Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 9. Deel 4.
Deel 4 : Op de kattenbak.
"Ik heb die madam wel goed liggen gehad hé?..."
"Ge moet er nog fier op zijn ook..."
"Ja uw vrouwelijke collega heeft groot gelijk, debiel machoke! Denk toch eens na!
Zo'n toeren uithalen iets is wel heel slecht voor 'de commerce'...
Gelukkig dat ge 't bij een madam geflikt hebt die al een harde training had in kattepis."
Tijdens mijn summiere hondenpis-schoonmaakoperatie waren de andere mensen reeds ontvangen in een houten blokhut, die een kopie was van degene die Barendts bouwde op Nova Zembla toen hij destijds op zoek was naar een korte zeeroute naar Indië. We werden getrakteerd op thee, chocolademelk, plezante verhalen en warmte. Heel tof, maar ik vind geschiedenisles op zo’n momenten minder boeiend dan buiten in die desolate maar enig mooi natuur te gaan fotograferen. Dus ik heb de les gemist. Maar om de avonturen van Barendsz te volgen is Google goed. Met een droge broek achter mijn scherm in mijn hobbithol zittend zal dat een stuk comfortabeler zijn.
(Voor de liefhebbers : http://nl.wikipedia.org/wiki/Willem_Barentsz)
De hut van Barendsz.
In een van de kleinere blokhutjes stond een toilet met wel een héél speciaal doorspoelsysteem. Water kan hier natuurlijk niet gebruikt worden, alles zou kapotvriezen. Hier staat naast het toilet - zo’n houten geknutsel met een rond gat erin, zoals bij ons vroeger – een bak met houtzaagsel. Hier wordt dus “doorgespoeld” door een greep zagemeel uit de bak te nemen en dat over uw boodschap te strooien. Best praktisch en in die temperaturen ruik je toch niets. Zeker niet omdat er ook nog een raam openstond. Een pot with a view. En wat voor een uitzicht!!! Wel grappig die truk met het zagemeel, nu weet ik tenminste eens zelf hoe ’t moet aanvoelen als mijn poezen thuis op hun kattenbak gaan.
A toilet with a view...
Afscheid van de puppies.
Met in 't achterhoofd : hoe kleiner de hond, hoe kleiner het eventuele plasje.
"Maar allez, das toch niet serieus Bjorna!
Den Olaf en de Gustafson zijn gisteren al meegeweest!"
"Nee 't is niet eerlijk want voor de Pelle en de Tjorven is 't ook al de vierde keer deze week!"
De roedel wordt weer ingespannen.
En 't kan weer niet rap genoeg gaan.
"Allez kom schat, poseer eens bij de hondjes! Ik heb dat toch ook gedaan...
Een klein beetje dichterbij als 't kan..."
... maar hij bleef zich in de vreemdste bochten wringen om toch maar zo ver mogelijk
uit de buurt van 't achtereind van die beesten te blijven...
Mijn echtgenoot blijkt een zeer soepele ruggegraat, een goed evenwichtsgevoel,
...en een heel lange arm te hebben.
Allemaal heel nuttig als fotomodel...
maar hoe komt het dan toch dat geen enkele van deze foto's echt geslaagd te noemen is?...
