Berichten van 24 februari 2007

Ik hoop dat ge allemaal niet te nat geworden zijt...
Sorry, ze hadden goed weer voorspeld, en ik dacht ik stuur hen er eens op uit. Dus gelieve eventuele schadevergoedingen voor uitgeregende kapsels niet naar mij te sturen maar naar mijn weerman.

Het was dus geen vensterbank, geen onderkant van een pompsteen, geen badpoot-onderdeel, geen dakpan, geen rioolput, geen inbouwstopkontakt (dat had wel gevaarlijk geweest hé seg, met zo'n verroeste vijs!!!), en bovenal géne "pisbak". Hoewel ik op dat laatste antwoord wel geantwoord heb dat er destijds wel veel uitwerpselen op dit voorwerp terecht kwamen... Het was dus ...een treinspoor!
Mijn tips hebben blijkbaar goed geholpen want op de lange duur hebben toch veel mensen het geraden!
Ik heb onlangs eens lang op een trein moeten staan wachten, normaal schrijf of lees ik dan, maar het enige dat ik bij op zak had was mijn fotoapparaatje. Vandaar dat ik dan maar aan een fotoraadseltje gewerkt heb. Waarvoor de vertraging van een trein al niet goed kan zijn

Bravo Luk, Ingrid, Michel, Francois, Rikavensis, Speelster, Dolfijn, Lut, Vera, Leo, Corry, Jan, Wim, Vifke, Ritje, Fernanda, Cooltje, Lange Lou, Ann, Maria, Titipoes, Marleen (haar echtgenoot), Nand, Opapat, Mieke R., Nil, Viv L.!, Steven, Red Poppy en Ryntje!

De prijs voor 't geestigste antwoord gaat naar Andromeda voor zijn "satelliet-foto van het kamp van de Irakezen met een plassende Bin Laden tegen de stervende vijgenboom".



Morgen verse aanvoer van én het fotoraadsel én een stukje jeugdherinnering!

De beste stuurlui staan aan wal!

Jeugdherinneringen 3 :

Ijskoude billetjes en geen brilletjes.

Het volgende schooljaar werd er een echt “papschooltje” voor mij gezocht. Ik werd verondersteld in de voorbije maanden mijn nare herinneringen aan mijn eerste mislukt schoolavontuur vergeten te zijn. Wat natuurlijk niet het geval was. Toen was ik nog niet aan ’t dementeren en was mijn geheugen misschien klein maar wel héél betrouwbaar. Tja, er zat ook nog niet zoveel in als nu.

Op ’t einde van onze straat was een kwalitatief niet zo hoogstaand, maar wel veel gemoedelijker, écht papschooltje.

Het was niet zo’n ijskoude hel als het vorige ding, maar prettig was het nog niet. Gelukkig waren de nonnekes hier helemaal op kleuters gericht en niet zoals in de vorige school meer geïnteresseerd in de kinderen van de lagere school. Dit waren “full-time-kleuternonnen”.

De mama’s gaven de kinderen in een grote inkomhal af aan de nonnen, en die brachten ons verder naar de klasjes. Die klaslokalen waren best OK. Groot, licht en gezellig. Veel gruwelijker echter waren de toiletten…

Ik zie mezelf nog altijd zitten op die mini-toiletjes die allemaal op een rij stonden in een grote betegelde ijskoude kamer met ramen die uitkeken op de speelplaats. We zaten daar allemaal naast mekaar met onze blote kniekes en onze onderbroekskes bengelend op onze voeten te bibberen. Al de neuzen van de "oudejaars" tegen de ramen gedrukt om ons daar als hulpeloze pinguinnekes te zien zitten tot de non langskwam om ons poepeke schoon te vegen en ons broekske terug aan te helpen trekken. Met ons billekes op die koude pot, want volgens mijn herinneringen waren er zelfs geen wc-brillen. En maar wachten... Kak of gene kak.

Toen we in de volgende kleuterklas terecht kwamen en al iets groter en zelfstandiger waren mochten we de individuele toiletjes gebruiken. En die hadden, net als in Myette haar schooltje, van die “saloon”-klapdeurtjes. Veel meer dan wat afgebladderde vuilgroene houten planken waren het niet... Dus iedereen kon zien welke kniekes en welk onderbroekske daar op dat toiletje zat. Bengelende voetjes, die de grond niet konden raken. Bibberende kniekes want de toiletten stonden aan de rand van de speelplaats in openlucht. En wij ons plaske maar zo lang mogelijk ophouden om toch maar niet naar die toiletjes te moeten... Ik vraag me af hoe onze blaas die tijd overleefd heeft.

In die periode, op mijn 4 jaar dus, zette ik ook mijn eerste stap in de "criminaliteit"!

Maar dat relaas is voor volgende keer!

Juli 1960, ik was toen bijna 3 jaar en mama was 47.