Berichten van 22 december 2007

Voor wie tijdens 't lezen graag een liedje wil beluisteren. Klik maar...
http://youtube.com/watch?v=jLzMw5hKoVk&feature=PlayList&p=AC71F7D2C0EAA692&index=0&playnext=1


Rust? Nee, échte rust heerst er hier nog altijd niet... Dat zal nog wel enkele weken duren voor we aan die winterslaap kunnen beginnen. Er valt nog zoveel papierwerk te doen, te inventariseren, en in te pakken.... Gelukkig kan het nu allemaal gebeuren in 't gezelschap van de poezen die nu eindelijk mee in de winkel mogen rondlopen. Er is nu toch geen gevaar meer dat ze per ongeluk met een binnenkomende klant door de winkeldeur op straat zouden kunnen glippen.

Mijn viertal komt aarzelend uit de keuken de traphal in gelopen. Ze kunnen duidelijk hun ogen niet geloven dat dit nu eindelijk toegelaten is.



Ming : "Ik eerst! Ik eerst! Ik wil het nieuwe terrein veroveren! Ik ben de oudste!"
Phineas : "Komaan Hanuman, haast u wat! We gaan ons door die oude kater toch niet de loef laten afsteken zeker?!"
Hanuman : "Laathike meiske, wacht gij nog maar efkes. Laat ons, mannen, maar de eerste verkenningstocht ondernemen."
Laathi : "Ja, om als eersten overal uw geurvlag te gaan planten zeker... Als ge dat riskeert zult ge rap terug naar boven vliegen! Zo oud en lelijk vinden ze hun tapis-plein in de winkel nu ook nog niet denk ik..."



Ming : "Allez vooruit Phineas, gaat gij toch maar als eerste. Als de keukendeur per ongeluk is blijven openstaan en we toch niet in de winkel mogen komen kunt gij als eerste den ambras krijgen. Gij zijt de jongste." 
Phineas : "Zou het nu écht mogen?..."



Hanuman : "Welja Phineas, kom maar jongen. Het mag écht."
Laathi : "Ja, ze zijn blijkbaar van idee veranderd... Wij mogen mee naar beneden... Al die jaren hebben we dat nooit gemogen en nu kan dat ineens wel... Ik heb het altijd al gezegd : mensen zijn onberekenbaar... Zéker als ze een jaartje ouder worden."



Hanuman : "Maar wat zijn ze hier nu aan 't doen? Aan 't werken begot?!!!"
Phineas : "Ja, schijnbaar toch. 't Zal dus híer geweest zijn dat ze die 24 jaar onze "Friskies" verdiend hebben zeker?"



Luk : "En niet alleen de "Friskies". Maar ook de centen voor 't kattenzand, de dierenarts, de draagmanden, de nieuwe planten als ze uitgegraven of opgeknabbeld waren, de nieuwe zetels als ze aan franjes gekrabt waren,..."



Luk : "... om nog te zwijgen over de poetsproducten voor als er weer eens een "ongelukske" gebeurd was..."



Phineas : "Ja, maar híer ga ik geen "ongelukskes" laten gebeuren hoor ma! Toch zeker niet als dit een speelterrein wordt voor mij alleen en ge die andere twee katers de toegang verbiedt...
Als ge dat natuurlijk níet doet... tja, dan... zit er natuurlijk niet veel anders op dan dat ik mijn nieuwe territorium begin af te bakenen hé. Maar och, die tapis plein is toch niet meer van de nieuwste zo te zien... Zo erg zult ge dat dus ook wel niet vinden..."



Phineas, Hanuman, Ming en Laathi (in koor) : "Ooooooooooh! Zie hier!!!!!!! Hopen karton om onze nagels aan te scherpen! Een heus manicuresalon hebben ze hier voor ons opgezet! Wij hebben toch schatten van ouders, die denken nu echt eens aan álles..."



Phineas : "Wow, wat een leuk ding! Ge hebt dat nu toch niet meer nodig hé? Mag ik dan al die knopkes er af prutsen? Daar ga ik in deze ruimte heerlijk met kunnen voetballen! Ik ga er direkt aan beginnen..."



Laathi : "Ma, als de jongens zich misdragen - en ze hier over een paar uur waarschijnlijk al terug buiten vliegen - dan mag uw liefste meiske toch bij u blijven hé?... Ik ben zo braaf... Zo lief... En zo ontzettend blij dat ik nu eindelijk altijd bij u kan zijn..."