Woensdag 20 augustus 2008
Het grote nieuws!
De beslissing is enkele minuten geleden genomen. Ik wil geen afscheid meer nemen van mijn Wilrijkse vondeling...
Ik heb net de dame gebeld die haar eventueel wou adopteren maar ze begrijpt mijn beslissing (ze verwachtte trouwens deze afloop want het is ook een echte dierenvriend die weet hoe moeilijk het is een dier te trainen en er dan alsnog afstand van te moeten nemen.)
Ik heb deze beslissing genomen omdat mijn heerlijke poes is hier echt gelukkig is, ze loopt me achterna als een hondje en babbelt er vrolijk op los. Met haar vier collega's gaat het redelijk. De reacties lopen van een pro-forma grom tot komplete negatie.
De poes is ook meer geïnteresseerd in binnen zitten en gezelschap hebben dan buiten rond te wandelen. Ik denk dat ze - voordat ze gedumpt werd en enkele maanden op straat ronddoolde - toch een appartementspoes geweest is. Dus dacht ik dat ze misschien zelf zou kiezen voor een thuis waar altijd iemand aanwezig is en met een kleine tuin, dan voor een groot bos met een vrouwtje dat overdag werkt. Hier moet ze het terrein ook maar delen met de vier andere poezen, en op het adoptieadres had ze moeten samenleven met vier poezen en vier honden.
Je zou aan het dier zelf moeten kunnen vragen wat het eigenlijk wenst, maar jammergenoeg kunnen ze niet spreken. Alhoewel zij toch wel heel goed van de tongriem gesneden is, soms lijkt het meer of ik er een papegaai bij heb dan een kat.
Eén ding maakt me nog altijd ongerust, tijdens haar avondwandeling kijkt ze toch nog altijd omhoog... dus heb ik gisteren een "anti-boomklim-kraag" geconstrueerd... Mijn persoonlijke Siegfried-line... Hopen dat het helpt...
Er moeten ook nog een paar struiken tegen klimmen beveiligd worden, dus er is nog werk aan de winkel, want het laatste wat ik wil is dat het lieve dier per ongeluk terug op straat zou terecht komen en weer verloren lopen.
Aangezien Paul gisteren zei om in september niet op vakantie te gaan om de poes goed te kunnen laten wennen vond ik dat bewijs te over dat ze hier echt gewenst en heel welkom is. Vandaar dat ik eerst de adoptiemevrouw het nieuws heb meegedeeld en dat ik het nu aan jullie laat weten.
De poes heeft ondertussen ook een naam gekregen... Een hele speciale... Wat hadt je gedacht?
Bij haar naam hoort een hele uitleg, dus dat verhaal is voor morgen of overmorgen!
Beveiliging tegen jonge apen...
"Maar nee!!! Hoe ziet uwe schonen boom er nu uit?! En ge hebt er dan al maar eentje! Heeft hij de prijs van "De Vetten Os" gewonnen ofzo? Of hebt ge hem "Nero" genoemd en hem ineens dan maar gekroond? Maar dat hadt ge met lauriertakskes moeten doen en niet met een wc-buis hé meiske! Persoonlijk vind ik het maar niks. Het maakt het klimmen zo lastig hé?... Maar ja, daar zult ge in uw naïeviteit niet aan gedacht hebben..."
"Hoe? Gij denkt dat ik hier zo willen ontsnappen? Welnee!!! Hoe komt ge erbij? Ik doe mijn boodschappen veel liever in een bakske dan in de vrije natuur! Een bakske is lekker droog aan de voetekes, en proper. Nat gras en vieze grond vind ik eigenlijk maar niks... Wist ge dat niet? Ge ziet er wel een slimmeke uit, maar eigenlijk zijt ge dat precies toch niet hé?... Maar das niks. Ik kan u nog veel leren."
Ik heb net de dame gebeld die haar eventueel wou adopteren maar ze begrijpt mijn beslissing (ze verwachtte trouwens deze afloop want het is ook een echte dierenvriend die weet hoe moeilijk het is een dier te trainen en er dan alsnog afstand van te moeten nemen.)
Ik heb deze beslissing genomen omdat mijn heerlijke poes is hier echt gelukkig is, ze loopt me achterna als een hondje en babbelt er vrolijk op los. Met haar vier collega's gaat het redelijk. De reacties lopen van een pro-forma grom tot komplete negatie.
De poes is ook meer geïnteresseerd in binnen zitten en gezelschap hebben dan buiten rond te wandelen. Ik denk dat ze - voordat ze gedumpt werd en enkele maanden op straat ronddoolde - toch een appartementspoes geweest is. Dus dacht ik dat ze misschien zelf zou kiezen voor een thuis waar altijd iemand aanwezig is en met een kleine tuin, dan voor een groot bos met een vrouwtje dat overdag werkt. Hier moet ze het terrein ook maar delen met de vier andere poezen, en op het adoptieadres had ze moeten samenleven met vier poezen en vier honden.
Je zou aan het dier zelf moeten kunnen vragen wat het eigenlijk wenst, maar jammergenoeg kunnen ze niet spreken. Alhoewel zij toch wel heel goed van de tongriem gesneden is, soms lijkt het meer of ik er een papegaai bij heb dan een kat.
Eén ding maakt me nog altijd ongerust, tijdens haar avondwandeling kijkt ze toch nog altijd omhoog... dus heb ik gisteren een "anti-boomklim-kraag" geconstrueerd... Mijn persoonlijke Siegfried-line... Hopen dat het helpt...
Er moeten ook nog een paar struiken tegen klimmen beveiligd worden, dus er is nog werk aan de winkel, want het laatste wat ik wil is dat het lieve dier per ongeluk terug op straat zou terecht komen en weer verloren lopen.
Aangezien Paul gisteren zei om in september niet op vakantie te gaan om de poes goed te kunnen laten wennen vond ik dat bewijs te over dat ze hier echt gewenst en heel welkom is. Vandaar dat ik eerst de adoptiemevrouw het nieuws heb meegedeeld en dat ik het nu aan jullie laat weten.
De poes heeft ondertussen ook een naam gekregen... Een hele speciale... Wat hadt je gedacht?
Bij haar naam hoort een hele uitleg, dus dat verhaal is voor morgen of overmorgen!
Beveiliging tegen jonge apen...
"Maar nee!!! Hoe ziet uwe schonen boom er nu uit?! En ge hebt er dan al maar eentje! Heeft hij de prijs van "De Vetten Os" gewonnen ofzo? Of hebt ge hem "Nero" genoemd en hem ineens dan maar gekroond? Maar dat hadt ge met lauriertakskes moeten doen en niet met een wc-buis hé meiske! Persoonlijk vind ik het maar niks. Het maakt het klimmen zo lastig hé?... Maar ja, daar zult ge in uw naïeviteit niet aan gedacht hebben..."
"Hoe? Gij denkt dat ik hier zo willen ontsnappen? Welnee!!! Hoe komt ge erbij? Ik doe mijn boodschappen veel liever in een bakske dan in de vrije natuur! Een bakske is lekker droog aan de voetekes, en proper. Nat gras en vieze grond vind ik eigenlijk maar niks... Wist ge dat niet? Ge ziet er wel een slimmeke uit, maar eigenlijk zijt ge dat precies toch niet hé?... Maar das niks. Ik kan u nog veel leren."
