Stop het schieten op poezen!

Antwerpen Noord bezit waarschijnlijk de tofste skatebaan van heel België!
Ze is net aangelegd door een Amerikaanse firma. In de zon lijkt het wel een blinkend sneeuwlandschap...
Sporters halen hier de wildste kunstjes uit op skateboards en fietsen. Meestal zonder kniebeschermers en helmen, en toch staat er tot mijn grote verbazing geen permanente tent van 't Rode Kruis naast de baan.
't Is tof om zien hoe die kerels hoffelijk op mekaar wachten en allemaal om beurt skaten, er is helemaal geen gedrum, klein en groot wisselen mekaar geduldig af.










Op deze site zien jullie foto's van de bouw van de skatebowl :
http://discussion.socalskateparks.com/photos-15/under-construction-antwerp-4635.html

Weer een stukje meer!



Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje en Opapat!

Grafitti bekeken van tussen de rupsbanden van een graafmachine.



Een deel van ons ploegske fotografen.
't Was een fijne zonnige dag, bemerk hun schaduwen tegen de grijze muur.



Dubbel glas. Dubbel kapot.



In 100.000 stukjes...



Anja en Paljas.



Het perron van Antwerpen-Dam.



De fel gewaarde speeltuinen van 't Stuyvenbergplein.
Een openlucht feestzaal voor honderden stadskinderen.

En ik die weer dacht dat ik een moeilijk raadsel gevonden had...
Ik hoopte dat jullie hersenen ondertussen een beetje verroest zouden zijn ("Rust roest", zegt het oude spreekwoord) en dat ik, goed uitgerust, nu wel even met een zeer snugger raadsel op de proppen zou komen. Niets is weer minder waar natuurlijk : jullie zijn fris uitgerust, ik zit vol jetlag, en het raadsel is veel te simpel



Al van de eerste dag opgelost door : Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke en Ritje!

De verhalen over Sri Lanka moeten nog even wachten, er is veel te veel herschrijfwerk aan mijn reisverhaal (alweer een tekst van een 100-tal A4-tjes... ) Het is veel te persoonlijk en te politiek om zo op mijn  blog te zetten. De situatie in het land is zeer gespannen, persvrijheid onbestaand. In mijn verhalen staan te veel visies van vrienden die ik in gevaar zou brengen als ik ze op 't net zet, zelfs op dit onnozele blogje. Haast alle mensen die ik ontmoette hebben me op 't hart gedrukt om hun woorden niet te herhalen en hun namen niet bekend te maken. Dus in de loop van volgende avonden ga ik mijn verhaal grondig uitbenen zodat ik niemand kan schaden. Wees gerust er zullen nog genoeg avonturen en plezante foto's overschieten.

*****

Dus toon ik eerst maar enkele fotoreeksen die we zaterdag maakten van een vroeger zeer verwaarloosde volkswijk in Antwerpen : de Seefhoek.
Wat ooit een groezelige buurt was wordt stilaan een frisse leefplek met speeltuintjes, een indrukwekkende skatebaan en kleurig opgefriste huizen, een buurt waarvan een groot park het nieuwe kloppende hart moet worden. In 't voorjaar wordt het nieuwe park geopend, maar er is nog véél werk aan de winkel.... Vandaar dat je hier ook verval en renovatie tegen mekaar ziet aanleunen. Het levert boeiende foto's op. Ik hoop dat het er binnenkort voor de mensen ook boeiend wonen gaat worden. Momenteel zitten ze nog vooral in de modder en de rommel... Het grote nadeel is wel dat de vastgoedprijzen nu plots een ongekende vlucht nemen. Een krotwoning betaal je nu al minstens 100.000 euro...



...en nog wordt er gewacht op een hoger bod...



De eerste huisjes krijgen kleur! Eindelijk lente in deze wijk waar de winter 30 jaar duurde.



Binnenkort wordt een volledig gerenoveerde buurt ontsluierd...



Maar eerst zal er nog veel afgebroken moeten worden. Onder andere deze oude gebouwen van de spoorwegen die nu vervallen zijn tot stinkende, vol vuilnis liggende ruïnes.



Er wordt weliswaar al veel afgebroken...

.

... maar daar laten de creatieve geesten zich niet door afschrikken



Schoenen zijn als mensen.
Sommige raken vereenzaamd en verloren...



... en anderen zitten op hun "dakterras" te zonnen...

Over enkele dagen begin ik mijn reisverhaal te herwerken om er stukjes uit op mijn blog te plaatsen.
We reisden dwars door Sri Lanka, van Colombo over Galle, Tangalle, de heuvels rond Kandy met rijstvelden en theeplantages, naar het noordoostelijke Tamil-gebied, naar mijn geliefd Trincomalee...
Na drie weken ruilden we Sri Lanka in voor een snuifje luxe op Velidhuu. Een klein, rustig, no-nonsense Malediefje waar we de heerlijkste onderwaterlandschappen konden fotograferen.
Het worden dus reisverhaaltjes vol mooie diertjes...



... vol verrassende "maaltijden"...





... verpletterende golven ...



... maanbeschenen nachten ...



... heerlijke stranddagen samen met de vissers van Trinco ...



... meestal omringd door lieve en minder lieve soldaten ...



... in gebieden met veel "volk" op straat en soms met weinig ...



... in streken met rare winkeltjes ...



... bij mensen die na de tsunami terug wat hoop gekregen hebben ...



... of soms niet alleen hoop maar zelfs heel concreet een huis zoals Amma ...



...met arme dieren die toch proberen wat geluk te vinden...



... schilderachtige zonsondergangen ...



... en daarna verrassende ontmoetingen op de baan ...



... op de Malediven een snuifje welgekome luxe...



... met prachtige zeewezens onder en voor onze deur...



Kortom, er valt weer veel te vertellen de volgende weken

We hebben dit voorwerp niet in huis. Maar we kennen het allemaal heel goed. Het lijkt op 't eerste zicht niet makkelijk, dus plaats ik elke dag een foto waarop meer te zien is. Als je 't antwoord geraden hebt zet het dan niet op mijn blog maar schrijf het me in een mailtje!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

...gingen we foto's nemen in de buurt van de Dam te Antwerpen.
Een veronachtzaamde buurt die stilaan een heel nieuw kleedje krijgt.
In deze straten leunen verval en renovatie dikwijls tegen mekaar aan en dat levert bizarre beelden op.
In de loop van volgende weken meer foto's van dit heel speciale deel van Antwerpen.



Mare en ik klauteren over het puin om grafitti te fotograferen.

Nog enkele sfeerbeelden van de ruïne van het huisje in Galle.



Een eenzame lat staat nog recht in wat ooit een slaapkamer was.



Het binnenraam kijkt uit op verval en woekerende planten.



Maar buiten kabbelt of raast het leven gewoon verder :



met de ossewagen...



... of brommertjes...



De straatgeiten blijven onverstoorbaar.

Een filmpje dat Engelse toeristen maakten net nadat de tsunami de kust geraakt had :
http://www.youtube.com/watch?v=gJgB0uDEweE&feature=related

Lieve vrienden, ik ben terug van Sri Lanka en de Malediven. Met armen vol foto's om met jullie te delen. Maar eerst zit ik nog met armen vol vuile was en nog een paar andere details die moeten geregeld worden. Ik moet nog vier ongeduldige poezen strelen en een boel andere katten geselen 
Bedankt lieve Mare, om het thuisfront zo goed op de hoogte te houden waar ik uithing!

Ik heb veel mooie dingen gezien maar ook veel verdriet gevoeld. In de loop van volgende dagen en weken zal ik er wel meer over vertellen en laten zien. Maar ik moet eerst nog even bekomen.

Om te beginnen alvast enkele foto's die ik nam in een ruïne in Galle. Het huis was onbewoond gebleven na de tsunami, het was een knus schutplekje voor geiten en straathonden geworden.
Wat je op de foto ziet is de waterkruik die op de drempel van de toilet (gat in de grond) staat omdat de mensen daar geen toiletpapier gebruiken maar wel heel veel water na een toiletbezoek.






Merk vooral het grote ronde houten "raam" tussen de woonkamer en het binnentuintje op. De wind kon er los doorheen spelen en zo koelte verschaffen zonder airconditioning. Op de vloer liggen nu allemaal brokstukken van dakpannen...



Dit is wat er overbleef van de kookruimte.



Wat ooit een heel gezellig binnentuinje moet geweest zijn...

't Zal niet altijd om te lachen zijn een vierling hebben, maar als er gelachen wordt is 't wel grote pret!

http://www.metacafe.com/watch/943323/laughing_babies/

Enne... vanaf morgen is "Junior-Senior" terug in uw midden!
Na het bekomen van mijn jet-lagske kunt ge u dus weer aan vanalles verwachten...

Iedreen kent het supersnelle filmpje wel. Maar dit is de échte goeie uitleg om een t-shirt op te vouwen!

http://www.metacafe.com/watch/969242/how_to_fold_a_t_shirt_in_2_seconds/

Niet echt moeilijk en 't kan mooie resultaten opleveren...

http://www.metacafe.com/watch/913111/make_crystal/

Kleuters als jonge dolfijnen!
Toch best even in de buurt blijven denk ik...

http://www.metacafe.com/watch/1009444/funny_video_how_to_educate_your_children_swimmer/

Nominated as the best short joke of the year:

A Three-year-old little boy was examining his testicles while taking a bath.
"Mama", he asked, "are these my brains?"
Mama answered : "Not yet."

Origami kunstwerkje... Een papieren sneeuwvlok...

http://www.metacafe.com/watch/887781/paper_snowflake_3d_origami_stapler/

de laatste reeks van foto's die via mail toegestuurd werden en die ik (mare)  hier op haar blog gezet heb.
hopelijk hebben jullie ervan genoten

Vertrek naar de Malediven



wachtend  op vervoer in een privé VIP kamer


van Malé naar het eilandje...de pijl is het hotel waar we verblijven.


ons hutje op palen...


het salonneke met glazen bodem met zicht op de zeebodem


de hutjes worden af en toe voorzien van een nieuwe dakbedekking


een rog van boven gezien...


walking the rog...

Enkele foto's van 't jaar na de tsunami. Maart 2006...

Het schooltje staat er ondertussen, de veldjes staan in bloei, nieuwe waterputten zijn aangelegd...
en Ammah slaapt op een matraske



 Een zelfzekere Ragu poseert met Selina en mij voor het nieuwe schooltje.



Selina en Ragu met de jeep van World Concern  Met deze wagen rijdt hij tot in de wijde omtrek om zoveel mogelijk problemen op te lossen en dorpjes te helpen heropbouwen.
Als je naar zijn linkerhand kijkt zie je dat zelfs een gsm en een fotoapparaat voor hem nu geen geheimen meer hebben 
(Bemerk op de rechterkant van de voorruit van de wagen de sticker met het doorkruiste geweer : verboden wapens te dragen in dit voertuig.)



Ammah is tot tranen geroerd als ze me haar bedje laat zien waar ze nu al bijna een jaar op slaapt.



Ammah voor haar huisje. Met haar bedje was ze blij, maar van een stoel wil ze nog altijd niet weten

 

Terwijl een jaar geleden de oom van Ragu nog in dorre grond stond te schoffelen staat hij nu fier in zijn bloeiende tuin. De nieuwe pompen worden gekoesterd en verzorgd en om beurten doorgegeven aan verschillende dorpsbewoners zodat iedereen er van kan profiteren.



Veldjes in volle bloei!


 
Selina test een van de nieuwe waterputten.



Ragu 2006.-
En deze vriendelijke man die zijn gemeenschap zo liefdevol leidde is dus op 11 september doodgeschoten toen hij op zijn brommertje van Ghandinagar naar zijn werk bij World Concern reed...

Over enkele dagen ben ik terug thuis en krijgen jullie recente foto's te zien!