Over zalmdagen en palingdagen...
De opmerkelijke geesten onder jullie, die blijkbaar tussen regels kunnen lezen, hebben het in 't snuitje gekregen en vroegen of er iets mis was... Ja, ik moet toegeven, ik voel me inderdaad niet zo best. Zelfs schrijven lukt me momenteel niet echt meer. 't Zit met de laatste weken allemaal een beetje tegen. Maar dat gebeurt iedereen wel eens nietwaar?
Ik heb het hier lang geleden al eens uitgelegd, er zijn wat ik noem "zalmdagen" en "palingdagen".
Op palingdagen glibbert en slibbert ge moeiteloos door 't leven en al zijn problemen heen. Al wat ge doet lukt, de moeilijkste boodschappen vindt ge, zelfs nog tegen een goeie prijs, op afspraken komt iedereen die er moet zijn effectief ook opdagen, ge komt zelfs niet in files terecht.
Maar er zijn ook "zalmdagen"...
Dagen waarin ge zwemt en spartelt en worstelt, over rotsen en onder omgevallen bomen, waarin ge tegen de stroom opvecht, uw vel openhaalt, tracht tegen watervallen omhoog te springen, en waar op 't einde van de lange dag, toen ge eindelijk na 729 pogingen in de bovenloop van de rivier gekomen waart en ge doodmoe uw eieren kon gaan leggen... een visser staat die u in een net schept en boven een vuurke bakt.
Dagen waarop dus niks lukt en alles kapot gaat. Ge moet het ding er zelfs niet voor aanraken. Er naar kijken volstaat al.
En hoe noemt men 7 dagen op een rij? Een week. En hoe heten 7 zalmdagen na mekaar? Het begin van een maagzweer.
Ik wou een grappig artikeltje schrijven over mijn "zalmweek" maar 't heeft even geduurd simpelweg omdat ik zo lang heb moeten zoeken om er ook maar íets plezant aan te vinden... Hier zittend - als Job op zijn mesthoop - omringd door een hoop half-kapotte en definitief "de geest gegeven" rommel, ga ik nu toch een poging wagen.
Een korte opsomming van wat in de loop van vorige week zijn geest gaf (tijdelijk of definitief) :
- mijn stofzuiger (verwijt ik niks, dat ventje heeft hier 12 jaar kattenhaar gevreten, ge zoudt van minder een indigestie krijgen)
- mijn lady-shave (kan ik óók niet echt iets verwijten want ik heb hem proberen op te laden met een verkeerde adaptor...)
- het trim-onderdeel van mijn echtgenoot zijn scheerapparaat (omdat ik dat misbruikt heb na de teloorgang van die ladyshave... Hij heeft het wel nog niet ontdekt.)
- mijn printer (maar die is waarschijnlijk ook allergisch voor kattenhaar. Gelukkig heeft hij zichzelf terug gereinigd en is hij zijn moeilijke periode, zonder blijvend trauma, doorgekomen),
- mijn bloeddrukmeter (ge moogt die niet laten vallen... daar krijgen die flauwerikken 't blijkbaar van aan hun hart...)
- de badkamerkraan (een koud bad en met koud water uw haar wassen net voor ge naar een concert moet. Plezant is anders. Vooral als echtgenoot daarna een bad neemt en een tovertrukje uithaalt met de kraan en hij wél een warm bad kan nemen. Jammer genoeg heb ik die magic trick nog niet onder de knie gekregen. Waarom begint alles in een oud huis toch ook een "handleiding" te krijgen?!...)
- mijn wekker (niet erg, want 't was een rotding, 't liep nooit af wanneer ík het wou. Maar dat kan natuurlijk ook wel zijn omdat ik zijn diepere psyche nooit echt heb kunnen doorgronden wegens nogal veel knopkes.)
- de gloednieuwe broodbakmachine (ik pleit volledig onschuldig aan 't feit dat hij van in 't begin het geluid maakte alsof het deeg door een helicoptermotor gekneed werd. Gelukkig geldt de garantie.)
- 3 (drie!) mini-stereoketentjes die ik allemaal in 't zweet mijn aanschijns, (pakt zo'n rommel maar op als dat nog allemaal met mekaar verboden is!) van kamer had veranderd omdat bij sommigen de ene functie nog werkte en bij de andere weer een andere. Jammergenoeg weigeren ze nu allemáál cd's te spelen. Maar ze staan nu wel op hun plaats. Gewoon decoratief te wezen dus.)
- mijn gsm. (Ik hoor alleen nog een blikkerige stem die me lijkt toe te spreken vanuit een gehucht ver achter de Alpen en ik roep nu net als mijn moemoe zaliger : "Halló?! Hallóó hooooort gij mij?! Hallóó hóóóórt gij mij?!!!!!!!!")
- mijn auto (op 't dashboard blijft er een geheimzinnig lampke branden - een sierlijk spiraaltje, 't is wel sfeervol - dat zeker en vast na 't starten uit zou moeten gaan. Normaal is een mens blij als een lamp blijft branden maar in dit geval is dat naar 't schijnt geen goed teken.)
Hoogstwaarschijnlijk ben ik nog wel een paar dingen vergeten. Maar om een idee te krijgen hoe ik me voel denk ik wel dat deze opsomming al volstaat. Gelukkig gaat dit allemaal maar om kleine materiële rampspoed. Maar dat neemt niet weg dat 't me op andere vlakken ook een beetje tegen zit. Vooral op gebied van gezondheid...
Ik veronderstel dat mijn sterren momenteel niet heel goed staan. Ik zou best een ladder willen nemen en ze proberen een beetje te verzetten maar ik vrees dat mijn ladder dan gaat breken en waarschijnlijk mijn heup ook. En die ladder is zowat het enige in mijn huishouden dat nog in redelijke staat is dus wacht ik maar stillekes en rustig af tot de bui boven mijn kop overgewaaid is.
