. Paniek in het gild, wandelaars komen uit twee richtingen, sommigen al voor de tweede keer. De bepijling lijkt niet je dat te zijn. Ik noteer de verhalen en stoom door samen met twee wandelaars uit het naburige Beersel, we zien wel. Op en neer tussen de behuizing en dan de splitsing van 14 & 22 km die in de pijlen geschreven staat. Moet kunnen. Plots heerlijk wandelen tussen golvende weilanden, even de ‘bottom’ schuren als ik over een gesneuvelde boom moet kruipen. Landhuizen dan, ben verdorie in Waterloo ! Lange rechte straat, te veel beton naar mijn goesting vandaag, Avenue des Croix de Feu tot de spoorbaan. Le Bois des Bruyères nu, jong bos met vijver, komt mij bekend voor. Lekker wandelen tot de rustpost. Hier zit de fine fleur van Vlaanderen te zonnen. Gina & Krist ut the diepe Vloanders, Jacqueline en Luc uit het ‘Centraal Massief’.

    Met deze twee laatsten en even clubmaatje ‘béton’ Ghislaine vervolg ik mijn weg. Brede veldwegen, puur natuur. Luc haakt af, samen met de pezige Gelenaarster hou ik er een stevig tempo op nam. Leuk wandelen overigens, met bomen afgezoomd pad tussen akkers en weilanden tot Hof-ten-Hout, een monumentale vierkant hoeve. Even neer en op de Kwadebeek, de pauze van de petanque wenkt. Verdomd goed die extra van 14 naar 22 km.

    Jacqueline wacht op haar maatje ik stoom door naar het delicate splitsingspunt. Inderdaad slecht gemarkeerd, maar een verwittigd logistieker is er drie waart. Het dorp in nu en bij de kerk een ommetje wegens … gaslek. Nauwelijks bepijld maar voor een logistics geen probleem. Pik vlot terug het parkoers op en neem een West-Vlaming mee. Pittige klim richting villa’s en … geen pijlen meer. De ganse horde gaat op gezond verstand richting Linkebeek en ja hoor … bij de ingang van ’t Schavei zijn we met z’n allen weer van markeringen voorzien ! Net als voor een paar weken genieten van het bos/park en dan een lange afdaling met de geur van look zonder look. De lente is in ’t land !  Trappekes-op naar de kerk en finish, ja, bis repetitam maar nu met verzuurde benen.

    Ik stoom door naar het station. Er blijkt een extra trein langs te komen die naar de luchthaven spoort. Even overleggen met de begeleider, ik mag mee. Win in tijd niks maar rij eens een ander traject en dat vindt de logistieker in mij leuk. Beetje bizarre, slordige tocht vandaag. Het einde van Poluc meteen, volgend jaar nemen de Police Walkers over.

    08-04-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Poluc, Linkebeek
    >> Reageer (0)
    25-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.03.2018 Adeps Linkebeek

    50 minuten wachttijd in Bruxelles-Midi, tja het kan verkeren. Maar dan gaat het snel. Een kwartier later verlaten enkele wandelaars de trein in Holleken, zo noemt ons station vandaag. Trapje af en meteen een eerste groene pijl. Ik weet het dan al, dit wordt een leuke tocht vandaag. Startlocatie Hoeve Holleken en het treinvolk bedankt de organisatoren voor de service. Na 31 jaar vinden zij het maar normaal dat ook voor ons gezorgd wordt, klasse ! Op pad dan , Adeps gaat Vlaams vandaag over Alsemberg en Dworp. Meteen een eerste kasseitje natuurlijk, zo hoort het in Vlaams-Brabant. Een eerste bosstrook ook, samen met de GR512. Trommelaar Specht slaat er de maat, zijn beter besnaarde maatjes zingen hun hoogste lied. Heerlijk zonnig wandelweertje, ik ben helemaal bij de les. Pittig tarmacje nu, mij heel bekend van vroeger eens fout gelopen. 15 en 20 gaan hun eigen weg en ik zal op één man na niemand meer zien de komende paar uren.

    Heerlijke holle weg dalend tot de hoeve Ingendaal. Bij een dorpsrand kruisen een groep trekkers, met pak en zak mij. Ik stap van kerk naar kerk, parallel met een vallei. Blijkt nog steeds Alsemberg te zijn. De Diepestraat dan. Het kasseitje doet zijn naam alle eer aan. Heerlijke holle weg waarvan de metershoge bermen gekapt worden. Blijk een uurtje gelopen te hebben over de eerste vijf kilometer. Normaal voor Adeps. Laat de bewoning achter mij en kruis op en neer door akkers. Kom bij een diepliggend en snel vliedend riviertje uit. Mij heel bekend van de Leeuwse wandelvrienden. Heerlijk kuieren langs het water nu, richting Dworp, ik weet wat komen gaat. Het kasseitje van Solheide is een proevertje, de puist van de omgeving gekend als de Bruineput ligt te blinken. Onze gastheer heeft een wandelaar alternatief, de Wortelenberg. Zachtjes in den beginne en met het kassei venijn in de staart. Pff, stevig maar den ouwe kan het nog. Pauze nu, linea recta door de akkers met een mistig vergezicht. Groepje stokkenwandelaars voor mij, ik zal ze niet inhalen. Kasseitje dan, ligt hellend, vlakke wegen kennen ze hier niet. Schitterende afzink door de weilanden van Donderveld naar de volgende vallei. Dit is genieten !

    Oeps, de Klutsstraat, kluts in de kuiten ja, stevige, potige korte klim tot de Tuin Der Onlusten, een kitscherig aandoende huisstee. Ik blijk in Beersel te zijn. Doorkruis de bewoning langs achterafjes en met de nodige kasseitjes. Prachtige strook dan langs weilanden met hoogstam voorzien van massaal veel maretak. Kom zo begot op de Alsembergse Steenweg uit. Duik naar Linkebeek en dan … onze gastheer kan er niet genoeg van krijgen … het Park Schavei. Een mix van bos en graspleinen, telkens weer op en neer en nog een keer. De knoken kraken maar we laten ons niet kennen. Moet trainen nu Annie & Chris mij uitgenodigd hebben voor de Mesa. Een laatste klim, een laatste kasseitje, hoog tijd voor een hotdog en steun aan de organisatie. Terug naar het perron dan, nagenietend van een toch wel leuke tocht. Het volgende Paasweekend staat volledig in het teken van onze eigen eersteling in Ottenburg, wandelen met pit net als vandaag dus.

    25-03-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Linkebeek
    >> Reageer (0)
    11-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.03.2018 Adeps Genval

    Regen voor acht uren blijft niet duren. Ik mor dan ook niet als ik druppelsgewijs om zeven uur naar station Hemiksem stap. De drie minuutjes in Berchem zijn intussen routine geworden. Halfuurtje wachten in Brussel-Noord en zijn madammenkant. Ben om 09:32 in Genval. Op de parking van het station meteen een groene pijl van de ‘parcours commun’. Even afstemmen met een passerende wandelaar – ‘oui monsieur tout les distances’. Gaat hem een trein schelen straks. De straten van mijn gastheren liggen er nat en donker bij, onaangenaam eigenlijk. Le Sentier du Collège is meteen een stevige klim, is de toon gezet ? Beetje bizarre bepijling trouwens, erg vroege meldingen om van richting te veranderen brengt menig wandelaar in de war. Ik loop achterafjes, steeds pittig. Logisch toch in de Rue du Vallon, valleitje doorkruisen dus. Vettige strook nu, langs paardenweiden richting vijver en riviertje la Lasne. Weer die bizarre bepijling en ten gevolgde met de twee voeten in het nat. Klimmen maar weer, weg van de smurrie en vuile paarden. Nog 12,4 tot de aankomst lees ik, mag er gerust een vijftal bij rekenen wegens mijn start ergens onderweg.

    Blijk in Rixensart te zijn. Het keren en draaien doet mij denken op een zakdoek te lopen. Duik het Parc Communal in, een verwilderd bos eigenlijk langs de Lasne en oef, een beetje vlak. Kom bij de spoorbaan uit en de Sentier Marguerite, een pittige klim met trappen. Na de kleinere afstanden gaat nu ook de 15 km van mij weg. Ik duik tussen akkers en paardenweiden een andere vallei in. Schitterend biotoop met massaal aanwezig en vergelend maretak. Zowat alle boomstammen zijn op paardenhoogte afgevreten, geen schors meer. Passage door een bos nu, slecht bepijlt maar ik slaag in de opdracht. Kom bij het kasseitje van de Chemin du Plagneau uit. Hé, hier was ik voor een paar weken vanuit Limal ook ! Lange trage klim door het zanderige bos, een leuke strook. Draai andersom ten opzichte van Limal en verslik mij in een korte linkse bocht. Ben meteen weer wakker en bij de les, heb toch geen plan mee !

    Villa’s kijken nu, mooie en verloederde door elkaar. Het parkoers blijft pittig zoals bij de trappen van de Sentier de Belle Dame. Nog eens onderdoor den IJzeren Weg en dan in een ruime pittige boog rond de Ferme de Froidmont en zijn kerk. Sentiers en straten wisselen elkaar af tot een winkelcentrum. Samen met de 14 km ga ik Le Wawa op ( Ravel entre Wavre et Waterloo). Ons parkoersbeest laat zich nog eens gaan, goes down en up rond een roze kasteel en duikt dan naar de Lasne. Een laatste pittige klim en ik ben ter start/aankomst.

    Moet dus nog de eerste kilometers lopen en begin eraan langs de zoveelste sentier en een lange rechte straat. Velen missen de linksaf naar Sentier 46, pijl netjes verborgen achter twijgen en takjes. Het bos in, hoe vettiger hoe prettiger. Zondagswandelaars hebben meer tijd nodig om te beslissen waar de volgende voet zal staan dan om weg te glijden. Ik schaats er mij met de glimlach doorheen. Downairs under the railway dan, en kuieren langs de chique Lac de Genval. Oei, de laatste loodjes zijn een korte helling van 16%, de beentjes kreunen. Rol naar het station samen met de trein, just in time is een zaligheid !!

    11-03-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps Genval
    >> Reageer (0)
    04-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.04.03.2018 Adeps Soignies

    Soignies, in het Vlaams Zinnik, ik wandelde er nog nooit. De lokale wandelclub is volgens mij ter ziele gegaan maar Adeps is er nog steeds present. Het prachtige stationsgebouw sluit perfect aan met de statige herenhuizen in de Rue de la Station. Op een plein kom ik uit bij de startlocatie, iets dat het midden houdt tussen een school en een modern Stadhuis. Routineus inpikken bij de aanmelding en ik ga op pad. Kasseitjes en plaveitjes loodsen mij door de stille stad, Adeps-ers zijn duidelijk langslapers. Mijn eerste strookje onverhard noemt Sentier Saint-Antoine en voert mij naar een nog stevig bevroren langwerpige vijver. De sneeuw van vrijdag is intussen al gesmolten en ik geniet van een weldadig zonnetje. Loop parallel Den IJzeren Weg terug de bebouwing in en onder de sporen door. Verslik mij bijna in een splitsing maar loop correct door een nieuwbouwwijkje tot de lokale Ravel. Stap richting Naast tot de rugbyvelden van Soignies en wandel over tarmac als een lappendeken de industrie tegemoet. Soignies et sa pierre bleue lees ik op een bord en inderdaad hier worden grote blokken steen verwerkt.  Stilaan en aan de overkant van de Chaussée de Mons loop ik de akkers tegemoet. 5 en 10 km gaan van mij weg, ik wandel door desolate velden met uitzicht op een terril, de enige verheffing in het landschap. Her en der een hoeve in bedrijf, verder niks. Bij Lisière de Bois gaat ook de 15 km van mij weg. Lisière inderdaad, net geen bosstrook, ik loop er meteen weer van weg.

    Neufvilles noemt het volgende dorp, ware beter Neufmaisons geweest want meer huizen staan er niet. Brug over de spoorweg en de retour wordt ingezet. Slingerbaantje tussen de akkers, langs een hoeve uit 1806 ook. Snel vliedend beekje aan weerskanten. De terril van daarstraks blijkt een steengroeve te zijn (la pierre bleue). Ik pik de 15 km terug op bij de verweerde Chapelle Sauterre. Een viertal joggers lopen mij voorbij, verder geen mens te zien. Terug in Soignies dan met werkmanhuisjes netjes op een rij. Een mix van oude en nieuwbouw loodst mij door de gemeente. Prima bewegwijzering bij een steegje tussen huizen, daar heb ik oog voor. Dring door tot het centrum en het klooster van de Zusters Franciscanen, denkelijk een rusthuis. De opdracht zit er op, heb nog een halfuurtje tot de trein en zal om 16:00 terug in Hemiksem zijn. Tja, was weer eens zo’n Ghislaine tocht , moest het toch eens bewandelen. Volgende vrijdag begint het werkseizoen van de IJsetrippers. Eerste verkenning van het parkoers Ottenburg. Ik ben er klaar voor.

    04-03-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Soignies
    >> Reageer (0)
    25-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.02.2018 Adeps Limal

    Drie minuutjes overstaptijd heb ik deze ochtend in Antwerpen-Berchem, het lukt mij wonderwel. Reizen langs den IJzeren Weg is altijd een beetje avontuur. Moet vier treinen ver en dat loopt … als een trein. Vanaf het station in Limal volg ik een paar wandelaars tot de startschool, nauwelijks 600 meter verderop. Rood kaartje en parkoerstekening inpikken, ik ben er klaar voor. Loop in de zonnige maar koude ochtend met de meute mee het dorp uit. Een eerste klim langs weilanden tot een prachtige witte vierkant hoeve. Dokkeren over grillige kassei dan tot een watertoren en de kale akkers in. Rode oortjes met dank aan de zure wind maar de muts zit al in de rugzak, daar is het dan weer te warm voor. Bij een steenweg gaat de 10 km linksaf, ik ben van de ene op de andere meter gans alleen. Zal op het stuk van de 20 km slechts drie wandelaars tegenkomen ! Mag aanvankelijk zwerven tussen landhuizen in het groen. Onverhard wordt tarmac en ik volg langdurig Angoussart, zo noemt de toch wel chique wijk hier. Blijk exact één uur te stappen over 6 km, opent perspectieven voor een vroege trein straks.

    Een holle weg stuurt mij van het plateau dwars door een bosje een verdieping lager. Nog meer landhuizen nu zelfs met vijvers erbij. Nog lager langs een tweede holle weg en waar jonge mannekes voor Hazard leren gaat de 15km van mij weg. Ik passeer een mooi van bloemen voorzien dierenkerkhof (Veeweyde) en stap randje autobaan naar de kerk van Rosières. Klim richting statige hoeve de Ferme du Prince en door de velden naar een tweede, verlaten exemplaar. Het volgende strookje bos blijkt deel uit te maken van les Sablières de Rosières, een vroegere zandwinning dus. Een holle weg verder loop ik terug in de bebouwing. Achterafjes loodsen mij naar een vallei, blijkt de Lasne te zijn die ik voor de tweede keer kruis vandaag. Bij de Ferme du Moulin heb ik er 12 km opzitten in 02:05, netjes.

    Klim weg uit de vallei langs een bosrand en verderop een kasseitje. De 15 km wandelaars komen aansluiten, we zijn met een tiental stappers en een paar honden. Vervolgen linea recta door een zanderig bos tot een weg in aanleg. Ook de 10 km sluit aan en er is zowaar een rustpost bij de petanque van Vilagexpo.  Korte babbel met Bernard & Nadine (STIB) die hier in de buurt wonen en ik stoom door. Tussen de bebouwing en langs een Duitse herder die in mij een leuke speelkameraad ziet. Zijn bazinnetje heeft alle moeite hem onder controle te houden. Ik geraak niet meer uit de huizen, loop langs straten en achterlangs bij hun bewoners. Passeer een huis waarvan de façade bestaat uit boeken ! Heel bijzonder. Loop al een hele poos weer op een plateau en moet dus stilaan dalen naar de aankomst langs veldwegeltjes. Heb 20 minuutjes tot de trein van 13:32, dat is leuk kan ik al om 16:00 terug in Hemiksem zijn. 1°C lees ik op een straat thermometer en toch was het aangenaam wandelen. Het parkoers van de dag was niks speciaals maar ik heb een frisse (druip)neus gehaald en daar doen we het toch voor nietwaar.

    25-02-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Limal
    >> Reageer (0)
    18-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.18.02.2018 Adeps Ath

    Doet ie het of doet ie het niet ? Mijn luchtwegen zijn al de ganse week verstoord en ik sleep mij dan ook naar de eerste ochtendlijke trein in Hemiksem. Op slecht karakter zeg maar, heb ik geen probleem mee. Het wordt een bewogen reis vanaf het zonovergoten, stijf bevroren Mechelen naar het melkwitte, mistige Ath. In Brussel-Zuid trap ik achteloos op iets. Blijkt een portemonnee te zijn inclusief bankkaarten. Ik geef het kleinood meteen af aan een man van den IJzeren Weg, die dat niet leuk lijkt te vinden maar toch een dank U mompelt. Bij het station van Ath ben ik getuige van een winkeldiefstal. De buit is een blik 50cl Jupiler, de Pakistaanse uitbater schudt meewarig het hoofd. Ik moet dwars door het nog slapende stadje lopen en wordt bij de kerk tegen gehouden door een stokoud mannetje. Hij valt haast omver en vraagt of ik hem de trap wil op helpen want alleen kan hij dat niet meer. Hij knijpt mijn arm bijna blauw maar is blij aan zijn Zondagse Plicht te kunnen voldoen. Wat ga ik vandaag nog meemaken ?

    Naar goede gewoonte is het druk in de startzaal, deze keer een tennis- en squashclub. Ik pik mijn rood kaartje in en de parkoerstekening. Er staan nogal veel namen van dorpen op, de forecast is low. Tussen de vele twee- en viervoeters baan ik mij een weg naar buiten. Bruggetje over een waterloopje en dan door rustige straten ‘den buiten’ opzoeken. Over verweerd tarmac stap ik langs de meer gegoede burgerij richting volgende trap. Zodoende over een drukke baan en dan de akkers tegemoet. Blijk intussen in Bouvignies te zijn. De 5 km verlaat ons bij de Vieux Chemin de Villers St-Amand. We lopen nu echt door de akkers met verspreidde boerderijen, parcours vallonnée met mini watertjes. Bij de Chemin du Quesnoy gaat de twintig zijn eigen weg en ben ik meteen alleen. De tarmacjes golven op en neer door Mainvault. Massa’s sneeuwklokjes sieren de bermen. Lijken binnen de week uit het niets te zijn opgestaan. Bereik het centrum van de gemeente langs riviertje La Blanche. Ben niet zo gelukkig met de bepijling. Kan terugvallen op de tekening met straatnamen. Dan snap je het wel, betonparkoers.

    De volgende brug loodst mij over een viervaksbaan en dan begint een ellenlange, zachte klim, een kuitenbijter die uitmondt op de Chemin de Calvaire, inderdaad, ik hap naar zuurverdiende adem. Het uitzicht is er denkelijk prachtig maar de mist verbrod alles. Ik stap langs een kruisbeeld (Calvaire) en plots loop ik op een blauwe planeet ! Heerlijk nu over een graspad op het duin met uitzicht langs weerskanten. Links vermoed ik de Vlaamse Ardennen. Mag een hele poos genieten van stille vergezichten, koning auto raast een verdiep lager. Rustig dat het hier is, je komt geen hond tegen. Lange rechte of slingerende wegen loodsen mij door de akkers van Rhecq tot de volgend brug over de autobaan. Blijk nog 5 kilometer voor de boeg te hebben en ben intussen drie uur onderweg. De volgende helling dient zich aan, gevolgd door een prachtig vergezicht. Kaarsrecht nu, langs een beukenhaag naar een dorpje waarvan de kerktoren nauwelijks boven de huizen uitsteekt. Blijkt Rebaix te zijn. Kasseitje langs het dorpsschooltje en dan achterafje over de Rieu d’Ardenne, een snel vliedende watertje. De laatste brug voor vandaag over de spoorweg en dan naar le Moulin de Tenré. Schattig ophaalbruggetje uit vervlogen tijden, de finale loopt kronkelend stroomopwaarts een bredere rivier. Pff, ik ben moe, stoom gelijk door naar het station. Passeer hierbij de Foire d’Hiver en de braderie die nauwelijks iets voorstelt. Mis van een zucht de trein van 14:00. Posteer mij dan maar in het zonnetje op het perron. Moet aan clubmaatje Ghislaine denken : ’t was allemoel béton vandoeg ….   

    18-02-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps Ath
    >> Reageer (0)
    11-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.02.2018 Adeps Nivelles

    Mijn eerste passage was er niet onvergetelijk, toch probeer ik het opnieuw want het is zo makkelijk bereikbaar … Nivelles. Stap door stille werkmanstraatjes richting startlocatie in oude, zeer ruim bemeten schoollokalen. Geen enkele markering onderweg … een voorbode ? Op de speelplaats wordt een auto uit het lager liggende gras weggetakeld … een ‘vettige’ dag ? Ik pik mijn gratis inschrijfkaart op en maak een foto van het plannetje, een haast perfect vierkant van 18 km. Weg ben ik.

    Loop door weer andere werkmanstraatjes bij een zonnige hemel. Hé, die nieuwe spoorwegbrug ken ik van enkele weken geleden ! Ja hoor, passeer de Rue Clarisse en de achterkant van het station, bis repetitam. Toch gaat het nu anders, lange rechte en stille straat tot het verpauperde stationnetje van Baulers. Dan de Ravel 141 op, direction View-Genappe. Opvallend weinig wandelaars trouwens, ik loop een lekker gezapig tempo op de macadam. Net voor het bordje Baulers keren we were onder de Ravel door en de bolle akkers in. Nog even tarmac en dan ‘la gadou’, ploeteren en dansen, foeteren ook. Een paar dametjes kiezen voor secuur en asfalt, gaan doodleuk de verkeerde richting uit ! Parcours is parcours, hivernal zeg ik tegen een lotgenoot. Ik schaats mij tot ‘le point Sainte Anne’ waar de 10 km zijn eigen weg volg. Ben al wat blij dat in een holle weg de ondergrond van gras is voorzien. Kom in een dorpje uit dat Thines blijkt te heten. Pittig klimmetje en dan half verhard de weidse kale akkers in. Loop een tijdje parallel een pseudo autobaan met de wind op kop. Is vechten. Blijf kale akkers lopen in de richting van de Commanderie de Vaillampont, die ik nooit te zien zal krijgen. Geknal in de verte, toch wel laat voor de jacht. Blijkt ook wat anders te zijn. Midden de desolate akkers en zijn afval van bieten staan van die gas-kanonnen. Waarom weet ik niet, maar schrikken doe ik telkens wel. Het landschap is desolaat, tot de Chemin de l’Agneau na 9 km kom ik exact één hoeve tegen en het is er muisstil.

    Zou twee uur gewandeld hebben over 9 km overigens en dat lijkt mij toch wel heel traag. What will be will be, ik mik naar de boemeltrein van 14:00. Bochten lopen kan ik intussen al niet meer, het gaat steeds maar weer rechtdoor, een Streek-GR volgend over de Vieux Chemin de Bruxelles, een geasfalteerde heirweg zeg maar. Kom plots toch wat huizen tegen en een stemmig, modern kerkje, uit de kluiten gewassen kapel eigenlijk. Even verder zowaar een bocht naar de Chemin du Chateau, 90° en dan weer ‘gerade aus’. Loop al een ganse tijd vlak maar daal nu plots over een pseudo holle weg tot een viervaksbaan. Als een haasje naar de overkant en Nivelles in via de Chemin Grand’Peine. Kronkelend asfalt tot een watertje en meteen terug omhoog naar een witte wijk, bekend van vorige passage. Inderdaad, omgekeerd naar de sportterreinen en de gemeentelijke vijver. Pittige klim en langs de verweerde muur van het kerkhof genieten van een uitzicht over ’t stad. Stilaan dalen dan, tussen woondozen en winkelcentra door tot de spoorbrug van deze ochtend. Het laatste straatje hoeft voor mij niet meer, ik koers naar het station. Weet het nu wel, Nivelles is makkelijk bereikbaar vanuit Antwerpen, maar er is niets te zien.  

    11-02-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Nivelles
    >> Reageer (0)
    04-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.04.02.2018 Adeps Auderghem

    Midden de week wijzig ik mijn zondagse planning. Reis naar Saint-Julien Auderghem, mon pays natal en niet naar Tubize. De startschool blijkt 350 meter van metrostation Delta verwijdert, ben er net binnen de twee uur vanuit Hemiksem, luxueus. De zaal is nog vrijwel verlaten om 09:00 maar helpers staan klaar met een ruim aanbod van natjes en droogjes, la marche Wallonne passe aussi par l’estomac ! Ik pik mijn rood kaartje en een parkoerstekening in en ga op pad.

    Steek meteen de Chaussée de Wavre over bij de kerk van Sint-Juliaan en stap door stille zondagochtendstraatjes richting Vogelzang en dus Sint-Pieters-Woluwe. Straatje in, straatje uit, plantsoentjes en achterafjes, hier woont de meer begoede Brusselse burger. De startlocatie is het hoogste punt van Oudergem en dus zak ik stilletjes tot … het Park van Woluwe. Ben op pad voor een ruime omzwerving door de stevig ‘gevalloneerde’ groene long van Brussel. Opvallend veel, duidelijk gedateerd sprokkelhout in de meer bosrijke stroken. Het valt mij ook op dat de bepijling zuiniger is dan ik de vorige weken meemaakte maar het loopt lekker. Vind de markeringen met rode kruisen voor de paden die je niet mag bewandelen een zaligheid. En er hangen er nogal wat, voor elk minuscuul paadje eentje ! Ben blijkbaar op stap tijdens het Brusselse hondenuitlaatuur, tientallen viervoeters kom ik tegen in alle maten en formaten, met of zonder winters jasje. Geniet intussen van rustig en zonnig winters weer, lekker wandelen noemt men dat. Ben wel gans alleen op het parkoers, althans zo lijkt het. Verlaat het park en zijn vijvers voor de Etangs Mellaerts op de Vorstlaan en ga dan achter Hertoginnedal door uitgebreid landhuizen bewonderen. Het parkoers is voor geen meter vlak, de voetpaden al evenmin.

    Als de 10 kilometer weggaat loop ik via de Vosdreef het bos in, Zoniën. Lekker vettige paden tot de Tervuursesteenweg, ben 7,58 km ver volgens de organisatie. Genieten nu in het groene peis en vree, de Augustijnendreef, de Sluipdelleweg en de trappen van de Verbrande Dreef. Pik GR tekens op en wandel richting Rood Klooster. Even wat vlonders en dan onder het viaduct Hermann Debroux door, halven dans. De 20 km gaat er alleen vandoor over de kasseitjes van de Drie Fonteinen. Links het heuveltje op, zeg maar richting Jezus-Eik en dan een pad dat geen pad meer is. Gewoon waden door het bruine blad. Schitterend van pijlen voorzien door een duidelijk bevlogen gastheer. Ik bereik het speelpleintje van de Fazantenweg en mag de Caudaalvoetweg op. Deze parkoersbouwer is zondermeer een kenner ! Kilometer 13 is de Tamboerdreef en dan … over de volledige lengte dat schitterende en kronkelende holle Dennenvoetpad. Deze tocht kan niet meer stuk ! Dokker over de kasseitjes van Drie Fonteinen terug naar de joggersparking onderaf Hermann. Wat een knappe lus wat dit zeg !

    Pik er terug de 15 km op en stoom door tussen de vijvers van de wit geschilderde gebouwen van het Rood Klooster. Niet tussen de gebouwen door maar over het kasseitje ietsje hogerop en genietend van een prachtig panorama over de imposante gebouwen. Verder klimmen dieper het bos in tot de Tervuurse Steenweg. Ik begin moe te worden en weet dat ik nog de Woluwevallei moet oversteken. Het bos heb ik intussen verlaten, loop langs landhuizen bergaf tussen Hertoginnedal en Sint-Anna tot het college waar ik school liep. De oude gebouwen en het jeugdhuis zijn afgebroken, er rijst wat nieuws, geef mij het gevoel oud te worden. Steek de Vorstlaan over en loop de trappen op tot de oude spoorbaan. In mijn kindertijd reden hier goederentreintjes van Bosvoorde naar Woluwe en Stokkel. Nu is het een wandel- en fietsparadijs. Bij metrostation Demey verlaat ik ook deze piste. Stap door stille straten met hun bel-étages en frêle kerselaars in de bloei bergop tot de finish. Ben net 4 uur onderweg geweest voor een prachtige wandeling. Adeps, het is mijn ding wel !

    04-02-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:Adeps, Auderghem
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!