Berichten van 5 oktober 2009

Amai!!! Iedereen kent dat zo goed! Zelfs in den donkere!!! Wat moet ik daar nu weer uit afleiden?... Wat zit ge daar in de schemering allemaal uit te spoken? 
Wat ik hier al wél zeker uit afleid is dat ik een heel naïef kieken ben om jullie zo zwaar te onderschatten. Ik durf nu nog amper een kleurenfoto laten zien.... 't Gaat stillekes worden op mijn blog de rest van de week vrees ik... aangezien maar liefst 27 mensen het van de eerste miezerige foto geraden hebben. Ik word oud. Jullie ogen worden jonger en jonger...

Proficat Luk, Ron, Nand, Marleen, Redpoppy, Ritje, Yvette, Kathleen, Shajongen, Ingrid, Opapat, Lilith, Klaproosje, Lange Lou, Tineke, Veveke, Mieke, Kaatje, Wim, Andromeda, Geert, Rikavensis, Dolfijn, Nadine, Nilleke, Steven en Rita!

Voor diegenen die het verkeerd geraden hebben spelen we gewoon verder... Eerst nog een zwart-witje, morgen in kleur.
Overbodig erbij te zeggen dat 't dus echt niet echt moeilijk is.



Maar zelfs als is 't fotoraadsel deze week een komplete mislukking aan 't worden ik zou toch af en toe nog eens binnenwippen want net nu verschijnen de mooiste foto's van de reis, die van het overweldigende Spitsbergen, op mijn blog... Met de nodige bangelijke reisverhalen natuurlijk.

Dan was het tijd voor de lunch, maar ook dat moest snel gaan want, aangezien we sinds gisterenavond weten dat de regering toestemming heeft gegeven om in Spitsbergen aan land te gaan, werden we verplicht om te gaan aanschuiven voor ticketjes om op de tenders mee te kunnen… Een rij wachtenden van de boeg tot de achtersteven (300 meter…) Wat wilt ge?! 2500 mensen die speciaal deze cruise geboekt hebben om eens tot in Spitsbergen te geraken willen dan ook écht wel allemaal aan land gaan. De kaartjes werden uitgereikt in het theater...



En maar aanschuiven, langs psychedelische gangen...
(In welk jaar leven wij hier eigenlijk?... 1968?... Een teletijdschip?...)



... door onwereldse casino's...



... via de "luisterrijke" lobby waar ge omhoog "gebeamd" wordt...
(Soms voel ik mij hier alsof ik in een goedkope SF-film terecht gekomen ben.
Allez, "goedkoop"...)



... om uiteindelijk vooraan in 't theater de tickets te kunnen afhalen...



... en dat allemaal terwijl er buiten zoveel moois te bewonderen valt.
Zoals hier een vlucht pinguïns...

Wat een organisatie toch weer, en dat allemaal op een "vrije dag op zee"...

Na lang aanschuiven waren de ticketjes voor de excursie van morgenvroeg in ons bezit en konden we weer twee uurtjes onze zin doen - in mijn geval flink aangepelst zitten schrijven op mijn beschut terrasje en ondertussen de voorbijglijdende sneeuwbergen van het eiland Spitsbergen bewonderen. Ik begon zo stilaan mijn doel te bereiken... Ik kreeg het warm en koud tegelijk van emotie... Eindelijk sneeuwbergen... Die enorme verlatenheid... Die stilte... Dat eindeloze zicht op die mensvijandige omgeving...







Nog voor ik tegoei in vervoering kon geraken en mijn indrukken lyrisch kon beginnen neerpennen was 't alweer gedaan met de fun. Ja, deze reis zal er echt geen gedichtje uitgeperst worden, zelfs mijn berenverhalen vorderen niet eens. We moesten om vier uur alweer paraat staan om naar 't theater te vertrekken voor de voorllichtingsles over ons bezoek van morgen.

We werden - met recht en reden - flink de les gelezen hoe ons daar te gedragen. Vanzelfsprekend mocht er niets op de grond gegooid worden of gerookt worden. We moesten hoofddeksels dragen om ons te beschermen tegen aanvallende vogels. Als de man met het geweer die meegaat het sein geeft dat hij een ijsbeer ziet moeten we zo snel mogelijk terug naar de boot lopen. En mensen die minder mobiel zijn worden met aandrang verzocht aan deze ene trip niet deel te nemen want morgen zal aan land gegaan moeten worden via een drijvende pier die het personeel van de boot zelf ineen zal steken. Het wordt een smal en wiebelend geval en is dus zeer gevaarlijk voor mensen met looprekjes en rolstoelen. Die mensen kunnen even goed het panorama bewonderen vanop het cruiseschip dat midden in de fjord zal liggen.  We mogen ook maar 10 minuten aan land want dan zullen we ’t al koud genoeg hebben, en we mogen de toendra niet betreden om ook de kleinste vormen van leven niet te verstoren, we mogen enkel even over het keienstrand stappen.

Allemaal vrij normale richtregels vind ik, uiteindelijk is ’t geen wandelingetje over de Scheldekaaien dat we gaan maken.

Ze probeerden ons natuurlijk ook weer een boel leugens wijs te maken als zouden wij ’t enige cruiseschip zijn dat de toestemming krijgt aan land te gaan dit jaar. We zullen morgen wel weer zien hoeveel schepen er liggen…



De les over de "do and don't-s" in Spitsbergen, in het theater.

Zo vroeg mogelijk in Samsara gaan dineren om snel in ons nestje te liggen want - zoals haast elke dag moeten we alweer vroeg uit de veren - wij hebben een ticketje gekregen voor de tender van 8 uur. Maar er zijn grotere pechvogels, want de eerste bootjes beginnen al om 7 uur te varen. Dus in zekere zin hebben we nog geluk. Nu de gordijntjes goed dicht trekken en doen alsof ’t nacht is.



Terwijl anderen country-dansles volgen in de Poolcirkel...
Dit is toch wel een vreemde combinatie.
There's a time and a place voor everything.



Of... toch nog even rap aan dek gaan genieten van de eenzaamheid, de rust, de stilte
en de meer dan wonderlijke natuuur?... En weer een paar uur slaap opofferen?...



Als je zo'n dingen ziet voorbijglijden is de keuze alweer snel gemaakt natuurlijk...





Trouwens... waarom nog slapen? Ik heb nu toch wonderzalfkes tegen de wallen?....

Het fotoalbum van deze dag vindt je hier :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/CruiseNoorwegenDag7OpZee?authkey=Gv1sRgCMTwrO7qwqfGfA#