Berichten van 7 mei 2009

De enórme groep oplossers is alweer gegroeid!
Met 1 vrouw. Proficiat Marleen, Luk, Mieke en Fernanda!



Maar ik zou nu toch wel willen dat met deze voorlaatste foto de groep nóg een beetje meer substantie krijgt.

Maandag werden al mijn grote plannen weer grondig overhoop gegooid door een klein viske...

Toen ik op de middag in mijn hobbithol binnenkwam zag ik mijn allerkleinste vis plots ondersteboven drijven in zijn aquarium. In grote paniek schepte ik hem snel uit de bak en dropte hem in vers water. Onmiddellijk begon ik alweer het grote aquarium helemaal leeg te halen (60 liter...) en te poetsen hoewel ik dat drie weken geleden nog maar grondig gedaan had.
Mijn laatste drie overlevende baby's zijn me alles waard. Ik zou ze toch zó graag over enkele weken in de vijver zetten, eindelijk herenigd met hun ma en pa. Ze zijn nu bijna groot genoeg om niet meer in de bekken van hun ouders te kunnen verzeilen. Hoop ik.
Ik ziet 't anders al gebeuren :
"Julia? Wat zit is dat rood ding met die slierten dat daar tussen uw amandelen zit?..."
"Miljaar Julien, ik geloof dat ik onze kleine per ongeluk ingeslikt heb!"
Nee, dit scenario wil ik dus kost wat kost vermijden. Mijn drie baby's blijven in de couveuse tot ze een veilig formaat hebben. Eén van de dagen zal ik dus met mijn meterke de wijdte van een volwassen vissenbek moeten gaan opmeten...



Mijn kakelnestje (van nog altijd maar een goeie 5 centimeter), op deze foto nog een beetje plattekes... maar door een snelle ingreep toch nog in leven.

Net op tijd had ik mijn klein viske kunnen redden en zaten mijn drie kleuters opnieuw in een proper aquarium. Bleek dat ik bij de vorige poetsbeurt vergeten was de koolstoffilter in te brengen... Hopelijk is dat de oorzaak van het probleem geweest. Alleszins toch ook maar snel een grotere pomp gaan kopen en enkele stukjes plastic weggeknipt om dat ding in 't gaatje van de kleine pomp te kunnen monteren. Er kwamen weer veel tangen, cutters en knipscharen aan te pas.



Mathurin (buiten op de vensterbank) : "Belachelijk! Een aquarium houden is een hobby zeggen ze dan! En elke keer ze hun hobby gaan beoefenen en in die bak gaan verbouwen en met de viskes gaan spelen moet ik buiten blijven wachten!... Hoe tragisch egoïstisch is de menselijke soort toch..."



Mathurin : "Gelukkig zijn katten geduldige beesten. Maar vissen precies ook."



"Maar nee Mathurin, wij zijn helemáál geen geduldige beesten, wij moeten alles lijdzaam ondergaan! Er is geen ontsnappen aan! Wij kunnen hier niet uit!!!"



Mathurin : "Oh is 't dat maar?! Wacht, dan zal ik wel een pootje komen toesteken..."



"Onnozel rund van een vis, blijf tegen de bodem hangen!!! Let toch op uw woorden als ge tegen een kat spreekt!"
"Jamaar wie ging nu denken dat die dat zo letterlijk zou opvatten?..."



"Is hij weg? Ja, ik denk het. Hoe stom kunt ge zijn seg?! Gij hebt de hersenen van een overreden pladijs gij!"
"Ho. Stop al maar. Als ge beledigend wordt dan spreek ik niet meer tegen u."



"Mijne God!!! Wat ligt hier nu?!"
"Watte? Watte?!"



"Kom dan toch kijken! Hun favoriete knutselgerief! Tangen en cutters en-"
"Oh nee!! Ze gaat ons huis verbouwen..."



"Stel u voor dat ze er een pastorie-woning van maakt..."
"Of erger, een fermette-je..."



"Als 't er dan maar eentje is met een vijverke..."
"Voor bijna dood geweest te zijn hebt gij nog wel veel noten op uw zang hé kleine?!"
"Een bijna-dood-ervaring maakt dat ge in 't leven alleen nog maar aan de echt belangrijke dingen waarde hecht. Aan een vijverke dus."



"Ja, ik voel mij terug helemaal in orde, een beetje filosofisch zelfs. Ik heb weliswaar het licht aan het einde van de tunnel gezien en ge ziet, het straalt nog altijd een beetje van me af."

Enkele uren later was mijn jongste inderdaad terug vinnig als een viske! Door het intermezzo van het aquarium waren we wel lichtjes in tijdsnood geraakt voor de uitvoering van onze grootse plannen : "Het opfleuren van onze vogeltuin tegen dat de jonge vogeltjes uitvliegen".
Maar tot wat dat weer allemaal geleid heeft leest ge morgen wel...
Ge zult zelfs een nieuw woord leren : "Frühshoppen" kent ge waarschijnlijk al, "Fun-shoppen" misschien ook maar er bestaat sinds onze zaak gesloten is, en ik soms boodschappen ga doen met mijn echtgenoot, ook het woord "Stress-shoppen". Een soort fitness-discipline...

Heu?... Waar zitten nu al die zogenaamde trouwe lezers die al jaar en dag mijn blog volgen?...
Trouwens ge moet helemaal nog niet zo lang mijn blog lezen om dit ding te kennen...



Proficiat aan de werkelijk uitzonderlijk gigántische groep winnaars. Zijnde Marleen, Luk en Mieke!