Maandag 28 september 2009
Een goed gesprek.
De tijd van het "goed gesprek" is duidelijk aangebroken...
Nemuri Neko : "Moederke wij moeten eens praten."
Mathurin : "Ja, we worden een beetje bezorgd over uw geestelijke vermogens. Pas op! Dat is niets om beschaamd over te zijn op uw leeftijd hoor!"
Mathurin : "Nemuri ik vind dit eigenlijk heel genant. Voert gij dit gesprek maar alleen, gij kunt dat beter..."
Nemuri Neko : "Ah nee hé Mathurin! Gij gaat hier niet onderuit muizen. Dit wordt een familieraad. Dat gaat altijd zo bij collocaties."
Mathurin : "Oooh... zo gênant... zo gênant..."
Nemuri Neko : "Híer zeg ik! Hier! Neem uw verantwoordelijkheid!"
Mathurin : "Maar we gaan haar kwetsen... En ze heeft al zo'n teer ego-ke..."
Nemuri Neko : "'t Is beter dat ze 't van ons hoort dan van iemand anders..."
Mathurin : "OK... OK, dan maar..."
Nemuri Neko : "Lieve moeder. Ge bedoelt het goed. Daar zijn we zeker van. Echt waar!"
Mathurin : "En we zijn u dankbaar! Zeker en vast! Maar... we zíjn eigenlijk al héél gelukkig. En in zekere zin... vinden we uw voorstel misschien niet zo héél ontzettend noodzakelijk..."
Nemuri Neko : "... Want we hebben al vrij veel speelgoed... En nu nóg een nieuwe krabpaal...
Mathurin : "... We zijn een beetje bang dat we op de duur geen nagels genoeg gaan hebben...
Mathurin : "... en op de duur ook niet meer genoeg plaats om nog rond te lopen..."
Mathurin : "Ziet ge ma, we hebben al een paar krabpalen, en twee speeldozen, en twee tunnels en de slaapvis..."
Nemuri Neko : "Om nog maar te zwijgen over onze heerlijke biljartdoos!"
Nemuri Neko : "En onze grootste zorg hebben we nu nog niet eens aangeraakt... De feestdagen komen er aan... Wat staat ons nog te wachten met Sinterklaas en Kerstmis?... Snapt ge?..."
Mathurin : "We wéten dat ge heel ongelukkig zijt met uw misbaksel van een verandake maar kunt ge geen troostkoop doen voor uzelf in plaats van iets voor ons aan te schaffen?... Iets kleins misschien... Een armbandje of een diamanten ringetje of een sjaaltje ofzo. Andere vrouwen lossen dat naar 't schijnt op die manier op..."
Nemuri Neko : "Versta ons alstublieft niet verkeerd!... We lopen over van dankbaarheid voor alles wat ge ons geeft..."
Mathurin : "Maar "trop" is echt teveel... We moeten nog tot bij onze kattenbak geraken hé anders gaat ge ook niet gelukkig zijn nietwaar?..."
Wie gaat het halen? Hebben ze mij overtuigd? Is mijn geestelijke gezondheid nog te redden?...
De toekomstige aflevering zal het uitwijzen...
Nemuri Neko : "Moederke wij moeten eens praten."
Mathurin : "Ja, we worden een beetje bezorgd over uw geestelijke vermogens. Pas op! Dat is niets om beschaamd over te zijn op uw leeftijd hoor!"
Mathurin : "Nemuri ik vind dit eigenlijk heel genant. Voert gij dit gesprek maar alleen, gij kunt dat beter..."
Nemuri Neko : "Ah nee hé Mathurin! Gij gaat hier niet onderuit muizen. Dit wordt een familieraad. Dat gaat altijd zo bij collocaties."
Mathurin : "Oooh... zo gênant... zo gênant..."
Nemuri Neko : "Híer zeg ik! Hier! Neem uw verantwoordelijkheid!"
Mathurin : "Maar we gaan haar kwetsen... En ze heeft al zo'n teer ego-ke..."
Nemuri Neko : "'t Is beter dat ze 't van ons hoort dan van iemand anders..."
Mathurin : "OK... OK, dan maar..."
Nemuri Neko : "Lieve moeder. Ge bedoelt het goed. Daar zijn we zeker van. Echt waar!"
Mathurin : "En we zijn u dankbaar! Zeker en vast! Maar... we zíjn eigenlijk al héél gelukkig. En in zekere zin... vinden we uw voorstel misschien niet zo héél ontzettend noodzakelijk..."
Nemuri Neko : "... Want we hebben al vrij veel speelgoed... En nu nóg een nieuwe krabpaal...
Mathurin : "... We zijn een beetje bang dat we op de duur geen nagels genoeg gaan hebben...
Mathurin : "... en op de duur ook niet meer genoeg plaats om nog rond te lopen..."
Mathurin : "Ziet ge ma, we hebben al een paar krabpalen, en twee speeldozen, en twee tunnels en de slaapvis..."
Nemuri Neko : "Om nog maar te zwijgen over onze heerlijke biljartdoos!"
Nemuri Neko : "En onze grootste zorg hebben we nu nog niet eens aangeraakt... De feestdagen komen er aan... Wat staat ons nog te wachten met Sinterklaas en Kerstmis?... Snapt ge?..."
Mathurin : "We wéten dat ge heel ongelukkig zijt met uw misbaksel van een verandake maar kunt ge geen troostkoop doen voor uzelf in plaats van iets voor ons aan te schaffen?... Iets kleins misschien... Een armbandje of een diamanten ringetje of een sjaaltje ofzo. Andere vrouwen lossen dat naar 't schijnt op die manier op..."
Nemuri Neko : "Versta ons alstublieft niet verkeerd!... We lopen over van dankbaarheid voor alles wat ge ons geeft..."
Mathurin : "Maar "trop" is echt teveel... We moeten nog tot bij onze kattenbak geraken hé anders gaat ge ook niet gelukkig zijn nietwaar?..."
Wie gaat het halen? Hebben ze mij overtuigd? Is mijn geestelijke gezondheid nog te redden?...
De toekomstige aflevering zal het uitwijzen...
