Een maandag met een zeer happy end!!!
Het lang weekend van 21 juli stond in het teken van het oprommelen van ons grootste magazijn. Al de koopwaar kan nu eindelijk in de winkel want er begint plaats te komen. Onze nieuwe auto gaat hier nu eindelijk zijn plaatsje vinden... Maar...
Mijn "Pietje Precies Echtgenoot" vond niet dat zijn allereerste nieuwe auto (al onze vorige waren tweedehandse) in zo'n vuil hok mocht staan... Dus moest ook al de oude privé-rommel er uit...
Een verzameling van 18 jaren... Toen pa stierf is al hier een hoop oude spullen bijgezet, toen ma stierf idem dito.
Nooit was er tijd om er iets mee te doen dus dat stond daar allemaal stof te vergaren in verpulverende plastic zakken, scheurende oude dozen, afgedankte reistassen...
Vandaag ben ik dus wel verplicht geweest om al die spullen onder handen te nemen en ofwel klaar te zetten voor 't containerpark ofwel ze een veilig plaatsje op een rek te geven.
Maar dat was nog niks...
"Pietje Precies " vond niet alleen dat zijn nieuwe auto niet tussen rommel mocht staan, hij mocht ook niet in 't stof staan. Dus... moest ook heel dat magazijn nog gestofzuigd worden. Néé, niet met "de groven borstel"!!! Met het fijn zuigstukje op de stofzuiger. Elk voegje van elk steentje moest leeggezogen worden...
De godganse namiddag hebben we dus gerommeld en gepoetst. Ik dacht op een bepaald ogenblik dat hij me ging vragen om een tandenborstel te halen en zo de voegjes uit te kuisen.
Maar dat zou tot een echtscheiding geleid hebben vrees ik, dus hij hield zijn mond.
Toch heeft dit "hell of a weekend" nog een schitterend einde gekregen...
Ik heb weer schatten teruggevonden!!! Het oude fotoapparaat met het balgje waar ons ma al die rampzalige foto's die in "Mijn Jeugdherinneringen" verschijnen kwam terug te voorschijn! Ik was de koning te rijk! Het zag er nog precies uit zoals ik het me herinnerde. Met zijn rode vensterke achteraan waar de cijferkes van de genomen foto verschenen!
Uit dezelfde doos toverde ik ook nog ons ma haar handgeschreven receptenboek op!!! Waar ik ook al eens over vertelde in een jeugdverhaal.
Toen dook ook nog haar kookboek op!
"Ik kook zuinig! Zonder boter en zonder vleesch!"
Die madam op de kaft kijkt anders maar bedenkelijk naar haar boter-en-vleeschloos kooksel vind ik...
Ik denk dat het boekje uit de oorlogsjaren dateert want ge moogt zelfs het kookvocht van uw patatjes niet weggieten en het loof van uw groenten moet ge koken en uzelf wijsmaken dat ge spinazie aan 't eten bent... 
En als "bloemekee" op de dag viste ik (met de vuilste handen ooit) ook nog een grote kaart op waar ik een brief voor haar had in geschreven toen ze in 't bejaardentehuis ging wonen. Mijn hart klopte in mijn keel toen ik dat terug vond. Mijn weekend kon echt niet meer stuk!
Zo zwart als Zwarte Piet straalde ik als de witste engel van geluk!
Morgen nog eens een aflevering van 't Egypte reisverhaal!
