De stenen tafel...
Allez komaan?! Wat bracht Mozes nu mee van de berg! Toch die "stenen tafelen" zeker!!!
Maar die tip hadden Klaproosje, Yvette, Veveke, Lou, Chris en Marleen alvast niet nodig.
Wow! Mijn reisverhaaltjes worden wel grondig gelezen zo te zien! Dat is plezant!
De krat openen was nog niks... Maar die tafel naar boven zien te krijgen...
Ik had verwacht een plat pakket te ontvangen. Blad en poten, niet gemonteerd.
Ik had beter moeten weten, dit is geen Ikea-spul, hier heeft een houtbewerker zijn ziel ingestoken en die neemt dan niet het risico dat eender welke prutser de poten onder zijn kunstwerk gaat vijzen.
Vier sterke muzikanten hebben zwetend en zwoegend het "keukentafeltje" naar boven gezeuld.
(Delicate affaire, die ge zeer diplomatisch moet aanpakken. Ge kunt niet zeggen : "Wilt ge na de repetitie een stenen tafel van een kilo of honderd mee naar boven dragen, in 't zweet uw aanschijns - en waarschijnlijk nog wat bloed ook - omdat ge aan de ijzeren reling zijt blijven hangen met uw elleboog toen ge klem zat in de bocht van de trap en ge niet meer voor- of achteruit kon met die tafel in uw handen, en pas ook misschien op voor een verschot in uwe rug?". Nee. Ge vraagt : "Zoudt ge seffens eens even mee ons nieuw keukentafeltje naar de eerste verdieping kunnen dragen?")
En zo kwam onze honderden miljoen jaren oude boom dan boven terecht.
Mathurin was onmiddellijk enthousiast. Die ligt altijd op het kleine stenen salontafeltje en vindt dit formaat nog veel toffer!
Mathurin : "Bedankt ma en pa, dat ge mijn noden zo goed aanvoelt. Inderdaad, nu ik sinds drie maanden toch weer een kilo ben bijgekomen vind ik dit wel een veel geschiktere tafel om op te liggen. Hierop kan ik me eens lekker keren en draaien en ik zal er niet zo rap af donderen. Zal ik ze alvast voor u uitpakken? Met mijn nagels raak ik goed door die plastic en dan hoeft ons ma geen oordoppen in te doen voor 't geluid van die kraakplastic?"
Nemuri Neko : "Goed idee Mathurin, pakt gij 't tafelblad uit, ik doe de poten."
Serendipity : "Maar nee jongens!!! Toch niet met uw nagels!!! Ge gaat dat hout beschadigen!!!"
Mathurin : "Allez Dipity! Dat ding heeft miljoenen jaren getrotseerd, dat gaat toch wel twee jonge katerkes van twee jaar kunnen weerstaan?!"
Hanuman : "Snotapen! Dat blad is van versteend hout, dát kan tegen alles tegen. Maar de rand en de poten zijn uit jong hout gemaakt! Die poten zijn geen krabpalen!"
Laathi : "Oh oh... Als ge díe poten als krabpalen gaat gebruiken dan zult ge ons ma nogal horen denk ik! Dan steekt ze eerst haar doppen in maar daarna brult ze wel dat ge 't tot op 't einde van de Kempen hoort. Daar kunt ge zeker van zijn."
Mathurin : "OK! OK! Al goed!"
Nemuri Neko : "Dan niet hè seg! Dat ze ze zelf uitpakken. Dan wil een kater al eens behulpzaam zijn..."
Hanuman : "En ik vind ook niet dat het gepast is dat ge op zo'n miljoenen jaar oud kunstwerk van de natuur uw achterwerk zit te wassen Mathurin."
Mathurin : "En waarom niet? Mijn achterwerk is ook een kunstwerk van de natuur!"
Nemuri Neko : "Mathu jongen, trek het u niet aan. Laat die ouwe brompotten toch zagen. Dat is nu eenmaal hún natuur."
Hanuman : "Zó. Aan een tafel zit ge zó. Op een stoel."
Morgen, of overmorgen, zo snel ik me iets beter voel, "Irma aan de kastelen van de Loire".
En nee, wees gerust, we hebben geen kasteeltje besteld dat ze hier over drie maanden gaan komen afleveren.