Vrijdag 12 maart 2010
Het Stilte Bos in Gerhagen - Deel 1
Tegen zondag zal ik mijn bangelijk relaas over 't ziekenhuisbezoek van maandag wel klaar hebben... Maar eerst iets leukers...
In Gerhagen bij Tessenderlo is onlangs het Stiltegebied ingehuldigd. In het bos kunnen twee Stilte-wandelingen gemaakt worden om ten volle te kunnen genieten van de rust en de natuurgeluiden. Aan de rand van het bos staat een hoge uitkijktoren waarop je op een heldere dag over heel de streek kan uitkijken.
De uitkijktoren.
Irma : "Maar nee toch?! We gaan daar toch niet opklimmen ma?! Dit is verdorie de eerste dag in een half jaar dat ik terug buiten kom en dan doet ge me al zoiets aan..."
Laathi : "Irma kop dicht. Ge moet hier stil zijn."
Irma : "Dan hadt ge mij niet moeten meepakken eigenlijk hé ma?..."
Irma : "En volgens mij gaat dat daarboven heel lawaaierig zijn. Echt niet goed voor uw oorkes. Daar gaan vogels vliegen - gieren en arenden en albatrossen - en die gaan krijsen enzo. Nee, ik zou dat écht niet doen. Gewoon uit bekommernis voor u hoor!"
Irma : "Allez, zie nu toch eens hoe hoog dat ding is... En we gaan alleen bomen zien die we van hieruit even goed kunnen zien!... En denk aan die gillende vogels hé..."
Irma : "Ziedewel!!! Niks dan bomen! Ik heb het u toch op voorhand gezegd!!"
Irma : "Ja. En een beetje zand. Boeiend wel."
Irma : "En een torenke en wat industrie op den achtergrond. Wow.Onvergetelijk."
Irma : "Nog bomen dus."
Irma : "OK ja, en een boerderijtje. Wat we evengoed van beneden hadden kunnen zien staan."
Irma : "En nu moeten we nog helemaal terug naar beneden ook!... Pffffft. Als ge geen betere uitstapjes dan dit kunt bedenken laat mij dan maar terug met mijn winterslaap in mijn zetelke voort doen hoor..."
In het volgende deel de "Stilte Wandeling".
Hm, stilte... Zal met Irma niet gemakkelijk worden vrees ik...
In Gerhagen bij Tessenderlo is onlangs het Stiltegebied ingehuldigd. In het bos kunnen twee Stilte-wandelingen gemaakt worden om ten volle te kunnen genieten van de rust en de natuurgeluiden. Aan de rand van het bos staat een hoge uitkijktoren waarop je op een heldere dag over heel de streek kan uitkijken.
De uitkijktoren.
Irma : "Maar nee toch?! We gaan daar toch niet opklimmen ma?! Dit is verdorie de eerste dag in een half jaar dat ik terug buiten kom en dan doet ge me al zoiets aan..."
Laathi : "Irma kop dicht. Ge moet hier stil zijn."
Irma : "Dan hadt ge mij niet moeten meepakken eigenlijk hé ma?..."
Irma : "En volgens mij gaat dat daarboven heel lawaaierig zijn. Echt niet goed voor uw oorkes. Daar gaan vogels vliegen - gieren en arenden en albatrossen - en die gaan krijsen enzo. Nee, ik zou dat écht niet doen. Gewoon uit bekommernis voor u hoor!"
Irma : "Allez, zie nu toch eens hoe hoog dat ding is... En we gaan alleen bomen zien die we van hieruit even goed kunnen zien!... En denk aan die gillende vogels hé..."
Irma : "Ziedewel!!! Niks dan bomen! Ik heb het u toch op voorhand gezegd!!"
Irma : "Ja. En een beetje zand. Boeiend wel."
Irma : "En een torenke en wat industrie op den achtergrond. Wow.Onvergetelijk."
Irma : "Nog bomen dus."
Irma : "OK ja, en een boerderijtje. Wat we evengoed van beneden hadden kunnen zien staan."
Irma : "En nu moeten we nog helemaal terug naar beneden ook!... Pffffft. Als ge geen betere uitstapjes dan dit kunt bedenken laat mij dan maar terug met mijn winterslaap in mijn zetelke voort doen hoor..."
In het volgende deel de "Stilte Wandeling".
Hm, stilte... Zal met Irma niet gemakkelijk worden vrees ik...
