Mijn trieste bezigheden van de laatste maanden...
Ik leid het laatste half jaar nogal een droevig leven. Een soort van "ondergronds bestaan". Letterlijk dan.
In de geërfde huizen van ma duikt elke week wel een ander probleem op... 't Leven is op de duur niet meer dan uren aan een stuk naar aannemers zoeken, proberen alle agenda's van huurders en werkmannen op mekaar af te stemmen en oplossingen te zoeken voor vanalles en nog wat. Sommige dagen bestaan uit 4 uur telefoneren, andere dagen gaan we ergens meeklussen om de zaken sneller te laten vooruitgaan. 't Is echt niet de manier waarop ik me mijn "pensioen-na-de-winkel" had voorgesteld...
Enkele beelden van dinsdag.
Het lijkt wel of heel Antwerpen aan 't wegzakken is... In hoe langer hoe meer huizen in 't centrum verzakt de vloer omdat uit de ondergrond zoveel water weggepompt wordt om alle ondergrondse bouwwerken droog te houden . Van zinloze metrokokers tot TGV-tunnels.
De muren barsten, de "vaste grond" verwordt tot zand, de rioolbuizen breken, spoelen nog meer grond weg en dan plots stort er een vloer in... Het is een ware plaag aan 't worden.
Allemaal noodtoestanden die superdringend opgelost worden om je huurder zo kort mogelijk in deze ellende te laten zitten. Maar vindt maar degelijke vakmannen die dan ook nog snel tijd kunnen maken... Uren en dagen ben je met zoeken en coördineren bezig. Je zou van minder in de put geraken. Letterlijk en figuurlijk. Echtgenoot heeft in zijn hele leven nog niet zo vaak de binnenkant van beerputten van binnen gezien als in 't laatste half jaar. 
Mijn ondergronds bestaan.
Wat er op 't eerste zicht uitziet als een verzakking van 25cm blijkt al snel een put van bijna een meter...
Je zou nog verongelukken terwijl je argeloos je patatjes staat te koken.
Nee dit is geen archeologische opgraving, dit was tot voor een uurtje een klein gezellig stadtuintje dat plots volledig uitgegraven moet worden om de verzakkingen te vinden en te vullen... En de verbindingen van de beerput naar de riool terug aan mekaar te zetten.
Bij 't zien van dat alles zou je dus van minder in de put geraken.
Vandaar dat ik mezelf of 2 dagen broodnodige rust ga trakteren. 48 uur soppen in een thermaal bad in een kuuroord. Word ik misschien eindelijk eens terug helemaal proper. 
Voor mij is de bodem nu echt wel letterlijk en figuurlijk bereikt. Dus tot zaterdagavond even geen antwoorden op jullie mails verwachten. En de oplossing van 't fotoraadsel zal misschien per uitzondering pas zaterdagnacht opduiken vrees ik... Als ik terug boven water ben.
Maar morgen verschijnt er wel weer een plezant verhaaltje...
