Berichten van 25 augustus 2009

Waar zijn we toch weer aan begonnen?...



Nemuri Neko : "Oh? 't Eten wordt deze middag op 't terras geserveerd?"
Mathurin : "Precies ja... Een schoon nieuw gebruik!"
Ming : "Na al die jaren gaat het restaurant hier dan toch eindelijk een sterreke in de Michelin krijgen..."
Serendipity : "Wilt ge mijn portie aub terug binnen zetten?..."



Hanuman : "Wel een tráge bediening hé seg..."
Nemuri Neko : "Te weinig personeel dat ziet ge zo."
Ming : "Hoe zit het vader? Moeten we soms beginnen zingen om ons eten te krijgen?"
Mathurin : "Nee! Ming níet zingen!! Toch niet gìj!!!!"



Phineas : "Vaderke zet dat nu in godsnaam toch eindelijk eens op de grond! Wat bezielt u nu toch? Wilt ge 't zelf opeten misschien? Ge gaat muiterij op uwen Bounty veroorzaken op deze manier..."
Laathi : "Oei! Buiten?! Hij meent dat?! Buiten eten?"
Serendipity : "Maar ja Laathi, ik heb 't u toch gezegd! Nee pa, buiten eten doen meiskes niet. Buiten eten is vies. Daar zitten vliegen..."



Serendipity : "En dan nog eten tussen 't plebs... Tussen al die smakkende en smossende katers..."
Laathi : "Dat gaat echt niet!!! De Phineas pakt mijn bakske af!!!"



Laathi de mens : "Dames en heren, kalmte alstublief. Kijk! Ik zal 't voorbeeld geven. Zó moet ge gaan zitten. Schoon rechtop. En verdorie niet allemaal met uwe kop in die potten!!! Ik wil gezichtjes kunnen zien op de foto!"



Laathi de mens : "Ming en als ge dan toch persé met uw kop in een pot moet zitten doe het dan tenminste in uw eigen pot en niet in die van Mathurin!!!"



Laathi : "Ma... Ik kan écht niet eten als de Muri zo naar mijn bakske zit te staren..."
Nemuri Neko : "Eet het dan zelf wat rapper op hé flauw bees!"



Laathi de mens : "Naar de lens kijken, staart schoon recht achteruit en glimlachen heb ik gezegd! Glimlachen! Allemaal! NU!!"



Laathi de mens : "Maar Laathike laat nu toch niet altijd de kaas van uw brood eten door die katers kind!"



Laathi de mens : "Phineas moet ik hier nu echt het Olympisch record kruipen gaan verbreken ja?!! Uw kop in uw eigen pot verdorie!"



Phineas : "Stresserend seg, zo op een terras eten."
Laathi : "Ja, voor mij hoeft zo'n sterrenrestaurant ook niet..."
Serendipity : "Een horreur! Dat is't! Voor 't diner wil ik terug mijn bord discreet in 't hoekske naast de computerkast."
Hanuman : "Zwijgen en eten."



Nemuri Neko : "Jawadde, probeer maar rustig te eten tussen twee zo'n jengelende vrouwen. Zwijg en eet of ik eet zelf allebei uw potten leeg!"



Mathurin : "Gij zijt dus echt zeker? Alles is écht op?"
Nemuri Neko : "Tja, dat van Phineas niet maar die zijn kop is te dik daar krijg ik de mijne niet naast gewurmd."
Serendipity : "Dat was ook niet Phineas zijn pot hé Muri. Dat wat de pot van ons Laathike. Wás."



Serendipity : "Bah, mannen. Ik ben echt gedégouteerd. Gulzig, vies, onopgevoed, onbeleefd, opdringerig,..."
Nemuri Neko : "Als gij de witte bakken uitlikt, doe ik de rode."
Phineas : "Ik heb de rode al gecontroleerd jongen. De witte trouwens ook."



Phineas : "Amai, das zwaar werk zo'n groepsmaaltijd. Daar wordt ge moe van. 't Ligt ook zwaar op de maag... Hoe zou dat nu komen?"

Voor de zekerheid bleef Phineas toch nog maar een half uurtje naast de lege potten liggen. Ge weet toch maar nooit.
Mijn kameraad gebruikt dikwijls 't Antwerpse gezegde "Botten vol en warm voeten!" om een geluksgevoel aan te duiden
Van die zegswijze vind ik op deze laatste foto onze Phineas wel het levend voorbeeld.