Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!
Fotoraadsel 217 - foto 1
Vorige twee weken was 't blijkbaar moeilijk, nu gaan we dus voor iets makkelijkers...
Iedereen kent het!
Veel succes maar nog veel meer plezier!
Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 13. Deel 1.
Woensdag, 22 juli 2009.
Costa Luminosa, Olden.
13. Bergen als neergestreken vlinders...
Snel ontbijten en dan op weg met een excursiebus. Aangezien we een vrij hoge berg gingen beklimmen en daarna zouden gaan raften op een meertje aan de voet van een gletsjer had ik me weer met vele laagjes aangepelsd. 
Even de temperatuur checken...
Oooooch... zie al die bussen weeral klaarstaan...
...we gaan ons weer niet eenzaam voelen vandaag. Hoe weids de natuur ook mag zijn...
De bus reed vanuit Olden langs de oever van de prachtig smalle langwerpige fjord tot aan het begin van de wandeling naar de Briksdalgletsjer - een zijarm van de Jostedalgletsjer, de grootste van Europa - de achterzijde van diegene die we in Geiranger hadden kunnen bewonderen enkele dagen geleden. 
Tijdens de rit waren de zichten al spectaculair. De bergen weerspiegelden zich haast perfect in het gladde groene fjordwater. Het leken wel opengevouwen vlinders of Rorschach-testen. Het ene waanzinnig mooie zicht volgde het andere op maar we kregen ocharme amper 1 fotohalte… De rest van de foto’s moesten dus weer door de getinte en weerspiegelende busruiten genomen worden. ’t Zal weer heel wat photoshopwerk geven achteraf…
En dit zal ik van dichtbij gaan bekijken?!!! Ongelofelijk...
Ja, daar wil ik straks wel even voor gaan wandelen en wat klimmen
en roeien en wat er nog allemaal voor nodig is...
Dat wil ik beslist gezien en gevoeld hebben...
Af en toe doken we tunneltjes in die speciaal bleken aangelegd om de lawines te snel af te zijn die in de winter op vaste plaatsen voorkomen. Ze geven hier hun lawines zelfs namen! ’t Zijn echt oude getrouwen, ge kunt er op rekenen.
Op het einde van de fjord stapten we uit in een stralende warme zon en besloot ik al diverse laagjes kleding in de bus achter te laten.
Welgemoed begon de tocht...
Het werd een prachtige, zonovergoten wandeling langs bospaden, langs nevelige watervallen overkoepeld door regenboogjes, langs kolkende beken tussen reuze bergtoppen. En plots werd dan achter de laatste bocht die blauwe gletsjer zichtbaar! Een onvergetelijk beeld hoe zo’n ijsmassa onmerkbaar naar beneden schuift in een meer dat zich aan de voet gevormd heeft. Keer op keer bleven we staan om te fotograferen en te filmen en repten ons dan om de groep weer in te halen, het was een vermoeiende bezigheid.
Een bos vol regenbogen.
De eerste blik op de gletsjer van dichtbij is voor volgende aflevering...