Mondorf deel 2
Mondorf, deel 2 : Een drijvende papegaai in een thermaal bad.
Zicht vanop ons terras op het prachtige park.
Wel best niet naar de andere kant kijken
anders "streelt" de waanzinnige architectuur uit de jaren '80 uw oog...
Maar wat je hier ziet is nog "relatief mooi" want dit het hotelgedeelte.
(Het glazen gebouw met het ronde dak is het restaurant.)
Het thermale gebouw is op deze foto niet zichtbaar,
dat ligt helemaal achter 't einde van het hotel
en is in de typische "grauw-grijze-betonnen-rechttoe-rechtaan-bunker"-stijl opgetrokken
Onze hotelkamer was netjes verzorgd en heerlijk rustig en het restaurant is er ook heel goed. De laatste tijd hebben ze het thermaalcomplex - een foeilelijke betonnen bunker uit de jaren tachtig, met eindeloze gangen waarop allemaal lokalen uitkomen waar allerhande medische behandelingen gebeuren - geprobeerd een beetje "op te leuken". Niet simpel om van zo'n gedrocht iets moois te maken dus dat is dan ook niet gelukt. Maar toch, ze blijven hun best doen, al is 't dan met details... Ook het hotelgedeelte is wat opgefrist.
Het restaurant heeft ondertusen ook een geheel nieuwe 'look' gekregen en... een nieuw servies.
Prachtig designspul! Borden zonder randen die op platte donkergrijze leistenen lijken. Theetassen die rusten op schuinstaande onderbordjes. Niet makkelijk om uw kopje terug op haar schoteltje te zeten, maar kom, van thee wordt ge niet dronken dus dat lukt wel. Kortom ze gebruiken de gekste vormen om eten en drank in te serveren, en ze zijn meestal nog erg mooi ook. Alleen het bestek was een beetje een miskoop geweest...
Het eten was overheerlijk maar bij sommige gerechten nogal moeilijk om het tot aan uw mond te krijgen. De design-lepels en vorken hadden een vierkant - haast rond - steeltje dat totaal geen houvast bood. Probeer maar eens spagettislierten om een vork te draaien die zelf stuurloos in uw hand ronddraait... Wat het pasta-probleem nog erger maakte was dat je voor je vorktanden ook geen steunpunt vond in je lepel want... de lepel was tegelijkertijd een mes... Het was een lang smal half uitgehold ding. Vanzelfsprekend met datzelfde ellendige steeltje zodat de mes/lepel ook altijd omkieperde op cruciale momenten. Het voordeel aan dat bestek was wel dat ge op deze manier véél langer van uw maaltijd kon genieten.
De maïtre d' hotel vertelde dat er al veel mensen gesakkerd hadden op hun nieuwe design-bestek. Maar ja, 't was zo duur geweest...
Maar volgende keer breng ik wel, net als in de Middeleeuwen, mijn eigen bestek mee. 
Bemerk de vervaarlijk ranke slanke steeltjes van 't bestek...
Het linkse ding op de foto is de mes/lepel.
Op de voorgrond zie je zo'n mooi leistenen boterbordje.
(Leeg natuurlijk want van verse boter met een snuifje zout kan ik niet afblijven.)
Maar over het eten zelf... niks dan lof...
Wat er nog altijd even zalig is - en tot hiertoe heb ik dat in nog geen enkel ander sauna- of kuuroord gevonden - is hun thermale bad van 38° in openlucht uitgerust met een eindeloze reeks jet-streams. Ten eerste is het écht groot maar wat het vooral zo heerlijk maakt is dat om de paar meter onder water een stevige massagestraal is ingebouwd. Elke volgende straal staat ongeveer 20cm hoger dan de vorige. ge begint met een stevige voetmassage, en evolueert zo verder via de kuit-, de billenstraal,... tot ge onder de plensende waterval een massage van uw hoofdhuid krijgt. Een verrukkelijk parcours van een veertiental massages.
Het is een vrij gedisciplineerd gebeuren, iedereen is zo respectvol en gedisciplineerd om om de twee minuten naar de volgende straal te gaan en zo schuift heel de rij mensen langzaam op. Gezellig want fe kunt een lang gesprek met uw buur aangaan omdat ge toch minstens 20 minuten zij aan zij zult evolueren. Wat het systeem zo geweldig maakt is dat ge echt kunt kiezen hoe hard ge gemasseerd wil worden, ge kunt u vast houden aan een reling en zo de afstand tot de straal kiezen. Voor een buitenstaander moet het er zeer vreemd uitzien al die mensen die om de twee minuten twee meter verder waden maar geloof me 't is een heerlijk gevoel.
Achteraf kunt ge dan nog lekker in dat warme water ronddrijven op van die schuimrubber cylinders. Mijn favoriet kunstje is om zo'n buis te buigen en daar met mijn zitvlak op te gaan zitten terwijl ik de boven 't water uitstekende uiteinden als stuurknuppeltjes gebruikt. Ge drijft dus, mits veel evenwichtskunsten, als een papegaai op een stokske heel dat zwembad rond. Hm, bij nader inzien is 't misschien inderdaad toch wel best dat 't hier verboden te fotograferen is. 
Op deze site kan je een hele kleine foto zien van een stuk van dat zalige bad waar je de mensen op een rijtje tegen de jetstreams zit hangen. (Klik op het fotootje waarop je 't meeste blauw ziet). Al de andere foto's zijn genomen in de wellness-afdeling die kompleet gemoderniseerd is. De oude gangen van 't labyrint laten ze natuurlijk niet zien.
http://www.booking.com/hotel/lu/mondorfparchotel.html?aid=320754&tab=2&label=tripadimg-lu-19530&lang=en
Maar als deze site werkt... kan je hier wel de evolutie van het kuuroord door de eeuwen heen volgen. Best interessant om in die oude vergeelde foto's van het eerste badhuis te grasduinen. Maar verwacht in dit historisch overzicht geen "grauw-grijze-bunker"-foto's, want die zijn precies "per ongeluk" vergeten...
http://www.mondorf.lu/?q=node/875
Ik veronderstel dat ze in 1850 nog wel meer dan een badpak zullen moeten dragen hebben. Vandaar misschien nog onze reuze badjassen... 
Met zo'n badjas hebt ge eigenlijk geen hotel nodig...
ge zou er ook gewoon in kunnen gaan kamperen.
