Vrijdag 31 augustus 2007
Wondere wereld...
Wat zit het leven toch mooi in mekaar als je 't gewoon laat vloeien zoals het loopt en de weg volgt die het je opstuurt...
Een vrouw had Bieke gemaild of ze haar nestje van drie jonge poezen mocht brengen. Aangezien de dame vlak achter mijn hoek bleek te wonen, vroeg Bieke me om even te gaan controleren of de poesjes inderdaad gezond waren om toch zeker geen ziektes bij haar andere adoptiedieren binnen te brengen.
Het was op dat ogenblik toch kalm in de winkel, dus ik wierp onze Irma over mijn rug, nam mijn fotoapparaat mee en vertrok. De dame bleek op nog geen 100 meter van mijn huis te wonen...
De jonge poesjes verkeerden in schitterende conditie dus het zijn zeker geschikte kandidaten om via "Den Dierenvriend" aan een goede thuis te geraken.
De vrouw en ik raakten aan de praat, en we zaten over allerlei zaken onmiddellijk op dezelfde golflengte... We hebben zelfs afgesproken om samen, na de drukte van onze uitverkoop, eens een pintje te gaan drinken.
Ik had het de laatste dagen heel moeilijk door allerhande zakelijke beslommeringen. Ik zat echt in een dipje. Maar door dit onverwachte voorval - gewoon even Bieke helpen, en daardoor Hilde leren kennen - die dan ook nog op een boogscheut van mijn deur woont, was ik ineens terug opgekikkerd en vond ik plotsklaps mijn moed terug.
Hieronder twee foto's van de poezen die vanaf volgende week bij Bieke gaan intrekken om van daaruit een goede thuis te vinden. Dit weekend kunnen ze natuurlijk niet gebracht worden omdat Bieke haar twee pootjes al meer dan vol heeft met haar kraam op de jaarmarkt in Edegem...
Op de linkse foto zie je uiterst rechts aan de zijkant,
de mama-poes die komt loeren!
En de toren op de foto is natuurlijk onze kerktoren
Het leven leidt u soms toch op onverwachte wegen als ge u gewoon laat gaan...
Een vrouw had Bieke gemaild of ze haar nestje van drie jonge poezen mocht brengen. Aangezien de dame vlak achter mijn hoek bleek te wonen, vroeg Bieke me om even te gaan controleren of de poesjes inderdaad gezond waren om toch zeker geen ziektes bij haar andere adoptiedieren binnen te brengen.
Het was op dat ogenblik toch kalm in de winkel, dus ik wierp onze Irma over mijn rug, nam mijn fotoapparaat mee en vertrok. De dame bleek op nog geen 100 meter van mijn huis te wonen...
De jonge poesjes verkeerden in schitterende conditie dus het zijn zeker geschikte kandidaten om via "Den Dierenvriend" aan een goede thuis te geraken.
De vrouw en ik raakten aan de praat, en we zaten over allerlei zaken onmiddellijk op dezelfde golflengte... We hebben zelfs afgesproken om samen, na de drukte van onze uitverkoop, eens een pintje te gaan drinken.
Ik had het de laatste dagen heel moeilijk door allerhande zakelijke beslommeringen. Ik zat echt in een dipje. Maar door dit onverwachte voorval - gewoon even Bieke helpen, en daardoor Hilde leren kennen - die dan ook nog op een boogscheut van mijn deur woont, was ik ineens terug opgekikkerd en vond ik plotsklaps mijn moed terug.
Hieronder twee foto's van de poezen die vanaf volgende week bij Bieke gaan intrekken om van daaruit een goede thuis te vinden. Dit weekend kunnen ze natuurlijk niet gebracht worden omdat Bieke haar twee pootjes al meer dan vol heeft met haar kraam op de jaarmarkt in Edegem...
Op de linkse foto zie je uiterst rechts aan de zijkant,
de mama-poes die komt loeren!
En de toren op de foto is natuurlijk onze kerktoren
Het leven leidt u soms toch op onverwachte wegen als ge u gewoon laat gaan...
Dat doe ik straks tussendoor wel even. 
Terrasjes en uitjes en leuke babbels met fijne mensen! En ik weet dat jullie me daar allemaal mee gaan helpen want jullie zijn goed bezig. Bedankt daarvoor. En aan de mensen die het me wél kwalijk nemen dat ik momenteel voornamelijk contact houdt via mijn blog... sorry.
