Een romantisch ontwaken...
Verboden te lezen door niet-dierenliefhebbers
Eergisterennacht heb ik alweer totaal niet kunnen slapen. Ik heb dan maar van de nood een deugd gemaakt en ben verder in mijn oude fotodozen gedoken en heb nog wat jeugherinneringen opgeschreven. Om 9u 's morgens viel ik bijna van mijn bureaustoeltje van moeheid. De katten liepen hier al lang vrolijk in mijn Hobbithol rond en hadden hun ontbijtje al ongewoon vroeg achter de kiezen.
Ik ging dus even op mijn bed liggen, in de hoop van toch even een uiltje te kunnen knappen.
Het is bij ons nooit een gewoonte geweest dat de poezen op de slaapverdieping kwamen en zeker niet in bed. Niet alleen om hygiënische redenen, maar vooral omdat ge met 5 stuks katten en 2 volwassen personen wel al een héél groot bed zou moeten hebben om zelf nog aan slapen toe te komen.
Sinds ik mijn hobbitholletje heb - waar ik ook dat heerlijk "zitbed"-achtig iets in geknutseld heb naast mijn bureautje - ken ik dat zalige genoegen dus ineens wel.
En wat is er heerlijker, als ge even moe bent en gaat liggen, dat één van uw knuffels zich in uw arm nestelt?... Of als 't een erge koppijndag is, en ge trekt u terug uit de helse wereld, en uw beestjes komen u troosten en ge voelt u helemaal niet meer zo alleen. Dan zijt ge toch al voor de helft genezen door hun gespin?...
Maar sinds vanmorgen weet ik echter weer waarom ons ma altijd zei : "Aan alle voordeel zit een nadeel, dat zult ge later nog wel merken..."
Phineas legde zich zoals steeds aan de trapkant van mijn bed. Hij wil altijd de totale controle uitoefenen wie er bij op dat bed komt liggen want hij vind dat blijkbaar zijn eigen territorium. ('k Ben al heel blij dat ik er nog bij mag komen liggen!) Ming ligt dan veilig rechts aan de raamkant, zo ver mogelijk uit Phineas zijn buurt. En Tabitha duikt lekker mee onder het donsdeken.
Ondanks het feit dat ikzelf, als dikke bobbel, tussen Ming en hem lag, werd Phineas toch weer razend van jaloezie en zette zijn "Chinese-opera"-stem op. (Als hij lichtjes geïrriteerd raakt dan krijst hij dat horen en zien vergaat. Omdat hij doof is heeft hij geen benul van zijn uitzonderlijk stemvolume.)
Ik duwde Ming dus veiligheidshalve nog verder uit zijn buurt en legde hem vlak naast mijn hoofdkussen, gaf Phineas eens flink naar zijn vijs, en de rust was hersteld. En o wonder, ik werd in slaap gewiegd door het gespin van 3 poezen in "close harmony"... Zalig!
Tot mijn Ming me twee uur later op hoogst romantische wijze wekte...
In mijn droom hoorde ik plots : "Wok!... Wok!... Wok! Wokwokwok!!!". Ik schrok wakker, opende mijn ogen en zag mijn geliefd Mingske, met een gestrekt nekske, vlak voor mijn neus, alle moeite van de wereld doen om een haarballeke over te geven...
Razendsnel heb ik dan mijn kopkussen onder zijn muiltje gehouden om de schade te beperken, zodat ik toch niet al mijn pas ververst beddegoed moest gaan wassen...
Enfin, ik ben al heel blij dat ik wakker geworden ben, voor 't zelfde geld had ik nu met een haarbal in mijn oor of neus gezeten...
Voor de mensenliefhebbers : Nee. Ik heb daarna niet meer geslapen en ben dus nog altijd doodmoe.
Voor de dierenliefhebbers : Ja. Wees gerust, Mingske is van zijn haarballeke af, voelde zich daarna opperbest en sliep rustig verder.
De volgende strip is speciaal opgedragen aan mijn geliefde beestjes.
Want ze blijven toch echt wel een onuitputtelijke bron van inspiratie voor me 
PS. Als de foto's niet zichtbaar worden en ge ziet enkel een rood kruiske, zet uw cursor dan op dat kruiske, klik op de rechtermuisknop en druk op "afbeelding weergeven" dan gaan ze open. Dat heb ik zelf ook nog niet zo lang geleden ontdekt
Altijd bereid om mijn nieuwe ontdekkingen op pc-gebied met u te delen nietwaar!
