Donderdag 15 oktober 2009
De evolutie van een kerkhof - deel 3.
De treurigheid van de eenvormige grafstenen is voorbij...
Creatief, mooi, sober...
... kinderlijk naïef... álles vindt je hier terug.
Tuurlijk staan er nog veel engeltjes. Die horen daar ook, maar...
... er is nu ook plaats voor grappige muizen!
En er is plaats voor iedereen...
Op de kinderbegraafplaats is tederheid troef. Gedaan met sombere effen stenen. Hier verschijnen clowns, konijntjes, beertjes, vlinders en bijtjes...
Zonder woorden.
Vroeger mocht een ongeboren kind niet eens op een "kerk"-hof begraven worden. Ah nee! Want het kind was niet gedoopt! Die regeling die voor zoveel verdriet gezorgd heeft is gelukkig ook opgeheven.
Een herdenkingsplaat voor ongeboren kindjes waar iedereen zijn eigen herdenkingsmonumentje mag achterlaten.
Met deze evolutie kan een kerkhof terug een mooi park worden waar mooie liefde overheerst in plaats van sfeer van dood en verlatenheid.
Ik heb deze reeks gemaakt in de hoop dat ze wat troost schenkt en misschien sommigen op ideeën brengt om een grafmonument eens op een andere manier aan te pakken. Zodat een kerkhofbezoek ook voor kinderen geen nare beleving hoeft te zijn.
Maar ik blijf erbij. Voor mij hoeft het allemaal niet. Mijn lieverds zitten in mijn hart en daar blijven ze ook.
Wie graag de volledige reportage met iets persoonlijkere foto's wil zien kan dit in mijn album.
Dit is een delicate materie. De foto's zijn met eerbied voor die onbekende mensen genomen en met bewondering voor 't werk van hun nabestaanden. Gelieve ze dan ook met 't nodige respect te bekijken.
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/DeEvolutieVanEenKerkhof?authkey=Gv1sRgCMrV1e3NgLepCw#
Creatief, mooi, sober...
... kinderlijk naïef... álles vindt je hier terug.
Tuurlijk staan er nog veel engeltjes. Die horen daar ook, maar...
... er is nu ook plaats voor grappige muizen!
En er is plaats voor iedereen...
Op de kinderbegraafplaats is tederheid troef. Gedaan met sombere effen stenen. Hier verschijnen clowns, konijntjes, beertjes, vlinders en bijtjes...
Zonder woorden.
Vroeger mocht een ongeboren kind niet eens op een "kerk"-hof begraven worden. Ah nee! Want het kind was niet gedoopt! Die regeling die voor zoveel verdriet gezorgd heeft is gelukkig ook opgeheven.
Een herdenkingsplaat voor ongeboren kindjes waar iedereen zijn eigen herdenkingsmonumentje mag achterlaten.
Met deze evolutie kan een kerkhof terug een mooi park worden waar mooie liefde overheerst in plaats van sfeer van dood en verlatenheid.
Ik heb deze reeks gemaakt in de hoop dat ze wat troost schenkt en misschien sommigen op ideeën brengt om een grafmonument eens op een andere manier aan te pakken. Zodat een kerkhofbezoek ook voor kinderen geen nare beleving hoeft te zijn.
Maar ik blijf erbij. Voor mij hoeft het allemaal niet. Mijn lieverds zitten in mijn hart en daar blijven ze ook.
Wie graag de volledige reportage met iets persoonlijkere foto's wil zien kan dit in mijn album.
Dit is een delicate materie. De foto's zijn met eerbied voor die onbekende mensen genomen en met bewondering voor 't werk van hun nabestaanden. Gelieve ze dan ook met 't nodige respect te bekijken.
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/DeEvolutieVanEenKerkhof?authkey=Gv1sRgCMrV1e3NgLepCw#
