De laatste bedenkingen over mijn frietkot.
Nemuri Neko : "Tja moeder, ik vind het toch zonde... Wij hadden dat kotteke, écht waar, tot op de grond voor u kunnen afbreken... En nu geeft ge al dat plezier aan vreemde werkmannen... 't Leven is niet eerlijk..."
Nemuri Neko : "Seg enne... die gordijntjes? Mogen we daar niks mee doen? Eens in gordijnen klimmen is eigenlijk een jeugddroom van mij..."
Phineas : "Allez Mathurin lig daar niet zo te liggen! Kunnen we nu niks doen om haar van gedachten te laten veranderen?..."
Mathurin : "Nee jongen. Ge kent ons ma. Sterrenbeeld : steenezel. Dit kot gaat weg."
Ming : "En mijn bloemekes, ik ga mijn bloemekes zo missen. Ik groef die zo graag uit..."
Laathi de mens : "Maar gij krijgt nieuwe bloemekes!"
Ming : "Om uit te graven toch?"
Laathi de mens : "Ja, nee, dat nu niet direkt. Kunnen we niet gewoon met een schone lei beginnen?"
Ming : "Een schoon lei wil zeggen uitgegraven."
Laathi de mens : "In uw optiek misschien, maar in de mijne toch niet zenne... Enfin, we voeren die discussie later wel." 
Mathurin : "Ik begrijp u niet ma. Ge hebt altijd álles voor uwen oude Ming over en toch gaat gij zijn geliefd kotteke weg doen. Is dat niet een beetje egoïstisch? Ze zeggen altijd 'een oude boom moogt ge niet verplanten'..."
Laathi de mens : "Schat, in dezes is er maar énen ouden boom en dat ben ík. En ik ben 't moe om elk jaar dode stukken boom te moeten afslissen, beitsen, herschilderen of wat dan ook om die dan daarna door uw nagels terug te laten afschuren."
Mathurin : "Pft, wij wilden gewoon behulpzaam zijn. Ge hebt ons dus altijd verkeerd begrepen... Triestig."
Serendipity : "Begrijpt ge nu waarom ik niet buiten wil eten? Dat is hier vies."
Nemuri Neko : "Maar meiske toch... dat is omdat ge nog nooit een sappige pissebed of een knapperige duizendpoot geproeft hebt! Gij zou eens wat meer exotisch moeten leren eten gij... Stadsmadam."
Phineas : "Wat mij eigenlijk 't meeste zorgen baart is dat dat oud kot zo lekker naar óns rook. Nu moeten we dat nieuwe dus wel helemaal opnieuw gaan inwijden... Een hele karwei..."
Nemuri Neko : "Niet aantrekken Phin, we zijn nu met zijn zevenen hè man! Na twee dagen gaat 't nieuw daar wel af zijn."
Ze moeten het niet horen, maar ik ga mijn oud frietkot ook missen. Alhoewel het er overal binnen regende. 't Was van in 't begin slecht gemaakt (die aannemer is een paar maand na de plaatsing dan ook failliet gegaan en met de noorderzon verdwenen). Eigenlijk was de tweede bijnaam van "ons frietkot" "De Niagara". In zekere zin "Frituur Niagara" dus. Bij slagregen werd mijn haar tegelijk gewassen met mijn borden... De druppels vielen gewoon op mijn kop als ik over de pompsteen gebogen stond tijdens 't afwassen. Een goeie reden om een afwasmachine aan te schaffen wel. 
Maar toch, ik was aan mijn frietkotje gehecht. Tot vannacht drie uur zat ik er nog fotokes van te nemen. Nu niet dat daar zoveel op te zien is... 
Morgen... de "open-keuken"-dag... 
