Berichten van 24 augustus 2009

Toch weer verbazend knap : Chrisje, Redpoppy, Dolfijn, Andromeda, Luk, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Mieke, Kaatje en Veveke die het al geraden hebben bij 't zien van enkel dat eerste piepklein stukje foto...

Voor mij was 't leuk dit raadsel te fotograferen. Het bestaat uit zoveel verschillende facetten en die hebben allemaal een andere structuur en textuur. Plezant, kan ik elke dag een ander onderdeel laten zien.

Maandag, 13 juli 2009.
Costa Luminosa, Hellesylt-Geiranger

4. Een zeldaam Zen-moment.

Vanmorgen begon de dag alweer om 5 uur. De zon was amper onder of ’t feest begon opnieuw. Vijf uur slapen… ’t wordt weinig. Temeer daar het vandaag een zwaar dagje zou worden.


 
Voor dag en dauw vaarden we het begin van de Geirangerfjord binnen. De tocht zou 100 km duren dus het schouwspel zou enkele uren in beslag nemen. Gedurende die tijd moesten we ook nog aan een ontbijt zien te geraken en om half negen klaar staan om op een 8-uur durende excursie te vertrekken bovenop de fjorden. Cruisen is altijd een beetje stressen. Maar ik was al blij genoeg dat we de vergissing hadden kunnen rechtzetten zodat we toch de lange trip in plaats van het korte bezoek aan Geiranger konden meemaken.

Dus waggelde ik alweer vrolijk om half zes aan dek rond, net als gisteren als eerste, op een Koreaanse monnik met zijn Nikon na, die blijkbaar ’t in zijn klooster ook gewoon is vroeg op te staan.
Het was een mysterieus traject, we vaarden letterlijk  door wolkjes! Pas een uur later kwamen de volgende reeksen slaapkoppen aan dek. ’t Was bitter koud en windering, de toppen van de fjorden waren in nevelen gehuld - het was het spookachtig landschap, het leek wel alsof ik zwart-wit foto’s zat te nemen – dus eens terug in de kajuit zocht ik mijn warmste kleding bij mekaar om deze dag te gaan trotseren. Zelfs mijn beren werden in hun dikste kledij geperst. Ik haalde mijn nieuwe bottinnen boven, waar ik twee paar sokken in droeg, vervolgens trok ik drie lagen kleren over mijn kop, dat alles bijeengehouden door mijn dikke windjak met kap. Voor de veiligheid nam ik ook nog mijn muts, wollen sjaal en mijn warme handschoenen mee. Al goed dat ik die niet ook nog niet onmiddellijk aangetrokken had…



Heerlijk alleen aan dek in alle vroegte...



... met als enige gezelschap de Koreaanse monnik.







Het kleine plaatsje Hellesylt.

We gingen aan land met de kleine tenderbootjes want Hellesylt heeft geen kade. Het liggeld moet hier enorm zijn want er is bitter weinig plaats voor grote schepen in deze kleine fjord. Op zo'n kleine plekjes kan dat best 20.000 euro bedragen. Toen viel het me reeds op dat de zon plots toch wel wat warmte gaf.





Met de tenderbootjes aan land...

Honderden mensen hadden voor deze uitstap gekozen, logisch, want het is de meest interessante, dus er kwamen vele tourbussen aan te pas. De organisatie was bangelijk. Constant moesten er mensen van bus verplaatst worden omdat ze de nationaliteiten door mekaar gehaspeld hadden. Japanners, Russen, Nederlandstaligen, Fransen, Italianen, Engelsprekenden, Spanjaarden en de rest een beetje ordelijk bij mekaar zetten zodat een gids geen 10 talen door mekaar moest spreken was niet evident. Uiteindelijk eindigden we na veel verhuizen bij een gezellige groep van 5 mensen uit de Kempen en 2 lieve Hollandse mannen. Na al dat gedoe waren we blij met zijn allen in ’t achterste deel van de bus beland te zijn, we zaten direct in een plezante schoolreissfeer...

Hoe de schoolreis verder verloopt lezen jullie in de volgende aflevering!