NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 21.10.2018 Heidetochten te Halle
  • 20.10.2018 Chatons Ronse
  • 18.10.2018 Vaartlandstappers te Blaasveld
  • 14.10.2018 Parkvrienden te Sterrebeek
  • 13.10.2018 Pomona Trotters Welkenraedt
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Nederbelgopstap

    09-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.09.10.2018 Natuurvrienden Deinze

     Treinreisje van vijf kwartier en de gekende vertragingen van de NMBS, doe er twee uur over tot de startlocatie van Natuurvrienden Deinze. Het is erg druk in de Brieljant, ik schrijf in en steek meteen maar van wal. Lokale lus van 7,7 km, parkje, brug over de Leie, heen-en-weer strook langs het jaagpad en dan puur natuur richting Grammene. Heerlijk genieten langs een oude Leie-arm, strookje water, strookje akker, strookje wei en een merkwaardige geur. Mix van verwerkte granen en prei, I don’t know ! Kier ne kier were langs inderdaad … een preiveld en den ijzeren weg. Bij het jaagpad aan de Leie pik ik Dirk, Willy en hun dames op. Babbelen natuurlijk, reuze gezellig. Was niet onaardig deze eerste lus.

    Deel twee dan, meteen naar de Tolpoortbrug en zijn prachtige omgeving. Nog eens genieten van de Leie en dan wat straten lopen onder de spoorbaan door. De omgeving wordt sport en buurt achtig. Lijkt op een groot park langs diepliggende watertjes. Finse piste en verhard lossen elkaar af tot we opnieuw de spoorbaan bereiken. Passeren daarbij een merkwaardige moderne kerk, beton en baksteen. Pikken opnieuw de Leie op voor de laatste pauze, die ik oversla. Mario gaat er voor mij vandoor … zonder ijsje!

    Brielmeersen, lees ik op het bord maar is nog niet voor mij. Wandel een heel eind langs die mooie Leie en duik bij een speelplein het domein in. Heb intussen genoten van de vele watervogels, aalscholvers, canadaganzen en … ooievaars. Kom ze nog eens tegen in het prachtige domein. Heerlijk genieten van een finish langs het kroosrijke water. Stap terug naar het station met een blij gevoel. Dit was een leuke tocht.

    FOTOREEKS

           

    09-10-2018 om 18:17 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Natuurvrienden, Deinze
    >> Reageer (0)
    07-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.07.10.2018 Les Marcheurs du Souvenir de Leuze Ellignies-Sainte-Anne

    Geen idee wat ik vandaag kan verwachten behalve dat mijn maatjes allebei in een korset gaan lopen en mij bezweren de benen stilletjes te houden. Af en toe zal ik een rappel nodig hebben, drie tot vier tochtjes per week sturen mijn conditie crescendo. De ochtend valt tegen, grauw en grijs, winderig ook, een eerste herfstdag in het verschiet. Wel een prachtige en ruime startzaal midden het dorpje. Wij vertrekken net voor Conny en echtgenoot en hondje uiteraard. Passeren een imposante kerk, zeker voor zo’n klein dorp en trekken de weidse akkers in. Over een spoorwegbrug en we merken meteen dat er een tweede tocht plaatsheeft van een plaatselijke vereniging. Stappen naar Auberchies en een watertje dat Le Secours de La Dendre noemt. Pauzeren na een kleine vijf kilometer in een archeosite. Kunnen er uitgebreid kennis nemen hoe onze voorouders leefden in het bronzen tijdperk, ontluisterend voor de luxebeesten van vandaag. Nemen even een kijkje bij een nagebouwde Romeinse begraafplaats en beginnen aan een etappe van 10 km.

    Ik had op de parkoerstekening gemerkt dat er een ‘last minute’ wijziging waas aangebracht. Beton tussen twee stroken bos wordt ons deel. Links is de jacht aan de gang, vast wel de reden van de wijziging. Lopen naar het dorpje Blicquy waar het dorpsplein bij de kerk tevens dienst doet als terrein voor de ‘balle pelote’. Eindelijk wat onverhard langs een bosrand, een netelpad tussen netjes afgesloten waterpartijen ‘chasse gardée’. Opnieuw uitgebreid beton dan, nu zonovergoten, langs grote lappen landbouwgrond en een knap heropgebouwde herenhoeve ook. Komen finaal aan op grondgebied Chapelle-à-Oie waar een mountainbike activiteit lijkt plaats te hebben. Voorbij een rotonde eindelijk een graspad dat ons naar Tourpes leidt en de Brasserie Dupont. Hoog tijd om de plaatselijke Moinette te proeven, hebben nog ruim 6 km voor de boeg.

    Opnieuw beton, over golvend terrein door de akkers met de ‘éoliennes’ aan de einder. Na 3,7 km een tentje als rustpost, wij lopen door. Gaan nu zoetjesaan dalen naar de eindmeet met de Pays des Collines op de achtergrond. Een laatste wandelaarsdrankje en we keren, een beetje teleurgesteld door de tocht terug naar Giesbaarge.  Bij het verlaten van de zaal leest Chris een bericht ‘modification du parcours à cause d’un fermier qui a labouré un sentier’. Tja en dan loop je veel beton natuurlijk. Doen ons thuis te goed aan stoofvlees met frietjes ‘ façon opa’. Omstreeks 18:00 verlaat ik mijn maatjes en keer terug naar Leuven. Heb een gezellig weekend achter de rug, waarvoor mijn absolute dank. Dinsdag staat Deinze op mijn programma gevolgd door Welkenraedt en Sterrebeek (gegijzeld door de staatsdictatuur). De week erna terug een Giesbaargse tweedaagse met wandelen in Ronse en Halle. U leest het vast wel …     

    FOTOREEKS

    07-10-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Marcheurs Leuze, Ellignies-Sainte-Anne
    >> Reageer (1)
    06-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.06.10.2018 Ankerhofstappers Haaltert

    Dit weekend verblijf ik bij mijn twee maatjes in Geraardsbergen. Zij hebben twee tochten ingepland bij clubs die ik niet ken. We houden het rustig want ze sukkelen beiden met de rug. Annieken blaast om 08:30 appel voor het ontbijt, ik moet dus om zes uur mijn Leuvens nest uit wat ik met plezier doe. Koffietje en broodje we gaan op pad. Halfuurtje rijden, met of zonder de raad van de Garmin dame, tot station Ede waar in het weekend geen treinen stoppen. Startlocatie is het Ankerhof, tevens de naam van deze nog prille wandelorganisatie. We trekken vandaag voornamelijk richting Erpe-Mere, zeer nieuwsgierig naar het gebodene. Ook clubmaatjes Viviane & Dany zijn van de partij, ik kom ze wel meer tegen in Oost-Vlaanderen.

    Beetje moeizame start. De Groeneweg is een fietspad dat ons door de eerste velden loodst. Stappen een strookje bewoning van Nieuwerkerken om vervolgens over een tarmacje als een verweerd lappendeken puur natuur op te zoeken. Brug over een spoorbaan en nog meer groen langs een eenmanspaadje randje weilanden. Brug over de E40 nu en opnieuw de velden in met prachtige stroken paars witte bloempjes. Bereiken alzo de kern van Erpe. Onze gastheer zoekt fluks het volgende  paadje tussen weilanden op en voert ons dan naar Meredorp voor de eerste pauze na 8 km. Super was het niet maar hier is duidelijk moeite gedaan om zo veel mogelijk groen te bieden, alle lof dus.

    Langs het standbeeld van ons aller Lucien ‘Alpe Duez’ richting splitsing en een kiezelpad langs een diep ingesneden beek. Weilanden en maïs in een zonovergoten kouter tot Bambrugge en zijn Everdal. What goes down must come up en we klimmen onze een weggetje naar een drukke steenweg waar we het parkoers van daarnet dwarsen. Grintpaadje naar niveau lager en heerlijk pad langs de beek, ook al van daarstraks. We verslikken ons in het parkoers centrum Mere maar komen goed terecht voor ons wandelaarsdrankje. Hebben nog 8,7 km voor de boeg.

    Beetje straten lopen om uit het dorp te geraken. We passeren daarbij de lokale brouwerij De Glazen Toren. Een steegje langs weilanden, wat straten ook, de diepliggende beek van daarstraks komt weer aan bod, zei het een andere van wilgen voorziene strook. Passeren een watermolen in verval en steken een spoorbaan over. Klimmende straten en vervolgens letterlijk door een geurend koolzaadveld en langs een eenzame kapel tot de Kruiskoutermolen. Schitterend stuk parkoers dit ! Opnieuw wat straten down & up, het Stevensveld in. Dra half beton, half kassei, pittig toch wel en het duurt een tijdje. Bereiken bij Topmolen het hoogste punt van de tocht en een magistraal vergezicht. Zijn allen een beetje moe en blij stilletjes te mogen dalen tussen weilanden van Mere naar Ede.  Bij perron 1 weten we de finish nabij. Doen een gezellig terrasje onder een luifel en feliciteren de parkoersmeester. Dit was een leuke tocht waarbij de pittige en laatste 8,7 de kers op de taart was. Volgend jaar zijn wij opnieuw van de partij.   

    FOTOREEKS

    06-10-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Ankerhofstappers, Haaltert
    >> Reageer (0)
    04-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.04.10.2018 Harmoniestappers Mol

    Het is een halfuurtje stappen van het station Mol tot de startzaal van de Harmoniestappers in deelgemeente Zelm. Ben er zo rond 09:45, het is er stil. Was hier vorig jaar ook en weet dat er twee lussen van elk tien kilometer op het menu staan. Wannes heeft er al een toertje opzitten, ik ga op pad. Na 50 meter vertoef ik al in de ‘mixed zone’ ranke sparren met een ondergroei van eik(els). Splitsing bij het verlaten van de eerste bosstrook en ik duik het halfopen terrein in. Aanplant van dennetjes en vervolgens over een Finse piste dwars door het golfterrein van Nuclea. Stap verder over een breed half verhard pad tot een kanaal.  Duik dan de bossen van SCK in. Wordt er lafhartig en in de rug aangevallen door een hoornaar. Het ongedierte steekt mij in het achterhoofd en  de rechter bovenarm alvorens ik ze kan afslaan (letterlijk). Het zal mij de godganse dag verdomd pijn doen. Zandpaden nu richting hooiland en vervolgens een betonnen fietspad, zowat halven dans. Oude Bleken lees ik op het volgende naambord, de naam van deze tocht overigens. Loop grindpaden, meestal kaarsrecht, langs de bosrand. Pik kortere afstanden op en met z’n allen duiken we dieper het bos in waar houthakkers hun ding doen. Opnieuw langs de pépinière en zachtjes golvend terrein loodst mij naar de startlocatie. Hoog tijd voor een pauze na 1:50 wandelplezier.

    Tweede ronde dan, gemeenschappelijk tot de bosrand en vervolgens door de straten van … Achterbos. Het parkoers leidt mij naar de 15 Kapellekes, netjes witgekalkt en gedateerd 1815. Villaatjes in het groen kijken dan tot het echte bos weer aan bod komt. Smalle paadjes tussen sparren door met een ondergroei van loofboompjes. Kom zodoende uit in Millegem. Beetje huisjes kijken en vervolgens terug door veld & wei. Ik merk dat we al een hele tijd een vaste route volgen, blauwe ondergrond met witte pijl. Je kan niet blijvend parkoersen verzinnen. De Oude Beken komen terug aan bod, vanuit een heel andere hoek dan daarstraks. Strookje half verhard en dan opnieuw veld & wei, zand aan de voeten. Een rijtje woningen met netjes geschoren hagen en opnieuw ‘den bos in’. Krijg een heerlijk wulps pad onder de sloffen geschoven. Het parkoers wordt golvend zanderig en dan weet ik de finish nabij. Deed net 2 uur over 10,6 km, je wordt trager papa geef het maar toe.

    Bij een Duvelke genieten van een babbel met Ides en Jef (Balen), moet er vandoor jongens treintje komt zo. Volgend weekend verblijf ik bij mijn maatjes in Giesbaarge, ik laat mij verrassen …  

    FOTOREEKS

    04-10-2018 om 21:20 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Harmoniestappers, Mol
    >> Reageer (2)
    01-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.01.10.2018 De Schoverik Diepenbeek

    Het voorbije weekend stond volledig in het teken van de Ijsetripperstocht te Huldenberg. Donderdag (want vrijdag werken) pijltjes hangen met nieuwkomer Wim. Einde rit ben ik door het dolle heen, heb eindelijk een gelijkgestemde ziel gevonden, een echte teammaat met inzicht en initiatief. Mijn weekend kan niet meer stuk. Zaterdag ‘aan de bonnetjes’ in rustpost Neerijse. Vele bekenden komen over de vloer en gedag zeggen, sommigen met een echt hart onder de riem, zoals Louis, het doet mij deugd. Na de inspanning de ontspanning met een gezellige paella clubavond. Ik red het tot de laatste bus om 22:57 en met een ruime extra portie ‘voor in de week’. Zondag dan alleen op pad om de pijltjes weer te verwijderen en ons werk te evalueren. Geef Wim en mezelf 95%, perfect is het nooit maar hij wordt weer mijn maatje in Hoeilaart, zeker weten.

    Vandaag dan, met tussenstop in het druilerige Aarschot naar René in Diepenbeek. Moet ruim 3 km stappen vanaf het station, netjes de pijlen volgend voor de automobilist. Delicaat standje toch over een pseudo fietspad langs een drukke baan. Babbel met René dus in startzaal Terlogt en op pad voor 22 km. Zonnig maar ook winderig. Terug naar de snelweg en middels een tunneltje er onderdoor. Parallel aan de drukke weg dan verscholen achter een verwilderde haag en stappend over een fietspad. Nu over de snelweg en genieten van een prachtig uitzicht over de Genkse terrils. Het blijft wel beton lopen voorbij een Sint-Rochuskapel gedateerd in 1738. Het parkoers verwordt tot een straten loop langs een aspergesveld, appelen en peren ook. Een minderheid aan wandelaars bedeelt zich, gebrek aan ‘savoir vivre’ denk ik dan. Nog eens de autobaan over en dan naar de pauze in Steenberg. Heb er een uurtje wandelen opzitten en praat wat bij met Ides Codde. Over zijn gewaardeerde reportages en Beneluxwandelen natuurlijk, wij zijn ‘soulmates’.

    Uiteraard heeft Ides één lus voorsprong op mij. Loop langs een paar grote hoeves, deels in vakwerk, de velden in over een grindpad, het eerste vandaag. Opvallend veel boomkapellen in deze omgeving, netjes van uitleg voorzien. Bij de Nietelbroeken komen de splitsingen. Ik ga er op mijn eentje vandoor over een lang recht pad dat eindigt in een groene tunnel. Linksaf het bos in dan met een veelheid aan vlonders en  … eikels ! Het terrein wordt halfopen met weilanden voorzien van populieren, nat gebied. Langs een diepe beek en vervolgens een rijtje wilgen. Heerlijk slingeren door een heus wulpse natuur. De koetjes blijven ver uit de buurt en ik kom opnieuw op tarmac uit. Linea recta naar een regenzwangere, loodgrijze lucht en de N20 ter hoogte van Kortessem & Wimmertingen. Volg deze laatste richting en duik ettelijke honderden meters verder opnieuw het groen in, vergezelt door een korte plensbui. Tarmacjes lopen in het groen dan, aanvankelijk langs vijvers vervolgens door weilanden. Zachte klim om Steenberg terug te bereiken, het is er erg stil.

    Leuke babbel met duo, zij uit Overmere, hij uit Bree. Op pad voor de laatste 7,5 km. Er staat een frisse wind en het zwerk is weer loodgrijs. Opnieuw naar de Nietelbroeken en een kasseitje tot de Luimertingenmolen. Maaipad op en genieten langs de diep ingesneden Oudebeek, er hoeft geen einde aan te komen. Schitterend zwerven met dank aan Natuurpunt. Tarmac in het groen om te eindigen, randje Vliermaalroot en met heel wat jonge kastanjelaars aan de rand van de weg. Afsluiten doe ik natuurlijk met Duvel en een babbel met René. 

    Heb 45 minuten tot de trein en loop het eerste deel van het parkoers opnieuw tot de Rochuskapel, daarna is het gokken. Hou 4 minuten over, am I good ! Ben zeer tevreden over deze tocht vandaag, heb weer van twee nieuwe natuurgebieden mogen genieten.    

    FOTOREEKS

    01-10-2018 om 22:14 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    24-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.24.09.2018 Aviat Sint-Truiden

    De voorspelde pijpenstelen van zondag waren inderdaad correct. Zag vanuit het raam van mijn Leuvens appartementje de vele deelnemers aan de Nature Trail als verzopen kiekens over de Tiense Vest lopen. Ik had al dagen geleden beslist er een backoffice Beneluxwandelen van te maken en ben daar best gelukkig mee. Plan dan maar een tocht op maandag want dinsdag krijg ik bezoek van de nieuwe huisbaas. Ben vroeg wakker en dus een uur eerder dan gepland in het station. Op de trein merk ik dat mijn derde oog niet aanwezig is, voel mij een beetje een paria vandaag. Onzeker over de te volgen route in Sint-Truiden ook maar gelukkig is daar routinier Xavier en ik moet maar volgen tot De Kajaan. 20 + 5 lees ik op het bord, het is nog maar 08:30 en heb ruim de tijd, vort met de bok.

    Het duurt erg lang voor ik de bebouwing uit ben. Eerst lange rechte weg langs bedrijven, vervolgens de spoorweg over en door een sociale wijk. Tenslotte hoog en droog parallel een drukke baan. Ik mis bijna een splitsing onder meer door de lage najaarszon recht in mijn ogen. Oef, eindelijk een graspad, langs perelaars van hun vruchten ontdaan. Grintbaan, betonbaan, van de peren naar de weidse akkers. Het parkoers golft op en neer, al eens een holle weg dan blozend rode appeltjes, trouwens rijke oogst dit jaar. Het taaltje van de plukkers daar versta je als Vlaming geen letter van. Hoog in het landschap nu, verkavelingsbeton lopen, typisch voor deze streek. Kom bij de rustpost in Halmaal aan samen met Ides, hij natuurlijk met een rondje voorsprong.

    Stoom gelijk door en mag dijkjes lopen door het natte gras langs weilanden en populieren. Het volgende poortje loodst mij langs een veelheid van bomen, blijkbaar rond een poeltje aangeplant. Vervolg met akkers en weiland, een stille straat ook. Zachtjes klimmen dan, holle wegen in cultuurland. Drietand, wandelaars komen uit drie richtingen samen om te pauzeren in Halmaal. Heb er ruim 12 km opzitten en het is hoog tijd voor een drankje. Opvallend dat het plots veel minder warm is, alhoewel nog steeds aangenaam, maar dorst heb ik haast niet meer.

    Het natte gras van daarstraks is intussen zongedroogd. Ik volg het eventjes en loop dan langs een stille straat een spoorbaan onderdoor. Langs nog meer uitbundige rode appeltjes richting Wilderen. Ga er fietspaden lopen en passeer een treinwagon, klasse 2, groene knaap met houten banken (verdomme had ik nu maar een fototoestel !).  Loop een over en weer, lange rechte stroken tussen de fruitgaarden, druiven incluis. Beetje saai dit. Maak even een verkeerde beoordeling van de pijlen en kom op een erf uit, kier ne kier were dus. Richting Staaien gaat de reis en plots puur natuur. Leuke omzwerving langs de Molenbeek en haar zijtakjes, passeer daarbij een leuk rietvennetje. Het zwerk dreigt, ik zie de bui al hangen … en ze valt inderdaad als ik op zo’n 300 meter van de finish ben. Jasje aan, jasje uit, korte groet aan Yvan Le Terrible en even bekomen bij een wandelaarsdrankje.

    Het is nog vroeg en ik neem er de stadslus nog bij.  Ze begint prachtig met het stadspark. Eeuwenoude bomen, waterpartijen en zowaar twee zwarte zwanen, heerlijk. Voorbij de nieuwbouw van Park Leopold komt dan Afspanning ’t Speelhof aan bod. Blijkbaar een oude hoeve omringd door bos en wei. Mooie omgeving maar moet vooral schuddebollen bij de jeugd van vandaag. Blijkbaar moeten ze hier schoolse rondjes lopen maar dat doet de helft al slenterend met het mobieltje in de hand. Onwaarschijnlijk ! De tweede helft van deze lus is gauw verteld, stratenloop en dus een tegenvaller.

    Mis de trein van 13:44 en zit op mijn gemakkie zo’n 45 minuten in het station. Warm is anders, het wordt wennen aan de niet zomerse temperaturen. Volgend weekend staat volledig in het teken van onze tocht in Huldenberg. Samen met nieuwkomer Wim pijltjes hangen donderdag en op zaterdag onze gasten verwelkomen gevolgd door een gezellige paella-avond. Zondag pijltjes weer verwijderen. Zo hoort het …            

    24-09-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Aviat, Sint-Truiden
    >> Reageer (0)
    22-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.22.09.2018 De Rakkers Hasselt

    Moederziel alleen maak ik het ritje met de chauffeuse inclusief piercing op de lippen van station Hasselt tot halte Kids. Lijkt wel een taxi die rit van bus H41. Inschrijven en wegwezen, heb 29,9 kilometer voor de boeg. Zoek meteen de bosrand op, oplettend voor de vele boomwortels. Over de spoorbaan naar Genk en duik het Stedelijk Domein Kiewit in. Passeer een kapel en wandel verder over vlonders, nutteloos door de extreem droge zomer. Even wat tarmac, een fietspad en dan weer halfopen terrein, grasland en nog meer vlonders. Plots bordje ‘Houffalize’ ! Blijkt te verwijzen naar een neergestort Amerikaans vliegtuig tijdens WOII. Opnieuw halfopen terrein dan met begrazing door zwarte runderen die geen enkele aandacht hebben voor de passerende tweevoeters. Grasvliegveld Kiewit vervolgens met zwevers en gemotoriseerden, stap stilaan naar de eerste pauze, heb er 7,5 km opzitten.

    Komt ‘ons’ Diane daar aanzetten met een rondje voorsprong uiteraard. De Rudy is al ver vooruit. Beperk de babbel want heb nog letterlijk veel te gaan. Paar straten en dan een fietspad dat mij rond Domein Bokrijk zal leiden. Eik en merkwaardig veel metershoog bamboe langs de kant van de weg. Pik plots enorm veel stappers op. We blijven heel lang samen en ik vrees fout gelopen te zijn. Bij Hangar58 komt de verlossing, de langere afstanden doen er weer hun eigen ding. Fietspaden zijn er voor fietsers en het is er dus behoorlijk druk, ben op mijn hoede. Merkwaardig hoe ons pad onder de waterlijn van plassen duikt, zeker meer dan een meter en we dus letterlijk oog in oog komen te staan met waterkiekens. Ze reageren nauwelijks, zijn de aandacht al gewend. Fietspaden opnieuw, passeer een uitgedroogd ven en moet dan een strook steenweg lopen. Grindpaden laten mij oppikken bij de eerste etappe en voeren mij terug naar de eerste rustpost. Ik vind het er nog altijd zeer stillekes.

    Verrassing bij de start van de derde etappe, krijg een buitje van zo’n 5 minuutjes te verwerken. Was niet voorspeld weerman ! Loop langs een droge beek op grondgebied Zonhoven en passeer de vele runderen van Farm Beef Boutique. Duik dan een jong bos in en slinger mij paadjes langs boompjes en akkers. Moet even een steenweg volgen waarvan de boorden voorzien zijn van honderden gele bloempjes, een schattig gezicht. Grintdreef in dan geborduurd door glimmend witte berk, de Wiekstraat. Gewoon linea recta ettelijke minuten lang tot de laatste pauze. Leuk !

    Het druppelt weer hemels als ik aan het laatste kwart begin. Strookje bos , stukje steenweg en dan Natuurreservaat Het Wik. Aanvankelijk een fietspad, dra onverhard langs beuk & spar. Verderop weer een fietspad afgezoomd met vervellende platanen. Mag nog eens de natuur induiken en genieten van een duidelijke ondergroei van varens. Kom uit bij het treinperron van Bokrijk. Parallel ’t spoor nu tot het weer tijd is voor slingers door het bos. Mos aan de voeten, een droogstaande beek volgend. Over  ’t spoor en water-zonder-water volgend. De bewoonde wereld komt in zicht. Passeer een door het hemels nat verlaten speeltuin en heb 3 minuten tot de bus. Vlot reisje naar Leuven en zeer tevreden met deze groene tocht ondanks toch nogal wat verhard. Kareltje is ne goeie !        

    FOTOREEKS

    22-09-2018 om 20:51 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Rakkers, Hasselt
    >> Reageer (0)
    18-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.18.09.2018 Pompoenstappers te Lichtaart

    Anderhalf uur op een schokkende bus zitten, er zijn leukere ochtenden, maar het kan niet anders vandaag. Probeer elke dinsdag een extra wandeldag te plannen en vandaag ga ik naar Jules en zijn Pompoenen in Lichtaart. Rechtstreeks te bereiken vanuit Leuven zowaar. Het is erg stil in de startzaal zo rond den tienen. Wij zijn met vier busreizigers, een stel krasse tachtigers uit Maleizen en twee Brusselaars. De noodzakelijke plichtplegingen en ik ga op pad. Weet al jaren dat deze tocht bestaat uit een lus van 10 km en eentje van 20 km. Eerst dus de 10 km, voorbij de kermis en één straat ver een onooglijk sparrenpad in. De toon is gezet, Het Corneliuspad en de Hoge Weg loodsen mij door de Lichtertse bossen. Moet continu en aan hoog tempo luchtaanvallen verwerken, de eikels ! Ben god moederziel alleen en passeer enkele chalets in de bossen, zijn duidelijk passé bouwsels. Bij een open plek is een houten speeltuin annex rustplaats gebouwd, leuk. Verderop wordt het bos gerooid, dient plaats te maken voor de terugkeer van heide. Een beukendreefje zet mij af bij de volgende open ruimte. Ik wandel hier bovenop een tunnel voor koning auto. Duik opnieuw de Kempense bossen in en slinger mij over brede, zanderige en smallere paadjes een weg terug naar de start. Kan daar een babbeltje doen met Berreke Vos en zijn maatjes, JPD ook.

    Op naar de langere lus. Het is intussen behoorlijk warm geworden en zelfs de strakke wind voelt warm aan. Enkele straten villaatjes kijken en dan … zijn de eikels er weer. Passeer een imposante watertoren en de domeinen van Floréal, een duintje ook. Ben weer eens moederziel alleen. Het bos is meer open dan daarstraks, zanderiger ook. Er passeren zowaar twee zeer traag rijdende auto’s. Kom uit bij het Hofke van Bayot, Waalse strijder die hier geveld werd door ‘den Duits’ in 1914. Dreefje in, dreefje uit, een echte bostocht is dit. Kan gaan pauzeren in een groente serre en heb er 17 km opzitten. Sporton boven met Frans C en zijn maatjes, Leentje en haar echtgenoot ook. Allen hebben ze een ruime ronde voorsprong op mij.

    Heb in eerste instantie een lus van 8 km te gaan. Onder een strakke wind over het beton langs de spoorbaan die naar Turnhout leidt. Opvallend veel stormschade aan jonge boompjes. Paar straten bij Eindeke en dan de akkers in, het stof waait er over de kale vlakte. Nog eens langs ‘den ijzeren weg’ en dan het sparrenbos in met een gevarieerde ondergroei. Merkwaardig beeld bij een boshut gebouwd als een iglo maar dan bedekt met aarde en mos. Rommelige toestanden bij vervallen chalets verderop. Kom bij het Zwart Water uit, een pracht van een groot ven dat stilaan lijkt dicht te slibben. Het is er muisstil, heb hier ooit grote kolonies landmeeuwen weten ‘bal populaire’ houden. Lange rechte dreven nu die mij stilaan terug naar de serre voeren. Nauwelijks nog wandelaars maar wel een hele meute fietsers die er komen verpozen. Kassa, kassa voor de Pompoenen.

    Clubmaatje uit Sint-Lenaarts sluit aan en we zullen de laatste 5 km samen vol maken. Passeren gehucht Hoebenschot en duiken een laatste keer de bossen in. Wordt de pittigste strook van het parkoers, gezellig keuvelend afgelegd.  Nog een wandelaarsdrankje en het is tijd voor de bus. Mijn maatje zwaait mij hierbij uit. Bus rijdt helaas slechts tot Aarschot maar ‘bison futé’ stapt er meteen naar de eerste trein richting Leuven mits een extra prijskaartje van € 3,30. Weer 30 km bij op de teller, nu paar dagjes werken en in het weekend wandelen gaan in Hasselt en Woluwe-St-Pierre (Adeps). Tot dan.       

    FOTOREEKS

    18-09-2018 om 22:12 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Pompoenstappers, Lichtaart
    >> Reageer (0)
    16-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.16.09.2018 Adeps Pepinster

    Ben verbaast alleen uit de trein te stappen in Pepinster-Cité, startlocatie Espace Nô ligt nauwelijks 250 meter verwijdert. Parkoerstekening en gratis inschrijfbon oppikken, ik kan op pad voor wat ik een pittige tocht verwacht. Meteen langs piepende poorten rivier de Vesder over en de bossen in. Golvend pad en aan een slakkengang want de koploper van onze groep is aan de trage kant. What goes up must come down en we wandelen opnieuw de rivier over voor wat stedelijk tarmac. Langs ’t spoor dan voorbij de tunnel uit 1841 en daarna pittig klimmen de gemeente uit en het groen tegemoet. Aanvankelijk een vlak grindpad, mind the recuperation ! Stilaan echter gaan we klimmen en genieten van prachtige vergezichten met vele torens van kerken en profane bouwsels op elke heuveltop. Het blijft maar ‘soft’ omhoog gaan en vele van mijn medewandelaars lassen een pauze in. Ik heb blijkbaar goede benen en blijf aan een rustig tempo stappen, minuut na minuut na minuut. Bereik gehucht Tancrimont na zowat 4,4 km en krijg een magistraal groen uitzicht cadeau. Koetjes in de diepte zijn niet meer dan bruine stippen. Wat is dit mooi ! Ik duik de vallei in langs een pittig paadje van keien afgezoomd door meidoorn. Na 800 meter en wat tarmac bereik ik Rondehaie en gaat de 20 km zijn eigen weg. Ben dus meteen alleen. Loop kilometers lang golvende tarmacjes aan de rand van de groene zone. Buizerd zweeft rondjes hoog in de lucht. Leuk kruisbeeld met bankje, dame wil niet op de foto staan, alle begrip. Plots afdaling, ik stap naar Theux of toch de rand van de stad. Bij de fraaie kerk van Juslenville mag ik weer klimmen tot het kerkhof, is bijna halven dans voor vandaag. Pittig dalen naar grasland en dan heel technisch klimmen. Losse keien en gelukkig ook paal en draad waar ik mij kan aan optrekken. On top een kudde luie longhorns, ik sluip voorbij. Merk dat mijn medewandelaars allen de beschikbare bankjes inpalmen, pittig parkoers inderdaad en l’ été Indien. Ik ben goed en blijf maar stappen. Lange helling tussen twee rijen meidoorn naar het volgende dorp. Wegdraaien dan bij een kerkhof en het wat donkere bos in. Zalig wandelen tussen loofbomen links en sparren rechts. Immer gerade aus en het pad wordt ‘une piste de cailloux’, stenenweg dus. Ik verslik mij even in de bepijling en sta voor een beekje, eigen schuld dikke bult en kier nekier were. Even verder moet ik echt wel door een beekje waden, op het rechte pad, één natte voet als resultaat. Blijk zachtjes te klimmen en dat blijft maar duren, is wel prachtig. Net voor de top open terrein en even verder een schitterend vergezicht met veel menselijke aanwezigheid en zowaar een terril, denkelijk van het Luikse steenkoolbekken.

    Ik ben intussen al meer dan drie uur non-stop onderweg en loop moederziel alleen te genieten van zon en natuur (had startnummer 35 vanmorgen). Zachtjes dalen nu tussen de weilanden en kleine bosstrookjes tot de bewoning van Ensival, deelgemeente van Verviers. Op halve hoogte gaat de tocht verder parallel de spoorbaan en de Vesder. Krijg een fantastisch uitzicht cadeau op een kerk die op een pedestal lijkt te staan.  Nog een keienpad en dan een volgende bosstrook. Vlak is hier niet vlak maar golvend met een pittige helling om uit het bos te geraken. Ventje begint moe te geraken. Loop nu door de obligate witte wijk, dus ook in Wallonië en dan een bepaald technische afdaling naar het station waar de trein naar Verviers van 14:08 net weg is. No big deal, ik had sowieso 15:08 gepland.

    Wandelaarsdrankje en nagenieten van een prachtige tocht. Perfecte mix van verhard en onverhard, pittig en vlak, open landschap en bossen. Haast perfecte bepijling ook, echt mijn ding en ik vertel dat bij aankomst aan de organisatie. Een heuse verrijking dus vandaag van de nadagen van mijn bestaan. In Leuven aangekomen blijkt er een wielerwedstijd aan de gang te zijn voor beroepsrenners. Ik blijf hangen in de bocht aan het station naar de Bondgenotenlaan. De heren komen aan een rotvaart naar beneden maar gaan gedisciplineert door de 90°. Iemand herkennen is er niet bij maar de kleurrijke bende en dito karavaan is wel een leuk schouwspel. Denkelijk ga ik komende dinsdag op bezoek bij Jules, ken het parkoers van buiten maar een mens moet wat met zijn vrije tijd.               

    FOTOREEKS

    16-09-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Adeps, Pepinster
    >> Reageer (0)
    15-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.15.09.2018 Brugse Metten te Assebroek

    Het verhaal van Google Maps vanaf bushalte Peerdeke brengt mij compleet in de war. Gelukkig pik ik een ‘wandeltocht’ bord op dat mij afzet bij Daverlo, de startlocatie van vandaag. Zat tot mijn verrassing als wandelaar moederziel alleen op de bus, maar ja vanaf station Brugge heb je tot hier een plejade aan mogelijkheden. Inschrijven en weg wezen, het is al na den tienen, heb 21,23 km voor de boeg en de verwachtingen zijn hooggespannen. Mijn gastheren ken ik niet dus ben benieuwd wat ze in petto hebben.

    Meteen weg van een steenweg over het erf van een oude hoeve met rode luiken. Langs de voetballende jeugd dan en aan de overkant van de Astridlaan langs het Bergjesbos. We draaien er rond, het groen wordt serieus uitgedund. Wat landhuizen, een weiland en dan een fietspad op richting ziekenhuis Sint-Lucas. 1x gaat er voor puur natuur, weilanden en populieren, strookjes maïs en riet tussendoor, waterpartijen ook. Daarom wou ik persé deze tocht lopen. Wolken kleurend loodgrijs, zwanger van de regen maar worden weggewaaid, goed zo. Naar meer dan 6 km zwerven door het groen kom ik in Ver – Assebroek uit in een mij heel bekende rustpost met dank aan Oostkampse tochten. Moet er even mijn persoonlijke infrastructuur nakijken. Ja hoor, gat in de zool van mijn linker hiel. Wordt spannend.

    Toch op pad voor een extra lus van ruim 8 km. Zoals ik hoopte haast linea recta naar Domein Ryckevelde. Een eerste strook met meterhoge planten die ik niet ken en dan heerlijk zwerven door prachtige dreven in Sint-Kruis. Een nieuw aangelegd half verhard pad, een zandbak, gewoon onverhard en grint parallel kassei, alles komt aan bod. Passeer een kasteel dat volgens mij Tudor is. Heb soms nogal wat hinder van de inconsistente afpijling en loop dan ook twee keer fout. Door een dreef met weerskanten dubbele bomenrij, noblesse oblige, en langs weilanden tot randje Oelegem. De polder in dan, langs leuke bankjes met dieren in houtsnijwerk. De kerk van Ver steeds in het vizier maar toch ruim 15 minuten over tijd bij de rustpost. Ergens het midden tussen kilometer en miles dit parkoers maar tot zover prachtig.

    Hoog tijd voor de Brugse topper, de blonde Zot, echt wel één van mijn favorieten. Nog ruim 6 kilometer voor de boeg. Duik vrij snel de Gemene- en Loweiden in, graspaden in nattig gebied en dus met veel populieren. Kom opnieuw bij Sint-Lucas uit en moet dra wat straten lopen met uitzondering van kinderboerderij de Zeven Torentjes. De laatste rustpost hoeft voor mij niet meer, ik stoom door. Ben teleurgesteld over de laatste drie kilometer. We lopen een vierkantje rond een imposant kerkhof waar duidelijk veel te zien is. Doorkijkjes tonen oude praalgraven en militaire eer. Een gemiste kans toch om de wandelaars er dwars doorheen te sturen !

    Vlotte reis terug naar Leuven, ben al met al tevreden over de tocht op drie kilometer na dan. Zelf was ik fysisch niet super, zal morgen in Pepinster anders moeten zijn !     

    FOTOREEKS

    15-09-2018 om 20:53 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Brugse Metten, Brugge
    >> Reageer (0)
    11-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.11.09.2018 KKRO Gent te Ursel

    Wegens succes hernieuwt, dat is mijn motto vandaag. De NMBS denkt daar anders over. Heb volgens het boekje 20 minuten overstaptijd bij Gent-Sint-Pieters maar mis de bus naar Ursel van zo’n 30 seconden. Balen helpt niet, dan maar een klein uurtje rondkijken in het erg drukke en in alle opzichten kleurrijke Gentse station. Op naar Ursel dan, uurtje rijden in een lege accordeon bus. Geen pijlen bij de Urselse kerk deze keer, twee keer pech dus want 2,8 km langs een vervelende steenweg tot de startlocatie op het vliegveld. Het is intussen 10:45 en ik kort mijn tocht in tot 20 km. Heb twee mogelijkheden en twijfel, zal onderweg beslissen. Op pad dus bij een zonnig maar winderig weertje over betonbaantjes in het groen, dit was ooit een luchtmachtbasis. Samen met de schaarse MTB-ers over een erg hobbelig bospad dan tot het tarmacje van Schapersbos. Eerste rustpost na 2600 meter. Ik stop zowaar, suis battu par la fringale. Babbeltje met medestanders. De lokale lus van 8,1 is beton, ik schakel dus naar plan B.

    Meteen 20 tweede maal dus en over kiezelpaden langs weilanden de bossen tegemoet. Heerlijk genieten van lange dreven in het Drongengoed. Wordt wel voortdurend aangevallen door eikels die gelukkig slecht mikken, kom er ongeschonden doorheen. Moet enkele keren over boomstammen kruipen, stormschade is ook hier duidelijk zichtbaar. Duik een open strook in waar ik vorig jaar fout liep. Pijpenstrootje, ontluikende heide, prachtig toch het Maldegemveld. Sluit deze lus af met een strookje beukenbos. Kom Marije & Willy tegen die mij waarschuwen een ‘knooppuntenblad’ op te pikken voor de lokale lus. Drankje halen en aanschuiven bij Conny Lenaert & Dirk Cornelis. Zo leer ik stilaan steeds meer medewerkers van Beneluxwandelen kennen. Gezellig !

    Zeven kilometer knooppunten lopen nu, lijkt mij het omgekeerde van vorig jaar. Opnieuw genieten van prachtige rechte stroken door het Maldegemveld. Kijk verrast op als Micky met zijn dames mij kruist, doet blijkbaar zijn eigen ding via zijn mobieltje. Enkele vennetjes en verder door halfopen terrein. Ik heb er zin in, voer de snelheid op. Schitterend gebied, deels over vlonders, langs prachtige varens en wild uitzaaiende berk. Soms wel wat vervelend de vele houten dwarsliggers, Natuurpunt in de leer bij de NMBS denk ik dan. Kom weer op het heidepunt en -poortje van daarstraks uit en loop terug naar de Drongengoedhoeve. Heb er ruim de tijd voor een Duvelke. Prachtige omgeving om een terrasje te doen overigens en zo denken alle wandelaars er over.

    Heb nog ruim 4 km voor de boeg. Opnieuw lange rechte dreven in het groen. Wordt plots afgezet op een landingsbaan van de luchthaven. In auto taal gesproken zes baanvakken brede beton met nog eens twee in kort gemaaid gras aan weerskanten.  Ik voel mij hier een nietig persoontje, kan mij het bulderend zo voor de geest halen. Paar kilometer beton en ik bereik de finish. Heb er nog net de tijd voor een heerlijke Filou van ’t vat, zeer geslaagd biertje. Terug langs de steenweg tot Ursel kerk en over Gent, deze keer zonder vertragingen naar Leuven. Kijk terug op een zeer geslaagde wandeldag, hier ben ik volgend jaar weer. Weekendplanning dan : zaterdag Assebroek en zondag Adeps in Pepinster, zalig reizen vanuit mijn nieuwe heimat.     

    FOTOREEKS

    11-09-2018 om 21:32 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:KKRO, Ursel
    >> Reageer (1)
    09-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.09.09.2018 De Morgenstond Humbeek

    Leuven – Brussel neemt met de trein geen 20 minuten in beslag. Brussel – Humbeek met de bus 50 minuten. Is maar hoe je het bekijkt. Alle wandelaars behalve uw dienaar stappen aan de kerk af, ik rij één halte verder dankzij Google Maps die een binnenwegje kent. Tja, wat is een mens zonder computer anno 2018. Ben vandaag ook weer alleen op pad omdat Annie & Chris forfait dienen te geven. Chris verloor eerder deze week het gevecht met een ladder. Ik hoop dat hij er snel weer bij is, gezond van lijf en leden.

    Opnieuw een opdracht van 30 km dus vandaag, netjes vrijwel egaal verdeelt over vijf etappes van gemiddeld 6 km. Wordt uitgewuifd door Johan van de Heikneuters, mee op busreis met de Demerstappers uit Bilzen. We blijven met een aantal wandelaars vertedert staan bij een voetbalveld waar ukkies van enkele jaren oud vertrouwd worden gemaakt met de bal door een super gemotiveerde animatrice. Knap ! Het Krankenstraatje dan, de eerste strook natuur die ons afzet bij het Zeekanaal dat de Schelde met Brussel verbindt. Lopen richting Schelde voorbij een imposante betonnen brug en een Mariagrot. Een heel eind verder duiken we het bos in. Wordt heerlijk zwerven in het groen met tussendoor een passage langs weilanden. Bij stoeterij Gravenbos trekken we het door stormen en extreme droogte gehavende maïs in. Een paar straten en de eerste pauze wenkt in het POC (parochiaal centrum). Ik stoom door richting mooie dorpskerk en zonder mij af bij een splitsing op de langere afstanden 1x. Loop vrij snel terug door de weilanden en maïs die wordt geoogst en ingekuild. Voetwegen, buurtwegen, ze hebben hier allen een naam en nummer. Haast ongemerkt klim ik stilletjes in het landschap, omringd door dametjes met het sappige dialect van Bachten de Kuppe, Wervik op busreis in Brabant. Een uurtje dwalen door de akkers wordt afgesloten met een strookje kassei. Ben in Beigem en ga pauzeren in café Dennenhof waar Liliane & Eddy de dienst uitmaken. Het is er mij veel te druk en ik geniet van mijn aperitief op een bankje bij een gesloten frietkot.

    Lokale lus nu voor de grootste afstanden. Bij de splitsing verlaat een achttal van Wervik mij, zal de rest moederziel alleen afwerken. Duik opnieuw het maïs in en de rand van het Lintbos. Krijg uitzicht op de abdij van Grimbergen en de ‘frietketels’ van Verbrande brug (Vilvoorde). Onze gastheer heeft iets anders in gedachten en gelijk heeft ie. Van de Tommelmolen tot de Liermolen mag ik genieten van die heerlijke vallei van de glasheldere Maalbeek, toppie ! Moet dan helaas een heel eind villaatjes kijken langs de Beukendreef die zijn naam gestolen heeft, geen boom te zien. Terug de akkers in dan langs patat en chicorei. De kerktoren van Beigem, ook een fraaie exemplaar overigens, komt in zicht. Tweede en laatste pauze ‘frietkot’.

    Heb nog 11 km voor de boeg verdeelt over twee etappes. Opnieuw de akkers in en deze keer echt wel door het Lintbos waar een paar verweerde betonbaantjes vroegere menselijke aanwezigheid verraden. Lees wel op meerdere borden dat hier rond de eeuwwisseling geboortebossen werden aangeplant, met heerlijk groen resultaat zo’n 20 jaar later. Prachtig paadje afgezoomd met meidoorn richting veeweiden. Paarden, runderen en schapen, voor elk wat wils. Boven de einder komt een spitse kerktoren piepen, daar moet ik heen. Stoffige zandpaden, een kasseitje, een paar straten, hoog tijd voor een wandelaarsdrankje in een zaal waar het al rustiger wordt.

    Een laatste keer op pad dan, langs kerk en kerkhof de weidse akkers tegemoet (nog eens). Stuk steenweg dan tot net niet Verbrande Brug want keerpunt aan de achterkant van het Grimbergse vliegveldje. Passeren het imposante Gasthuispachthof en kom tot mijn verrassing terug bij het zeekanaal uit. ‘ons Laura’ geeft van jetje en spiegelt zich op het woelige water want er staat een heerlijk briesje. Ik geniet van de paar kilometer linea recta langs het water, het is er gewoonweg zalig ! Bij het Gasthuisbos trekken we terug de bewoonde wereld in. Uitbollen langs een visvijver en koning voetbal, ruim de tijd voor een Duvelke.

    Busje komt zo, busje komt zo … heeft een kwartier vertraging, het maakt mij niet happy. Tijdens de rit terug naar Brussel-Noord vergeef ik het onze gekleurde medemens ruimschoots. Hij rijdt zachtjes maar gestaag, is op elk moment galant voor de reizigers en de andere weggebruikers en verliest toch geen tijd aan nutteloze dingen. Ik wuif hem dan ook vrolijk uit als ik afstap …oh ja de treinen naar Leuven hadden ook bijna 10 minuten vertraging !!! Dinsdag probeer ik naar Ursel te trekken, was vorig jaar een parel van een tocht waarbij ik nog deskundige uitleg kreeg van Gino, ooit één van de Doetjes.                 

    FOTOREEKS

    09-09-2018 om 21:37 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Morgenstond, Humbeek
    >> Reageer (0)
    08-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.08.09.2018 Tervaete Stappers te Diksmuide

    Hij heeft geen zin om op te staan ! Ik neem dus de trein een uur later dan gepland maar wel zonder overstap van Leuven naar Diksmuide. Chris schudt meewarig het hoofd bij het horen van mijn keuze, al beton zegt hij. Ik heb de Vierdaagse gemist door werk omstandigheden en blijf dus koppig bij mijn plan.  Aan het station even voor 11:00 een tiental wandelaars maar slechts eentje met een routeplan. Van Gentenaar tot Zichemnaar, de Patrick neemt ze op sleeptouw tot de trap naar de starlocatie. Ben erg laat en twijfel dus tussen 22 en 30 km  ondanks de verre reis.  Beslis wel onderweg. Na de formaliteiten dus op pad voor een eerste etappe van 3,8 km. Strookje drukke steenweg en dan een zwerftocht langs achterafjes over brede plaveien en grasstroken. Steenweg opnieuw over en door industrieterrein tot de rustpost. Ik stoom gelijk door. Laat de Ijzertoren links liggen en loop met de gelijknamige rivier mee Diksmuide verlatend. Lekker wandelen over een houten staketsel langs de rivier, verder op beton. Weg van het water over het Stiltepad Kaaskerke, beton met slingers door de polder, langs een ruïne ook. Net voor de dorpskern draai ik naar rechts de Frontzate op, een oude spoorbaan, nu een fijn grint wandelpad. Twee keer linea  recta , de spoorbaan en dan beton lopen langs een kroosgracht tot het centrum van het stille Oostkerke. Heel mooi  centrum overigens met huizen in gele baksteen en de kerk verscholen in het groen. Pauze in een splinternieuwe zaal  en korte babbel met gehavende Guy Verhelst, overigens in charmant gezelschap, en kennissen uit Kluisbergen. Allen met een rondje voorsprong op mij uiteraard.

    Op pad voor een lus van 8 km. Bizarre lucht, cumulus zwanger van regen houdt het toch droog. Aanvankelijk gewoon de baan volgen met een rietkrans aan weerskanten en pas  gemaaide bermen waarvan de stoppels mij niet aanspreken als wandelterrein. Opvallend hoeveel waterkiekens ik op de sloten zie, serieus grote kolonies. Een witte reiger zweeft sierlijk met trage vleugelslag over Le Plat Pays, zalig !  ik zet koers naar Zoutenaaie en zijn verspreidde hoeves. Loop van de Molenvaart weg over betonbaantjes richting Pervijze. Ben moederziel alleen. Tarmac wordt verweerd tarmac, wordt grint. Wandel een prachtig slingerende strook samen met de Oude Aa vaart, met geschoren oever wat het uitzicht ten goede komt. Daarna is het uit met de pret. Eerst een fietspad en dan puur beton aan de rand van wegen tot Scheeweghe en Oostkerke. Nog even een verassing bij een Orthodoxe kerk met meerkleurig dak en speciale grafkruisen. Voorbij een vervallen station ben ik weer in de rustpost waar het erg stilletjes is. Tijd voor een praatje over het wel en wee van de helper met de kassierster van dienst.

    Heb nog 12 km voor de boeg. Meteen opnieuw de polder in met op de achtergrond een langgerekte heuvel, de Kemmel denk ik dan. Zelf moet ik naar  de Ijzertoren die meteen prominent in het landschap staat. Slinger er mij over tarmacjes langs hooiland en polderpatat, de spoorweg ook, binnen een ruim uurtje naartoe. Heb nog zowat 5 km voor de boeg. Prachtig uitzicht over de Diksmuide Bloemmolens die omgebouwd zijn tot lofts en dan genieten langs het water, lijkt wel Klein-Brugge dankzij een kasseipad langs gekanaliseerd water. Ik krijg nog een extraatje randje Beerst en keer door achterafjes en een park terug naar het station. De laatste kilometer van de wandeling was mijn eerste vanmorgen, die hoef ik dus niet meer. Scheelt hem een uur terug naar huis !!

    Ben best tevreden over deze tocht, stroken natuur gezien die ik niet kende en een parkoers waar werk van gemaakt was in een ondankbaar gebied.

    FOTOREEKS

    08-09-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Tervaete Stappers, Diksmuide
    >> Reageer (0)
    06-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.06.09.2018 Wandelclub Tornado te Haacht

    Een mens moet zijn vrije tijd nuttig besteden en dus reis ik vandaag af naar de Tornado’s in Haacht-Statie … startzaal toch ruim een kilometer van de statie ! Ben er net op tijd om JPD de ‘piste’ te zien ingaan. Jules uit Turnhout spreekt mij aan over Ides Codde. Een vraag die ik nog wel krijg. Ken Ides als een vrij stil persoon, fervent wandelaar en gewaardeerd dagelijks medewerker aan Beneluxwandelen. Meer moet dat voor mij niet zijn. Ik richt mij op de orde van de dag en het aanbod van vijf lussen vanuit de startzaal. Kies uiteraard in eerste instantie voor de langste etappe zijnde 11 km. Ommetje van een paar straten om terug te keren naar de lokale en zeer gekende brouwerij om dan fluks naar … de statie te wandelen. Rustig paadje langs ‘den ijzeren weg’ en bij naambord Spet duik ik een graspad in. Een poosje genieten van puur natuur met een beekje erbij en zijn populieren. Strookje steenweg dan, we volgen al geruime tijd een GR die ik in een vorig leven liep maar dan in omgekeerde richting. Bij Schoonbroek ons tweede stuk natuur. Halfopen terrein met weilanden en verkleurend maïs. Vervolgen met wat tarmac en huisjes kijken tot de volgende weilanden. Maïs wordt verderop geoogst en een rijtje wilgen vervolledigd het decor. Noemt hier blijkbaar Land van Ronsdonck. Door het nog jonge bos tot de spoorbaan en dan langs pas geschraapt tarmac tot een splitsing. Vreemd de bordjes ‘voor’ en  ‘na’ spreken elkaar tegen ! Op goedvallen uit dan maar. No big deal zal later blijken want er komt een tweede splitsing voor dezelfde afstanden zijnde 11 km en 7,1 km. Het parkoers vervolgd nog steeds tussen bos en paardenweiden tot de onvermijdelijke steenweg om terug bij de start te geraken. Best aardig die twee uurtjes die ik wandelde. Verwittig wel de organisatie over het voorval onderweg. Zij rijden er meteen met de fiets naartoe, mooi zo.

    Geen Duvel uiteraard onder de Haachtse toren maar een even pittige Ommegang. Napraten met Xavier over de verwarring bij de splitsing, hij heeft er niets van gemerkt, vreemd toch. Pik nog een tweede lusje uit het aanbod zijnde 6,8 km in een totaal andere richting. Eerst even Sigrid en haar maatje vertellen dat de 11km best wel leuk zijn. Zijn zij late vertrekkers tegenwoordig ! Op pad dan tussen bebouwing oud en nieuw tot een eerste bosstrookje. Hupsakee over de spoorbaan en natuurstrook nummer twee langs een groenig beekje. Terug ‘den ijzeren weg’ over en net voor de kerk van Wespelaar opnieuw richting Haacht kiezen. Steegje Het Dammeke en wat straten naar de derde groene strook. Linea recta door het wilde, wulpse groen. Zet mij, eenzame wandelaar af bij het kanaal Leuven – Mechelen. Stap ook een eindje in die richting en ga dan straten lopen tot de finish. Grappig zicht onderweg met pompoenen die als lampionnen metershoog in hagen groeien.

    Het is nog maar 14h00, heb dus tijd voor mijn tweede Ommegang en keer dan terug naar Leuven. In het station is net een pizzazaak open gegaan, created in New York. Neem dus een ‘slice’ mee voor een prijsje. En of het vieruurtje mij smaakte ! Morgen terug aan de slag in Zaventem en het weekend voorziet in Diksmuide (al beton zucht Chris meewarig) en Humbeek, dan wel met mijn maatjes. Tot dan.

    Lees vanavond op Facebook de korte boodschap van Ides en de vele reacties hierop. Snap al jaren het streefdoel van de  Wandelgazette niet en nu met het vertrek van Ides, Willy & Marije nog veel minder. Wij bij Beneluxwandelen doen gewoon verder ons ding, sober en met respect voor de vele gewaardeerde medewerkers waaronder de eerder geciteerden. Met dank ook voor de vele schouderklopjes die wij van de wandelaars mogen ontvangen.  

    FOTOREEKS

    06-09-2018 om 17:53 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Tornado, Haacht
    >> Reageer (0)
    03-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.03.09.2018 De Schoverik Diepenbeek

    Omdat ik redelijk goed ‘ à jour’ ben met Beneluxwandelen besluit ik een maandagse wandeltocht te lopen. De logische keuze vanuit Leuven valt dan op Diepenbeek waar ik al een eeuwigheid niet meer geweest ben. Meerdere treinen per uur tot Hasselt en meerdere bussen binnen dezelfde tijdspanne tot het Patersplein of zijn omgeving. Wat kan een mens meer willen ! In de startzaal kom ik uiteraard meteen Rene Smets tegen met zijn opvallend gehavende ‘salle à manger’. Hij geeft mij niet de kans er ook maar één woord over te zeggen. Op pad dan maar voor 23,3 km.

    De tocht begint goed met een paar dreefjes en een open veld knal paars bebloemd, puur natuur. Een eerste helder waterloopje ook, zal wel de Stiemer zijn. Ruil hem in voor de brug over het Albertkanaal en terug puur natuur bij een nu bruine beek wandelend langs bronsgroen eikenhout. De Maten noemt het gebied hier, beroemd als natuurpracht met zijn vele plassen. Van op respectabele afstand houdt een blauwe reiger in het riet de tweevoeters in de gaten. Opvallend ook zijn de omgewoelde wandelpaden, zwijntjes ? Na de plassen komt de Stiemer terug ruim aan bod gevolgd door een eerste fietspad. Het loodst ons naar de zanderige purperen heide, heerlijk biotoop. Terrein wordt opnieuw halfopen en we keren terug naar het Albertkanaal. Verlaten het weer voor puur natuur, eenman pad hoger gelegen dan een rietkraag. Enkele huizen en een strook weiland, we stappen stilaan naar een imposante hangbrug. Moeten wel pittig klimmen om er te geraken. Aan de overkant van het water gewoon een fietspad en een lange rechte straat tot de rustpost Godsheide. Heb 9 km in de kuiten, loop niet echt vlot.

    Innerlijke mens versterken en weer op pad. Een frisse, vinnige verschijning springt mij voorbij. Oeps, geen spek naar mijn bek vandaag en weg is zij. Van de lokale koning voetbal gaat het door een parkbos tot golfterreinen. Splitsing en 23 1x dwars door de greens en links over een schelpenpad. Heerlijk wandelen. Kom zodoende bij de Ethias Arena en de Grenslandhallen uit. Pijlen hangen er ver uit elkaar en ik moet super aandachtig lopen. Geen probleem er valt hier verder toch niks te beleven. Voetgangerstunnels onderdoor bij een rotonde, zicht op een leuke watertoren en verder over fietspaden langs een park en een bedrijvenzone. Bereik opnieuw het Albertkanaal. Gek, geen voetpad en toch moet ik een paar kilometer langs een drukke weg de waterlijn volgen. Gelukkig is er een brede grasstrook zodat ik mij toch veilig voel. Gewoon linea recta doorlopen, verstand op nul en blik op … de kerk van Godsheide. Tegenvaller het tweede deel van deze lus.

    Pintje drinken in een haast lege rustpost en op naar de laatste loodjes. Splitsing aan de golfterreinen dus en tarmacje in het groen, opnieuw erg dun van pijlen voorzien. Duik het bos in over een Finse piste. Loop langs een ander deel van het golfterrein maar nu wel verscholen tussen de bomen. Strookje fietspad om over een drukke steenweg te geraken. Wordt er samen met een fietsster bijna van de  sokken gereden door een onaandachtige bestuurster. Gelukkig zijn wij beiden wel alert. Opnieuw een fietspad in het groen tot een poortje van Natuurpunt. Door een hek en over de stoppels lopen want hier werd net gemaaid. Wat ik voelde aankomen gebeurt ook. Omdat de pijlen soms ver uit elkaar hangen loop ik fout, omdat ik heel aandachtig naar de ondergrond en zijn vele stoppels kijk. Gelukkig blijken twee paden parallel te lopen en ben ik nauwelijks 20 meter uit de richting. Knap stukje natuur trouwens dit perceel. En dan is het uit met de pret. De resterende kilometers stap ik over tarmac en fietspaden, dwars door het Limburgse universitair centrum en verder tot het Patersplein.

    Heb ruim de tijd voor een Duvelke en kijk met gemengde gevoelens terug op deze tocht. Heb prachtige stroken gelopen langs de Stiemer, de Maten, het golfterrein en de strook Natuurpunt. Er zaten ook mindere in waarbij ik vooral het lange, redelijk onveilige stuk langs het kanaal bedoel. Och ja, we hebben weer een zwetende neus gehaald en het maandaggevoel is weggeveegd. De werkweek wenkt en de plannen voor volgend weekend dienen nog ontvouwen te worden.             

    FOTOREEKS

    03-09-2018 om 20:28 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Schoverik, Diepenbeek
    >> Reageer (0)
    02-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.02.09.2018 Adeps Basse Wavre

     Zaterdagochtend, ik zie het al van ver,  rood op de televisies van de NMBS bij station Leuven, het zal toch niet waar zijn hé ! Toch wel, storing aan de bovenleiding in Landen, geen treinverkeer tussen Tienen en Waremme. Voor mij geen wandeling in Montenaken dus vandaag. Ik haal mij een bakje troost bij Panos en keer mistroostig terug naar mijn appartementje. Plan B dan maar, de wasmachine moet dringend opgestart worden, is niet meteen mijn sterkste kant. Brochure gelezen en aan de slag. Werkt perfect ! Hou er een goed gevoel aan over.  Blijf het fantastisch vinden wat Annie & Chris voor mij gedaan hebben maar dat vleugje onafhankelijkheid en zelf bedruiping, het hoort zo. Ben nu op dat vlak waar ik hoor te zijn. Dat Minne haar geschreven belofte voor de echtscheiding niet nakomt zegt alles over haar ziekelijk brein, ik lig er niet meer wakker van.

    Vandaag dus weer op pad. Slechts een halfuurtje trein tot de Adeps van Basse Wavre, startlocatie nauwelijks 250 meter van het station in een klooster-school. Het is er druk zo rond 09:30, a-typisch voor Adeps eigenlijk. We vertrekken met z’n allen langs la Dyle Romane, de ook wel in Leuven bekende Dijle dus. Paar straten lopen en dan een stevige en lange klim die menigeen op de adem doet trappen. Commune d’Ixelles lees ik bij de laatste gebouwen, de bosklassen voor de Brussels jeugd dus. Meteen ook splitsing en de 20 km alleen op pad. Voor mij vijf wandelaars, achter mij niemand meer. Pittig deze eerste kilometers, voortdurend op en neer, ik puf en hijg, lijk niet echt mijn dagje te hebben. Het begrip wandelpad wordt door de gastheer (of vrouw) eigenzinnig ingevuld. Villa’s dan en zachtjes zakken naar voor mij bekend terrein, het kasseitje in Grez waar A.M.I. hun clublokaal hebben. Drukke baan over bij watertje Le Pisselet en dan de akkers in, royaal van droogmest voorzien en met populieren op de achtergrond. Strookje bos dan en een lieflijk kasseitje, zowaar een relatief vlakke weg. Ik volg gedwee en in gedachten verzonken de drie mannen voor mij. Finaal spreken zij mij aan. Zij volgen een eigen ingeving tot 15 km en zijn dus van het 20km parkoers af. Bedankje van mijn kant en ‘kier nekier were’.

    Ben de komende tijden teleurgesteld vanwege het vele asfalt en beton tot riviertje Le Train. Verzoen er mij weer met mijn gastheer stappend tussen bos en veld over kassei die overgaat in veldweg. Passeer vervolgens een paar gehuchten van Grez-Doiceau zijnde Morsaint en Royenne. Halfopen terrein en een afwisseling van verhard met soms leuke huizen en onverhard door de akkers. Het water is nooit ver weg met de Ry de Heze. Ook dit gehucht passeer ik om te vervolgen met twee klimmen waarvan de tweede stevig tot hoog in de akkers. Mijn zwoegen wordt telkens beloond met magistrale vergezichten, eigen aan deze streek die mij wel ligt. Dalen door een donker bos nu langs een onfris geurende open riool, les Gorges aux Loups. Passeer bij het naambordje Bonlez Frans uit Langdorp, gekend als wandelaar die van alle markten thuis is. Dorpje in, dorpje uit, le Sentier de Bahayrmont is weer zo’n kuitenbijter die mij pijn doet. Kom bij een manege uit en moet honderden meter linea recta over een betonbaantje.  Hoog in het landschap maar met uitzicht nul vanwege bolle akkers aan weerskanten. Automobilisten op het smalle pad zijn super voorzichtig en vriendelijk, een leuke ervaring. Hoekje om en richting bosstrook. Was ik al uren alleen aan de wandel nu wordt het druk omdat de 10 km aansluit. Heelder families met uitgelaten kinderen die zich echt laten gaan. Pittige en technische afdaling overigens richting Dion-Valmont. Een ijsjeswinkeltje doet er gouden zaakjes, ik bunker cola, zit haast door mijn voorraad heen bij deze toch wel warme en zonnige dag.

    Opnieuw klimmen geblazen over de Sentier du Champ des Cailloux, letterlijk te nemen. Nog eens een fenomenaal uitzicht en tussen bieten en chicorei naar een tunneltje onder de lokale expresweg. De kilometers beginnen te wegen, heb er ongeveer 18 non-stop op de teller staan. Nog 3 te gaan. Op en neer door een bosstrook met een prachtige holle weg tot het naambord Wavre. Uitbollen langs La Dyle. Heb 50 minuten tot de trein en die vul ik met Chimay Blue en een babbel op het terras met een Adeps verantwoordelijke die ik ook in Ciney tegenkwam. De treinbegeleider is een wandelaar die ik ken en dus hebben wij een gezellige babbel over treinen en voettochten. Kijk terug op een tocht met letterlijk en figuurlijk heel wat hoogten en laagtes, ben tevreden en plan voorlopig Ottignies voor volgende zondag. Tja, Adeps is mijn ding wel.                

    FOTOREEKS

    02-09-2018 om 18:37 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:adeps, basse wavre
    >> Reageer (0)
    28-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.28.08.2018 wsc Langdorp te Begijnendijk

    Ik merk het al een tijdje, door die hetze rond mijn verhuis wandel ik te weinig en gaat mijn fysieke conditie er op achteruit. Plan dan ook vastberaden een extraatje in bij de Pinguïns vandaag met startplaats Begijnendijk. Rechtstreekse trein vanuit Leuven en slechts drie stations ver, een makkie dus. De NMBS is wel trouw aan zijn principes en we vertrekken met een kleine 10 minuten vertraging wegens een weerbarstige ontkoppeling van treinstellen. 1200 meter opwarmen tussen station en startplaats, ideaal. Kom er meteen clubmaatje Peter tegen die al een rondje voorsprong heeft. Op pad dus voor 29 km en vrij snel het Recreabos Bieheide in. Heerlijk koele dreven lopen en vervolgens langs een toch wel vervuilde beek met lage waterstand. Aan de overkant van een drukke steenweg wacht halfopen landschap en nogal wat tarmac richting Booischot. De spoorbaan over bij het lokale station en vervolgens een bosje van spar en varens opzoeken bij Strooiselhoeve. Terug over ’t spoor bij de Mechelbaan en een mix van bosjes met roestkleurig watertje en weilanden tot de startlocatie. Een kleine 8 km in de kuiten.

    Een korte groet aan ‘local’ Roger en weer op pad. Sorry maatje ik ben de laatste tijd niet zo praatvaardig, nog niet in mijn gewone doen. Verken een ander strookje van de Bieheide, meer kronkelende paden. Passeer vervolgens een camping en loop door een strookje wild bos. Daarna verwordt het parkoers een tijdje tot een stratenloop, linea recta tussen de villa’s. Ben blij opnieuw gras onder de pootjes te krijgen en een hotsend, botsend pad langs een bosrand. Even verderop de laagste groene delen van de Balenberg. Kruis twee keer wandelaars die al wat meer afstand gelopen hebben en stap door stille straten tot de rustpost in Baal centrum, midden de wegenwerken gelegen. Halven dans zowat en tijd voor een wandelaarsdrankje. Veel bekenden in de zaal, fotografen ook met de Dubble F en hun dames en zowaar Colette & Alain.

    Haal in een lokaal winkeltje een extra fles cola op want er wacht een opdracht van 9 km. Wannes liet er zich nogal pessimistisch over uit, getemperd door Frans. De eerste stroken zijn inderdaad niet leuk. Lange rechte straten, soms zelfs zonder voetpad. De Baelebergvoetweg is dan weer een graspad met aan weerskanten volkstuintjes. Ik klim langzaam in het landschap, duik een bos in tot bij een ruïne van ijzerzandsteen toren. What comes up must go down en ik ga ook weer straten lopen. Beetje dun toch voor prestigevereniging Langdorp. De Betecombroekstraet brengt soelaas en ik verzoen mij opnieuw met de parkoersbouwer. Ga zwerven door een vallei bestaande uit bosjes, maïsaanplant, weilanden en gewoon wilde stroken grond. Leuk strookje dit en terrein dat mij absoluut onbekend is. Nog een paar lange rechte steenwegen, een laatste strook maïs en ik ben weer in Baal. Het is nu opvallend stil in de rustpost.

    Heb nog een uurtje wandelen voor de boeg. Wegenwerkers gieten vers en sterk geurend asfalt uit, ik vlucht weg. Enkele straten en dan door het groen een heuvel op en af bij een watertoren. Ik nader het Sven Nys Center, bikes parkoers op de Balenberg. Wordt er vakkundig rond gestuurd waardoor ik een mooi overzicht krijg van het geheel. Opnieuw een paar straten en dan een bosstrookje met gammele brug en dito vlonders, ze kraken als je er over loopt. Verderop een blijkbaar privé pad naar de volgende bosstrook. Even open terrein, kruising met aanlooproute van daarstraks en een laatste strook spar. Voorbij een modderig beekje passeer ik camping Roygaerden en loop tenslotte een half rondje langs een vijver met erg lage waterstand.

    Heb nog even de tijd om bij te babbelen met Marie-Louise & Jo, Karmijn ook. Sorry maatjes, moet er vandoor, treintje komt zo … Niet meteen de mooiste tocht van de Pinguïns vandaag, maar het was mooi weer en de kuiten deden het goed. Nu een drietal dagen werken voor Straumann & IJsetrippers. Ben opnieuw paraat tijdens het weekend met tochten in Montenaken en Basse-Wavre, poepsimpel bereikbaar vanuit Leuven, zalig toch !           

    FOTOREEKS

    28-08-2018 om 19:12 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Langdorp, Begijnendijk
    >> Reageer (0)
    26-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.26.08.2018 Witloofstappers Kampenhout

    Binnen het uur sta ik in de sporthal aan de Zeypestraat, trein en bus, in die volgorde, sluiten perfect aan. Plan 32 km wandelplezier vandaag want weet dat Kampenhout en omgeving veel te bieden hebben. Het is behoorlijk warm als ik omstreeks 09:45 van wal steek. Het duurt maar enkele honderden meter tot het eerste bosje en dus onverhard. Om de paar minuten strijkt een grijze vogel sierlijk neer uit het zwerk, zal zo de ganse dag zijn. Brussel Airport is nog steeds een belangrijke draaischijf in dit land, tot spijt van sommigen. Maar terug naar de orde van de dag. Een paar straten en we duiken met z’n allen het Weisetterbos in. De groene omgeving wordt door onze gastheer netjes uitgemolken. Wel wat hinderlijk zijn de bijwijlen zwermen eendagsvliegjes. Hoort bij de zomer uiteraard. Passeren een prachtige oude hoeve met gracht en duiken dan letterlijk het verdorrend maïs in. Opvallend veel Buggenhoutse Vossen aan de wandel, denkelijk de bus die voor de startzaal stond. Ik laat de meesten ter plaatse en stap langs een heerlijk slingerend beekje de volgende strook maïs tegemoet. De Biesboswegel dan, inderdaad naar de volgende bosstrook. Ik wandel al de hele rit bijna hand-in-hand met hetzelfde koppeltje al wisselen we geen woord met elkaar. Een laatste strook akkers en rustpost Pax doemt op na ruime 7 kilometer.

    Het is er berendruk en ik besluit gewoon door te lopen, heb redelijk goede benen vandaag. Een strookje kassei loodst mij het centrum van Kampenhout in en zijn roze geschilderde Villa Lucie gedateerd 1883. Koop een extra liter cola bij de plaatselijke neringdoener, het is dorstiger weer dan ik vanochtend inschatte. De Lamanterveldweg dan, voorbij nieuwbouw. Oversteek clubmaatje Roger die nog zijn tempo niet lijkt te hebben van voor het ziek zijn. Geen nood, training baart kunst. Betonbaantje langs afgelegen voetbalvelden en dan het donkere Rotbos. Zodra de 14 km wegdraait ben ik alleen. Opnieuw veldwegen langs de vele ezels van de Kampenhoeve. Stilaan doemt het Hellebos op. Blijf aanvankelijk tarmac lopen langs zijn rand tot de politieschool. Mag dan gaan genieten van lommerrijke paden, kurkdroog dit jaar en dat was ooit anders. Als ik deze groene strook achter mij laat weet ik rustpost 2 dichtbij, de sporthal van Berg. Heb 14 km in de kuiten en het is dus hoog tijd voor een pauze en een drankje.

    Een kwartiertje later weer op pad door het Torfbroek, bosrijk en even verderop zachtjes klimmen over een veldweg met van die vervelend rollende keien. Nog steeds continu de grijze vogels boven onze hoofden. Een veld met zonnebloemen en eentje met druiven langs de rand van ons pad. Zien er maar triest uit na de hete en droge zomermaanden. Een maïsveld haast compleet plat geslagen. De streek heeft er een paar stevige onweders opzitten. Er komt aan de einder een dorpje met leuke kerktoren piepen. Is Nederokkerzeel en de volgende rustpost die ik merkwaardig genoeg niet vind. Besef dat ik het dorp uitloop op de lus voorzien voor 32 en 42 km wandelaars. Het weze zo, heb voldoende vocht aan boord om ook deze 7 km vlot door te komen. Loop letterlijk dwars door een akker en volg dan de hobbelige voetweg 69 naar een wild bos. Terug in open terrein van de ene veldwegel naar de andere buurtwegel dwars door akkers en weilanden. Strookje kassei, enkele huizen en ik duik heerlijk groene beemden in. Halfopen terrein maar immer groen, een heus wandelplezier. Kom finaal in een bosstrook uit met talrijke vlonders. Hier was ik jaren geleden al wandelend over een streek-gr. Het feest eindigt bij een betonnen fietspad dat naar de kerk van Nederokkerzeel leidt waar ik deze keer de rustpost wel vind.

    Even overleggen met een groepje uit Antwerpen die hetzelfde probleem hadden als ik. We hebben met z’n allen een pijl voor de lokale lus gevolgd en zijn niet ver genoeg doorgelopen naar de rust. Little bit tricky thing. We malen er niet om, het parkoers is echt wel leuk en hebben toch maar 10,5 km in één ruk uitgelopen. De laatste loodjes dan. Meteen weer puur natuur langs Kwikborre en dwars door de Broekbossen. Vele vlonders dit deze zomer van geen nut zijn, de ondergrond is beenhard. Na de bossen door grasland, stroomopwaarts een glasheldere beek. Deze tocht wordt steeds beter naargelang de kilometers vorderen ! Stil tarmacje dan tussen bos en weiland, nog steeds meer bruin dan groen. Enkele honderden meter gewone straat ook tot … de Wildersedreef. Vanaf een golfterrein kasseitje met betonnen randen gewoon kaarsrecht en met aan weerzijden een dubbel zoom van platanen die vrijwel allemaal in hun nakie staan. Echt iets speciaals dit en het verveeld geen moment al is de weg dan nog zo lang. De job zit er bijna op. Nog een achterafje een laatste tarmacje en ik sta bij de bushalte van deze ochtend. Reis terug naar het station van Haacht waar ik helaas 50 minuten dien te wachten in een desolate omgeving op de trein naar Leuven. Onder zacht hemels gedruppel kijk ik toch wel vermoeid terug op een dijk van een tocht. Vooral zij die rond Nederokkerzeel mochten wandelen hebben een zalige tocht beleefd vandaag. Jammer dat we door het actuele overaanbod van lange afstanden met zo weinig waren.  Op de agenda zetten voor volgend jaar dan maar, moet je echt gelopen hebben deze parel van de Witloofstappers.            

    FOTOREEKS

    26-08-2018 om 20:23 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Witloofstappers, Kampenhout
    >> Reageer (0)
    25-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.25.08.2018 De Bollekens Rotselaar

    Mijn engelbewaarders zijn al om 09:00 en een beetje in Leuven. Hebben dan al fileleed vanaf Brussel achter de rug. Handige Harry, sorry Chris, komt mij even helpen met een paar verhuisklussen. Daarna rijden we naar Rotselaar-Heikant om even de beentjes te strekken. Blijkt dat er twee lussen van elk 10 km op het menu staan. Steken van wal voor lus A net na mijn clubmaatjes gekend als het Lydie Walking Team. Aanvankelijk wat wijkjes lopen tot voetpad ‘onder ’t spoor’ net voor station Wezemaal. Kom ik straks nog eens langs. Richting Speelbos dan met al meer onverhard en langs de voornoemde spoorbaan. Vrolijk wandelen langs veld en bos tenslotte tot de schitterende rustpost Donjon Ter Heyden. Wordt uitgebaat als ‘magasin du terroir’ en dus doen we ons te goed aan Hagelandse streekbiertjes van Wolf tot Witlov. Zo komt een mens nog eens ergens !

    Terug op pad dan, gesterkt door de bruintjes en langs maïs en wilgen. Kom her en der een bekend paadje tegen maar het overgrote deel van het parkoers is nieuw voor ons allemaal. Velden en bosstroken wisselen elkaar af, een fraai laantje berkenbomen trekt mijn aandacht. We stappen langs de Plas ter Heide en zijn zomers droogliggende gracht richting startlocatie. Halven dans die we vieren met een lekkere Broeder Jakob. Het is echt wel de dag van de streekbieren.

    Tweede etappe dus met een graspad dat door de lokale ‘brousse’ leidt. Stapken-op naar de oever van die onvolprezen Demer. Wat is er heerlijker voor een wandelaar dan stroomopwaarts zomers te mogen meanderen langs de diepliggende waterloop. Dit is puur genieten ! Weg van onze vriend volgen we de Zallakenlandweg, pikken een diepliggend beekje op en maïsvelden tot de spoorbaan Leuven – Aarschot. Geïmproviseerde rust in de duivenbond. We vieren er dat ons konijntje een dagje ouder is geworden dan gisteren. Haar tempo is vandaag niet wat we gewend zijn, tja …

    De laatste loodjes dan. Aanvankelijk een linea recta fietspad in het groen parallel met den IJzeren Weg. Dan pittig doorheen een villawijk, op en neer tot de finish. Een laatste drankje om deze toch wel verdienstelijke tocht door te spoelen. Mijn maatjes vertrekken naar Giesbaarge ik naar station Wezemaal gelegen op 1100 meter. Helaas vergis ik mij van straat en doe er … een vol uur over. Broeder Jakob was blijkbaar echt niet wakker ! Kom gelukkig zo’n vijf minuutjes voor de trein naar Leuven op het perron. No big deal dus. Morgen trek ik naar Kampenhout.               

    FOTOREEKS

    25-08-2018 om 21:33 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.19.08.2018 De Kampse Wandelaars Leopoldsburg

     Even paniek op het Hasseltse perron deze ochtend. De trein richting Mol van 09:08 staat niet op het bord. Du dumkopf, het is zondag en die route wordt slechts om de twee uur bediend ! Ben er dus een uur te vroeg want heb de zaterdagroute uit mijn peeceetje gehaald ! Anderhalf uur wachttijd dus in het gezelschap van letterlijk honderden, erg stille, Pukkelpoppers. Het is al bijna 11:00 uur als ik de startzaal van de Kampse Wandelaars betreed, nauwelijks 70 meter van het station. Heb ruim 24 kilometer voor de boeg, tijd zat dus. Na de vervulling van de formaliteiten stap ik door een paar winkelstraten, met veel leegstand zoals overal. Het gaat goed met de Belgische economie ! Een eerste dreef dan, de Naamselaan, richting Kamp want alles wordt hier gedomineerd door onze vrienden van het ABL (grappend ook wel Arm Belgisch Leger genoemd). Loop aanvankelijk moederziel alleen langs een BMX parkoers en smalle slingerpaadjes. Het is opletten geblazen al moet ik zeggen dat de bepijling een hoog niveau heeft. Pik wat wandelaars op van andere afstanden en loop nu lange rechte paden met nogal wat naalden onder de schoenen. Tarmac dan langs gespreide bebouwing, voorbij een pas aangelegd regenpoeltje ook. Begroet bekenden van VOS en vervolg langs achterafjes in een woonwijk en een golvende bosstrook met merkwaardig kruisbeeld. Niks op aan te merken de eerste 7,2 km waren netjes.

    De volgende opdracht is er zowaar eentje van 12,2 km ! Met mijn Adeps ervaring mag dit geen probleem zijn. Even gezamenlijk aanlopen door het bos en dan rechtsweg over zanderige paden in het groen. Ik oversteek een viertal waarvan het tempo mij laag lijkt voor de te bewandelen afstand. Stel geen vragen, elkeen zijn ding. Ga nu twee uur genieten van eenzaamheid, peis en vree. Onze parkoersmeester is een topper, variatie troef in puur natuur. Het Limburgse sparrenbos deint uit en geeft groeikansen aan pijpenstrootje nog prachtig groen. Dan komt de open vlakte aan de beurt. Mini sparretjes, frêle bloeiende heide, immense vergezichten. Puur genieten. Verderop opvallend hoeveel kleinere planten en varens al herfstig rossig staan, het geeft wel nog meer kleur aan deze zalige tocht. Loop al een tijdje langs een houten omheining, blijkt een begrazing door zwarte runderen te zijn. Mijn pad is soms stevig bezaaid met keien, bedoelt als waterdoorlaat wat deze zomer natuurlijk niet van toepassing is. Voorbij een beekje duik ik weer de weidse vlakte in en de heide. Doet mij denken aan stroken van de Olat driedaagse vanuit Geldrop, even mooi en zalig wandelen. Verlaat stilaan het open gebied langs brede zandpaden gebruikt door de tanks van Onze Jongens. Onze gastheer is geniaal, stuurt mij door een mini-paadje met varens van anderhalve meter hoog. Vervolgens een lang recht pad als een groen baldakijn. Terug bij rustpost Berkenhof kan ik mijn bewondering niet verbergen. Spreek de helpers aan over de schitterende etappe en vooral de magistrale afpijling. Heb zelf nu toch ook al tien jaar ervaring in de discipline maar hetgeen ik vandaag zag op niet zo makkelijk terrein … pure klasse !

    Tijd voor een wandelaarsdrankje de trein laat nog wel even op zich wachten. Babbeltje met Jackie ook, de lange militair nu met islambaardje. Moet lachen als het viertal van daarstraks binnenvalt. Hun bedoeling was 12 km maar ze hebben de splitsing fout gelezen en zullen dus 24 km  op de teller hebben ! Gelukkig hebben ook zij genoten van de prachtige lus en kunnen ze er dus mee lachen. Ik duik voor de laatste opdracht opnieuw het bos in. Aanvankelijk een afwisseling van kaarsrechte paden en van die heerlijke slingerwegjes. Stilaan terug naar de bewoonde wereld ook. Opvallend hoe een grasveld voor een woning volledig omgewoeld is. Dit is een streek van everzwijntjes en zelfs een wolf. Bij een tennisclub, van het leger uiteraard, begin ik te twijfelen. De pijlen hangen nu wel heel ver uit elkaar en van linten is nog nauwelijks sprake. Ik red mij wel tot de finish maar deze strook haalde niet het niveau van markering. Qua parkoers blijft onze gastheer zijn best doen, duikt soms onooglijke paadjes in om het beton toch tot een minimum te beperken.

    Reis dan ook met een absoluut voldaan gevoel terug naar Hasselt en Leuven. Heb de juiste keuze gemaakt vandaag.

    FOTOREEKS

    19-08-2018 om 00:00 geschreven door Patrick Vanderstukken

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:Kampse, Leopoldsburg
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 22/10-28/10 2018
  • 15/10-21/10 2018
  • 08/10-14/10 2018
  • 01/10-07/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 30/01-05/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 02/01-08/01 2017
  • 25/12-31/12 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 28/12-03/01 2021
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 30/12-05/01 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!