Het leven tijdens de werken : En ondertussen bij de jongens...
Telkens er grote werken in huis uitgevoerd worden sluit ik de poezen uit veiligheidsredenen op. Met 7 stuks moet ik tegenwoordig mijn roedel wel een beetje ordelijk over heel 't huis verdelen om al te veel frustratie te voorkomen.
Ik denk niet dat werkmannen heel gelukkig zouden zijn met hun bemoeienissen en ik zou ook niet willen dat er plots een paar rondlopen met korte staartjes... Katten dus, niet werkmannen.
Vooral Phineas vindt werken met machines héél boeiend omdat hij doof is en dus niet bang is van 't helse lawaai dat ze maken. Hij vindt al die bewegende onderdeeltjes toch o zo boeiend. Die zit niet liever dan vlak naast een zaagmachine om de houtkrullen te vangen... Maar dat mag dus niet.
De senioren - Laathi, Hanuman en Phineas - krijgen de living tot hun beschikking. Een beetje residentiëel. Op die leeftijd is enige luxe noodzaak.
Oude Ming en zijn hofdame Serendipity mogen gebruik maken van de slaapkamer, met suite vanzelfsprekend! Badkamer, waskamer, trappenhal, alles is inbegrepen in hun domein... Kwestie dat mijn oudste rakker toch ook nog wat lichaamsbeweging krijgt.
En "the boys" blijven de rest van de dag in hun eigen slaapmagazijntje annex speelkamer. Als troostprijs krijgen ze een extra speel-krabpaal kado. Mijn schuldig geweten een beetje afkopen. Maar niet getreurd : Mathurin en Nemuri Neko zijn zálige beesten. Geef ze een kado en ze zijn er ook echt gelukkig mee. Ik ken ondankbaardere exemplaren... Die jonge kerels snappen tenminste waarvoor een krabpaal dient. Ze slingeren zich als jonge slangen met hun beidjes door die nepboompjes en maken grenzeloos plezier.
Nemuri Neko : "Wow! Tof! Das ne plezante!"
Mathurin : "Ja dat wel. Maar kijk eens goed... Dat zijn wéér nepmuizen die aan die takskes hangen zenne! Nu heeft ze zich weer in 't zak laten zetten... Ze leert ook nooit bij hè... "
Nemuri Neko : "Nee, dit ding is iets uit de solden. 'k Heb de rode sticker gezien toen ze 't uitpakte : -50%. Dan moet ge niet teveel verwachten hè?..."
Mathurin : "Eigenlijk vind ik dat best leuk dat ze hier komen werken..."
Nemuri Neko : "Jamaar dan zitten we een hele dag opgesloten! En er gaat maar liefst vier dagen lang gewerkt worden..."
Mathurin : "Das toch fantastisch! Dan hebben we recht op vier kado's!"
Nemuri Neko : "Hm, ja, als ge 't zo beziet..."
Mathurin : "Ik heb zelfs een snood plan... Steek efkes uw kop mee in mijn tunnel dan fluister ik 't discreet in uw oor..."
Mathurin : "Luister... Hoe meer we hier afbreken, hoe meer werkvolk hier komt werken, hoe meer we opgesloten worden, hoe meer plezant speelgoed we krijgen... Dus?... Waarom beginnen we volgende week eens niet met 't behang in de living af te krabben?..."
Nemuri Neko : "Ik heb dat nog nooit gedaan..."
Mathurin : "Ik ook niet! Maar 't moet toch voor alles een eerste keer zijn?! Wij zijn jong hé Muri!"
Nemuri Neko : "Och eigenlijk ben ik nog altijd best tevreden met de zakdoeken gevuld met kattenkruid en de door ma gemaakte kartonnen speeldozen..."
Mathurin : "De dozen beginnen wel te verslijten..."
Nemuri Neko : "Ja maar dat komt voornamelijk door uw gewicht hé Mathurin!"
Nemuri Neko : "Allez Mathu? Waarom steekt ge u nu weg?!... Zijt ge nu boos?..."
Mathurin : "Na zó'n belediging???!!!"
Nemuri Neko : "Komaan Mathu! Ik had dat zo niet bedoeld seg..."
Mathurin : "Ga van mijn tunnel af! Straks gaat die nog kapot door úw gewicht!"
Dorst dat ge van al dat spelen en babbelen krijgt...
En moe dat ge daar van wordt!...
Het leven van een kat is oprecht zwaar. 
In de volgende aflevering gaan we eens kijken hoe 't er in de tijdelijke residentie van de senioren aan toe gaat...
