Berichten van 1 september 2006

Vandaag is voor mij een van de grootste feestdagen van 't jaar :
de "Nooit-meer-naar-school"-dag!

Fijner dan Pasen met zijn chocolade eitjes verborgen in klam gras, heerlijker dan Kerstmis met die ruivende boom.
's Morgens opstaan en beseffen dat je nooit meer op die schoolbanken moet zitten. Kan er iets zaliger bestaan?...



Niet meer moeten aftellen naar die eerste verlofdag, die tijdens 't eerste trimester pas met Allerheiligen kwam. Voor een kind een onoverzichtelijk, oneindig lange periode.
Geen zonnige vrijdagnamiddagen meer die soms gevuld werden met drie uur wiskunde na mekaar.
Niet meer uitgelachen worden omdat uw boekentas niet 't laatste nieuw model was.
Niet meer moeten nablijven omdat ge uw handschoenen thuis vergeten waart.
Uw haar niet meer verplicht in een staartje moeten binden.
Geen technische tekeningen meer moeten maken, waar ge eigenlijk de ballekes van snapte en waar altijd net een poes over wandelde toen de Chinese inkt nog niet droog was.
Niet meer in een potsierlijk turnpak een volleybal tegen uw snuit krijgen.
Het armbandje en de ring die ge van een vriendje gekregen hebt gewoon mogen dragen.
Nooit meer uren in een hoek moeten staan tot dat ge op de duur van eenzaamheid tegen de aanwijsstok begon te praten waar ge het hoekje mee deelde.
Geen boze non meer die opmerkingen maakt omdat uw uniformrok te kort is nadat ge een groeischeut gekregen had.
Niet meer misselijk in 't klein ziekenkamerke moeten liggen dat gedomineerd werd door het griezeligste Christusbeeld aller tijden, waarvan de aanblik u nog doodzieker maakte.
Nooit meer - alleen in uw onderbroekske gekleed - in een ellenlange rij moeten aanschuiven voor het jaarlijkse longonderzoek in de turnzaal, terwijl ze lachen met uw spillebenen.
Nooit meer... Och, ik zou nog uren kunnen doorgaan. Maar laat ik deze godgegeven dag daar niet mee verpesten

Ik heb natuurlijk ook een boel goeie herinneringen aan mijn schooljaren.
Maar raar genoeg spelen die zich precies toch altijd af na 4 uur of in't weekend
------------------
Wat een dag, wat een dag... Zaligheid der zaligheden!
Ik wens iedereen die een even grote pesthekel had aan school als ik
een waanzinnig overheerlijke, verrukkelijke en eindeloos zalige 1 september!!!



Freedom, here we come!!!

...en altijd die commentaren...
En zelf steken ze geen poot uit!