Berichten van 8 juli 2009

De foto van de laatste kans...



Enkel nog maar opgelost door Viva en Chrisje...
Allez, zo kunnen we 't fotoraadselseizoen toch niet afsluiten! 't Is zo simpel. Kijk eens goed rond u als ge buiten komt... 't Staat overal. Natuurlijk niet midden in 't stad.

Het reisverhaal van Thailand is verteld. Behalve de laatste week die we doorbrachten op 't eilandje Koh Ngai maar daar had ik in 't vorige reisverhaal al zoveel over verteld dat daar niets nieuws over te melden was. (Dat reisverhaal kunnen jullie trouwens herlezen en herbekijken door in de rechterkolom op "Mijn reisverhalen" te klikken.)
Ik heb dit jaar op Koh Ngai trouwens ook niet veel uitgericht behalve vissen gefotografeerd. Als ik later tijd heb dan zet ik die wel eens op mijn blog. Maar nu heb ik mijn handen vol... Uiteindelijk zit er hier een "logé-kater" die stilaan van status van "vondeling" naar "nieuwe bewoner" aan 't evolueren is.
Ondertussen is hij al gecastreerd. En nee, zijn ballekes staan hier niet op de kast, het is niet dat ik een verzamelaar ben.
De grootste problemen werden veroorzaakt door Mathurin die zijn positie van jongste en verwendste gezinslid niet graag op gaf. En dan zeker niet aan zo'n speels en lief dier. De senior-katten hadden minder problemen met mijn jongste telg.

Om de aanpassing een beetje te vergemakkelijken heb ik hen met Bach-bloesems behandeld en een verdamper van Feliway gekocht om de harmonisatie van mijn bende vlotter te laten verlopen. Met  goede resultaten. Ondertussen wordt er al door de twee jongste gespeeld en gerend dat het een lieve lust is en hoogst zelden mondt de stoeipartij nog maar uit in een grompartij.
Aangezien de vroeger eigenaar niet is opgedaagd gaat de jongen dus mijn roedel definitief vervoegen.
Nu zijn 't niet meer de "Zalige Zes" maar werden het de "Magnificent Seven".

Vanzelfsprekend is er al volop naar een naam gezocht.... En gevonden... Een zeer mooie en zeer betekenisvolle. Maar ik hou hem nog even geheim. (Voornamelijk omdat hij zo moeilijk is dat ik hem zelf altijd vergeet! ) Wat leidt tot hilarische situaties, ik wil hem dan opvoeden en hem iets verbieden en roep dan : "Néé, heu, heu, allez, néé, heu, verdomme hoe noemt ge nu toch weer! Néé "dinges"! Niet doen! Mo-, Mi,- No-, Meni-, allez vooruit "Poes" dan maar, néé dat mag niet! Paul hij springt op tafel! Hoe heb ik hem nu weer genoemd?!!"
Ik vrees dat ik 't op mijn voorarm ga moeten laten tatoeëren. Maar dan moet ik wel zien dat ik ondertussen niet in slaap val want anders wordt misschien heel de geschiedenis en de betekenis er ook nog bij getatoeëerd en dan sta ik wel volgekribbeld van mijn vooram over mijn schouder tot op mijn buik.

Vrijdag vertrekken we voor twee weken op vakantie, dus is er ook even overlegd met de huis-en de poespassers of die geen bezwaar hadden tegen deze vinnige zevende. Geen probleem, de reactie was direct : "Och wat is nu 't verschil? Zes of zeven! Laat dat beesteke toch blijven."
Ze zullen wel anders piepen eens ze moeten leren zijn naam te onthouden.

Ik hoop dat ik na de reis met een reisverhaal thuis kom. Maar ik weet het niet. Het wordt voor mijn doen een wel erg speciale trip. Iets wat ik nog nooit gedaan heb. Een regio van de wereld die ik nog nooit gezien heb en waarvan ik nog altijd twijfel of ik hem echt zo mooi ga vinden als Azië...
Maar in de tijd dat we onze winkel nog hadden was het niet mogelijk om tijdens de zomervakantie op reis te gaan omdat het dan hoogseizoen was. De kinderen met goede schooluitslagen kregen dan als kado dikwijls een gitaar, de vakantiewerkers kwamen met hun eerste verdiende loon hun keyboard kopen, en eind augustus moesten de muziekscholen bevoorraad worden en de blokfluiten aan de gewone scholen geleverd worden. Dus nu - voor 't eerst in 25 jaar - gaan we op "zomer"-vakantie.
Maar ik moet wel een muts en wanten meenemen...
En aangezien ik eigenlijk meer van pareo's en bikini's hou weet ik niet of deze bestemming wel zo'n goed idee was.
Momenteel zit ik een enorm gevecht te leveren want ik moet kleding meenemen die geschikt is voor temperaturen tussen de +25° en de -2°. Niet simpel...

Ondertussen blijft mijn blog gewoon doorlopen. (Mijn huispassers zullen wel zien dat de electriciteit niet uitvalt enzo ) Er zullen verschillende fotoreeksen komen van leuke uitstapplekken in België, dierenfoto's en af en toe gewoon een mopje. Kortom, ik heb mijn voorzieningen getroffen, ik laat mijn trouwe lezers niet in de steek.

Ge hebt ook wel een goede reden om na mijn vakantie zéker terug te komen kijken want dan ziet ge hopelijk de foto's van mijn ietwat "gewaagde" bestemming en wordt de onuitsprekelijke naam van de kater onthuld.
En geloof me, die wilt ge niet missen.



"Yeah! Ik mag blijven!..."



"... dus moet ik mij vooral nog tot vrijdagochtend héél braaf gedragen..."

Weet ge, bij gebrek aan fotoraadsel zal ik u een ander soort raadsel geven! Probeer uit te vinden wat het katertje zijn naam geworden is!...
Het is een Japanse naam. (Die bestaat uit een flink aantal lettergrepen die ik dus momenteel nog allemaal door elkaar haspel. ) Ik denk dat veel katten in Japan zo heten omdat hij ergens op één tempeltje afgebeeld staat. Hij is een soort beschermengel - uit de Shinto-godsdienst - die onheil afwendt en genezing brengt...
Dit zijn nu toch al veel tips die de speurneuzen onder jullie enkele weken kunnen zoet houden denk ik zo. Véél plezier! En als ge hem gevonden hebt probeer hem dan vooral te onthouden. 't Is een geweldig goede geheugentraining.