Het 1 april-mirakel
Mathurin zwanger? Een kater? Zonder ballekes? Komaan, daar trapt ge toch niet in? Toch niet op 1 april? En al zeker niet als ge ooit heb meegespeeld met onderstaand fotoraadsel...
...waarvan de oplossing was... "de ballekes van Mathurin"! 
Mathurin : "Oh waren dat die van mij? Groot wel hé?! Daar had ik wel zo ongeveer de kattinnen van heel de Kempen mee kunnen bezwangeren! En die van de Limburg erbij. Ze weten niet wat ze gemist hebben."
Mathurin : "Enfin, wat geweest is geweest, gedane zaken nemen geen keer. Ze zijn nu toch onbruikbaar, dus, floep, weg ermee, gooi ze nu maar in de vuilbak."
Ja lieve vrienden, het is de eerste keer dat ik een 1 april-grap maak (eigenlijk vind ik het zelf maar flauw) maar ik voelde me gisterenmiddag heel slecht en plots kreeg ik het gekke idee en ik dacht "lachen is gezond", zeker als ge ziek zijt. Dus ik ging aan 't werk met mijn Photoshop en verbreedde mijn geliefde kater "enigszins".
Maar wat ik totaal niet verwacht had was dat er lezers in mijn onschuldig grapje gingen intuinen! Van occasionele bezoekers had ik het nog kunnen begrijipen, niet iedereen leest de kattenstrips waaruit heel duidelijk naar voren komt dat Mathurin en Nemuri Neko twee gecastreerde jongens zijn, en anderen komen dan weer niet fotoraadselen. En mijn goede kennissen weten dat alles wat hier met vier poten aankomt onmiddellijk gecastreerd of gesteriliseerd wordt, want er zijn naar mijn mening al genoeg katjes op de wereld.
Ik verwachtte wel enkele lieve wensen van bloggers die me niet "live" kennen, en die kwamen er dan ook - waarvoor Mathurin en ik u uit het diepst van ons hart danken trouwens - maar gróót, enórm groot, was mijn verbazing dat maar liefst zes (6!) van mijn allerbeste vrienden, die mij en mijn poezen door en door kennen, zich hebben laten beetnemen...
Prachtige gesprekken zijn hier gisteren over de telefoon gevoerd... Ik laat u meegenieten... Elk gesprek verliep ongeveer hetzelfde.
Ge moet er u wel mijn stem bij voorstellen die heel triest en ontdaan klinkt.
"Amai seg! Dat bericht op uw blog! Ik ben nogal geschrokken! Mathurin die zwanger is!!!! Hoe kan dat nu toch?!!!"
L : (met heel droevige stem dus) "Ja schat. Ik ben er ook nog niet goed van."
"Nee dat neem ik aan. En wij allemaal altijd maar denken dat dat een kater was..."
L : "Ja. Ik snap er ook niks van..."
"En is die dan nooit krols geweest?"
L : "Tja, onze Mathurin is zo'ne lieve, dat beest ligt hier heel dikwijls over de grond te rollen..."
"Ja. Natuurlijk. Dat is wel waar. Maar zou die dan al niet zwanger geweest zijn voor ge die in huis gepakt hebt???"
L : "Een dracht van twee jaar schat?! Dat lijkt me lang..."
"Nee. Inderdaad. Dat kan helemaal niet natuurlijk..."
L : "Triest wel hé?..."
"Ja en 't strafste is nog dat ge die dus ooit hebt laten castreren want ge hebt daar nog een fotoraadsel van gemaakt herinner ik me nu opeens!!!"
(op dat moment van het gesprek was ik altijd héél blij dat het aan de telefoon te doen was
want in 't echt had ik me nooit serieus kunnen houden)
L : "Tja, ik weet het schat... Ik heb er ook geen idee van wat de dierenarts daar destijds dan uitgesneden heeft..."
"Zouden er tweeslachtige katten bestaan?... Ik heb al eens gegoogled en er bestaan naar 't schijnt wel hermafrodiete kippen..."
L : "Ik zou het niet weten..."
"Dit is nu toch echt wel een ongelofelijk verhaal. En dat zoiets bij u moet gebeuren! Gij die alles van katten kent! Allez, hoe kan nu zoiets?! Een mens zou bijna van een wonder spreken!"
L : "Ik zal niet meer rap beweren dat ik alles van katten ken! En ik vind het ook geen plezant wonder."
"Nee. Dat niet. En nu klopt die naam ook niet meer... Nu zult ge haar Mathurinneke moeten noemen..."
L : "En ik die zo blij was met zijn, allez hare, sjieke Franse naam. Nee, Mathurinneke vind ik echt lelijk. Precies of 't is een middeleeuwse vlaamse boerin verdorie."
"Ja, dat is waar."
(en dan, in een vruchteloze poging om mijn slachtoffer uit zijn lijden te verlossen...)
L : "En dat ik dat dan juist vandáág moest ontdekken! Dat is nog straffer!"
"Ja. Ja... Alhoewel... Wat is er eigenlijk zo speciaal aan vandaag?"
L : "Tja, dat het nu toevallig 1 april is hé!"
"Och ja! Dat is nu wel helemaal stom. Een mens zou nog bijna denken dat 't een grap is ocharme."
L : "Tja. Ge zegt daar al zoiets..."
"Ja dat is nu wel echt een idiote datum om zoiets ongelofelijks te moeten ontdekken- (plotse stilte)
Nee?! Néé?!!! NEE!!! NEEEEEEEEEEEE!!!!'t Is niet waar hé?!!! Ge hebt me liggen?!!! Gij doet nóóit mee aan aprilgrappen! Gij vindt die flauw!! Toch?!"
L : "Hmmm. Ja. De meeste wel. Maar deze is precies toch geslaagd want dit is al het zesde identieke telefoongesprek dat ik deze namiddag voer."
Wat een Photoshopke kan doen hé?... Een stevige kater wordt een hoogzwangere kattin ...
Bedankt aan de mensen met de lieve wensen, ik hoop dat ze me 't grapje niet kwalijk nemen en er uiteindelijk toch ook om kunnen lachen hebben. En mijn close vrienden heb ik alleszins doen schateren. Dat heb ik gehoord. Mijn oren doen er nog pijn van. Maar dat was 't me méér dan waard.
Ik had eigenlijk voor gisteren en vandaag heel andere schrijfsels klaarliggen om op mijn blog te zetten. Maar die zijn dus even blijven liggen door de plots boven water gesprongen aprilvis.
Morgen zet ik dus een heel ander verhaal op mijn blog.
Wees gerust. Eentje dat wél echt gebeurd is.
Want het is tijd om de MRI-scan van mijn zotte kop te laten nemen... 
