Berichten van 3 oktober 2010

Met Irma naar de kastelen van de Loire... Niet simpel. Irma háát droge, dode, dorre stenen...
Maar ze moet mee! Ik kan toch niet vertrekken zonder mijn handtas?! Dus lieg ik. Keihard.
Ik rep met geen woord over kastelen.
We naar La Douce France... Waar de bloemekes gastronomisch zijn, naar een brede rivier waarvan de oevers in dit jaargetij met bloeiende sappige planten getooid zijn, en naar de goudgele zonnebloemvelden waar Van Gogh een moord voor zou gedaan hebben...
Klinkt goed hé?



Irma : "Pa! Eén van uw twee madammen zegt 'Slechte satellietontvangst'. Volgens mij is dat een slecht voorteken..."



Irma : "En nu weet ze niet meer waar we naartoe gaan... Wil ik efkes intikken 'grote gele bloemenvelden', dan kunt gij uw handen eens even aan 't stuur houden?"



Irma : "Dat is niet enkel een lelijke auto, dat is ook nog een ongemakkelijke! Niks is hier recht! Ik glijd van boven naar onder! En mijn zijraampje staat ook al verkeerd! Voor één keer heeft ons ma gelijk, welke idioot heeft nu zo'n model ontworpen?..."



Irma : "OK. Ik moet dus vanaf nu op het bekerhoudertje zitten. Dat is het enige aan dit dashboard dat horizontaal en vlak is... Ik voel me precies een oude incontinente madam... Genant."



Irma : "Amai! 't Gaat snel! Zijn we al aan de evenaar? De nacht valt hier wel héél plots hé Pa? Ah nee, nu zie ik het, 't is een tunnel. Kunt ge aan 't einde al licht zien?"



Irma : "Is  't nog ver? Ik moet plassen. Maar ja, 't is nu misschien niet nodig om te stoppen?... Ik zit nu toch al op de pot."



Irma : "Och, 't is allemaal wat oncomfortabel, maar 't zal niet lang duren, en de beloning zal overweldigend zijn. 'Een kermis is een geseling waard' zei mijn bomma altijd."


Maar ík... weet natuurlijk wel beter...
Dat zult ge in de komende reisverhaaltjes wel ondervinden...