Vrijdag 22 december 2006
Een "ster-aanbieding " waar ge sterretjes van ziet...
Vandaag geen reisverhaal. Ik heb het een beetje te druk gehad...
Toen ik in juli aan mijn "hobbithol" begon te timmeren kocht ik bureautje. Een koloniaal modelletje dat in "steraanbieding" stond en dat in augustus leverbaar ging zijn.
Het ding was 136cm breed, en mijn chauffage was te lang... Dus liet ik een andere chauffage plaatsen.
Om de paar weken informeerde ik of mijn "tweedelig" bureautje al aangekomen was, maar het bleek nog altijd niet vertrokken uit Brazilië. De arme man van de winkel werd er gek van. Sommige mensen hadden het ding al in juni besteld en die werden het wachten meer dan moe.
Ik wou best elders een bureau gaan kopen, maar ja, dan had ik nog een kleiner verwarmingselement moeten laten plaatsen. Dus ik bleef geduldig wachten.
Vanmiddag belde ik voor de honderdste keer naar de winkel en eindelijk bleek de container met de bureau's geleverd. Heel de lading was aangekomen, behalve de laatste acht. En mijn bestelling hoorde bij die laatste acht...
Toen werd ik zo ongeveer wanhopig. (Want ik heb nog altijd mijn ramen en mijn binnendeuren niet kunnen schilderen omdat ik niet wist welke tint het meubeltje exact ging hebben.)
Gelukkig bleek een andere klant zijn geduld wel verloren te hebben en zijn aankoop afbesteld. Dus ik mocht zijn exemplaar komen halen!
Dolgelukkig belde ik een kameraad om met zijn grote auto mijn "tweedelig" bureau te gaan afhalen. Alle zetels uit de auto gehaald om zowel het bovenstuk als het onderstuk misschien in één rit te kunnen vervoeren.
Toen we 't spul aan 't magazijn gingen opladen viel ik bijna achterover!
Mijn "tweedelig" bureau, bleek in twee piepkleine platte dozen te zitten...
Ik had ze bij manier van spreken in de side-car van een moto kunnen meenemen. Het bleek dus een bouwpakket te zijn...
Toen ik thuis de dozen opende bleek mijn "tweedelig" bureautje te bestaan uit 43 plankjes en paneeltjes, en honderden vijsjes, nageltjes, houten boutjes, slotjes, trekkertjes, scharniertjes...
Het leek of er in mijn kamer een bom ontploft was toen ik alles uitgepakt had. Ik was het huilen nabij. Ik heb in mijn leven al veel kasten ineengestoken maar dit werd me even teveel. Ik die een onderkant en een bovenkant verwacht had die ik doodeenvoudig op mekaar had moeten plaatsen, stond ineens tussen de ingrediënten waar een volledig meubelfabriek op kon draaien...
Gelukkig was er een heel boek bij met het bouwplan. Maar toch...
Heel optimistisch stond er op de eerste pagina :
Benodigdheden : 1 rubberhamer, 1 schroevedraaier, houtlijm. Twee personen. Twee uur tijd.
Om 7 uur ben ik met mijn kameraad Luk beginnen timmeren.
Om 9 uur is mijn echtgenoot zich bij het bouwteam komen voegen.
En vannacht om 1 uur stond het ding eindelijk recht. Verre van klaar. Maar al wel recht.
De kwaliteit van de onderdelen is erbarmelijk. En ik heb me heel de avond zitten afvragen hoeveel mensen er nu in heel België hebben zitten sukkelen en vloeken. Een hele container van die bureau's wordt nu vannacht ergens door radeloze mensen ineen gestoken...
Stel je maar eens voor, je bent een alleenstaande mama die in juni een "twee-delig" bureau koopt voor haar kind, zodat hij lekker in september met goede moed kan gaan studeren. En dan krijg je een 43-delig bureau in handen, waar dat kindje ondertussen meer dan 6 maanden op zitten wachten heeft, en dat hij nu toch écht wel nog voor Kerstmis aan iedereen wil kunnen laten zien.
Awel, dan brandt uwe kerstkalkoen toch wel aan zeker?...
Toen ik in juli aan mijn "hobbithol" begon te timmeren kocht ik bureautje. Een koloniaal modelletje dat in "steraanbieding" stond en dat in augustus leverbaar ging zijn.
Het ding was 136cm breed, en mijn chauffage was te lang... Dus liet ik een andere chauffage plaatsen.
Om de paar weken informeerde ik of mijn "tweedelig" bureautje al aangekomen was, maar het bleek nog altijd niet vertrokken uit Brazilië. De arme man van de winkel werd er gek van. Sommige mensen hadden het ding al in juni besteld en die werden het wachten meer dan moe.
Ik wou best elders een bureau gaan kopen, maar ja, dan had ik nog een kleiner verwarmingselement moeten laten plaatsen. Dus ik bleef geduldig wachten.
Vanmiddag belde ik voor de honderdste keer naar de winkel en eindelijk bleek de container met de bureau's geleverd. Heel de lading was aangekomen, behalve de laatste acht. En mijn bestelling hoorde bij die laatste acht...
Toen werd ik zo ongeveer wanhopig. (Want ik heb nog altijd mijn ramen en mijn binnendeuren niet kunnen schilderen omdat ik niet wist welke tint het meubeltje exact ging hebben.)
Gelukkig bleek een andere klant zijn geduld wel verloren te hebben en zijn aankoop afbesteld. Dus ik mocht zijn exemplaar komen halen!
Dolgelukkig belde ik een kameraad om met zijn grote auto mijn "tweedelig" bureau te gaan afhalen. Alle zetels uit de auto gehaald om zowel het bovenstuk als het onderstuk misschien in één rit te kunnen vervoeren.
Toen we 't spul aan 't magazijn gingen opladen viel ik bijna achterover!
Mijn "tweedelig" bureau, bleek in twee piepkleine platte dozen te zitten...
Ik had ze bij manier van spreken in de side-car van een moto kunnen meenemen. Het bleek dus een bouwpakket te zijn...
Toen ik thuis de dozen opende bleek mijn "tweedelig" bureautje te bestaan uit 43 plankjes en paneeltjes, en honderden vijsjes, nageltjes, houten boutjes, slotjes, trekkertjes, scharniertjes...
Het leek of er in mijn kamer een bom ontploft was toen ik alles uitgepakt had. Ik was het huilen nabij. Ik heb in mijn leven al veel kasten ineengestoken maar dit werd me even teveel. Ik die een onderkant en een bovenkant verwacht had die ik doodeenvoudig op mekaar had moeten plaatsen, stond ineens tussen de ingrediënten waar een volledig meubelfabriek op kon draaien...
Gelukkig was er een heel boek bij met het bouwplan. Maar toch...
Heel optimistisch stond er op de eerste pagina :
Benodigdheden : 1 rubberhamer, 1 schroevedraaier, houtlijm. Twee personen. Twee uur tijd.
Om 7 uur ben ik met mijn kameraad Luk beginnen timmeren.
Om 9 uur is mijn echtgenoot zich bij het bouwteam komen voegen.
En vannacht om 1 uur stond het ding eindelijk recht. Verre van klaar. Maar al wel recht.
De kwaliteit van de onderdelen is erbarmelijk. En ik heb me heel de avond zitten afvragen hoeveel mensen er nu in heel België hebben zitten sukkelen en vloeken. Een hele container van die bureau's wordt nu vannacht ergens door radeloze mensen ineen gestoken...
Stel je maar eens voor, je bent een alleenstaande mama die in juni een "twee-delig" bureau koopt voor haar kind, zodat hij lekker in september met goede moed kan gaan studeren. En dan krijg je een 43-delig bureau in handen, waar dat kindje ondertussen meer dan 6 maanden op zitten wachten heeft, en dat hij nu toch écht wel nog voor Kerstmis aan iedereen wil kunnen laten zien.
Awel, dan brandt uwe kerstkalkoen toch wel aan zeker?...
Geschreven door Laathi om 02:54
Reageer op dit bericht