Een vijver op een dakterras...

Dus moet twee keer per jaar de vijver gestofzuigd worden zodat de vissenmest, die niet door de planten opgesoupeerd werd, verwijderd geraakt, moeten alle planten eruit gehaald worden om de wortels bij te snoeien en ze ineens schoon te spoelen, eveneens om de vissenmest kwijt te raken. De kiezeltjes die in de oeverrand de buizen van het pompsysteem bedekken moeten er allemaal uit, ze moeten grondig gespoeld worden onder hoge druk. Kortom zo'n daktuin lijkt een sprookje, maar ge moet het sprookje wel een paar keer per jaar herschrijven. Gisteren en vandaag scheen de zon dus... werken maar...

Vandaar dus dat mijn sprookje er dit weekend maar rommelig uitzag. Mooier is 't er zeker niet op geworden nu ook alle bloempotten gisteren reeds hun winterjasjes aantrokken...

Het vijverwater stroomt via een "stofzuiger" door enkele zeven en een fijnmazig net, zodat al het vuil daarin achter blijft.


Wel effe schrikken voor de vissen : "Help! We gaan toch niet 'gevist" worden?"

Serendipity : "Leuk! Ze gaan mijn drinkbak poetsen! Laat ze maar doen. Ondertussen poets ik mezelf, daar is minder werk aan!"

Mannen blijven mannen.... Zelfs op een daktuin van een paar vierkante meter...
"Kijk!!! Die grote wortels heb ik er eigenhandig uitgetrokken!"
"Goed gedaan Tarzan! Knap werk!

En sommige mensen gaan écht tot op het bot! Tot onder de vijverrand wordt gecheckt of er geen ongerechtigheden zitten...

Ondertussen kan ik de worteltjes van de planten grondig spoelen...

... en mezelf.

En hoe later hoe wordt hoe kouder het wordt. Want op de duur ben je zelf ook helemaal doornat...

Maar mijn Tarzan is fanatiek, het laatste vuiltje moet eruit! Het sterrenbeeld "Steenbok" moet dichtbij de "Steenezel" liggen volgens mij.

't Moeten niet altijd dezelfden zijn die in onelegante poses op mijn blog staan.


