Fotoraadsel 250 - Oplossing
En dit was het dan! Het bitterzoete einde van het wekelijkse fotoraadsel...
De noot was moeilijk te kraken maar eens moest ik er mee ophouden.
Vandaar : chocolade met nootjes ten afscheid! 
Het wordt te moeilijk om, na 250 pogingen, nog voorwerpen te vinden die "iedereen-écht-zeker-en-vast-goed-kent-en-hoogstwaarschijnlijk-ook-nog-in-huis-heeft". Ik moet in herhaling beginnen vallen en dat is niet plezant. Het feit dat het technisch zo moeilijk blijkt om op mijn blog te reageren nam er voor mij de lol ook wel een beetje van weg. Zonder die grappige interactie is 't niet zo plezant. Zoals alles in 't leven.
De druk om elke dag iets op mijn blog te zetten word me ook te veel. In dat stom fotoraadseltje maken kroop meer tijd en werk dan jullie waarschijnlijk dachten. Ik heb het altijd met liefde gedaan en er zelf ook veel plezier aan beleefd, ik hoop jullie er ook plezante momenten mee bezorgd te hebben.
Bedankt voor jullie schitterende medewerking! Jullie waren prachtige medespelers! De humor die uit jullie antwoordmails druipte deed me soms van mijn stoel vallen van 't lachen.
Deze week werd het raadsel opgelost door Luk, Kaatje, Veveke, Chrisje, Opapat, Nand, Rudy, Kathleen, Ritje, Klaproosje, Becky, Maria, Steven, Fernanda, Tineke, Lange Lou, Ingrid, Sjoeke, Vif, Marleen, Lisette, Mieke, Derktje, Redpoppy en Yvette!
Sommige namen, die er meestal wekelijks bijstonden, zitten er deze keer niet tussen omdat er veel mensen op vakantie zijn. Toch wil ik iedereen bedanken die ooit meespeelde. Sommige spelers vanaf 't eerste uur (jaaaaaaaaaaren geleden), anderen die er pas in de loop der tijd de lol van inzagen en (soms na lang aarzelen) begonnen mee te spelen.
Wat mij vooral opviel is dat verschillende mensen er de eerste keren niks van bakten maar dat ze al snel bij de eersten waren om iets op te lossen. Mijn raadseltje scherpte dus blijkbaar de ogen en ook de aandacht voor details. Hopelijk komt het jullie tengoede om nu met nóg meer aandacht naar de kleine - maar soms o zo mooie - dingetjes in te leven te kijken.
Vanzelfsprekend is dit geen afscheid. Mijn blog kabbelt gewoon verder... Nog fotomateriaal genoeg over mooie plekken in de buurt, en haast elke dag levert wel materiaal om er een verhaaltje over te schrijven. 't Moet er alleen van komen... De moed en de energie moeten voorhanden zijn en dat is niet elke dag het geval.
In de loop van volgende week neem ik jullie o.a. mee naar Kinderdijk, een fascinerend plekje in Nederland, en komen er natuurlijk nog wat close foto's van Cohen. Ah ja!
Sommige mensen kregen van mij wekelijks een mailtje met de uitnodiging voor 't raadsel. Die gaan vanaf nu dus niet meer in jullie mailbox vallen. (Weeral minder spam. 
)
Moest ik toch (ooit, of zelfs binnen afzienbare tijd) met een nieuw spelletje beginnen, en jullie zouden graag verwittigd worden, mogen jullie me nu alleszins je mailadres toesturen, dan krijg je te gelegenertijd bericht moest ik terug met iets nieuws van start gaan.
Morgen heb ik ook nog een belangrijke vraag voor jullie. Jullie kunnen me misschien helpen iets op te lossen...
Maar dat is voor morgen. Nu is 't vandaag.
En nu is 't tijd om "250-keer-een-fotoraadsel-maken" te belonen met het opeten van een pak chocola met nootjes. Of twee. 
Irma : "Oef. Eindelijk! Nu ga ik misschien niet meer zoveel op de grond moeten liggen en met mijn neus tussen allerlei kruipend ongedierte terechtkomen..."