Afscheid van mijn boomkruinterras
Deze week nam ik de laatste foto's van mijn boom in zijn volle glorie. Mijn schitterende, stralende plataan, jaren geleden zelf geplant.
Midden in een stadje wonen impliceert dat ik maar een heel kleine tuin heb. Mijn boom IS dan ook zo ongeveer mijn tuin, ik ben er dan ook enorm aan gehecht, aan mijn éne boom. Als ik op mijn dakterrasje zit dan woon ik bijna in zijn kruin.
Maar dit jaar is het weer "snoei-jaar". Dan krijgt mijn lieverd zijn "soldaten-kapsel". Hij wordt zo kaal als een knikker geknipt en er schieten enkel nog korte stumperige takken over. Zo'n zielig zicht.
Dit weekend is 't weer zo ver en dat vind ik altijd een vreselijk moment. Ik vraag me dan af of hij de pijn voelt en ik bid dat hij in de lente terug mag opbloeien. 't Is in 't voorjaar altijd angstig wachten en zoeken naar 't eerste minuscule scheutje dat de zekerheid aankondigt dat hij zijn wrede behandeling overleefd heeft.
Ooit ben ik een boom verloren door 't snoeien vandaar dat ik er nog altijd een beetje huiverig tegenover sta. Gelukkig zijn platanen heel sterke bomen.
Ik wou dat ik hem voluit kom laten groeien, dat hij echt zijn enorme zelf kon worden, jammergenoeg kan dat in een stadstuintje niet... Dus geniet ik nog maar even van zijn volle pracht tot in 't kleinste detail...
De deur van mijn hobbithol komt uit op dit terrasje. Ik leef dus echt in een boomkruin.
Zie zijn laatste blaadjes wapperend blinken in de zon...
En hoeveel woongelegenheid biedt mijn boom aan allerlei insectjes!...
Hij is eigenlijk een stad op zichzelf.
De bewoners steken de prachtigste inrichtingen in hun appartementjes...
De design-woning van een rups...
Een spin op shopping-trip langs de nerf-boulevard...
Summer in the city : Raampjes met wapperende gordijnen...
Bladeren als flatgebouwen voor minuscule wezentjes...
Maar 't stadsleven kent ook zijn gevaren : Pijnlijke ontmoeting op de boulevard...
Een uniek ontwerp. En dat allemaal zonder architect of bouwvergunning.
Een huis met raam, ontworpen door Gaudi himself.
Nemuri Neko : "Ah zo,... zaterdag wordt die dus gesnoeid? Dat is een héél goed idee. Dan schiet er dus enkel een flinke klimpaal over? Tof. Ik vond die bladeren toch maar niks. Gaat ge hem ook met stof bekleden? Of met touw omwikkelen? Op natte dagen zet ge hem toch in de living naast de twee kleine klimpaaltjes hoop ik? "
Gaat dat ventje een teleurstelling oplopen... 
Vannacht toch nog snel een extra afscheidsfoto genomen van mijn "boomhuisje".
Want zaterdagavond begint de bladerloze winter...
