Berichten van 30 december 2007

Na de voorstelling kregen we van enkele vriendelijke bedienden nog wat tijd om helemaal alleen wat foto's te nemen van 't schitterende gebouw.



Wannes : "Allez moeder, laat mij hier nog efkes alleen met die Irma zitten. Zo romantisch in "Den Engelenbak"... Kunt gij twee ondertussen geen pintje gaan drinken?... Toe...Seffens gaan de zaallichten uit en dan..."
Mare : "...dan ziet Irma u niet meer zitten. Denk er aan dat gij een zwárte beer zijt!







Wannes : "Moeder!!! Stop nu met fotograferen! Seffens is Tante Laathi met Irma weg!!! Tante Laathi kan me niet schelen, maar Irma wil ik niet uit 't oog verliezen!!!"



Maar een mens moet niet altijd naar de opmerkingen van zijn handtas luisteren. Dus namen we lekker de tijd om te kijken... Naar de prachtig beschilderde plafonds...



... en de rijkversierde bovenkant van de scène...



Een echte "koekendoos" van een zaal!!!



Ja Mare, in een theater hangen natuurlijk véél spots aan véél metalen buizen, dat zoudt gij "of all people" nu toch nog moeten weten... en als ge daar in uw enthousiasme nogal hard met uw kopke mee in aanraking komt kan dat al eens pijn doen ja...

Mare : "Seg Wannes, met al uw afgejaag heb ik een buil op mijn kop!"
Wannes : "Das goed, met schele koppijn kunt ge toch niet meer fotograferen. Wandel nu maar naar beneden en zie dat ik aan de goeie kant bengel dat ik Irma nog eens goed kan bekijken!"





Oh, en nu is er niemand meer om een foto van onze beide te nemen??? Hier is een spiegeltje!
Dan lossen we dat toch zo op zeker!
Wannes : "Moeder alstublief, zit nu niet in mijn ingewanden te dabben, wat moet Irma wel van mij denken?!!! Dat ge mij aan 't vlooien zijt ofzo?!!!"



Wannes : "Ga een beetje opzij staan moeder, dan sta ik schoon in 't midden. Dit lijkt me een leuke foto om aan Irma op te sturen. Dan kan ze die boven haar bed hangen... Ik knip al de overbodige onzin - u en die traphal - er wel af."



Wannes : "Tante Laathi, uw Irma is wel een ferm meiske... Hoe zo'n oude tante als gij aan zo'n schoon jong sjakoske komt... Straf wel..."




Wannes : "Moeder, neem Irma eens op uw schoot en praat gij eens wat met haar. Ik zou die wel graag wat beter leren kennen..."
Irma : "Seg Tante Mare, is dat uw rugzak? Wow! Dat is begot één groot stoppelbaardje! Die is toch voor mij hé?!!! Niet voor ons ma hé?!!!"



Irma : "Ma! Ma! Neem eens een schoon statieportret van mij dan kan ik dat aan Wannes doormailen! Dan stuur ik dat "per ongeluk" zogezegd verkeerd op, en dan doe ik alsof die foto voor een vriendinneke bedoeld was..."
Laathi (zucht) : "Irma,... uw naam is "vrouw"."







Als allerlaatsten verlieten we het gebouw. Blij dat we nog buiten geraakten...
En dan hadden we honger natuurlijk... Wij krijgen van àlles honger. Zelfs van cultuur...



Wannes : "Heu, Irma... Mag ik ter gelegenheid van onze, toch wel zéér aangename kennismaking, u iets te drinken aanbieden? Een theetje misschien, of iets fris..."
Irma : "Tja, Wannes,... iets fris met bubbels gaat er in mij altijd wel in..."
Wannes : "Dat kan ik geloven Irma, gij zijt zo'n sprankelende persoonlijkheid... Gij inspireert mij zelfs tot enigszins romantische gevoelens, ik voel mijn creativitiet opbloeien bij u, mijn geest borrelt over van inspiratie, mijn lijf voelt zich in uw nabijheid lenig als een danser..."
Mare : "Wannes, kalm aan hé jongen. Eens mijn portefeuille, mijn pakske zakdoeken, en 't programmaboekske terug in u zitten is 't weer gedaan met uw slanke lijn."

Laathi : "Garçon! Voor mevrouw en mij een visschoteltje, een pintje en een Tourtelleke, en voor die twee pluchen gevallen hier een ijskoud plat waterke. Dat ze wat afkoelen."