Vergiffenis schenken kan in mijn geval niet moeilijk zijn....
Erg, erg, erg... Bij de oplossing van 't vorige raadsel was ik zo maar even drie winnaars vergeten te vermelden. Mijn geheugen is niet meer wat het geweest is... Nu niet dat het ooit zoveel was, maar kom, toch meer dan nu.
Een paar dagen geleden heb ik wel mijn eigen record verstrooidheid gebroken :
Ik moest dringend weg. Prop snel alles in Irma. Mijn portefeuille, mijn sleutels, mijn sigaretten (ja, ge leest het goed spijtiggenoeg...), de hoofdpijnpillen, kortom alles behalve mijn gsm, want die vond ik niet.
Ondertussen ben ik wel met de mens waar ik naar moet vertrekken aan 't bellen om nog vanalles te regelen. Zodat ik zeker niks vergeet mee te brengen enzo.
Alles wat ik nodig had zat dus op de duur in Irma, behalve mijn gsm. Onvindbaar. Naar boven gaan zoeken, Irma terug uitgeladen, beneden gaan zoeken, Irma nog eens uitgeladen, in de ijskast gaan kijken (daar heeft hij al eens gelegen), en ondertussen maar tegen mijn kameraad zeggen dat ik echt wel op punt sta om te vertrekken maar dat ik nog iets aan 't zoeken ben. Hij vraagt wat dan wel zo onmisbaar is en ik zeg hem dat ik die rottelefoon toch wel nergens kan vinden zeker! Waarop die goede mens vraagt : "Maar met wat zijt ge dan nu naar mij aan 't bellen?" In totale verstomming breng ik mijn hand naar voren en kijk als een koe op een frikadel naar mijn gsm die ik natuurlijk heel die tijd aan mijn oor had gehouden...
En dan zal ik het er nog niet over hebben dat ik een half jaar geleden, voor de eerste keer in mijn leven, een ladyshave gekocht had waar ik sindsdien echt niet tevreden over was. Hij schoor heel slecht en liet vooral krassen op mijn benen achter. Tot mijn echtgenoot me er eergisteren per ongeluk mee bezig zag en opmerkte : "Amai das een tof apparaatje, daar schijnt een lichtje in zodat ge altijd ziet waar ge moet scheren!" Waarop ik doodserieus antwoord : "Tja, maar dat trekt op niet veel zenne want dat staat op de onderkant dus ge ziet altijd wat ge geschoren hebt maar niet wat ge nog moet doen. Trouwens 't is echt geen goed ding want de aan-en-uit-knop staat ook heel onhandig op de onderkant, en het ding maakt voornamelijk krassen in plaats van dat het scheert."
Paul : "Das jammer want het zag er echt iets handig uit, zo van ver gezien toch althans."
Waarna ik het spulletje toch eens grondig bekijk... en tot de ontstellende constatatie kom dat ik dat ding dus heel de tijd ondersteboven heb gehouden... 
Wel, met zo'n mens vind ik dat ge geduld moet hebben, en er zeker vergiffenis aan moet kunnen schenken als hij eens een paar namen vergeet te vermelden bij 't oplossing van 't fotoraadsel. 